Cinderella (2015)

Goed.

Cinderella en Sleeping Beauty zijn misschien we dé meest typische sprookjes. De verhaaltje die we associëren met prinsen, grootse feesten, magische toetsen en uiteraard een eenvoudig maar puur liefdesverhaal. De verhaaltjes die kleine meisjes met twinkelende ogen verslinden tot de laatste letter.

En deze verfilming brengt nét dat, tot in de puntjes verzorgd. Geen idee hoeveel zo'n Branagh eigenlijk in de pap te brokken heeft, want de reeks live-action verfilmingen die Disney momenteel heeft ingezet lijkt één groot geheel. Kosten nog moeite gespaard, qua look consistent en qua uitwerking op eenzelfde lijn. Iets duisterder dus, geen liedjes en hoewel de diertjes nog wel een rol hebben, is hun vermogen om te spreken verdwenen.

Malifecent is wat fantasierijker, met draken en meer vreemde wezentjes, deze film beperkt zich tot prinsessen en kastelen, enkel de balscene onderscheidt zich qua actie en effecten. Verder het klassieke verhaaltje in een modern jasje en met een voldoende ruim budget om het geheel verzorgd af te werken.

Blanchett doet het erg goed, ook Carter, Skarsgard en Anozie vervullen leuke rolletjes. Cinderella en de prins zelf zijn mij iets te Disney, té afgeborsteld en happy, maar dat hoort er uiteindelijk wel een beetje bij.

Hoorde dat Dumbo er binnenkort staat aan te komen, Peter Pan krijgt ook een nieuwe verfilming alleen weet ik niet of die echt in dit rijtje van films past. Disney heeft in ieder geval weer een goudmijn aangeboord en het resultaat is niet eens zo slecht.

3.0*

"I shouldn't."

Op voorhand dacht ik dat deze titel de Maleficent (2014) behandeling zou krijgen, maar dat is helaas verre van waar.

Met 'Cinderella' weet Kenneth Branagh namelijk niets vernieuwend te brengen; hij kleurt plichtmatig binnen de lijntjes. Aan de hand daarvan word je als kijker door de - welbekende - plotpunten geleid, met hier en daar een minieme afwijking. Het is simpelweg weinig om enthousiast van te worden.

Opvallend is hoe zoetsappig de film is van opzet. Het begin snap ik op zich wel, maar om vervolgens alsmaar door te hameren op de "Have courage and be kind." boodschap, vind ik te veel van het goede. Wat dat betreft mag Ella opstandiger zijn en is Cate Blanchett te braaf als stiefmoeder. Daarnaast is de humor op momenten misplaatst te noemen.

Wat ik daarentegen wel kan waarderen is de vormgeving en de CGI. Als geheel ziet het er tot in de puntjes verzorgd uit, van de kostuums tot en met de weelderige decors. Bovendien worden karakteristieke scènes als de transformatie en de ontsnapping fenomenaal gebracht.

Al met al een vrij vlakke hervertelling van het beroemde sprookje. Hier had echt meer uitgehaald kunnen worden, jammer dat het lef daarvoor ontbreekt.

2,5 Sterren.

Een nogal duf en vervelend gebeuren waar ik me enorm zat te irriteren aan die twee opvallende zussen. Waarom moeten het nou weer van zulke typetjes zijn? Die moeder stond me ook niet echt aan (Cate Blanchett). Ook is het allemaal nogal voorspelbaar en zie je de meeste dingen wel aankomen zoals bijvoorbeeld het moment dat Cinderella en haar vriendje een tuin binnenlopen waar een houten schommel heel mooi is uitgelicht. Je weet dat zij daar op gaat zitten, en dan stoor ik me aan dat stroperige gedoe wat er aan vooraf gaat en hoe alles in beeld gebracht wordt.
Verder waren er ook diverse kenmerken die aantonen dat we met een vrij oppervlakkige benaderingswijze te maken hebben zoals een kat die een muis achterna zit en dan net als in een tekenfilm hard met zijn kop tegen een kastje aanstoot. Zo dom is een kat nou ook weer niet. Nog iets: als er een deur hard wordt dichtgegooid om een scène af te sluiten begint de volgende scène met een shot van het kasteel met een raaf die wegvliegt met een hoop kabaal. Dus je hoort eerst een deur hard dichtvallen en daarna nog hard een kraai wegvliegen. Dat liep gewoon niet lekker over. Verder nogal vreemd dat Stepmother gaat klagen van ''wil je ons de volgende keer pas roepen als het eten klaar is'' terwijl we kort daarvoor zagen hoe Cinderella voor de open haard wakker werd met de stiefmoeder op de achtergrond. Cinderella kan helemaal niet geroepen hebben voor het eten.
De metamorfoses van de hagedissen, muizen, pompoen en gans waren op zich wel leuk gedaan.

