Everest (2015)

Uiterst vervelende film. Waarschijnlijk alleen interessant voor bergbeklimmers en andere thrill seekers. Wat mij betreft kon de ramp niet snel genoeg plaatsvinden, maar dat was na 60 minuten nog niet het geval. Ben er maar mee gestopt.

Hoewel deze verfilming van een waargebeurd verhaal degelijk te noemen is, zit er te weinig vaart in. Het komt allemaal moeizaam op gang. De cast is jammer genoeg iets te groot, daardoor komen de personages niet veel aan karakteruitdieping toe. Er werdt natuurlijk wel goed geacteerd, en ook de vele mooie beelden en de spannende momenten op het laatst, maken veel goed. 3 Sterren.

Goed drama. Beetje standaard aangekleed, maar visueel wel erg sterk en ook goed geacteerd door de grote cast. De film is wat langdradig en na een tijd weet je onmogelijk nog wie waar ergens zit op de berg wat het erg onduidelijk maakt. Jammer van de kleine rol van Gyllenhaal.

Emotioneel einde wanneer je weer tegen de feiten aanloopt en weet dat het helaas realiteit is geweest.

Is alweer de 3de. Dit is de 1st Into Thin Air: Death on Everest (1997). En idd geen van allen halen het niveau van Krakauers boek. Een echte aanrader vind ik dan weer Touching the Void (2003) om maar in het zelfde sfeertje te blijven. Een adembenemend en meeslepend Docu/Drama over 2 alpiniste in het zuid Amerikaanse Andes gebergte.

Redelijk Hollywoodwerk.

In tegenstelling tot de meesten hier vond ik vooral de klim de moeite waard. Vele wijdse zichten en mooi avontuurlijk gebracht. Heb de film thuis gezien, maar kan me levendig inbeelden dat dit één van die films is waarbij 3D echt meerwaarde brengt.

Ik kende het verhaal verder niet en kon er ook niet echt een datum opplakken. Ik vond het dan ook redelijk vreemd dat er in de laatste kilometer niet wat meer doden lagen (paar jaar geleden verscheen daarover een fotoreportage op het weg, best creepy), maar misschien was dat toen nog niet echt aan de orde. Het valt Kormákur dus wel te vergeven.

Eens de storm op komt zetten wordt het allemaal wat minder. Het is duidelijk dat de berg zelf het hoofdpersonage is in deze film, want het lot van de rest kon me eigenlijk gestolen worden. Jammer eigenlijk, want hoe zelden gaat het hoofdpersonage dood op het einde van een Hollywood product? Vond het allemaal te weinig impact hebben.

Goed en indrukwekkend avontuur in het eerste uur, matig geramp en gedrama tijdens het tweede uur.

2.5*

Onderhond

Had je niet ook het idee dat het lot van die mensen je koud liet, juist doordat het eerste gedeelte niet helemaal goed/boeiend in elkaar steekt? Of bedoel je met het "goede eerste uur" echt alleen de mooie shots etc? Want los daarvan was het toch ook behoorlijk saai. Ik had zelf juist het idee dat het tweede gedeelte indrukwekkender kon zijn, als het eerste gedeelte beter was geweest.

Denk niet dat ik zat te wachten op meer binding met de personages zodat het tweede deel spannender was geweest. Daarvoor was het gewoon niet echt goed genoeg. En dat was ten koste gegaan van het avontuurlijke karakter van het eerste deel denk ik.

“To put it simply, guys.

Human beings simply aren't built to function at the cruising altitude of a 747.”

Waarom zou ik in godsnaam gaan kijken naar een groepje avonturiers die onder begeleiding van een doorgewinterde bergbeklimmer het topje van de Mount Everest willen bereiken nadat ze hiervoor toch wel een riant bedrag hebben betaald? Een doorsnee gezin zou met dat bedrag toch enkele all-in vakanties kunnen boeken. En dat zijn dan ook avontuurlijke reizen waarbij men adembenemende panorama’s kan bewonderen. Alleen is de kans dat je de pijp uitgaat op zo’n reis beduidend kleiner. En juist zoals de meereizende journalist Jon Krakauer (Michael Kelly), stelde ik mezelf ook de prangende vraag wat in hemelsnaam iemand doet besluiten om zoiets te ondernemen. Is het een masochistisch trekje? Een droom die ze najagen ? Gaat het over je eigen grenzen verleggen? Of dient het om je eigenwaarde op te krikken, wetende dat je een enkeling bent die dit wist te presteren? Spijtig genoeg krijg je echter geen antwoord op deze vraag.

