The Sound of Music (1965)

Zeer goede film!

The Sound of Music is een film die hier blijkbaar enorm tegenstrijdige gevoelens oproept. Sommigen lopen er helemaal mee weg, terwijl anderen het juist weer helemaal niets vinden. Zelf hoor ik bij de derde groep, de mensen die het wel aardig vinden, maar niet bijzonder. Een echte hekel heb ik echter ook zeker niet aan deze musical.

Het is tevens één van de bekendste musicals ooit, die bijna ieder jaar rondom kerst wel een keertje op televisie voorbijkomt. Julie Andrews speelt vol overtuiging Maria Von Trapp, die hier met de kinderen diverse malen het alom bekende do-re-mi etc. zingt. Het verhaaltje is verder vrij simpel, zoals dat wel vaker bij musicals het geval is. Het draait vooral om de muzikale nummers en de dramatiek, die behoorlijk aanwezig is, maar ondanks dat sommige scènes er wat dik bovenop liggen wordt het nooit echt storend. Het moet ook gezegd worden dat de liedjes best fris aanvoelen.

Tussendoor zitten ook wel wat mindere momenten, maar die vallen relatief gezien mee. Daardoor gaat de tijd ondanks de speelduur toch nog redelijk vlot voorbij en mag the Sound of Music zich rekenen tot de musicals waar ik me toch behoorlijk mee geamuseerd heb en de eerlijkheid gebied me te zeggen, dat die bij toch wel enigszins tot de minderheid behoren.

3,0*

Nog steeds een fantastische film die ik ieder jaar weer kijk en af en toe een traantje bij weg veeg.

of ik deze film zo snel mogelijk moet kijken volgens enkele mensen, al is dit totáál niet m'n genre..

Ik zal mezelf een dutje besparen door dit níet te kijken.

Het wordt er weer tijd voor! Heb wel weer zin in een avondje nostalgie met Julie Andrews en de haren!

Het is een redelijke film, maar zeker geen film die je zo snel mogelijk moet gaan zien.

Ik vind de muziek heerlijk, maar als je niet van muziek in een film houdt dan moet je hem zeker niet bekijken.

Tussen de film door zijn er wel momenten waarvan ik vind dat het te langzaam gaat en het zeker doorgespeld mag worden.

Tja, als filmliefhebber had ik deze klassieker nog steeds niet gezien en eerlijk gezegd had ik er ook maar weinig zin in. Toch heeft mijn partner (deze film ook nooit gezien ) me overgehaald om deze toch te zien. Dus als afsluiter van 2012 een filmpje uit de oude doos. En ik moet zeggen het viel hartstikke mee. De liedjes zijn mooi gezongen en de cast spelen vol enthousiasme. Ook de locaties en beelden vond ik wel iets hebben. Alé , dat hebben we ook achter de rug.

7/10

ook weer gezien. Wat een nachtmerrie is deze film toch.. ik kan er uberhaupt niet tegen personages die zomaar gaan zingen. Ben je lekker met je nanny aan het tongen gaat ze er opeens een liedje over zingen..

En die soft focus de hele tijd met van die geschilderde kitsch als achtergrond.. zwaar hoor. Of die meid van 17 die van de nanny een speeljurkje aanmoet.. dat is toch hartstikke zielig.

Robert Wise zal waarschijnlijk aan de drank zijn geraakt tijdens de opnames. EN wat bezielde Hitch die andrews liet spelen in Torn curtain een jaar later???

Ik dacht na het zien van Star!, Dr. Doolittle en Hello, Dolly! laat ik deze dan ook maar doen, kan ik het blokje 20th Century Fox-musicals tweede helft jaren '60 ook afsluiten. Het zijn wel keurig verzorgde films allemaal. Bij deze dus ook, de Oostenrijkse pracht en praal wordt mooi in beeld gebracht.

Het kostte me wel veel moeite hoor. Ik snap de lengte weer niet en nog maar te zwijgen over de populariteit. Een aantal heel bekende liedjes erin, maar ja heb je deze film ook niet echt bij nodig. Hoewel je ze na afloop wel kunt meezingen, haha. "Do-re-mi, Edelweiss".