Braaf. Deze film is de titel en het sprookje trouw. In die zin is het dus de zoveelste versie van het bekende verhaal, zonder dat er ergens een draai aan wordt gegeven. De film voldoet als zodanig maar heeft niets nieuws te bieden. Inderdaad zoals hier vaker is aangegeven is (helaas) dit geen Maleficent (2014), de inventiviteit, originaliteit, uitwerking van de personages, en de emotie uit die film ontbreekt hier.

De beelden zijn fraai en voldoen aan de eigentijdse mogelijkheden, het acteerwerk is verder ook correct, maar dat is niet genoeg om deze film boven andere Cinderella-versies te laten uitstijgen. Iets te doorsnee voor mijn smaak, maar prima als een van de vele versies, al is het vast niet de beste. 3*

Erg mooi met veel oog voor detail, een echte disney film dus.

Een film die je moet zien als een typisch sprookje zonder daarboven nog hoge verwachtingen.

De film start vrij flauw met nogal geforceerde acteerprestaties. Dat geforceerde minder wel wat in de loop van de film, maar dat krijg je volgens mij nu eenmaal als je een zo waarheidsgetrouwe adaptatie van de tekenfilmversie probeert te verkrijgen.

Over het algemeen zijn de personages ook vrij vlak, hoewel James wel mooi gecast is als Assepoester. Degene die er voor mij echt een pak bovenuit stak was Helena Bonham Carter als de goede fee. De transformatie was mede door haar optreden het meest memorabele van de film.

Verder ontbrak het de film een beetje aan spanning en een scherp randje. Zo vond ik Blanchett maar een vrij flauwe stiefmoeder spelen en werd het nergens echt bloedstollend of spannend.

Alles werd wel erg mooi in beeld gebracht dus daarover kon ik zeker niet klagen. En als je met de intentie kwam om een sprookjesfilm te zien, dan kwam je zeker ook niet bedrogen uit.

Al bij al een redelijke film, maar door de vrij hoge quotering op IMDB had ik er meer van verwacht, terwijl het toch aan wat pit ontbrak.

Erg leuke film. Lekker cliché sprookje, maar totaal niet vervelend. De twee stiefzuster hadden van mij wel 'gemener' mogen zijn. Ze waren te braaf. Verder wordt het verhaal prima en snel verteld. Ook al duurt de film best lang. Het zou leuk zijn als Disney 'Taran en de Toverketel' zou verfilmen en deze dan ook echt heel eng zou maken. Het is een ondergeschoven Disney film, die maar weinig mensen kennen.

Deze "per ongeluk" vorige week zondag wezen kijken in Antwerpen.

Op biosagenda.nl stond bij Metropolis Antwerpen bij Cinderella vermeld dat het de 1950 versie was, ook met de stemmen van de Disney tekenfilm vermeld, dus ik dacht dat we de originele Disney Classic op een groot doek gingen aanschouwen. Na tien seconden echter wist ik dat het mis was en we dus bij de moderne versie zaten EN ook nog in het Vlaams nagesynchroniseerd, om het nog erger te maken.

We zijn toch maar blijven zitten, vooral ook omdat alle andere films inmiddels ook al bezig waren en we anders een verpeste eerste Pinksterdag hadden gehad.

