Regression (2015)

Voor wie nooit van Amenábar heeft gehoord, zich graag laat leiden door een luid aanwezige soundtrack en dialogen die steeds spanning forceren, is deze film ongetwijfeld zeer te genieten. Wie een Amenábar vol met een subtiele sfeer en interessante personages verwacht zal echter zwaar teleurgesteld de zaal verlaten. In deze Hollywoodpolitiethriller is de subtiliteit ver te zoeken. De sfeer staat vanaf de eerste minuut op scherp, ook als er niets te beleven valt, en 100 minuten van zulke spanning gaat op den duur vervelen, de goedkope schrikeffecten die hier en daar erin worden gegooid werken dan niet meer. Het is moeilijk voor te stellen dat dit door Alejandro Amenábar is gemaakt.

Soms meende ik M. Night Shyamalan juist als regisseur erin te herkennen, veel scènes deden me aan The Village denken. Regression is op een enkel moment na een doorsnee politiethriller met horrorelementjes, maar niets wat de regelmatige filmkijker niet eerder gezien heeft. Men kan natuurlijk niet altijd origineel zijn, maar dit is toch wel ver beneden zijn niveau. Simpele platte dialogen, platte personages, een mager script, zoals dat de politieinspecteur bijgestaan wordt door een grote groep politieagenten (verkeersagenten?) die niets doen en van de film Police Academy afkomstig zijn...?. Waarom, ter beeldvulling? Hun nutteloze aanwezigheid was zelfs Amenábar opgevallen, want hij voelde zich geroepen om te proberen om dat in een niet overtuigende dialoog te rechtvaardigen.

Het hele gewicht van de film wordt op de schouders van Ethan Hawke gelegd waarbij Emma Watson met een weinigzeggend bijrolletje af en toe om de hoek mag komen kijken. Zelfs de clichépsycholoog komt vaker in beeld. Op enkele momenten lijkt wat van Tesis door te schemeren en ook met het einde lijkt Amenábar terug te zijn, maar dan is het veel te laat. Dat einde was het enige wat bij mij (een beetje) indruk maakte, zijn bedoeling (een spoiler die ik dus niet ga uitleggen) snap ik en is op zich interessant, maar de manier waarop is niet bepaald geslaagd.

Zoals gezegd, niet voor te stellen dat dit van Amenábar afkomstig is, zo'n film moet je zeker niet verwachten. Als een Amenábar is dit een flop. Als een Hollywoodthriller over demonische sektes e.d. is het aardig. Al zijn films scoren bij mij 4 of hoger, op één 3,5* na... maar Regression komt helaas niet verder dan een magere 2,5*. Soms onderhoudend, soms langdradig, maar je bent de film snel weer vergeten.

"This can't be real."

Dit is mijn eerste film van Alejandro Amenábar. Dus op voorhand had ik geen idee wat te verwachten.

'Regression' is blijkbaar geïnspireerd op de tijdsperiode tussen pakweg de jaren '80 en '90 waar in kleine Amerikaanse dorpsgemeentes satanische sektes de ronde doen. Op zich een prima insteek vanwege de 'ons kent ons' mentaliteit, waardoor je niet weet wie er te vertrouwen is. Hierbij speelt het geloof een belangrijke rol.

Ethan Hawke maakt zijn intrede als - wantrouwende - rechercheur die zo in de zaak opgaat dat het langzaamaan zijn ondergang wordt. Qua verloop is het dan ook mooi om te zien hoe de verscheidene ontwikkelingen zich opvolgen. Wel moet gezegd worden dat je als kijker al vrij gauw weet hoe de vork in de steel zit. Desondanks blijft het intrigeren, ondanks dat het hele gebeuren enigszins vergezocht is.