Ik heb die Julie Andrews ook altijd zo irritant gevonden maar dat zal toch meer komen door de manier hoe ze zingt kan ik nu zeggen en ja musicals, het moet je liggen. Maar aan andere kant is ze niet lelijk ofzo, in tegendeel en ze ziet op bepaalde momenten zelfs schattig uit, in d'r trouwjurk bijvoorbeeld. Mooie trouwscène en mooi liedje erbij, één van de hoogtpunten van de film. De film begint trouwens ook al mooi. Ik ben er hier en daar wel wat sneller doorheen gegaan, want dat heb ik bij die andere drie films ook gedaan en op die manier is het einde wel te halen.

Het eerste uur is een waar struikelblok en heb zelfs van de week nog afgehaakt. Maar eenmaal dat punt gepasseerd gaat het wel de goede kant op en het laatste uur, zodra de Nazi's aan te pas komen is trouwens nog erg goed ook en maakt het stemmen weer helemaal niet gemakkelijk. Verder is het wisselend, dat komt ook omdat er een combinatie van genres in zit. Ook de uitvoering van de liedjes is verschillend. Erg zoetsappige film vaak maar zitten ook wel leuke momenten in zoals dat ze met z'n allen uit de boot vallen, de marionetten, de trouwerij en dat ze er de eerste keer vandoor willen gaan met de auto. Nou ik heb hem gezien, het heeft wel jaren geduurd, afgezien van het eerste uur is het verder best wel te doen. 2.0 / 4.0.

The Sound of Music

Deze film zou ik niet per se als een goede/spannende film beschouwen, maar wel als een mooie, ontroerende film. Voor mij duurt de film iets te lang, maar het einde maakt dit allemaal wel goed.

De liedjes die gespeeld worden gedurende de film zijn natuurlijk uitgegroeid tot klassiekers en dit verveelt voor mij ook niet. Tijdens de film moet ik wel toegeven dat ik een kleine crush ontwikkelde voor Mr. Von Trapp , had pas tijdens de film door dat dit gespeeld werd door Christopher Plummer. Moeilijk te herkennen vind ik

Hartverwarmend en zeker de moeite waard om eens te kijken

Jouw beoordeling is helemaal juist. Volgens mij ben je nog niet zo oud, dat je Christopher Plummer niet herkende in de rol van Captain von Trapp. Ik betrap mezelf er op dat als ik Plummer zie in een andere film, hem nog altijd associeer in deze rol.

Heb laatst deze film ook weer eens terug gezien, voor de zoveelste keer dat wel. Lekker lui op de bank. Lekker makkelijk, ik kan elke scene wel dromen, maar ik ben dit keer niet verder gekomen dan het moment dat ze gingen trouwen. Ik ging de hond uitlaten en ben toen afgehaakt, maar niet getreurd hoor, als ik 'm wil afkijken heb ik deze film nog altijd in m'n dvd-kast staan.

Nee, ik ben nog niet zo oud . 23. Maar ik had Plummer echt niet herkend. Zal deze film zeker nog eens kijken.

Ik sluit me bij Spetie aan. Het was ok, ik heb me vermaakt (duurde wel te lang voor mij) maar het is wel een zesje voor mij. Ik ben ook geen echte musical liefhebber (eerder het tegendeel) maar ik vond Singing in the Rain ge-wel-dig. Dus deze dvd ook maar na 7 jaar uit het plastic gehaald en helaas ondanks mijn niet hoge verwachtingen alsnog een beetje tegenvaller..

Hij is zo zòet.... Braaf. Grijp die Liesl nou eens, man.....

O, ik zie dat Julie Andrews ook een account heeft aangemaakt. (Zie stemmenlijst)

"You brought music back into the house. I had forgotten." ... " !!!

Fantastische prachtige Familiefilm !!! Heerlijke klassieker voor jong en oud !

Was al even geleden dat ik deze voor het laatst zag ..., maar toppertjes komen altijd terug in

mijn recensies en heropfrissingen ! Heerlijke muziek dit in combinatie met een romantisch

verhaal met heerlijke scènes die me soms deden lachen !