Film zelf viel dan nog -na de eerste minuten balend doorgekomen te zijn- best mee.

Het klassieke sprookje op een mooie, doch vrij standaard manier verteld.

In tegen stelling tot recentere Disney verfilmingen als Alice in Wonderland, Sneeuwwitje en Doornroosje, die eens op een andere manier verfilmd werden en dus afweken van het oorspronkelijke bronmateriaal, werd deze Assepoester eigenlijk precies mooi binnen de lijntjes verteld en kregen we geen grote verassingen voorgeschoteld.

Best jammer, maar het was wel op een mooie manier vormgegeven en in beeld gebracht, zeker het bal met uiteraard als hoogtepunt de dans tussen Cin' en de prins. Toch verwachtte ik van Branagh net ietsje meer, omdat hij meestal overkomt als iemand met wel wat lef in zijn lijf.

De acteurs waren goed gecast: Lily James is een schatje als Cinderella; Blanchett heb ik altijd al een eng wijf gevonden en is dus als de boze stiefmoeder perfect gekozen en Bonham Carter was geinig en voor mij eerlijk gezegd ook onherkenbaar als de fee (kwam er tijdens de aftiteling pas achter dat zij het was).

Kortom: degelijk en mooi gemaakt, maar had toch wel iets pittiger en met wat meer verassingen gekund.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Visueel mooie film van het overbekende verhaal. Zonder verrassingen maar met mooie muziek.

Ondanks het feit dat het zo nu en dan visueel leuk is om aan te zien (niet alles was een spektakel), de muziek ook echt (positief) bijdraagt aan de film en het sfeertje okee is, heb ik toch meerdere keren op mijn klokje gekeken of het nog lang duurde. De film lag niet bepaald in mijn straatje. Misschien een ander verwachtingspatroon, of omdat het verhaal al ongelooflijk bekend is, en er inderdaad weinig tot niet van afgeweken wordt...? Moeilijk om dan weer met een frisse blik tegen zo'n film aan te kijken.

Prima filmpje voor de onwetenden... en de kleine meisjes die prinsessenfilms met 'fancy' jurken (ja, kostuums waren prima) kunnen waarderen.

Visueel plaatje dat afgelopen is voor je er erg in hebt. Noem het zoetsappig, maar vanaf het begin is dit een sprookje zoals een sprookje hoort te zijn; betoverend, ontroerend, en vooral visueel zeer de moeite waard. Het verhaal van Assepoester heeft hier eigenlijk een standaardbehandeling gekregen. Echte verrassingen zien we niet, maar vanwege de geslaagde uitwerking stoort dit geen moment. Lily James vond ik geweldig; in tegenstelling tot sommige andere dames in dit soort rollen vond ik James wérkelijk enorm mooi; acteerwerk was daarnaast ook prima. Blanchett heb ik altijd al onsympathiek gevonden, wat in deze film het voordeel meebrengt dat ik haar direct goed in haar rol vond passen. Ook leuk om Robb Stark eens op een bruiloft te zien die wel gelukkig afloopt.
De kostuums, het paleis, de muiltjes, de tuin, de balzaal, noem het allemaal maar op; al deze onderdelen van de setting zagen er prachtig uit. De muziek vond ik ook schitterend, waardoor ik eigenlijk niet anders kon dan met een grote glimlach naar deze film te kijken. Alle clichés slik ik dan ook redelijk gemakkelijk, al kwamen die hier überhaupt niet heel storend over.
Geslaagd, 4*

Te veel glitter, te weinig ballen.

Het sprookje over het meisje dat tegen wil en dank door haar stiefmoeder en -zusjes als dienstmeid wordt gebruikt, vangt aan bij de gelukkige Ella en haar ouders. Alle drie leiden een zorgeloos leventje: ze hebben een blakende gezondheid, een prachtig huis en elkaar. Jaren later komt de hautaine Tremaine inwonen, samen met haar twee dochters Anastasia en Drisella, verwende nestjes. Eens te meer een rol die op het lijf van Cate Blanchett is geschreven. Ook de nieuwkomer Lily James doet wat ze moet doen om een geloofwaardige Cinderella neer te zetten, maar meer moet je (nog) niet van haar vragen. De prins op het zwarte paard met felblauwe ogen speelt het spelletje mee, de onderlinge chemie ten spijt. De gezamenlijke scènes tussen het verliefde stel zijn bij wijlen grappig. Of wat dacht je van een ietwat ongemakkelijke schommelscène waar Prince Charming meer op een vertroetelende vader lijkt in plaats van op de ware jakob.

