Heavenly Creatures (1994)

Een wat aparte film uit het oeuvre van Peter Jackson; eentje die redelijk serieus is, al zitten er met die droomscènes en rare fantasieën natuurlijk voldoende typische Jackson beelden in met rare creaties en gore momenten. Dit schijnt de eerste grote rol van Kate Winslet geweest te zijn en dat valt ook wel te zien. Ik vond haar overacting niet erg interessant, al zat dat natuurlijk haar rol geweest zijn. Verder valt wel op dat ook destijds Jackson al die fijne, eigen stijl had die je ook weer goed kan zien met de natuurshots en met afwijkend camerawerk. Al met al geen hoogvlieger, maar best te doen.

3*

Bijzondere film waarbij wat camerawerk betreft alles uit de kast wordt gehaald: schitterende beelden van Nieuw Zeeland in de jaren 50 en van de fantasieen van de 2 meiden. Ook op het gebied van kleur hier en daar wat hoogstandjes. En voor de komische noot de nodige close ups, soms zien we zelfs alleen een mond met scheef gebit die het woord "homosexuality" stottert.

Overigens niet accuraat, volgens de Wiki was de relatie niet lesbisch, maar de film wijkt hier van af. Wel zijn de dagboekfragmenten van Pauline gebruikt.

Ik kreeg gelukkig niet het gebruikelijke eenzijdige negatief beeld van die jaren 50. Natuurlijk, die scholen waren niet kindvriendelijk genoeg en de mores waren te stijf. Maar deze kinderen kwamen meer buiten de deur en gebruikten hun eigen fantasie meer.

Winslet is goed en is nog maar een jaartje verwijderd van sterrendom door Titanic (een veel slechtere film) maar Lynskey, de meer duistere van de twee, maakt het meeste indruk. De omringende cast is soms wat karikaturaal, veel van de mannen zijn erg sullig, de moeders wel wat genuanceerder, zeker die van Lynskey en dat maakt het niet een makkelijke film. Er wordt geen partij gekozen, de ouders zijn te beknottend maar de meiden zijn ook nogal gestoord.

Geweldig hoe de fantasieen van de meisjes in beeld gebracht worden. Een ode aan de fantasie waar de zoetsappige Amelies van de wereld een puntje aan kunnen zuigen. En ja, die fantasieen hebben wel het probleem wat typisch is voor dagdromers: ze zijn voor anderen minder interessant. Lees in dit kader maar over maladaptive daydreaming, dit is een interessante stoornis die een leven behoorlijk kan bemoeilijken. Toch is hun vriendschap zo sprankelend dat je jaloers wordt. En hun zweverigheid is met de bijbehorende sentimentele soundtrack aandoenlijk. Bovendien heeft eentje het toch nog tot romanschrijfster geschopt.

Het laatste half uur zakt de film in. Weg is het tempo en de enorme vitaliteit maar hetzelfde geldt voor de 2 meiden die erachter komen dat ze elkaar binnenkort niet meer zullen zien. Dan beramen ze hun "plan". Het meest tragische en domme hiervan: de moord lost helemaal niets op en ze mogen elkaar evengoed nooit meer zien. Dit was toch eigenlijk niet anders geweest als ze niet veroordeeld waren want dan was Winslet evengoed naar Zuid Afrika gegaan?

“We have decided how sad it is for other people that they cannot appreciate our genius.”

Uitstekende film. Ik zou graag zien dat Peter Jackson weer teruggaat naar dit soort kleinschalige, intieme, donkere en wat vreemde films, want je ziet aan alles dat Heavenly Creatures een passieproject is van hem.

Het is een scherp en donker coming of age verhaal, maar Jackson zorgt er ook voor dat de film op bepaalde momenten grappig, absurd en zeer eigenzinnig is. Dat komt ook door Lynskey en een jonge Kate Winslet, die op een natuurlijke manier twee tieners weten neer te zetten die naar vrijheid hunkeren, maar steeds door de mensen in hun omgeving in een bepaald keurslijf worden gestopt. Totdat het uiteindelijk explodeert in een laatste gedeelte waarin je ziet wat voor fantastisch regisseur Jackson is.