Als algemene filmliefhebber/verzamelaar van ieder land en ieder genre is dit gewoon verplichte

kost ! Wie me kent weet dat ik van alles hou ... van b.v "Robo-Geisha" tot "The Sound Of Muic" !

Ik vond die nazi's wel grappig. Jammer dat ze niet zongen.

Prachtige klassieker dat ik in 1966 heb gezien, toen met mijn ouders. Ik heb deze al zeker 10 maal terug gezien en kan hem zelf nog altijd zien.

Mooie musical met een aardig verhaal en liedjes die lekker in het gehoor liggen. De vertolking van Christopher Plummer, samen met de rest van zijn gezin, van "Edelweiss" is na zoveel herzieningen toch nog altijd goed voor een brok in de keel.

Opvallend dat de drie volwassen hoofdrolspelers allemaal nog in leven zijn. Muziek is dus écht goed voor je...

Ik heb deze film al vaak gezien. De eerste keer was ik een jaar of 16 toen zoals moeder vroeg netjes opgenomen van TV. Ik had deze toen niet helemaal van het begin. Ik vond deze film toen al heel mooi. De liedjes zong ik na een tijd mee. Ik heb ook een CD ervan, een keer een musical on stage gezien en deze film was de eerste die ik op DVD heb gekocht. Van deze film zal ik nooit genoeg krijgen. Melig soms, maar af en toe wil je toch eens herinnerd worden aan happy ever after verhalen die dan toch bestaan zoals deze film toont.

Christopher Plummer was inderdaad fantastisch in de rol van Captain Von Trapp. Het is ontzettend mooi hoe hij met de hulp van Maria en zijn kinderen weer helemaal openbloeit. Het doet niets af aan de pracht van de scènes maar Christopher Plummer zingt echter niet zelf. Zijn stem is later door iemand anders ingezongen. Dit is ook gedaan bij oa Moeder Overste die niet meer dat stemvolume had toen ze "Climb Every Mountain" zong.

Geen beste musical.

Eén van de redeeming qualities van musicals is dat het vaak allemaal vlot en happy is. Veel stijver dan in The Sound of Music ga je het jammer genoeg niet vinden. Vreselijke setting, wanneer het laatste uur dan nog eens een hoop overbodig drama introduceert (stop gewoon
na die bruiloft) had ik het helemaal gehad met deze film.

Andrews en Plummer zijn een droog koppel. Enige levendigheid (en dan niet het rare ADHD gedrag van Andrews) moet van de kinderen komen, maar da's ook een sullige bende bij elkaar. Eerste twee uur verloopt verder volgens het boekje. Een paar liedjes (maar geen al te beste), een romance die in een verwachte richting gestuwd wordt en veel truttigheid. Je ziet zo waar The Nanny de mosterd heeft gehaald.

Maar dan nog is het beter dan wat Wise het laatste uur van de film probeert te maken. De rek is er dan compleet uit, het drama overtuigt voor geen meter en alsnog laat de afloop zich veel te makkelijk raden.

Ondertussen al een berg musicals gezien, dit is veruit één van de minste.

0.5*

Zo te lezen zat je niet in de sentimentele kerstmodus.

Ik ben best ontvankelijk voor de feel-good van die oude musicals, maar vind dit zo'n oubollig en stijf gebeuren dat het eerder tegen een kerstmodus werkt. Begrijp trouwens ook niet hoe ken gezellig het laatste half uur doorkomt.

Na het zien van deze film op tv, wilde ik hem heel graag op dvd hebben. En heb hem dan ook nu alweer voor de vijfde keer gezien. Maar zo moeilijk te beoordelen.

Het is dan ook zeker geen gemakkelijke film, in hoeverre musicals dat wel zijn. Ik maak er dan ook maar een verkorte 2 uursversie van. Want hij is overdreven lang. Op de dvd is hij tweedelig, er zit een intermezzo in.

De film begint met het tonen van het landschap. Het eerste halfuur is vervelend, daarna wordt het afwisselend. Dat geldt ook voor de liedjes. Naarmate de film vordert valt er wel steeds minder in te "knippen". Zodra het ja-woord is gezegd is de rest van de film bijna moeiteloos te halen.