Humor komt er voorts weinig aan te pas, ook hier bewijzen dieren hun nut. Het was vooral uitkijken naar de magische transformatie van koets, muizen en kleed. De fee tovert van alles uit haar staf, met een gouden koets tot hagedissen als lakeien. Wachten wordt het nog tot de jurk waarmee Cinderella haar prins tegemoet zal treden. En Sandy Powell stelt niet teleur. Haar kostumering en met name het blauwe galakleed, gedecoreerd met vlinders, zwiert gezwind mee met elke beweging. Ik ken ene Katniss die daar jaloers op zou zijn. Toch heeft de rest van de film niet veel om het lijf. Het bijna heilige plot blijft een klassiek verhaal waar je weinig aan durft te veranderen. Of zo dacht Branagh. Toch een mooie storytelling voor de jongere kijkers, des te meer omdat de speciale effecten meer mogelijk maken dan in de animatiefilm uit 1950. Volgende keer wat meer ballen aan het lijf en dan vergeten we deze inwisselbare film. Misschien een suggestie voor Bill Condon, want niet alleen Assepoester werd in een nieuw jasje – nu ja, kleedje – gestoken, volgend jaar mogen we alweer Beauty and the Beast met Emma Watson en Dan Stevens verwachten.

Kleine 3*.

Fraai verfilmd sprookje. De film verloopt lekker vlot en kijkt lekker weg. De film ziet er fantastische uit. Mooie decors en zeer fraaie kostums. De makers laten de kleuren van het scherm spatten. Visueel schitterend. De acteurs zetten prima rollen neer. Met name Blanchett springt eruit. Enig minpuntje is dat het verhaal bekend is en daarom verder geen verrassingen kent. 3.5

Best oké.

Het eerste half uur gaat me te traag. Het is stroperig, vol drama gestouwd en zonder veel schwung gebracht. Naarmate de film vordert vind ik het steeds beter worden. Het sprookje wordt volgens het boekje afgewerkt. De toon die daarbij gehanteerd wordt is consistent en dat zorgt uiteindelijk voor een aangenaam eindresultaat.

De cast doet het ook aardig. Lily James en Richard Madden zijn oké als hoofdrolspelers, maar het zijn de bijrollen die iets meer karakter hebben. Cate Blanchett zet de beste rol neer.

Audiovisueel is Cinderella zeker wel te genieten. De soundtrack is erg bombastisch, maar in positieve zin. De kleurrijke aankleding is erg klassiek en sprookjesachtig. Een beetje meer humor of zelfrelativering had het nog iets beter gemaakt, maar de keuze voor sprookje (meer dan fantasie) en de consistentie daarin zorgt voor een aangename wegkijker.

3

Cinderella

Veel klassiekers zijn deze jaren aan een remake toe, en zo ontkomen ook de sprookjes daar niet aan. Waar ga je dan voor als Disney zijnde? Klassiek of modern? Hard of zacht? Blij of boos? Een gezonde variatie in remakes is zeker niet slecht, me dunkt.

Assepoester is een heerlijke, nostalgische, haast kinderlijke herfilming geworden van het klassieke sprookje. Met veel te kitscherige drama wordt de film aardig ingeluid, als duurt het wat lang. Als eenmaal de vaart in de film komt wordt hij ook steeds vermakelijker. Alles is tot in het uiterste overdreven en doorgetrokken; eigenlijk zoals het vroeger als klein kind ook was. Verbazingwekkend eindigt de film dan ook met een eind goed al goed. Assepoester is een zeer luchtige film en een lekker tussendoortje voor alle zware materie die langskomt.