Wat 'n maffe film. De liefde tussen de twee karakters snapte ik nog wel, maar die fantasie wereld erom heen, vond ik uiterst irritant. Ook het Engelse geschreeuw van Kate Winslet was irritant. Het karakter van Melanie had vanaf het begin af aan psychopatische trekken.

Ook heel erg jammer dat de liefdes scene half werkelijkheid, half fanatasie wereld is. Een goed realistisch in beeld gebrachte scene had voor mij de film redelijk goed gemaakt.

Uitstekend!

Peter Jackson blijft een vreemde snuiter. Eerst levert hij de meest foute horrorpulp af, later scoort hij hoog met de hele Lord of the Rings-reeks... en zo nu en dan komt er wel eens een serieus filmpje te bod... maar dan wel met de nodige elementen. Heavenly Creatures is zo'n film... eigenlijk een beetje een film die in dezelfde categorie valt als The Lovely Bones.

Het verhaal vind plaats in Nieuw-Zeeland in de jaren 50; waar het christendom epidemisch is, net als in Amerika en Europa. Maar sommigen doen hun ogen open. Een van die personen is de zekere Pauline, die zich overduidelijk groen en geel ergert aan dat hele overbeladen gedoe die ze dagelijks moet ondergaan in naam van God. Maar dan lijkt haar leven te veranderen als op een dag, de Engelse Juliet mag deelnemen in haar klas. En bij deze Juliet weet je het meteen; dit is een nachtmerrie voor de kuise omgeving.

Wat volgt is een buitengewone en bewonderende vriendschap en lijkt het leven van Pauline door Juliet voorgoed te veranderen. Ze komt steeds meer los van haar dominante moeder en neemt deel aan de openheid van deze Engelse familie. Wat ook erg goed werkt is dat het allemaal erg fleurig, vrolijk en in feel good koren in elkaar wordt gezet en dat het diepe melancholische en dromerige een beetje terzijde wordt gehouden. De soundtracks, waarbij ik toch wel moet denken aan jeugdfilms, weet de vrolijkheid en de speelsheid ook aan te sterken.

En Peter Jackson zou Peter Jackson niet zijn als hij zijn creativiteit erin gooit. De droomwerelden, met de klei-figuranten (van bijvoorbeeld beroemde muzikanten) zijn erg sterk en metaforisch weergegeven. Een erg fraai concept, die Peter Jackson, zoals ik hierboven al bekend maakte, in The Lovely Bones enigszins overdeed.

De film wil eigenlijk zodanig de hoopvolle richting in gaan dat je je amper kan voorstellen dat er een onherroepelijke einde aan zit te komen.

De twee meisjes worden ook behoorlijk sterk neergezet door Kate Winslet en Melanie Lynsky. Het is wel even een tijdje geleden dat ik zulke sterke rollen voorbij zag komen. Naarmate de film langer duurt, lijkt alles ook niet meer over rozengeur en manenschijn te gaan. Ook al vechten de twee vriendinnen ervoor. De sterke dagboek-monologen werken er ook op den duur goed bij.
En ja, je hoeft er weinig over te zeggen: Liefde tussen dezelfde geslachten was een ziekte in de jaren 50. De uitwerking daarvan werkt langzaam, maar zeer zeker, toe naar een fatale beslissing.
En ja, het einde... en de conclusie en de associaties met dat schip slaan in als een bom.

Ja, ik weet niet wat ik erover kan zeggen. Dit was gewoon een onvergetelijke performance en een keihard lesje geschiedenis.

Petje af!

5,0*

Ohja:

Patti Page : (How Much Is) That Doggie In The Window - YouTube

Peter Jackson was voor zijn komst naar Hollywood een compleet andere regisseur. Heavenly Creatures is één van die films die goed laten zien dat hij buiten gigantische blockbusters om ook heel creatief was. Inventief cameragebruik en surreële droomachtige segmenten zorgen ervoor dat een in de basis ingetogen verhaal er behoorlijk uitspringt en bijzonder origineel oogt. Het bronmateriaal leent zich er gelukkig wel voor om een uitbundige film te maken (het had ook anders geïnterpreteerd kunnen worden) en dat weet Jackson goed uit te buiten. De film is erg vlot en de steeds diepere band van de twee dames voelt geloofwaardig, al kan ik best begrijpen dat mensen weinig met het acteerwerk kunnen, omdat dit bij vlagen erg over de top is en op de zenuwen kan werken. Wat ik vooral jammer vind is dat de film op het eind een aantal plakken tekst nodig heeft om het uiteindelijk nog sluitend te kunnen maken. Daar had iets meer aandacht in gestoken kunnen worden.

