The Invitation (2015)

Jynxter: Dank je wel voor de uitleg van het einde.

Ik snapte er sowieso al helemaal niets van.

Hou niet van ‘bloed-horror’ maar deze film was ook echt 200% lik me vestje.

Verschrikkelijke film en zonde van m’n tijd.

Proost en gelukkig nieuwjaar!

Mwa.

Niet helemaal mijn ding dit, dat is duidelijk. Al zitten er wel overduidelijk genoeg goede ideeën bij, die ook best origineel uit de hoek komen. Grappig om Huisman weer zo terug te zien, het Nederlandse accent is me nergens opgevallen.

Sterke acteerprestaties, dat wel, vooral van Marshall-Green. Hierbij zitten er enkele sterke scenes in waar de frustratie even voelbaar is, maar daar blijft het wel een beetje bij. Richting het einde is het wat spannender, maar nergens echt heel overtuigend.

Het is gewoon te traag in het begin, waarmee je snel hier en daar de nodige details mist omdat het soms gewoon saai is. Ook leuk dat Lynch weer even op kwam draven, maar daar blijft het wel bij. Slechs Marshall-Green, Lynch en Huisman zijn wel overtuigend, de rest was vervelend tot onzichtbaar.

Nee, dit is gewoon te lang uitgerekt. Originele ideeën, maar uiteindelijk toch een net-niet filmpje. Dat is jammer, dit had spannend kunnen zijn.

Deze ook eens bekeken, alleen jammer dat het zo lang duurt eer er iets gebeurde. Dan proppen ze nog alles in de laatste 20min. De cast deed het wel prima en verder zag het er goed uit.

Tja, uiteindelijk was het niet slecht, zeker naar het einde toe, maar jammer dat er 3/4 van de film niet zo veel gebeurde. Mocht dit niet het geval geweest zijn, had hij zeker een halve ster meer gekregen.

Echt veel te doorzichtig qua opbouw. Kusama is weinig subtiel in haar hints en van meet af aan is het al duidelijk dat er iets niet pluis is in het huis. Maar het zou natuurlijk té obvious zijn als Will's wantrouwen meteen tot uiting zou komen, dus wordt er eerst nog tevergeefs geprobeerd wat twijfel aan te wakkeren, iets wat echt totaal niet werkt. Wat dan volgt is een vrij voorspelbare climax die ook maar wat spanningloos voorbij trekt en een nogal textbook 'mysterieus' open einde om het zogenaamd nog wat interessanter te maken.

Het is dat Kusama het sfeertje nog redelijk goed weet te krijgen. Hier en daar wat stijlvol camerawerk en een degelijke soundtrack zorgen ervoor dat de film niet op een complete ramp afstevent. Maar echt redden doet het de film niet, hooguit oogt het allemaal net iets professioneler en slicker dan de gemiddelde doordeweekse thriller. 2*.

Regisseuse Karyn Kusama maakt genrefilms met een feministische inslag, maar weet om de één of andere reden nooit écht beklijvende films te maken. Zo heeft 'The Invitation' (2015) een interessante premisse: het jaloersmakend perfecte societyechtpaar Will en Eden werd uit elkaar gereten door een traumatische gebeurtenis en moet op een reüniefeest de confrontatie weer aangaan. Zij (Tammy Blanchard) verdween twee jaar van de kaart en hij (Logan Marshall-Green) probeerde de draad weer op te pakken, maar worstelt nog immer met het pijnlijke verleden. Op het feestje ontdekt Will dat zijn plek als vroegere echtgenoot is ingenomen door ex-verslaafde David (Michiel Huisman), die bevlogen is door een hippe rijkeluissekte á la scientology. Hoe verder de avond vordert, hoe meer Will het beklemmende idee krijgt dat er iets niet helemaal in de haak is. Of ziet hij spoken vanuit zijn eigen herinneringen aan zowel voorbij huwelijksgeluk als zijn immense trauma?