De spanning zit er namelijk gelijk in en wordt gedurende de film knap in stand gehouden door Amenábar. Dit wordt ondersteund door lichte horrorelementen die van tijd tot tijd om de hoek komen kijken. De mix van genres zal niet door iedereen gewaardeerd kunnen worden, maar het werkt voor mijn gevoel wel. Op sommige momenten zie je zelfs een vleugje M. Night Shyamalan erin terug; nogmaals niet voor eenieder weggelegd.

Al met al best een aardige thriller, zolang je er maar niet te veel achter zoekt i.v.m. de nodige plotgaten en dergelijke.

Kleine 3,0 sterren.

Net gezien.

Ik heb een beetje gemengde gevoelens. Aan de ene kant vond ik de sfeer erg goed, maar aan de andere kant vond ik het verhaal wat lastig te volgen en vond ik ook de uiteindelijke waarheid niet echt verbazingwekkend.

Toch moet ik zeggen dat de positieve punten overheersten. De spanning was erg goed voelbaar - op sommige punten onheilspellend - en die horrorelementen konden mij ook zeker bekoren. Voeg daar nog goede geluidseffecten, een mooie soundtrack en prachtige cinematografie aan toe, en je hebt een film waarbij ik me op geen enkel punt heb verveeld. Het is jammer dat er geen sterker verhaal achter zat, want alles eromheen was erg goed.

Ik zie zojuist dat Amenábar ook The Others heeft gedaan. Opmerkelijk, want die film vond ik verschrikkelijk.

Nog een puntje van kritiek is de ondertiteling. Wat een ongelooflijk prutswerk. Uitroeptekens, inpunten, taalfouten, achterlopen... zelfs titels wanneer er niet eens werd gesproken. "Fred & Eric Karreman" hebben nog veel te leren. eOne kan beter op andere dingen bezuinigen.

Fraaie psychologische thriller van Amenabar. Er hangt vanaf de eerste scene een goede, onvoorspelbare sfeer in de lucht. Er zitten horror elementen in de film, maar puntje-bij-paaltje is het eigenlijk een detective. Hawke speelt de typische workaholische rechercheur die een zaak begint die steeds grotere implicaties lijkt te hebben en gaat daar zelf bijna aan onderdoor.

Het leuke van deze film is dat je als kijker volledig deel uitmaakt van de massa hysterie die in het verhaal gecreeerd wordt. De titel van de film zou een aanwijzing moeten zijn dat het hier niet over Satanisme, maar over Regressie hypnose gaat, maar vanaf scene 1 wordt de meegesleurd met het politiekorps, dat zeer overtuigd lijkt van het gelijk van Watson. De jongere, nuchtere agenten die het maar onzin vinden, worden gewoon weggelachen. Als kijker wordt je al snel op het verkeerde been gezet. Als je deze film echter bekijkt binnen het paradigma van een detective, is er natuurlijk een groot gebrek: Er zijn geen harde aanwijzingen!

Wel zijn er genoeg bekentenissen, maar die worden eigenlijk allemaal gedaan door mensen die regressie hypnose hebben gekregen van een psycholoog die nogal overtuigt is van de effectiviteit hiervan. Het blinde vertrouwen van Hawke in deze methode vind ik eigenlijk wat moeilijk te geloven gezien het feit dat deze film zich af zou moeten spelen in de jaren 90. Stap nog eens 30 jaar terug in de tijd en het had geloofwaardiger geweest, maar de serieuze psychologie is inmiddels al een paar decennia afgestapt van hypnose in de meeste gevallen.

Over het geheel genomen vond ik dit een fijne film. Het psychologische aspect en het overtuigende acteerwerk van Hawke zijn grote pluspunten. Ik houd er ook wel van als ieder personage een beetje vreemd of verdacht is, zoals hier. Visueel vond ik het een degelijke, maar niet echt memorabele film.

Al met al een aanrader. Goed vermaak en veel spanning met wel een iets diepgaander verhaal dan de gemiddelde blockbuster.