Het is misschien geen Braindead of Bad Taste qua gekkigheid, maar Jackson laat ook hier zijn eigenaardige visie op filmmaken zien in een ander genre. Het toont toch aan dat hij een bijzonder goede vakman is die van verschillende genres toch iets prachtigs weet te maken.

3,5*

Nog een Jackson.

Leuke regisseur om te volgen, weinig van zijn films vind ik echt slecht. Denk dat het laagste cijfer dat ik aan één van zijn films heb gegeven een 2,5* was, dus dan ben je best goed bezig. Van deze film had ik wat mindere verwachtingen omdat het verhaal me in mindere mate aansprak, maar de energieke stijl van Jackson komt een heel eind.

Wel uiteraard een film die ondertussen wat verouderd is. Jackson wrijft de film er ook echt wel in. Iedereen komt behoorlijk karikaturaal over en vooral Lynskey vond ik irritant. Ik snap dat de film moet broeien van persoonlijkheid, maar die van haar vond ik te irritant. Misschien is dat de bedoeling of onderdeel van de grap, maar niettemin iets te in-your-face om effectief te zijn.

Veel energieke keuzes vanuit de regiestoel maken de film wat leuker en het camerawerk swingt vrolijk mee, maar de chemie vond ik er maar beperkt uitkomen. Ik miste ook echt beelden die de film overstijgen. Heavenly Creatures blijft namelijk voor de volledige duur op hetzelfde niveau hangen. Er is niets te bekennen dat serieus indruk maakt of zich kan onderscheiden, waardoor ik de film met een redelijk neutraal gevoel weer verliet.

Het is leuk om eens gezien te hebben, al had ik deze film nooit gezien als het door iemand anders dan Peter Jackson was geregisseerd. Hij maakt er iets van dat lekker wegkijkt, maar zeker in vergelijking met zijn andere werk nergens overstijgend is. Ik hoop wel dat hij als regisseur weer terug zal keren naar speelfilms, want ik mis ze echt.

Ik zag nog niet te veel films van Kate Winslet vooraleer ze doorbrak met Titanic. Een veelbelovende actrice, toen al. Ze floreert onder de vleugels van Peter Jackson die hier toch een bijzondere insteek geeft aan de film met die aparte Middeleeuwse fantasy gebeurtenissen die rechtstreeks voortvloeiend uit de verbeelding van de twee meiden voor hun roman. Het had weinig te maken met de film en het gaat net niet over in overdaad waardoor ik deze schwung wel kon appreciëren.

Treurig verhaal eigenlijk waarbij de strenge vrome jaren 50 de rode draad vormen in het leven van de meiden. Op het randje van giecheltrutjes, voor sommigen er wellicht over. De aantrekking naar elkaar toe zat eraan te komen al is het ook de omgeving die er teveel de nadruk op legde. Al bij al een vrij vrolijke bedoening met een donker randje dat op het einde gitzwart wordt. Een waargebeurd verhaal blijkbaar, intriest ...

Een vroege Peter Jackson en Kate Winslet in haar beginjaren leek me wel een leuke combinatie te worden en dat is het ook geworden.

Het begint op zich nog vrij dromerig en lichtvoetig, maar de innige relatie tussen Pauline en Juliet wordt al gauw redelijk overdreven neergezet, maar in deze context kan ik het wel smaken. Pauline en Juliet leven letterlijk en figuurlijk in hun eigen droomwereld, wat een aantal leuke scènes oplevert, maar het is vooral door het goede acteerwerk van de 2 dames dat ik in de film werd meegesleurd. Misschien wel wat jammer dat het einde reeds weggegeven werd met de openingsscène, maar uiteindelijk is het wel een sterke eindscène geworden doordat de moord op de moeder op een gruwelijke manier in beeld wordt gebracht.

Het camerawerk deed me bij momenten wat aan Braindead denken, zoals de zandkasteelscene of wanneer de huurder binnenglipt in de slaapkamer van Pauline. Erg geslaagd wat dat betreft.

Een erg fijne vroeger Peter Jackson.

3.5*