Lily James is zeker niet slecht. Ze heeft misschien niet de meest theatrale rol in de gehele film, maar weet ondanks dat toch een aardig resultaat neer te zetten. Al dat gedoe met die muizen had van mij niet gehoeven, dat was jammer. Voor de rest prima.
Blanchett is toch wel de beste van het geheel. Zij weet het meeste resultaat in 100 minuten neer te zetten. Van het begin tot het einde trek ze die lijn prima door.
Sophie McShera en Holliday Grainger spelen daarentegen de meest theatrale rol van allen. Zij weten vooral goed te vermaken, al kan je het niet heel goed noemen. Ze hebben een gezonde overdosis overacting, maar dat stoort niet.

Branagh heeft voor een bijzonder grote dosis CGI gezorgd in de film. Alles heeft een aardige Disneysfeer, al kan het in mijn optiek niet aan de animatie van weleer tippen. Alleen toen de goede fee kwam kreeg ik het oude gevoel terug. Misschien hadden wat liederen toegevoegd moeten worden

Cinderella is een leuk nostalgisch filmpje geworden die erg luchtig en vrolijk is geworden.

3*

Best aardig, vooral door de heerlijke kleurrijke haast kitscherige sets en jurken. Daar lijkt echt kosten noch moeite gespaard te zijn en maakt van dit sprookje ook echt een sprookjeswereld. Verder weet ik niet helemaal wat ik ervan moet denken om de geanimeerde versie uit 1950 te verfilmen. Deels ligt dat eraan dat die Disney-klassiekers vooral door die animatie en door de musicalelementen zo genietbaar zijn. Zet je dat om naar een echte film, dan wordt het al snel lachwekkend, vooral dat gedoe met die muizen. Wel zie je dat er een aantal aspecten is toegevoegd, ook omdat men nu eenmaal een uur aan film extra had, door de extra lengte en het weghalen van de liedjes. Zo is er een beetje politiek ingevlochten en de geschiedenis van Cinderella wordt wat geloofwaardiger gebracht waarin ze langzaamaan tot sloofje wordt gemaakt. Maar toch zie ik liever een adaptatie van het verhaal in de echte, liefst moderne, wereld. Maar goed, ik kan niet alles hebben. Verder zijn de rollen aardig bezet en lijkt iedereen ook echt met plezier te spelen. De film vliegt dan ook voorbij hoewel ik buiten de decors om nergens iets heb gezien dat ik echt goed vond. Maar het is wel vermakelijk. 3,0*.

Leuk vormgegeven nieuwe versie van het alom bekende sprookje, onderhoudend maar tegelijkertijd wel erg op veilig spelend. De prima cast houdt de boel gelukkig stevig op de rails. Lily James is fris en ontwapenend in de hoofdrol; Cate Blanchett is heerlijk fout als gemene stiefmoeder. De relatief korte speelduur zorgt ervoor dat het verhaal lekker snel doorloopt en qua decors en production design valt er heel wat te genieten. Niets mis mee dus, als je je tenminste niet stoort aan de volstrekte voorspelbaarheid van het geheel.

film reviews in 100 woorden: Cinderella (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Cinderella is overduidelijk een product van Disney en een remake van Assepoester (1950), niet het sprookje van de gebroeders Grimm maar deze film weet dat het niets méér wil zijn dan een klassiek sprookje. Kenneth Brannagh voegt een magnifieke stijl toe aan deze film met romantische decors en idyllische personages die nooit over-the-top aanvoelen maar toch ontdek je hier en daar een vleugje van de klassieke Disney-stijl. Misschien een vrij standaard verhaal met niet veel verassingen maar er is absoluut wel wat voor iedereen om van te genieten. Echt een typisch Walt Disney sprookje om lekker bij weg te dromen.

4.0*

Zeer mooie herwerking van het sprookje van Perrault én van één van de meest romantische werken uit de filmwereld. Die remakes van Disney sprookjes bevallen me wel de laatste jaren : Alice in Wonderland, Snow White and the Huntsman, Maleficent... ik heb elk van deze werken vrij hoog zitten. Voor een regisseur is een archetypische Disney als Assepoester een droom om in handen te krijgen en Branagh weet hoe hij het voor mekaar moest krijgen.