De marionetten en trouwscène blijven bijzonder mooi gedaan. Na de toch al hartverwarmende opname in de kerk, volgt het klokkengeluid en komt het nazi-hoofdkwartier in beeld, wat een geslaagde overgang betekent van een zoetsappig naar een ernstiger verhaal.

Julie Andrews is vaak wel grappig net als de kinderen, Christopher Plummer is wisselend en Eleanor Parker is best wel irritant, maar het zal ook wel aan haar rol liggen.

Oostenrijk is een heel mooi land, dat zie je hier ook weer en Wise heeft mooie plekjes uitgezocht. Hoewel de binnenopnamen ook wel vaak kleurig zijn opgenomen. Het eigenlijke verhaal is niet al te bijzonder, bovendien niet volledig wat Die Trapp-Familie (1956) wel veel meer is. Vanwege de lengte valt er echter wel genoeg te genieten. Enerzijds is het een musical, anderzijds is het een romantisch verhaal. Een familiefilm is ook nog. Wel zijn ze vaak langdradig, en sommige liedjes remmen af.

Dat hij heel populair is gebleven weet ik wel, maar inhoudelijk haal ik het er toch niet uit. Dus de gemengde commentaren kan ik best begrijpen. Maar kan zeker rond de Kerstdagen, met een glaasje wijn en stukjes kaas, toch ook een hoop gezelligheid opleveren, dat wil ik wel aannemen. 2.0/4.0

Sound of Music bliijft een van mijn favorieten, hoewel het toch al even is geleden dat ik hem nog in zijn geheel heb gezien. Het verhaal is "kinderlijk eenvoudig". Ik vind vooral de scènes met de kinderen het leukste. Als ik de film opzet zet ik vooral mijn favoriete delen op (So long farewell song, poppenkast, scène op het bed van Maria tijdens de storm My favourite things, zingend doorheen Salzburg, de nonnen die over die rare Maria zingen en de kinderen die Maria hard missen en zelfs op zoek gaan naar haar). Aan uitzendingen op TV waag ik me niet meer. Ik ben volledig akkoord dat ik ook nu veel moeite zou hebben om de film op één namiddag of avond uit te kijken ondanks de charme.

Een week of twee geleden had ik met een collega het over film kijken, dat ik daar best fan van ben. Zij vroeg of ik The Sound of Music weleens had gezien, een favoriet van haar. Na mijn ontkennende antwoord moest ik mij schamen en al snel lag de dvd op mijn bureau; ik moest er dus aan geloven. Toevallig dat het Pasen was, want dit is zo een typische zondamiddagfilm of voor Tweede Kerst- of Paasdag: klassiek, lang en met Entr’acte en wel.

Dat ik de film nooit had gezien betekent niet dat ik niet enigszins bekend was met het verhaal of enkele liedjes. Edelweiß kende ik van een Avro-programma met Frits Sissing, Do re mi van Paul de Leeuw en zijn Plugged-cd en het jodellied van een versie van de Zware Jongens. Maar verder had ik geen idee en ergens keek ik ook op tegen de bijna drie uur dat deze musical duurt, maar die gingen aanmerkelijk gladjes voorbij. Niet dat het fascinerende cinema is, maar het heeft absoluut zijn momenten.

In wezen kent de film drie akten waarvan de eerste duurt tot het intermezzo en het beste is, het tweede het meest saai en het derde er een beetje bij hangt. Dat laatst vooral doordat het thema van liefdesverhaal verandert in een thriller waarvan je weet dat het kan komen maar toch niet helemaal past. Want hoewel de film in ’38 in Oostenrijk speelt, en iedereen met een klein beetje algemene kennis weet wat er gebeuren gaat, en er sporadisch een Oostenrijkse vlag gedrapeerd over een balkon hangt, wordt er vrij weinig met die achtergrond gedaan. Maar dan ineens in het derde bedrijf komen de Nazi’s langs en moet het gezin vluchten. Tuurlijk, het is gebaseerd op feiten en er moet een einde aan de film worden gebreid, maar toch, het voelt zo niet passend bij de rest van de film.