En toch kon ik er niet aan weerstaan om deze film te gaan kijken op het grote scherm. Enerzijds omdat ik me verwachtte aan indrukwekkende beelden in dit berglandschap. En ditmaal ging ik niet dezelfde fout maken als bij “Gravity”. Ik ging niet de DVD of VOD versie afwachten om dan tot de vaststelling te komen dat de Mount Everest herleidt wordt tot een miezerig bergje. Ook al beschik ik over een mega flatscreen. Bij “Gravity” resulteerde dit in een diepe ontgoocheling. Anderzijds is er de reeks bekende acteurs die aan deze film meedoen. Als je Jason Clarke, Sam Worthington, Emily Watson, Keira Knightley, Josh Brolin en Jake Gyllenhaal kan warm maken voor deze semi-rampenfilm dan heb je sowieso al wat troeven in handen. En voor mij persoonlijk is het feit dat Jake Gyllenhaal van de partij is, een aanleiding om deze film te kijken. En ontgoochelen doet hij ook hier niet als de ietwat excentrieke expeditieleider Scott Fischer. Zelfs Knightley’s medewerking (haar lach is voor mij angstaanjagender dan mijn hoogtevrees) weerhield me niet.

“Everest” bestaat eigenlijk uit twee hoofddelen. Het eerste deel wordt volledig gewijd aan de deelnemende bergbeklimmers en hun achtergrond. Er wordt ruim tijd genomen om de karakters uit te diepen en hun motieven toe te lichten. Allereerst is er Rob Hal (Clarke). Een goedhartig persoon die respect heeft voor de immense berg en de eerste is die het bereiken van de top gecommercialiseerd heeft. Een soort citytrip naar de top van de Mount Everest. Dan is er Scott Fisher (Gyllenhaal) die een concurrerende reisorganisatie leidt. Een excentriekeling die lak heeft aan veel zaken en een “we zullen eventjes naar boven klimmen”-houding aanneemt. En in het deelnemersveld vinden we allereerst Doug (John Hawkes), een niet zo gefortuneerde gewone postbode die al eens bijna de top bereikt heeft en nu vastberaden is om te slagen. De enige vrouwelijke deelneemster is Yasuko Namba (Naoko Mori) die al 6 van de 7 grootste pieken heeft beklommen. Vervolgens is er Beck (Josh “Oldboy” Brolin) wiens motivatie voor het beklimmen van beruchte bergen wordt gevoed door een huwelijk dat op wankelen staat. En Jon Krakauer (Michael Kelly) de journalist die hierover een reportage wil maken. Dit is vanzelfsprekende het minst actierijke deel

De aanzet voor het bereiken van de top is de tweede hoofdmoot van de film. Schitterend in beeld gebracht waarbij het fysiek afzien en het doorzettingsvermogen van de deelnemers realistischer overkomt dan verwacht. Hallucinante vergezichten die maken dat het lijkt alsof je zelf op die bergflank staat. Als dan het weer drastisch omslaat is het puur overleven waar het om gaat en blijkt toch maar weer hoe nietig wij als mens zijn ten opzichte van de natuurelementen. Het wordt een krachtmeting tussen mens en natuur. Wie uiteindelijk wie overwint. Natuurlijk is dit het meest spannende en intense deel van de film. Alleen spijtig genoeg dat de uitkomst al op voorhand bekend was. Het enige verrassingselement dat resteerde was wie nu uiteindelijk deze helse tocht effectief zou overleven. Uiteindelijk kan men zich de vraag stellen wat de oorzaak was van deze ramp. Was het de overmoed ? Het feit dat het redelijk dringen was aan de voet van de Mount Everest en dus onrechtstreeks het commerciële aan de basis lag ? Of was het gewoon pech dat er juist op dat moment een erge storm overtrok ? Dat dit relaas een hoogtepunt van menselijk falen is in de kronieken van het mondiaal bergbeklimmen is onweerlegbaar. Maar wat met al die andere slachtoffers die wereldwijd vallen tijdens het beklimmen van gigantische bergpieken ? Uiteindelijk kan men hieruit alleen concluderen dat we machteloos staan tegenover de moordende natuur. Uiteindelijk is de hoofdrol in “Everest” weggelegd voor de berg zelf. Niettegenstaande de hallucinante beelden en suspenserijke ontwikkeling werd dit voor mij niet echt het hoogtepunt op filmgebied in 2015.