Voordat ik deze film ging kijken dacht ik in de eerste instantie dat het om een exorcisme achtige film ging,maar na de comment te hebben gelezen en de film ging kijken bleek dat minder waar te zijn....iets wat de poster niet doet vermoeden.

Ik heb mijzelf best vermaakt bij deze film.....er hangt een eigenaardig en soms freaky sfeertje in deze film en daar hou ik van.

Het had hier en daar nog wat meer gemogen maar zeker niet onaardig.

Acteerwerk had ik niets op aan te merken.

Ondanks de slechte kritieken vond ik hem wel goed. Vrij spannend zelfs. Er hangt een duister en onheilspellend sfeertje door de hele film. Zeker de schaduw van een satanische sekte die detective Kenner tot in zijn dromen lijkt te achtervolgen was goed gebracht. Het lukte de film toch om voor een heftige rilling te zorgen. Een tikkeltje voorspelbaar, want met een beetje logica weet je al vrij vlug welke kant het allemaal zal uitgaan, maar daar wil ik niet over spoileren natuurlijk. Het zal denk ik Amenabar toch lukken om met de voeten van minstens enkele filmfans te spelen. . Hawke past goed in dit soort rollen en net als in Predestination, is hij de man die zijn stempel drukt op de film. Het is zelfs redelijk de grote Ethan Hawke show. Emma Watson heeft niet genoeg om handen om te gaan schitteren en Thewlis krijgt een redelijk ondankbare bijrol als de zielenknijper.

de kwaliteit van de ondertiteling heeft niets met de film te maken...dat ligt aan de desbetreffende distributeur van de dvd/blu-ray...

Op zich is dit een aardige en redelijk spannende thriller, maar nergens echt speciaal of uitblinkend, maar zeker wel vermakelijk en interessant. De moeite waard.

The greatest trick the devil ever pulled was making the world believe he didn't exist

Aan deze quote uit The Usual Suspects moest ik denken tijdens het kijken naar Regression.
Aardige thriller over goed/kwaad en waarheid/leugen waarbij je als kijker direct in het donkere sfeertje mee wordt getrokken.
Met de spanning zat het goed want ik bleef geboeid kijken en was in afwachting van de ontknoping. Die me toch iets tegenviel omdat ik ergens toch had gehoopt dat het echt iets met occulte te maken zou hebben, maar ja, dat zal wel weer mijn horror inborst zijn geweest.

Geen geweldige film.

Terwijl er eigenlijk heel veel potentie is om dat wel te zijn. De film slaagt er wel in om een creepy sfeertje neer te zetten en enkele scenes geven een gevoel van paranoia af. En dat is wel nice gedaan. Het probleem voor mij is dat alles zo vlot moet gaan in deze film. Zo is dit een horrorfilm met meer diepgang dan gemiddeld en de content is zeer interessant.

Jammer genoeg wordt alles maar een beetje afgerafeld en zijn de dialogen ook behoorlijk matig. De film had meer tijd nodig, meer opbouw om echt geloofwaardig te zijn.

Al bij al wel aardig tijdverdrijf. Je wilt Ethan Hawk wel volgen en het thriller element is wat mij betreft ook goed uitgewerkt. Je wilt weten hoe de vork in de steel zit. Sommige scenes zijn suggestief behoorlijk gruwelijk. Maar jammer genoeg te veel minpunten om echt te beklijven en zo mag er van over het onderwerp nog wel een film uitkomen.

Kleine aanrader voor de maandavond.

Regression

Regression was is in mijn ogen nou niet de beste film die ik gezien heb. Sterker nog, hij viel mij heel erg tegen. Mijn gevoel gaf gewoon aan dat Regression te weinig spanning overbracht om mij aan het kijken te houden, het was niet zo dat de film zozeer saai was, nee! Maar ik heb zeker betere mee gekregen en zeker na het zien van Sinister (2012) heb ik steeds vaker het vertrouwen in Ethan Hawke die hij soms (wat niet gelde in deze film) niet laat zien.

