Kkeut-kka-ji-gan-da (2014)

Haha dat gevloek, getier en gejammer in het Koreaans blijft prachtig.

Maar het is fantastisch hoe de vaart in deze film blijft. Het kakt vrijwel geen enkel moment in, en het is een erg geslaagde combinatie van galgenhumor en achtervolgings- en race-tegen-de-klok-spanning. Met als beste voorbeeld daarvan: het hele gedoe in de rouwkamer. Mooi bedacht, geacteerd en uitgevoerd, lekker zwartkomisch en het durft er goed de tijd voor te nemen; eentje om in te lijsten.

Scripttechnisch gaat het hier en daar fout (vrij dubieus om iemand die je doodrijdt in je kofferbak te smijten, via een touwtje zo'n zwaar gewicht door kokers kunnen trekken, of het in leven blijven na een explosie en na lange tijd onder water te zijn geweest) en nog wat kleinere dingetjes.

Maar omdat de film zo lekker vlot is en het je de ene verrassing na de andere voorschotelt, vergeef je dat soort dingen wat makkelijker. Op z'n tijd ook behoorlijk grappig, zoals de demonstratie van de explosie, en in no time kan het dan weer omslaan in nervositeit. Zuid-Koreanen goochelen graag met verschillende genres, liefst misdaadthriller en wat komedie, en hier pakt het perfect uit. Prima acteurs ook trouwens, een heel vermakelijke film.

Een zware dag.

Naar aanleiding van de vele positieve berichten, toch niet helemaal wat ik ervan verwacht had.

Op zich is het gegeven best vermakelijk en hoe er met het lijk wordt omgegaan is niet normaal; het schurkt tegen de slapstick aan. Wat dat betreft zorgt het voor een aantal gestoorde situaties gevuld met een hoop zwarte humor. Hoewel de leukere gebeurtenissen meer plaatsvinden in de eerste helft.

Zodra de schurk zich namelijk toont, wordt het alsmaar minder. Dat heeft te maken met een bepaalde mate van ongeloofwaardigheid die daarbij om de hoek komt kijken. De film weet het momentum van het begin helaas niet vast te houden, ondanks een vrij vlotte pacing en wat aardige actie. Hierdoor lijkt het verdere verloop er één te zijn die je als kijker net iets te vaak hebt gezien.

Al met al redelijk, maar hier had meer mee gedaan kunnen worden.

Dikke 2,5 sterren.

Deze Zuid-Koreaanse misdaad actie thriller is een vlotte film met de nodige dosis spanning en humor. Met diverse wendingen zorgt het voor een sterke film, die ook nog eens hoogstaand camerawerk kent. Ondanks dat het eigenlijk niets nieuws onder de zon is, is het toch bijzonder dat Kim Seong-hun hier een sterkte productie weet neer te zetten die vanaf het begin tot het einde weet te boeien.

Heerlijke snelle Zuid-Koreaanse misdaad actie thriller, de film kakt nooit ergens in en blijft tot het einde toe spannend . De scene in het uitvaart centrum is werkelijk geniaal en je zit dan te kijken met je billen tegen elkaar. Voor mijn nu al de verrassing van het jaar. Het voor mijn geweldige einde zorgt er voor dat ik mijn stem nog met een half punt naar boven heb gewijzigd . Een dikke negen dus 4.5*

Moet toegeven dat ik de film niet helemaal had uitgekeken en moet toegeven dat het tweede deel van de film - vanaf het moment dat hij gestalkt wordt wel beduidend sterker is dan het eerste deel waarin hij voor mij eerder een schlemiel dan een politierechercheur was. Van 3 naar 4 sterren verhoogd

Superfilm! Een thriller met een flinke dosis zwarte humor in, maar ook een hoop spannende scènes en twists zoals het een dergelijke film betaamt. Goed idee dat het hier om een politie-inspecteur gaat die zich in alle bochten wringt om een doodslag en een vluchtmisdrijf te verbergen . Het spelletje dat daardoor ontstaat is uiterst plezierig om volgen. Sterke regie, goed geacteerd en een rollercoaster tot de laatste minuut. Misschien niet het meest originele plot maar hoe overheerlijk geserveerd.

Aardige maar uiteindelijk weinig bijzondere thriller, wel met de nodige humor gebracht. De onlogische keuzes van de hoofdpersoon zitten soms tegen het belachelijke aan, en mede daardoor kon het me niet zo veel schelen wat er allemaal gebeurde. Het is hoewel wat voorspelbaar onderhoudend genoeg, maar A Hard Day zal door mij snel vergeten worden.

Flut.

Aziatische cinema. Je moet er maar vriendjes mee leren worden. Ik ben er in het algemeen geen liefhebber van, en het is dan ook niet verrassend dat deze film zo slecht scoort. Niettemin was er wel een zekere mate van hoop tussen, aangezien niet elke film van dit kaliber een misser is.

Deze film is vooral sterk als het aankomt op achtervolgingen, die met agressieve camerabewegingen in beeld worden gebracht. Dat zorgt ervoor dat er enkele momenten tussenzitten waar de film opleeft, maar in het algemeen blijft het een wat terughoudende komediefilm. Een komedie waarbij zowel het narratief evenals de komedie zelf nooit echt aanslaan.

Acteerwerk is ook van een soort waar je van moet houden, maar al dat drukke en expressieve gedoe is niet iets waar ik rustig van kan genieten. Ik vond deze film vooral een ongemakkelijke ervaring en tevens een resultaat waarvan het visuele bijna compleet mist. Erg veel kan ik er eigenlijk niet mee, dus waarom zou ik het dan waarderen? Ik ben het verloop vast uitermate snel vergeten.