2,5*

Hij is vooral bekend van Into the Wild, maar ik heb jaren geleden ook Krakauers boek 'Into Thin Air' kapotgeluisterd als audiobook, gedurende enkele weken. Inmiddels ook een papieren versie met de wat matige titel 'De ijle lucht in' in de kast staan. Na de wat lauwe ontvangst van deze film, was het in de bios zien echter geen prio, en het kwam er dan ook niet van. Ik heb me tijdens het thuis kijken gelukkig niet verveeld. De hoeveelheid karakters speelt de film echter wel parten. Je kunt er moeilijk een paar weglaten bij een waargebeurd verhaal, maar op papier werkt dit drama gewoon stukken beter dan op film. Er wordt moeite gedaan iedereen een smoel te geven, maar dit gaat lastig.

Veel mooie beelden, prima muziek, een leuk blik acteurs (al springt niemand er echt uit ondanks enkele emotionele scènes) en een dramatisch verhaal. Toch bleef bij mij het gevoel dat er wat mist. Binding met de karakters is het eerste dat in me opkomt. Dan werkte een Touching The Void voor mij toch stukken beter. En Krakauers why blijft inderdaad wat in de lucht hangen, ondanks dat er wel iets geantwoord wordt uiteindelijk, door een aanwezige klimmer. Maar de film beantwoord met name de why not, als je het mij vraagt.

Hervertelling van de katastrofe van 1996 die aan een tiental bergbeklimmers het leven kostte toen ze op 8000 meter hoogte getroffen werden door een hevige storm. Echt een mooie film, ter plaatse gefilmd al vraag ik me af hoeveel van de Everest werkelijk daar geschoten was. Het ziet er in ieder geval prachtig uit. Zeker wanneer de storm komt opzetten kun je bijna zelf de kou en de marteling voelen. Het is zoals sommigen aangeven, moeilijk mee te leven met de karakters omdat het er zoveel zijn. Het is vooral Rob Hall met wie de kijker hoort mee te leven door de wat goedkope truc van de zwangere vrouw en ook Beck heeft een bezorgd gezinnetje thuis... Gyllenhaal is bescheiden en neemt genoegen met een bijrol.

Ja waarom hé? Wanneer Brolin zegt "What are we doing here? It's all suffering" vraag je je het ook wat af. Moet een mens werkelijk zijn leven riskeren om zichzelf te overstijgen in dit quasi betekenisloze bestaan? Er zullen wel vele redenen zijn : de adrenalinekick, wegvluchten uit een saaie realiteit, zingeving aan het leven. Verwonderlijk dat Krakauer eigenlijk zelf niet begrijpt why terwijl hij daar ook zit. Zeker het zien waard.

Redelijk.

Een vrij rare film, eigenlijk. Op sommige momenten vind ik dit erg Hollywood aanvoelen, op andere momenten dan weer niet. Sowieso zijn verhaalelementen zoals de vrouwtjes thuis "verplichte" onzin. Niettemin heeft de film best wel impact. Het weer slaat geleidelijk aan om en de personages krijgen dan ook geleidelijk aan moeite met overleven. Op deze manier hangt er toch enig gewicht aan de film.

De cast doet het ook naar behoren. Vooral ook leuk om Jason Clarke eindelijk eens niet te zien schmieren. Acteren kan hij dus ook. Verder wat rare gezichten: Jake Gyllenhaal bijvoorbeeld die in volle glorieperiode een wat lullig bijrolletje speelt.

