Cinderella (2015)

Disney is de laatste jaren druk bezig met live action verfilmingen van hun tekenfilm klassieker. Deze Cinderella moest ik nog zien, dus bij deze. Op zich zit er weinig originaliteit in de film; we volgen precies het klassieke verhaal. Dat is aan de enige kant een zwakte, omdat er helemaal niks vernieuwend aanwezig is, maar anderzijds zijn die verhalen sterk genoeg om gewoon 1 op 1 over te nemen. De film neemt wel een te lange aanloop, maar vanaf het bal in het paleis is de film uitermate vermakelijk en valt er ook weinig op aan te merken. Visueel is alles tot in de puntjes verzorgd en ook het acteerwerk is prima. Lily James neemt met verve de hoofdrol op zich, ze is erg charmant en sympathiek. En ze mag er natuurlijk absoluut wezen, bepaald niet vervelend om naar te kijken. Ik kende haar niet echt, maar ik hoop dat ze meer grote rollen krijgt.

Ook de nare stiefmoeder en haar dochters zijn goed vertolkt, al hadden vooral de dochters wel nog gemener mogen zijn. De algehele sfeer van de film is iets te braafjes. En ook al is het einde nog steeds mooi, iets meer passie en emotie had er wel bij gemogen. De ''I forgive you'' scene was echt dramatisch, hoe kan je zo'n naar mens dat je nota bene nog op had gesloten toen de prins op bezoek kwam, nou vergeven, laat staan direct op dat moment al? Ik zou trouwens wel eens een horrorversie van dit verhaal willen zien, met Cinderella die wraak op haar stiefmoeder en zussen neemt

3,5*

Mooie Disneyfilm met schitterende visuals en kostuums. Lily James speelt de knappe Assepoester en doet dat voortreffelijk. Ook de rest van de cast is heel goed. Richard Madden heeft een goede chemie met Lily. Toch is het vooral Cate Blanchett die opvalt door haar bitchige gedrag, je gaat haar echt wel haten en dan weet je gewoon dat ze haar rol erg goed speelt. Stellan Skarsgard heeft niet zoveel screentime.

Wederom een Disney die weet te bekoren ondanks dat het verhaal ondertussen zelfs bij mij al half bekend was. En mijn kennis van sprookjes is best abominabel. Het is dus enigszins voorspelbaar maar dat zijn zowat alle Disney's wel. Dit is gewoon een film waar je blij van wordt.

I can't drive, I'm a goose

Ik stond eerlijk gezegd altijd een beetje sceptisch ten opzichte van die nieuwe rage aan live-action varianten van de bekende Disney films. Ik zie graag de originele animatiefilms en dit leek me, samen met die talloze vervolgen die in de loop der jaren zijn verschenen, een beetje overbodig te zijn. Recentelijk echter wel geïnteresseerd geraakt in het oeuvre van Brannagh en daar behoort deze Cinderella uiteraard bij. Dat, en het feit dat dit me zo'n perfecte film voor druilerig weer leek te zijn zorgden ervoor dat ik hier eens voor ging zitten.

Tot nu toe is Brannagh vooral een regisseur die een aantal interessante films heeft gemaakt, maar telkens me net niet kon bekoren. Een mengeling van 3* tot 3.5* was dan ook de gebruikelijke score, maar Cinderella is eindelijk de uitzondering op de regel. Hoewel de film ietwat traag op gang komt, het is pas vanaf het bal dat de film zijn vaart lijkt te vinden, is het toch wel over de gehele lijn genieten van de magische pracht die Brannagh op het scherm tovert. Zeker de scènes in het paleis zijn echt geweldig om naar te kijken. Verder is dit een film die het vertrouwde verhaal van de animatiefilm (en de vele andere Cinderella films, want Disney was absoluut niet de eerste) volgt maar er toch hier en daar zijn eigen touch aan weet te geven. Misschien net iets teveel een knieval naar de animatiefilm aan de hand van onder andere de muizen (kan me niet herinneren dat dat in de 1914 versie bijvoorbeeld ook zo was) maar het zorgt nog voor een paar leuke scènes.

Vooral ook omdat Lily James als Cinderella zo enorm aandoenlijk is. Met animatie kun je je personages zo kneden dat ze er perfect uitzien zoals je wilt, bij echte mensen is dat net iets moeilijker, maar James is echt een perfecte keuze voor de rol. Kan ook gezegd worden van Cate Blanchett trouwens als stiefmoeder. Die haat in de ogen, heerlijk! Verder nog toffe bijrollen van onder andere Helena Bonham Carter (Bibbidi-Bobbidi-Boo!) en Richard Madden speelt een prins met iets meer diepgang dan we gewend zijn. Het is daar ook dat Brannagh wel wat punten weet te scoren, want dankzij de cast krijgen bijrollen zoals Derek Jacobi (als de koning) net wat meer niveau. Ook de effecten kan je bijna een hoofdrol noemen, want die nemen erg veel van de film in beslag. Qua aankleding en dergelijke was het dus al degelijk, maar die vlucht van Cinderella uit het kasteel (inclusief crashende pompoen) is toch ook wel erg fijn gedaan.