Het probleem met 'The Invitation' (2015) is dat het voor de geroutineerde filmkijker vrij snel duidelijk wordt welke kant het opgaat. De plotkeuzes waar Kusama op afstuurt zijn (hoewel feministisch gemotiveerd) ook weer niet zo radicaal dat ze het clichématige overstijgen. Daarbij speelt ze wel met concepten als giftige mannelijkheid/vrouwelijkheid en patriarchale machtsstructuren, maar vervolgens blijven juist weer de vrouwenrollen flets en oningevuld. De broeierige spanning tussen Will en David blijft het focuspunt, terwijl de voornaamste vrouwenrollen passieve souffleurs zijn. Zo zou een in potentie interessant personage als Kira (Emayatzy Corinealdi) veel meer onderhuidse spanning met zich mee kunnen brengen als Will's nieuwe vriendin, maar blijft ze er een beetje bijhangen. Op dezelfde manier voelen de twee andere koppels meer als 'comic relief' dan dat ze iets wezenlijks bijdragen aan het centrale conflict. En het ergste is hoe 'The Invitation' (2015) uiteindelijk elk psychologisch raffinement overboord gooit voor een onsubtiele slotakte.

Als ik the Invitation een kwartier voor het einde had uitgezet was er niks aan de hand geweest. Tot dan behoorlijk sterk verhaal, met aansprekende acteurs. Wat heeft de makers van deze film bezield om een in potentie sterke film zo de nek om te draaien? Sloeg echt nergens op dit, met al dat geweld en die rode lantaarntjes in de laatstse scene. Karyn Kusama mag voor straf een jaar lang reclamefilmpjes voor Mora gaan maken.

“I'm so glad you're here. We have a lot to talk about. So much to say tonight.”

Sterke en sfeervolle horrorfilm van Karyn Kusama. De spanningsboog had wat strakker kunnen zijn, maar door de ijzingwekkende sfeer bleef ik wel geboeid kijken. Probleem is een beetje dat je nooit echt twijfelt aan de achterdocht en acties van Will, en ik had gehoopt dat het wat meer in het midden was gelaten of de mensen die het feest hebben georganiseerd echt gek zijn, of dat het zich allemaal in het hoofd van Will afspeelt.

Het is allemaal geweldig geacteerd door Marshall-Green, en ook de andere acteurs zijn uitstekend. In de laatste 20 minuten wordt het wat actievoller, en de dinerscene is ijzingwekkend. De scene met de wijnglazen is een explosief hoogtepunt.

Het idee van de film was best aardig, dat wel. Maar uiteindelijk heb ik me toch niet bijzonder vermaakt met The Invitation. Ruim een uur van de film wordt ingenomen door een dinner party waarin (a) alle gasten, al dan niet opzettelijk, behoorlijk irritant zijn, waarin (b) met dikke hoofdletters keer op keer wordt aangekondigd dat er iets niet in de haak is, en waarin (c) verder weinig te beleven is. En vervolgens kantelt de film (na één van de weinige interessantere scenes, met de wijnglazen) opeens naar een actie/horrorfilm als David en Pruitt uit het niets aan het moorden slaan, zoals goede sekteleden betaamt. Tja, actie genoeg in die laatste twintig minuten, maar meer dan je standaard-achtervolgingen en moorden worden het niet. Ik had hier toch een stuk meer van verwacht.

Beklemmende film die pas laat tot een climax komt. Je voelt de spanning, weet dat er iets gaat gebeuren maar wat? Logan Marshall-Green speelt het mooi gedragen, alsof je zijn gedachten kan voelen.

Bij de film weet je al dat er iets mis is natuurlijk, maar is het wachten wat de twist gaat zijn. Het lukt niet altijd om de gespannen sfeer te behouden, maar de film neemt gelukkig wel de tijd. Lang genoeg om zelf te twijfelen hoe het nu zit. In andere gelijkaardige films zou de figuurlijke bom al veel sneller gebarsten zijn. Echt verrassen doet het niet, daarvoor is het helaas niet meer dan een goed idee. Het einde is wel passend, maar het zorgt niet voor de nodige climax.

Onderhoudende film en een setting met allemaal mensen in een huis met een paar erbij met vreemde trekjes kan goed uitpakken. Ik vind het acteerwerk nogal matig en dat is toch wel belangrijk, daarnaast is het eigenlijk wat voorspelbaar allemaal. En dat is jammer.

Matig tot redelijk.