Horsehead (2014)

Lang zo slecht nog niet.

Al moet je geen al te hoge eisen stellen aan het verhaaltje; dat raakt namelijk kant noch wal. Bij vlagen zul je aldus even door de zure appel heen moeten bijten. Gelukkig staat daar dan ook wel wat tegenover.

Nu is de film nergens lelijk, maar de droomscenes springen er op visueel vlak ruimschoots bovenuit. Het zal me niet verbazen mocht Basset een bewonderaar zijn van filmmakers als Argento, want het deed qua stijl veel denken aan een film als Inferno. Niet bijster origineel derhalve, maar bepaalde fragmenten zijn desondanks genieten geblazen. De soundtrack volstaat ook wel, al voelt het wat willekeurig aan allemaal. Beetje op een hoopje gegooid.

Ietwat jammer zijn de amateuristische geurtjes die er zo nu en dan aan de film hangen. Sommige zaken doen je eerder wat grinniken uit plaatsvervangende schaamte, dan dat het je nou uit angst in je broek doet schijten. Die vervormde stemmetjes, dat knullige horrorpaard... Je vraagt je toch echt af wie dat soort dingen in hemelsnaam verzint, en hoeveel ze vooraleer zoal aan narcotica gesnoven hadden. Maar soit.

Uiteindelijk een best aardig en sfeervol filmpje dus, had er niet veel van verwacht eigenlijk. Toch knaagt het wel dat Basset relatief zoveel aandacht besteed aan z'n (slechte) verhaaltje. Het hoeft echt niet allemaal zo abstract mogelijk te zijn, maar als je het niet kan, begin er dan ook niet aan. Gooi het dan gewoon écht volledig op het (audio)visuele, daar is Basset duidelijk meer in thuis. 3,0* voor nu.

Ik vond dit wel een aardig filmpje.....hij was visueel echt wel origineel en mooi om te zien,ook vond ik het de soundtrack super strak om te horen met het geluid hard aan!!!

(Het stemmetje van die bewuste persoon hadden ze van mij ook anders mogen doen)

De hoofdrolspeelster ziet er niet onaardig uit en kan best acteren...geen onbelangrijke dingen,de rest van de cast vond ik ook prima.

Ik begin ook met drie sterren omdat ik nog ff over het verhaal moet nadenken naar mijn idee geen hapklare brok...grote kans dat hij nog naar de 3.5☆ gaat .

Fijn filmpje.

Mijn ding.

Deed me uiteindelijk sterk denken aan Zoetrope, hoewel de Argento invloeden ook wel duidelijk zijn. Maar het is de editing, in combinatie met de muziek en de sfeer die daaruit voortkomt die deze film voor mij dubbel geslaagd maken.

Horror, maar ook genoeg mystery. Niet echt voor de gore hounds, echt spannend is het ook niet. Wel mysterieus en duister. Beetje Livide-achtig. Enige echte minpunt vond ik de bijrollen, die vaak nogal amateuristisch overkomen. Hoofdrollen zijn daarentegen meer dan behoorlijk.

Visueel absoluut de moeite, maar uiteindelijk is het toch de soundtrack die me het meest wist te bekoren. Met dank aan kevin_vp trouwens voor de tip, deze film was anders compleet aan me voorbij gegaan.

4.5* en een uitgebreide review

Een sterke (audio)visuele en mystieke horror film! Zoals sommige hieronder al aangeven heeft de film nogal wat Dario Argento invloeden (en qua sfeer de film Livide). Alhoewel er genoeg eigen in de film zit. Deze film zal voor mensen die de meer bloederige horror willen iets te vreemd zijn. Aangezien de film zich meer aan de Art-house kant schaart. Zeker is dat dit een zeer verrassende (bijzondere) film is.

Nu is het verhaal vrij simpel maar de beelden zijn zo imponerend. Vooral natuurlijk de droomwereld. Die is heerlijk abstract. Dit is toch wel een must-see horror film.

Tijd geleden al gezien. Is niet zoveel van blijven hangen, behalve een mooie hoofdrolspeelster en enkele kunstzinnig in beeld gebrachte dromen/nachtmerries. Het blijft vrij kleinschalig allemaal en kan nooit echt overtuigen, ondanks de vele goede bedoelingen. Ik heb het gevoel dat het er op papier beter uit zag.