Ik heb me hier toch danig mee geamuseerd en dat is meer dan ik in eerste instantie had verwacht. Zo'n typische Disney feelgood film en eentje die mierzoet is en toch krijg je nergens het gevoel dat dit door je strot wordt geramd. Het einde is misschien net iets tè (het vergeven van de stiefmoeder..) maar kom, het is een kleine smet op een voor de rest uitstekend geheel.

4*

“I have to leave. It's hard to explain. Lizards and pumpkins and... things.”

Leuk. Het verhaal van Cinderella staat garant voor plezier, romantiek, en veel mooie jurken en kostuums. Kenneth Branagh probeert het wiel niet opnieuw uit te vinden, maar hij weet wel zijn eigen stempel op het materiaal te drukken. En met Lily James heeft hij ook de perfecte Cinderella gecast. En Blanchett als de valse stiefmoeder is natuurlijk ook een geweldige keuze. Audiovisueel is het een feest, en als je daar het acteerwerk en de regie bij optelt heb je een film waar het plezier vanaf straalt.

De zoveelste verfilming van het klassieke, superromantische sprookje van Assepoester. Visueel een pareltje dankzij de glorieuze wijze, waarop Kenneth Branagh en zijn crew het verhaal hebben opgepoetst met mooie settings, prachtige kostuums en leuke speciale effecten. Neem daarbij dat de bevallige Lily James en de feeks Cate Blanchett voortreffelijk zijn gecast en je krijgt een film, die volgens mij jong en oud aanspreekt. Het was mij in ieder geval een waar genoegen.

Die Branagh.

Eigenlijk vind ik hem deels als regisseur echt helemaal niks. Maar aan de kant weet hij een film op visueel aspect wel zijn mannetje te staan. Ook deze Cinderalla ziet er erg netjes uit op de visuele kant. Op dat gebied kent Branagh zijn vak wel.

Maar ik zie hem toch wel iets liever voor de camera dan achter de camera voor de rest. Vooral omdat het lijkt alsof hij achter de camera het idee heeft dat hij in 1950 leeft. Dit heb ik bij hem al meerdere keren terug gezien. Als hij de kans krijgt, maakt hij ouderwets getinte films.

Opmerkelijk aangezien de film zelf heel fris en nieuw aanvoelt. Maar Branagh wil het allemaal zo klassiek mogelijk en netjes mogelijk naar voren brengen. En dan slaan de ongemakkelijke momenten wel weer toe helaas, momenten die ikzelf gewoon niet kan waarderen.

De dialogen zijn zo erg ouderwets. Kon me op geen enkele manier zo inleven met de personages. Maar ook de romantisch getinte scenes voelen erg ongemakkelijk en onwerkelijk aan. Disney heeft wel heel erg zijn best gedaan zo weinig mogelijk creatief te zijn richting het script en verhaal.

En zo blijft de film braaf voortkabbelen. Een brave, uitgesmeerde versie van de animatiefilm. Eigenlijk doet de film niks nieuws, op een paar nieuwe dialogen na en wat andere invulling met de personages. Vond het niet heel goed werken helaas, maar uiteindelijk valt daar nog wel overheen te schilderen.

Maar de film kent wel een mooie visuele look. Tot in de puntjes verzorgd, charmante inrichting van de kastelen en dorpjes, en fantasierijke look. Wel nogal kinderachtige CGI (buiten het concept familiefilm om). Deed me een beetje denken aan Goosebumps.

Ook prima acteerwerk. James krijgt een serieus moeilijke rol, maar voert hem toch met volle overtuiging uit. Met Blanchett heb ik wat minder. Ook Madden lijkt er niet bijzonder veel zin in te hebben. Wel nog andere lollige bijkarakters die iets beter van de grond komen.

Wel vriendelijk en lief, maar dit soort film geeft me een wat ongemakkelijk gevoel. Romantiek lag me totaal niet. Vond het allemaal maar eng ouderwets. Niet mijn soort cinema dit, al kan ik er niet omheen dat het er erg gedetailleerd en mooi uitzag.

Ik keek uit naar Cinderella, en hoewel het inderdaad een leuke film was had ik er wel meer van verwacht. Toch, als je even een romantische film wilt kijken, een klassieker waarbij je niet teveel hoeft na te denken, dan is Cinderella zeker geschikt.

Superieure bewerking van het bekende sprookje met Lily James simpelweg perfect in de titelrol en een ietwat kleurloze Madden als de prins. Branagh vindt precies de juiste mix van komedie en romantiek en profiteert van een oogstrelende productie met schitterende kostuums van drievoudig Oscarwinnaar Sandy Powell die voor haar bijdrage haar elfde nominatie verkreeg. Blanchett is eveneens voortreffelijk als de stiefmoeder die schrijvers Chris Weitz en Charles Perrault voorzien is van een achtergrondverhaal dat haar personage een stuk interessanter maakt. Helena Bonham Carter schittert eveneens (ook letterlijk) als de goede fee in deze hartveroverende familiefilm.