Tumbledown (2015)

Met weinig verwachtingen ben ik naar deze film gaan kijken en tot mijn verrassing heeft het me van begin tot het eind geboeid. Prachtige muziek dat ik ben gaan zoeken naar all soundtracks van de film.

Rebecca Hall speelt uiteraard weer uitstekend.

Jammer weer van de vele RED/BLACK NLP in deze film. Het wordt een beetje verveld hoe vaak ze deze psy-ops subliminaal in films zetten. En de chemie tussen Rebecca Hall en Jason Sudeikis was nergens te vinden wat de film in combinatie met de red/black NLP technieken in de film wat mij betreft en flop maakte. Toch geef ik het een 2, puur en alleen voor Rebbeca.

Kollinski (of iemand anders): RED/BLACK NLP?

Film is verder vooral best mooi om te zien. En dan doel ik op de fijne locaties en aankleding.

Ach, het heeft allemaal niet zoveel om het lijf. Gemankeerd liefdesverhaaltje met haperend script en twee hoofdrolspelers die totaal geen klik hebben met elkaar. Toch zal deze film me bijblijven en wel om twee redenen: Rebecca Hall en Damian Jurado. Het is vooral de laatste die de film redt met zijn prachtige verstilde liedjes.

Goeie film waarin een schrijver een weduwe om hulp vraagt als hij een biografie wil schrijven over haar overleden man. Een prima film over rouwverwerking. Het verhaal kabbelt op een aangenaam tempo voort. Goed en redelijk ingetogen acteerwerk van de twee hoofdrolspelers en ook mooie liedjes van Damien Jurado.

Blegh, weer zo’n vervelende arthousedramedy waarin kleine, niet-grappige gniffelmomentjes de niet eens zware drama luchtig moeten houden. Tumbledown sleept zich tergend langzaam voort van oninteressant, onnatuurlijk gesprek naar ‘komische’ situatie naar nep aanvoelende emoties, steeds weer ondersteund door veel te zwaar aangezette muziek.

Irritant subgenre is het toch ook.

Rebecca Hall

Zeikerig.

Noch Rebecca Hall, noch Jason Sudeikis kan iets maken van hetgeen gegeven is. Hall is vervelend als geitenwollensokken-weduwe en Sudeikis is eigenlijk hetzelfde maar dan wat cynischer (maar helaas niet scherper). Geen van beiden komt uiteindelijk uit de verf in een vervelende film. Er zijn veel scènes die eenzelfde zagerige toon hebben en zo zit je gans de speelduur naar een cirkel te zien.

1,5

Zo te lezen weinig fans hier. Zelf ben ik helemaal weg van deze film. Net weer herzien op DVD en weer gegrepen door het mooie levensechte verhaal over rouwverwerking en liefde. Ben groot fan van Rebecca Hall en zij maakt haar reputatie hier ook weer waar, geweldige actrice. Gefilmd in een schitterende omgeving, die het verhaal echt een meerwaarde geeft. De muziek van Damien Jurado is prachtig. Het hele plaatje is gewoon compleet. Echt genieten.

Hannah [Rebecca Hall] is de weduwe van een folkmuzikant die, ondanks het feit dat hij maar één album uitbracht, een aanzienlijke schare fans heeft opgebouwd. Hannah werkt al enige tijd aan een biografie van haar man en zit daarom niet te wachten op het verzoek van journalist Andrew McDonnell [Jason Sudeikis] om een interview af te nemen voor zijn eigen boek. Andrew is echter een grote fan en blijft aandringen, bovendien beseft Hannah zich dat ze over onvoldoende schrijftalent beschikt. Daarom biedt ze Andrew aan om een tijdje bij haar te logeren zodat ze samen kunnen werken aan het boek. Hannahs aanvankelijke scepsis neemt af wanneer ze zich realiseert dat Andrew oprecht is in zijn liefde voor de muziek van haar man. De rest raadt zich weliswaar raden, maar de charme van Hall en Sudeikis voorkomt dat dit vervalt in gemakzuchtige tranentrekkerij.