Ik mag best spreken dat Regression soms wel spannende scenes afgeeft, of ik daar zo langzamerhand wel eens na toe ben gegroeid weet ik niet maar qua duisternis slaagt de film vaak wel. Ook was het zo dat het paranoia in de film goed aanwezig was in deze film wat ik ook kon merken. Het verhaal was wat dat betreft een beetje verwarrend maar vaak ook weer mooi om te volgen, je bent stiekem wel bezig in je hoofd met puzzelen.

Ik kan alleen nog steeds niet zeggen dat de film bij mij volledig geslaagd is want daarvoor heeft hij te vaak slappe scenes. Ik vond de paranoia scenes anders wel gaaf met de religie die dan even 's nachts aan je bed staan. Voor de rest was het acteerwerk prima, Emma kwam niet zoveel voor, erg jammer weer. Ethan stond meer in de schijnwerpers uiteraard. Nee, het was geen geslaagde film voor mij en ik kan hem niet bestempelen als mooie film voor een film avond, meer als een tussendoortje!

2.5*

Dit filmpje is geïnspireerd op een golf van satanische kindermishandeling beschuldigingen en rechtszaken die in de jaren '80 en '90 behoorlijk wat opschudding veroorzaakte. Ik denk dat het onderwerp met deze acteurs op een veel interessantere manier vorm had kunnen krijgen. Er waren namelijk behoorlijk veel lege c.q. saaie momenten in de film, waardoor ik de aandacht zo mee en dan begon te verliezen. Erg jammer dat de regisseur qua genres nogal zoekende was en er daardoor niet echt een sterke film werd afgeleverd.

Gemiddelde film. De film blijft vlakjes en piekt niet, ook het einde is niet verrassend. De opbouw is aardig, maar op een gegeven moment heb je al een idee waar het naar toe gaat. De rest van de film kun je voorspellen. Dit gaat ten koste van de spanning. De sfeer wordt best aardig neergezet, alleen als de clou eenmaal bekend is, lijkt het wat over the top. Hawke zet een aardige rol neer. Watson en met name Thewlis zijn prima gecast. Gemiddeld Niemendalletje. 2.5

Tegenvaller van regisseur Amenabar. De film kent een spannende opbouw, maar dan wordt de plot steeds maller en vooral voorspelbaar, resulterend in een erg voor de hand liggende en nogal simplistische finale. Sfeervol in beeld gebracht en Ehan Hawke in de hoofdrol is nooit verkeerd, maar dit is gewoonweg te lichtgewicht en vlak om enige impact te kunnen maken. Mooie poster, dat wel.

“I just don’t remember.”

Een erg sfeervolle maar niet echt spannende thriller. Ik denk dat regisseur Amenábar dat ook niet echt voor ogen stond bij het maken van Regression maar meer een sfeer van paranoia, uitzichtloosheid en grauwigheid wilde creëren. De film is dan ook meer een drama over het ontsnappen uit een uitzichtloos en saai bestaan dan een spannende thriller. Dat is niet heel erg maar het politieonderzoek naar en een Satanistische cult is daardoor wel een beetje doelloos en veel herkijkwaarde heeft de film dan ook niet.

Een jonge vrouw beschuldigt haar vader van seksueel misbruik en merkt daarbij op dat een cult van Satanisten ook een rol spelen. Dit soort verhalen met een twist hoeven niet origineel te zijn en de kijker hoeft echt niet altijd lang in spanning te worden gelaten omtrent de clou van het verhaal maar Amenábar maakt het wel heel bont. Er wordt een heerlijk onheilspellend sfeertje gecreëerd maar hoe de vork in de steel zit is al snel duidelijk en ik ben meestal de laatste die de clou doorheeft... Nogmaals de sfeer is geweldig en Hawke en Watson spelen alleraardigst maar het verhaal is te mager om indruk te maken. De dromen/visioenen die Hawke heeft zijn meer een hinderlijke onderbreking en zeker na de gehele film gezien te hebben ontgaat mij de relevantie. Ja, dat het hele stadje aan massahysterie leidt en elkaar aansteekt met hun vreemde theorieën maar het bleef allemaal oppervlakkig. Terwijl het onderliggende thema van een persoon die zo'n stadje wil ontvluchten en daar alles voor over heeft best interessant is. Als daar nou wat meer aandacht aan was besteedt... Een gemiste kans.