Visueel maakt de regisseur er zeker de moeite van. De storm wordt ook verstandig aangepakt, door vooral de koude te laten primeren. Geen honderd-en-één lawines of aardbevingen, simpelweg realistisch weer doet het werk. De focus op verschillende personages (die op verschillende locaties hun lot tegemoet gaan) maakt het allemaal net ietsje specialer.

3

Helemaal mee eens! Heb de hele film op het puntje van me stoel gezeten. Prachtig gefilmd, sterk acteerwerk en realistisch ogend. Heeft misschien met de leeftijd te maken maar naar mate ik ouder word zie ik toch liever dit soort films dan over de top rampenfilms met de nodige clichés. Ik had soms het gevoel dat ik zelf op die bergtop zat. Topfilm. Een dikke 9

Prachtige beelden van de omgeving maar de verhalen van de klimmers boeiden niet zo.

Mooi hoor, die beelden van de berg. Dat spreekt ook haast wel voor zich. Voor het rest vond ik de beklimming en alle ontberingen ook mooi om te zien. Het wordt allemaal niet onnodig opgeleukt of zo. De film blijft alleen een beetje op een afstandje, doordat ervoor is gekozen bijna ieder personage wel wat aandacht te geven, maar niemand ooit echt veel. Ik vond het überhaupt al wat lastig om alle namen te onthouden en iedereen uit elkaar te houden. Zaken als de rivaliteit tussen tegenpolen Rob en Scott en de grote sympathie die we voor Doug moeten voelen komen nu niet goed uit de verf. Een beetje een verspilling van zo'n verzameling uitstekende acteurs.

Wel sterk is hoe de beklimming van de berg zelf als iets heel gevaarlijks wordt neergezet. Wat het natuurlijk ook wel is. Meer nog dan ik had kunnen denken. Het melodrama dat aanvankelijk nog zo prettig afwezig is in de film komt op het einde toch een beetje de kop opsteken, met van die wat onnodige shots van foto's van de klimmers die slachtoffer zijn geworden van het noodweer, een zonnige montage van Becks vrouw in gelukkigere tijden en telefoongesprekken tussen Rob en zijn vrouw (ook al zal dat misschien echt gebeurd zijn). Veel meer indruk op mij maakte hoe eerst Doug en later nog wat anderen uit beeld vallen. De vluchtige en onvermijdelijke manier waarop dat gebeurt is een stuk subtieler. Je knippert een keer met je ogen, en ze zijn weg. 3.0*.

Visueel gezien een prachtige film, die vooral in het tweede deel echt tot leven komt. De inleiding en voorbereidingen op de beklimming van de Mount Everest zijn zo nu en dan een tikkeltje langdradig en saai, maar zorgt er wel voor dat je enkele personages wat beter leert kennen. Een hoop personages blijven echter nogal op een afstand en dat komt vooral omdat er het een hele hoop zijn. Ik had met name de rol van Jake Gyllenhaal wat verder uitgediept willen zien worden. Richting het einde gaat de film wat meer op de emoties spelen en dat werkt best aardig, zeker ook omdat ik het nog best verrassend vond dat hoofdrolspeler Rob Hall (Jason Clarke) de klim niet overleeft. Ook mooi dat er op het laatst door middel van foto's een koppeling wordt gelegd met het waargebeurde verhaal.

Op de een of andere manier kon de spanning van deze zware beklimming niet echt op me worden overgebracht, maar verder heb ik toch wel genoten van Everest. 3,5*

Goed gemaakt, maar uiteindelijk is het verhaal toch te mager (kan natuurlijk ook niet anders, maar toch...). Het boeide me maar half.

Aardige film over een paar teams de Mount Everest proberen te beklimmen, maar worden getroffen door een storm. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De film ziet er zeker goed uit met een aantal prachtige opnames van de berg. Ook onderhoudend, maar het wil nergens echt spannend worden. Daarvoor zijn de personages te vlak en is het verloop te voorspelbaar.