En dan is er nog het tweede deel dat van toon erg somber is en eigenlijk geen leuke liedjes kent en het eerste deel dat veruit het meeste kijkplezier schenkt. Want de liedjes daar zijn fris en soms heel erg goed, met als uitschieters het do re mi en het jodellied dat echt op een leuke manier wordt getoond met het poppenspel. En hoewel het spel soms houterig is, het geheel allemaal erg braaf is (echte confrontaties vinden nooit plaats, problemen worden ogenschijnlijk makkelijk opgelost voor ze ontstaan) en het allemaal mierzoet is heeft het toch iets charmants. Dat komt ongetwijfeld door de zang die goed is, en je uit het realisme haalt en je die kritiekpunten dan minder zwaar laat meewegen.

Sowieso is dat een punt van de film (en de musical): muziek laat je leven en maakt je vrij. Soms erg letterlijk verteld in de film, en soms voelbaar gemaakt, als bijvoorbeeld bij het Edelweiß over het vaderland waar alle Oostenrijkers meezingen. Sterke scène en mooi opgebouwd. Ook de scène in de kerk is mooi met die glijdende camera en de muziek eronder. Overigens zijn dat de weinige echt mooi geschoten scènes, want esthetisch valt verder weinig te genieten. Af en toe is er een mooi shot, maar er wordt echt te weinig gedaan en de zangnummers zijn dan wel niet volledig statisch gefilmd, het is ook niet het feest dat Luhrmann ervan maakte in 2001.

Enfin, de film kent vooral een sterk eerste deel en een minder tweede deel. Wel is er snedig genoeg gemonteerd dat de drie uur goed uit te houden zijn. 3,0*.

Ach Roger Ebert heeft het zijn hele leven uit weten te stellen

ik heb het zelf ook 18 jaar voor me uitgeduwd vanaf het moment dat ik films begon te kijken.

The Sound of Music is een mooie film.

Dit is een musical film. Deze film heeft dan ook een hoop liedjes. Alle liedjes in de film vind ik de moeite waard , er word in deze film mooi gezongen. Wat betreft de liederen zijn er een paar hoogtepunten. Het eerste hoogtepunt is al bijna in het begin van de film. ( het is geloof ik het tweede liedje ). De nonnen vragen zich af wat ze met Maria aanmoeten en gaan hierover zingen. Dit vond ik een leuk nummer wat in je hoofd blijft zitten, dit nummer komt later in de film ,tijdens de bruiloft van Maria en de kapitein, ook voor een deel terug. Het volgende hoogtepunt is voor mij het lied do re mi. Met dit lied leert Maria de kinderen van de kapitein zingen. Eigenlijk is dit het beste lied van de film. Het lied begint rustig , maar dermate het lied vordert word het steeds uitbundiger. Dit is een lied dat na het kijken van de film nog lang in mijn hoofd zit. Het laatste hoogtepunt is het afscheidslied, dat de kinderen zingen voor de gasten als ze naar bed gaan. Leuk samenspel van de kinderen. Later in de film krijgen we nog een versie van dit nummer te horen, ( tegen het eind van de film, als het hele gezin optreed in het openbaar voor dat ze gaan vluchten ) die versie is eigenlijk nog beter omdat de kapitein dan ook zingt. Het is jammer dat we de kapitein relatief weinig horen zingen. Ik vond dat de kapitein een goede stem had. De liederen die ik niet genoemd heb vond ik ook goed. Maar de bovengenoemde nummers zijn toch wel mijn favorieten. De overige muziek voor de niet liedjes scènes ( de instrumentale muziek voor de begeleiding van de scènes ) vond ik in deze film ook goed.