Een film die baadt in een prachtige duistere enscenering. Een duisternis waar geheimen wortelen en ongezien blijven. De beelden en de setting zijn behalve duister ook viezig en passen goed bij de nare weerklank die het verhaal achterlaat.

Tegen deze duistere achtergrond doet een inspecteur onderzoek naar vermeend satanisme dat op grote schaal plaatsvindt. Het onderzoek opent een beerput en iedereen lijkt verdacht. Paranoia regeert.

In regressietherapie worden daders en slachtoffers geconfronteerd met de vermeende gebeurtenissen en worden schrikbarende getuigenissen opgetekend. Waar of niet waar? De film geeft geen definitief antwoord, maar bevat wel een kritische noot tegen bekentenissen die voortkomen uit deze vorm van therapie. Interessant.

Die paranoïde sfeer die het eigenlijke wezen van het verhaal vormt, wordt goed overgebracht. De hoofdpersoon wordt er gekmakend door geïnfecteerd. Wat is echt? Wat is droom? Wat is waan en zinsbegoocheling?

De strijd tegen de demonen in zijn hoofd zijn misschien wel spannender en intrigerender dan de meer wereldse confrontaties die het politiespeurwerk oplevert.

De twist in het verhaal is al in een vroeg stadium gemakkelijk te doorzien en valt dus wat tegen.

Goeie rollen van Hawke en slachtoffer Stone.

De film is enigszins mislukt aangezien het script nogal rammelt. Het verhaal is desondanks best aardig in potentie, met wat spanning en een serieuze ondertoon. Toch zit ook daar het manco, er zit van alles in (paranoia, maatschappij kritiek, occult) maar niets komt goed uit de verf. Het grootste probleem is nog wel dat de clou namelijk dat eigenlijk gewoon iedereen op het verkeerde been wordt gezet en gelooft wat men wil geloven niet geloofwaardig is.

Voldoende voedingsbodem.

Een griezelfilm met Alejandro Amenábar op de regiestoel schept verwachtingen. Zeker met een cast waarin Ethan Hawke, Emma Watson en David Thewlis de hoofdrollen aanvoeren. Het onderwerp satanisme biedt sowieso voldoende voedingsbodem voor een huiveringwekkende avond. Helaas. De verwachtingen worden niet waargemaakt en de film voelt onevenwichtig aan.

Qua sfeer zit het redelijk snor, al moet gezegd dat de clichématige soundtrack een té overheersende rol opeist. Sowieso kent deze film een matige geluidsmix qua verhoudingen. Maar goed, een kniesoor die daar op let. De juiste ingrediënten zijn immers aanwezig. Toch gaat het vrij vlot mis met dit detectiveverhaal omtrent een misbruikzaak, waarbij de daders onder hypnose worden gebracht.

Een aardige David Thewlis ten spijt vertoont het script teveel hiaten en wordt er aan kijkersbedrog gedaan. Wil je met zoiets wegkomen, dan moet een film welhaast ingenieus in elkaar gestoken zijn. En dat is nu juist allesbehalve het geval met Regression. Natuurlijk is het aardig dat de verwachte uitkomst een andere blijkt te zijn, maar bevredigend is het allemaal amper. Onderhoudend wel.