Vooral een mooi gemaakte film. De beelden waren natuurlijk mooi en het 3d effect maakte het af en toe nog net wat indrukwekkender. Acteerwerk was heel prima maar er werd dan ook met een heel degelijke cast gewerkt. Het verhaal mocht misschien wat meer diepgang kennen, maar toch zag ik al mensen die een droom hadden om de top van de mount everest te halen. Zonder dat ze het letterlijk zeggen bestaat er voor deze mensen niet veel mooiers dan (die) berg(en) te beklimmen. Waarbij sommigen zich stoerder voordoen dan ze zijn en tegen beter weten in verder gaan dan ze zouden moeten. Dat wist de film goed op mij over te brengen en zeker als je weet dat het echt gebeurd is, weet het je goed te raken wanneer het misgaat.

We zitten ruim een uur naar allerlei karakters te kijken die maar niet interessant willen worden totdat de climax aanvangt. Deze is zeker spectaculair en spannend, maar tot die tijd is het niet veel. Wat Gyllenhaal in deze film doet in onduidelijk en tegen het einde weet je nog niet wie wie nou eigenlijk is, zo'n rommeltje is het. Jammer dat de film hier de plank zo mis slaat aangezien de ingrediënten voor een goede film zeker aanwezig zijn.

Een redelijke film maar mensen die op veel bloot rekenen komen misschien bedrogen uit.

Ohw ok. Ik koesterde nou nét de stille hoop dat men en masse in hun blote arie zou rondsloffen op die berg.

Ik vond het een goede film! Ik keek hem met weinig verwachtingen, maar de film is best blijven nazinderen. Ik heb er nog dagen over zitten lezen. En ik heb ook een paar boeken aangeschaft: the climb, left for dead en into thin air (alledrie geschreven door mensen die erbij waren in 1996).

Tragisch, voorspelbaar, visueel sterk. Prima verfilming van een waargebeurd verhaal. 3

Dat had ik nou ook bij The Sound of Music. Dat viel me toch ergens tegen

3 2 1 cut schreef:

(quote)

Dat had ik nou ook bij The Sound of Music. Dat viel me toch ergens tegen

Kijk, ik wist dat er medestanders moesten zijn

prachtige film in stijl zonder echt veel opsmuk

bijna in documentairestijl

prachtig boek van jon Krakauer

wat drijft een klimmer toch tot zoiets,op een hoogte functioneren bijna zonder zuurstof

het blijft me fascineren !!!

Die dokter die even aanstipt dat mensen in geval van onderkoeling het zo warm kunnen krijgen, dat ze hun kleren uittrekken. Klinkt zo raar dat er blijkbaar uitleg voor nodig is. Niet heel erg, de allergrootste donkere wolk die zo'n film teistert is meestal een dikke dosis tranentrekkerij. Het valt al met al nog mee, al wordt het het zwangere vrouwtje wel erg stevig ingezet. Te klef, maar, erger nog, het breekt ook een paar keer de intensiteit van wat daar op de berg gaande is.

Als de film dan eens klikt, is het meteen weer over met vrouwlief. Everest is op z'n best als het zich puur richt op de beklimming, de storm en het overleven. Een paar keer dat de camera fraai door de ijle lucht zwaait en zo het immense gevaar van de onderneming weet vast te leggen. Het gierende gefluit van de ijzige wind heeft meer effect dan welke muziek dan ook, al valt dat laatste niet echt op in negatieve zin. Hier en daar te glad, maar met deze uitkomst, vooruit maar.

Totaal zonder enige voorkennis deze film beginnen kijken. Het concept 'bergklimmen' sprak me wel aan en ik wou de film al heel lang zien.
Mijn eerste indruk was dat de film nogal traag op gang komt. Er wordt uitgebreid tijd genomen om de informatie aan iedereen duidelijk te maken. Ook de vele personages die erin voorkomen worden allemaal in beeld gebracht. Toch had ik niet het gevoel dat de personages genoeg uitgediept werden.
Na drie kwartier wordt dan eindelijk toch beslist om de berg te beklimmen. Jammergenoeg duurt het nog zeker een halfuur vooraleer de echte spanning begint.
De acteurs zijn volgens mij wel goed gecast. Het moment waarop men de top bereikt, zie je de gevoelens van de personages goed in beeld gebracht.
Het verhaal zit goed, de uitwerking kon iets beter.

Wat mij betreft een vrij onderhoudende film. Inderdaad wel waar zoals hier ook al geschreven dat bepaalde personages wat diepgang missen.