Dit blijft naar mijn mening een mooie film. De kinderen zijn aandoenlijk. De band tussen de kinderen en Maria komt geloofwaardig over. Dit komt door het goede acteer spel van nagenoeg de hele cast. Julie Andrews als Maria acteert erg goed. Dat zelfde kan gezegd worden van Christopher Plummer als de kapitein. Wat een apart personage is die kapitein. De scene dat hij de kinderen door middel van een achterlijke fluit melodietje naar beneden laat marcheren is legendarisch. Evenals de manier waarop de kinderen zichzelf moeten voorstelen van pa aan Maria. De kapitein is na de dood van zijn vrouw een beetje het spoor bijster geraakt en runt zijn huis alsof het een militair kamp is. Gelukkig draait de kapitein in de film behoorlijk bij en laat hij zien dat hij om zijn kinderen geeft. Een erg goede scene van de kapitein vond ik ook de scene dat de kapitein ziet dat zijn kinderen en Maria op een vlot in het water spelen. Tot overmaat van ramp slaat het vlot ook nog eens om en worden de kinderen en Maria drijfnat. Een hilarische scene. Dan die reactie van de kapitein als hij hoort dat de kinderen gordijnen aan hebben,meesterlijk!

De kinderen acteren ook goed. Ze vromen met zijn allen een leuk geheel. Een erg grappige scene met de kinderen vond ik ook de onweer scene. Het onweert gigantisch en de kinderen zijn allemaal bang en rennen naar Maria voor bescherming. Een scene vlak ervoor vond ik ook goed. Maria maakt op een goede manier tijdens het diner duidelijk dat ze teleurgesteld is in het welkom die de kinderen haar gaven. Mooie scene dat de kinderen de woorden van Maria ook echt aantrekken. Misschien is het gehuil van de kinderen wat overdreven, maar dit maakt de scene ook wel grappig.

Toch is niet alles goed aan deze film. Deze film duurt namelijk wat te lang. Niet alle stukken van de film zijn even interessant. Eigenlijk vond ik die hele verhaallijn van die Barones een beetje uitgerekt overkomen. Ik vond het niet echt een boeiende verhaallijn. Eleanor Parker als de Barones vond ik ook niet echt geweldig acteren. De Barones had van mij niet in het verhaal gehoeven. Het hele gedoe rondom die Barones en het stuk dat er uit voort vloeit dat Maria tijdelijk terug gaat naar het klooster is niet erg interessant.

Het laatste stuk van de film vond ik wel goed. Het gezin van de kapitein moet vluchten want de heer des huizes wil terecht niet voor het derde rijk dienen. Het zorgt voor een spannend laatste stuk van de film, wat zeker de moeite waard is. Het laatste stuk van de film vond ik dus geslaagd. Wel vond ik het einde van de film wat abrupt. De film sluit niet netjes af.

Al met al vind ik The Sound of Music een mooie en ontroerende musical film. De liedjes blijven na het zien van de film nog lang in je hoofd hangen. Het gedoe rondom de Barones vertraagd de film wat onnodig. Maar ondanks dat vond ik dit een goede film.

4 sterren voor deze film.

Als ik zo naar de score kijk wat de film op deze site krijgt, kan ik het teleurstellend noemen.. een gemiddelde score van 3,29 is zeker niet gepast voor deze klassieker die bekroond werd met 5 Oscars.

Natuurlijk kan niet iedereen deze film waarderen. De film is bijna 50 jaar oud en de liedjes zijn uiteraard al lang niet meer van deze tijd. De reden dat ik deze films erg hoog heb zitten is omdat ik oude klassiekers erg waardeer. De eerste scene is prachtig. De camera laat het mooie Oostenrijkse landschap zien, de prachtige Alpen en komt uit op een mooi grasveld op een berg waar Andrews haar eerste liedje zingt, 'The Sound of Music'.

Vervolgens maken we kennis met het leven van Maria en zien we hoe ze weer 'leven en muziek' in de huize Von Trapp weet te brengen. Ja, erg mooi verhaal wat zich ook afspeelt op de achtergrond van de Tweede Wereld oorlog, althans het begin van deze oorlog (Anschluss).

De liedjes die gezongen worden in de film zijn blijvend, meeste vrolijk en hierdoor weer eeuwige meezingers. De locaties zijn prachtig. Salzburg is één van de mooiste Oostenrijkse steden en de Alpen de mooiste bergen die Europa heeft. Het acteerwerk is prima, van Plummer tot de kinderen van Von Trapp aan toe. De film heeft veel meer te bieden dan alleen dit, humor, liefde een klein beetje drama maar deze film kan gewoon worden gezien als één van de beste 'familiefilms' aller tijden!

*****!