Redelijk.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Zo onovertuigend in vrijwel alles dat het maar nauwelijks serieus te nemen is. Dat begint al meteen met de regressie techniek. Je film is er naar vernoemd, dus enigszins plausibel mag dat wel overkomen. Dat lukt al niet. Het maakt het verhaaltje meteen al een wankele onderneming. Met alles wat volgt wordt het alleen maar erger. Pure poppenkast, die nachtmerries. Ik moest denken aan die mistige jongens uit The Omega Man. Dat helpt niet. Wat Hawke en Watson aan het doen zijn al helemaal niet.

De eerste is behoorlijk irritant met z'n driftige en arrogante houding, terwijl z'n paranoia net zo onecht overkomt als het bedompte sfeertje dat Amenábar de film meegeeft. Het meisje kan er gewoon niks van. Dat valt onze detective dan weer niet op. Met zulke personages en nul elan zakt het alleen maar verder weg. Als het tijd is voor een kusje ben ik er wel klaar mee. Niet oké, meneer Amenábar, die er even later nog maar een obligate twist uitgooit om de potboiler compleet te maken. Stevige miskleun.

Deze film vooral opgezet omdat ik nieuwsgierig was naar een thriller met Emma Watson. Bovendien vond ik The Others van Alejandro Amenábar al eerder erg goed.

Een politieonderzoek. Een vader wordt ervan verdacht zijn dochter te misbruiken. Maar als een politieman zich verder in het onderzoek stort, blijkt er veel meer aan de hand te zijn. Een Satanistische cult zou achter het misbruiken zitten...

Hawke doet het wel aardig in de hoofdrol, maar slaat hier en daar de plank erg mis. Watson was wel goed, al was haar rol natuurlijk niet heel groot (ze is immers een Brit die moet doorgaan voor een Amerikaanse).

De film begint op zich goed met een mysterieuze opbouw. Alleen ligt het Satanisme er wel een tikkeltje te dicht bovenop. Mooi hoe we de politieman (Ethan Hawke) langzaam iedereen zien verdenken. De tweede helft van de film vond ik dan ook best vermakelijk, al is het hier en daar niet helemaal geloofwaardig.

Ik vind het wel heel onwaarschijnlijk dat mensen allemaal aan waanbeelden lijden. Al is het door de therapie. Dat het lieve meisje het allemaal verzonnen had was natuurlijk al vrij snel bij me opgekomen. Opzich had er meer in het plot gezeten als het wat beter - en op een wat slimmere manier - was uitgewerkt.

Ik vond de film wel vermakelijk. Deed vaak een beetje denken aan een aflevering van The X-Files. Helaas is het het uiteindelijk net niet. Jammer dat Watson tot nog toe, naast Harry Potter, nog niet heel veel heeft gedaan. Al vond ik Noah wel goed, maar er is natuurlijk nog veel tijd in de toekomst voor een mooie rol.

“She's had a pretty shitty life.

Maybe she just...

wanted to get away from it all.”

Ik was enigszins opgewonden om deze film te zien. Niet vanwege de reputatie van de regisseur Amenabar of het onderwerp. Ook niet om te zien of Ethan Hawke erin slaagde om zijn status als verdienstelijk acteur in ere kan houden. Maar wel omdat ik benieuwd was naar de rol van Emma Watson en of ze in staat was om het personage Hermione Granger, die ze speelde in de Harry Potter saga, van zich af te schudden. Ik heb haar niet meer aan het werk gezien (buiten de bescheiden rol in “Noah”) als een hoofdrolspeelster en vroeg me af hoe deze toch volwassener versie zou overkomen. Ze is inderdaad niet meer dat lief, onschuldig meisje meer (volgens de boulevardpers speelt ze nu liever met andere toverstokjes). Net zoals bij Harry potter is haar personage hier één en al geheimzinnigheid. Maar ze slaagt er toch niet in om, net zoals Daniel Radcliffe, het Potter-verleden volledig achter zich te laten. Toegegeven, ze krijgt dan ook wel bitter weinig tijd om dit te bewerkstelligen.