Deze film moet het voor mij vooral hebben van de droomscènes van de zeer aantrekkelijke Jessica die er werkelijk schitterend uitzagen. Ook de zeer mooie soundtrack paste daar uitstekend bij. Het verhaal waaraan ik geen touw vast kon knopen nam ik maar voor lief. Voor mij voor dit horrorsprookje waarbij het toch vooral gaat om de sfeer die wordt gecreëerd eigenlijk helemaal niet zo belangrijk. Als je de lage waardering voor dit filmpje op MM en IMDB ziet, blijken de meeste filmliefhebbers daar anders over te denken. Maar so what, het is Onderhond' s hoge waardering voor deze film die mij uiteindelijk de doorslag gaf dit horrorfilmpje te bekijken en niet het stemgemiddelde op de door mij genoemde sites.

4.0*

Natte droom van iedere editor. Een masterclass visuele storytelling, met een dijk van een soundtrack en soundscape. Style over substance werkje dat niets te wensen overlaat. Samen met Livide de absolute pareltjes in de moderne Franse horror. Basset omarmt elementen van de Italiaanse grootheid Argento en combineert dat met een bravoure die je tegenwoordig slechts sporadisch ziet... en al helemaal zelden van deze goddelijke kwaliteit.

Franse horror scoort doorgaans goed bij mij en bij het zien van de trailer was ik onmiddellijk geïnteresseerd. Toch viel mij de film wat tegen. De verwachtingen lagen wat hoger. Visueel is de film top : de droomscènes zien er knap uit. Ook een pluim voor de sfeer van de film. Maar het verhaal mag ook nog wat zijn en dat vond ik hier niet zo boeiend ondanks het aangename, mysterieuze begin. Helaas verliest de film geleidelijk aan zijn kracht gezien het verloop van het verhaal waarbij de spanning zeker niet stijgt naarmate de film vordert. 6/10

"Follow the wolf and run away from the horse."

Met deze titel verwachtte ik een glimp te zien van de Franse hoogtijdagen, maar het mag niet baten.

Op zich wordt er een interessant uitgangspunt gecreëerd van een vrouw die sinds kleins af aan lijdt aan beangstigende dromen. Dit lijkt enkel aangewakkerd te worden wanneer ze terugkeert naar het ouderlijk huis om haar grootmoeder te begraven. Vooral als je in je achterhoofd houdt dat ze nota bene moet slapen naast de kamer waar oma opgebaard ligt...

'Horsehead' begint voortvarend door een heerlijk surrealistische sfeer te scheppen. Dit wordt versterkt door te spelen met levendige kleuren. Op deze manier ontstaat er een mooi contrast tussen onheilspellende lucide dromen en de visuele pracht die deze film rijk is. Hier haal je als kijker duidelijk de krenten uit de pap.

Des te jammer dat op den duur de rek eruit is, ondanks de korte speelduur. Romain Basset is te veel bezig om het narratief letterlijk uit te beelden, terwijl je al vrij snel doorhebt hoe de vork in de steel zit; waar is de ruimte voor eigen interpretatie gebleven? Eveneens snap ik niet waarom er Engels gesproken wordt, gezien dit op momenten nogal amateuristisch uitgekraamd wordt door met name de bijrollen.

Al met al een redelijke horror die het hoofdzakelijk moet hebben van de prikkelende beelden.

Kleine 3,0 sterren.

Ok.

Geen slechte film, maar ook geen briljante. In het begin had ik een goed gevoel over de film. Direct werd er duidelijk dat er visueel weer veel werk is ingestoken en dat de look erg gaaf is. Maar uiteindelijk zwakt de film af na een sterke opening.

In ieder geval geweldig gespeeld met de gordijnen. Die rode, lange gordijnen die zorgen voor een sterk, fantasierijk en intrigerend decor tijdens enkele scenes. Het valt in ieder geval gelijk op. Ook geweldig, rustig en intens camerawerk. Dit combineert sterk.

Acteerwerk ook heel degelijk, althans, van de hoofdrolspelers/hoofdrolspeelsters. Pointeaux is een erg schattige verschijning en acteert sterk. Ook MacColl en Head mogen genoemd worden. En ook nog een kleine verschijning van Nahon.

De film weet te boeien door de intrigerende droomscenes in de eerste helft van de film en een mooie sprookjesachtige sfeer. Een verhaal is er nauwelijks. De film volgt wel een lijn, maar het visuele begint na enige tijd wel de overhand te nemen.

Alleen in de slotfase, de laatste 20 minuten, is het visueel plots compleet brak. Leek wel alsof er een andere regisseur het roer even overnam. Lelijk, over-the-top gebruik van irritante slowmotion. Het haalt het gevoel uit de film en laat al het intrigerende wegvagen.

Bovendien laat de film zichzelf te veel gaan. Het normale verhaal begint te veel achtergrond te worden. Sommige houden ervan, maar de vervaging doet in mijn optiek de film absoluut geen goed. Voor de rest wel een bijzondere film, die zeker in de eerste helft intrigerend is. Slotfase was gewoon brak.