Het verhaal speelt zich af in Minnesota in de tijd dat de hele Verenigde Staten zich zorgen maakte over een plaag van satanische sekten. Deze aanhangers van Satan hielden bijeenkomsten waar men zich zogezegd vergreep aan kinderen, dierenoffers bracht en een hardnekkige adoratie tentoonspreidde voor alles wat ook maar duivels was. Dat het hier eerder ging over een vorm van massahysterie en invloed door enerzijds de media en anderzijds de publieke opinie, zou later blijken. Als op een dag de verwarde John Gray (David Dencik) het bureel van rechercheur Bruce Kenner (Ethan Hawke) binnenwandelt en daar verklaart dat hij zijn dochter Angela (Emma Watson) heeft misbruikt, is dit het begin van een luguber onderzoek met satanisme als centraal onderwerp. Het feit dat John er niks van kan herinneren en beweert dat het onmogelijk is, weerhoudt hem niet om het toch te bekennen. Om klaarheid te brengen wordt de hulp ingeroepen van Dr. Raines (David Thewlis), een psycholoog die gelooft in het toepassen van regressieve hypnose. Een techniek om verdrongen herinneringen aan traumatische gebeurtenissen via hypnose terug naar boven te halen.

Waar ik sowieso lovend over kan zijn, is het acteren van Ethan Hawke. De manier waarop hij gestalte geeft aan de figuur Bruce Kenner is simpelweg schitterend. Een sceptische man die niet veel geloof hecht aan alle geruchten maar toch langzaamaan meegezogen wordt in de spiraal van massapsychose. Watson was verre van slecht, maar uiteindelijk hield haar rol niet meer in dan dat van het gekwetste en verwarde dochter. Waarschijnlijk zal haar halfnaakte verschijning meer indruk maken dan haar complete vertolking. Wat dan weer niet echt waardig is voor haar gehele prestatie in deze film. Niet echt gedenkwaardig, maar toch lovenswaardig. David Thewlis (nog zo’n “Harry Potter” acteur) heeft de uitstraling van een psychiater en levert ook een degelijke prestatie.

Het enige dat ontbrak in “Regression” was doelbewustheid. Als kijker wist ik op een bepaald moment niet of ik nu naar een satanische horrorfilm (vergelijkbaar met “Rosemary’s baby”), een psychologische thriller of een doorsnee misdaadverhaal zat te kijken. Het is enerzijds een aanklacht tegen godsdienstwaanzin waarbij de grens tussen geloof en bijgeloof vervaagt op een bepaald moment. En anderzijds hekelt het de gebruikte psychiatrische onderzoeksmethodes waarbij je gerust kan twijfelen aan de juistheid van de resultaten. Qua sfeer is het zeker geslaagd. Luguber, duister en op bepaalde momenten zelfs verontrustend. Maar echt griezelig is het omzeggens nooit (ondanks de geluidseffecten en creepy beelden). Al bij al was het een redelijk voorspelbare film die niet echt verraste. Net zoals in “The sisterhood of night” is het de geruchtenmolen en de massahysterie die de voornaamste boosdoeners zijn. Niet bepaald voer voor een entertainende film.

2.5*

Regression heeft op papier alle ingrediënten voor een spannende thriller; thrillerspecialist Alejandro Amenábar en een goede cast. Ik vond Ethan Hawke goed op zijn plaats in Sinister, dus ik had er wel vertrouwen in dat deze film ook wel wat zou kunnen worden.

De film begint goed, de sfeer is goed en het is mooi gefilmd.

Het grote probleem is echter dat de film niet goed van de grond weet te komen. Het moddert maar wat aan en het is langdradig. Echt spannend wil het ook niet worden.

De climax komt te laat en is eigenlijk nogal een anti-climax.

Goed verhaal en goed geacteerd. Soms wat langdradig.

Een goede misdaad/drama/mysterie/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Ethan Hawke en ook een bekende actrice Emma Watson spelen wel goed....

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Matige film over een rechercheur die onderzoek doet naar mishandeling wat leidt naar een satanische cult. Een sfeervolle thriller met een redelijk onderhoudend verhaal. Helaas wordt het nergens echt spannend en komen de toch al clichématige personages niet goed uit de verf. Verreweg de minste film van regisseur Alejandro Amenábar.

Qua mysterie is deze thriller redelijk geslaagd. Heeft tegelijkertijd ook een goed sfeertje, maar het verhaal is minder. Nogal een apart verhaal over een bepaalde sekte waarbij niets is wat het lijkt. Echt goed komt Regression niet uit de verf, daar is de film niet spannend genoeg voor. De mysterie zorgt er gelukkig nog wel voor dat de film nog redelijk te doen is.

Natuurlijk is dit een redelijke film, maar nergens overstijgt 't de middelmaat. Ondanks de prima cast weten ook zij Regression niet naar een voldoende te helpen. Daarvoor is 't in mijn ogen allemaal niet verrassend of uniek genoeg.

2,5*

5/10 (IMDB)

Vond hem wel oké.

Met name de donkere sfeer maakt het aangenaam om te blijven kijken. Daarvoor leent het verhaal zich natuurlijk perfect. Al is het plot wel wat flauwtjes. Het einde is namelijk voorspelbaar, al probeert Amenábar je meermaals tussen meerdere kampen te gooien. Door het einde is de hele essentie van het gebeuren weg. Wat mikey al aangeeft, je kijkt naar een film over een satanische sektie en rituelen, maar uiteindelijk is dit verzonnen. Voelt dan toch als een zwakte.

3*

Best aardig verhaal dat zich afspeelt in een saaie plattelandsgemeente in Minnesota, opgezet in een duister sfeertje. En gebaseerd op de collectieve hysterie rond satanische sektes aan het eind van de vorige eeuw.

Vooral de climax is erg origineel gekozen en had ik ook niet verwacht toen ik de eerste keer aan deze film begon. Strakke film zonder al teveel poespas wat hier en daar ook wat nadelig werkt. De sfeer is duister en doet de film goed, dat dan weer wel. Heb hem een 2e keer thuis gekeken naar een 1e keer in de bios, vond hem nog steeds aardig tot goed.

Film die beduidend beter verdiend dat een score omgerekend 5,5 op schaal van 10, echter ook geen topfilm in de 4,5 tot 5 scores.

Prima filmpje, kwalitatief uitstekend. Ook al is het thema niet mijn ding. Natuurlijk zag je het einde aankomen, maar de spanning zat er goed in en de acteerprestaties waren behoorlijk. *3.0

Fijn.

Amenábar die zich waagt aan een Fincher film, het is weer eens wat anders. Hij brengt het er op zich niet slecht vanaf, al is het dan ook weer niet geheel geslaagd. Maar persoonlijk vind ik het zelfs nog wat beter dan wat Fincher er doorgaans mee doet, de sfeer die Amenábar op het scherm tovert is toch net wat zwaarder.

Een politiefilm met kleine vleugjes horror en een stevige brok aan thriller elementen. Van begin tot einde erg duister, met veel grijs en blauwtinten. Doorgeleefde personages, weinig opbeurende gebeurtenissen en een web van intriges waarin Hawke compleet in lijkt te verdrinken. Verder ook een leuke rol van Thewlis, maar die is eigenlijk altijd wel goed.

Het is allemaal best in orde, tegelijkertijd heb je het allemaal wel al een keertje eerder gezien. Amenábar slaagt er net niet in om er iets uitzonderlijks van te maken, maar het is wel een kwalitatief filmpje dat nergens echt inzakt en de gehele lengte blijft intrigeren. Leuk einde ook, past wel bij deze film.

3.0*