Meer dan met iets nieuws op te draven, haalt hij alle herkenbare sprookjeselementen uit de kast en dat was een geweldige keuze. Ik kreeg wat ik van een sprookje verwachtte (daarom ook 4,5*): veel kleuren, bedwelmende romantiek; decors die uit de Duits-Oostenrijkse cultuur opgesnoven zijn, en een vleug magie. Sommige scènes zijn werkelijk om bij weg te dromen zoals de fee die haar jurk in blauw verandert. Prachtig en foutloos in beeld gebracht. Om niet te spreken over de dolle rit op klokslag twaalf . Ik kreeg niet genoeg van het lieve snoetje van Lily James maar eigenlijk deed heel de cast het goed. Het is ook een film die iedereen, maar dan ook iedereen wil bekoren. Het wordt nergens te eng of te droevig, en als het zover is, duurt het nooit te lang. Verplicht kijkmateriaal en de vrij lage stemmen stellen me teleur.

Op enkele wijzigingen na volgt deze versie het verhaal van de gelijknamige tekenfilm uit 1950. Deze details waren wat mij betreft te summier en over het algemeen is deze film dan ook weinig vernieuwend. Daar kwam nog bij dat het acteerwerk allemaal zeer gemiddeld is. Het is Disney met deze versie dan ook niet gelukt om een meesterwerk te maken van dit sprookje en blijft het bij een zeer clichématige film die weinig tot eigenlijk geheel niet uitdagend is anno 2015.

Disney is heel z'n reeks classics aan het recyclen in live-action versies en dus komt ook Cinderella aan bod. Geen origineel invalshoek zoals Malificent, maar toch alvast beter dan Alice in Wonderland is deze Cinderella. Het brengt een sprookje en doet dat op een gewone standaard manier. En voor één keer is standaard geen vies woord. Disney wil niet krampachtig een moderne versie brengen, er zijn geen foute scènes met Cinderella op Facebook of zo. Gewoon het sprookje zoals we dat kennen. Helaas is die 'standaard' dan ook weer een nadeel omdat de film gewoon brengt wat je zou verwachten: Cinderella met echte mensen, zonder pratende dieren en liedjes weliswaar. Dat geeft een leuke film op. Niet meer of minder, gewoon standaard. En dat is niet slecht ook niet...

Een remake van één van m'n all-time favorieten? Uiteraard stond ik daar sceptisch tegenover. Maar net zoals bij Maleficent, is deze moderne versie een zeer aangenamde ode aan één van Disneys bekendste klassiekes. Zoals gezegd wil Branagh niet al te veel nieuws toevoegen aan het originele verhaal: Cinderella wordt ietsje mondiger en de prins ietsje meer zichtbaar, maar verder blijft het allemaal hetzelfde. De kostuums en de sets zijn piekfijn in orde, en de kitschkraan wordt volledig opengedraaid. Indien u geen azijnpissende zwartkijker bent, kan u niet anders dan hierbij even wegdromen. 3,5*

De tekenfilm Assepoester staat als een huis, zelfs nog tot op de dag van vandaag. De film had een hoge dosis magie, en het hoofdpersonage wekte de juiste portie meeleving op. Een moment dat bij elk mens gekend is (de pompoenkoets, de klokslag, het glazen muiltje), het lijkt een soort van basiskennis die er als kind word ingegeven.

Het is de mode om die verhalen die in animatie als monumenten worden beschouwd om te toveren in live action films. De meesten bieden er nog een nieuwe blik op, om het verhaal toch iets extra te geven. Cinderella is luier op dat gebied, het sprookje zoals het is op een paar puntjes na, gewoon het zelfde houden. Dat is meteen de kracht en de zwakte van deze film. Zoals ik al zei: De basis is subliem en je mag het nog zo slecht uitwerken als je wil, het gegeven op zich zorgt er al een deel voor dat dit op zich zeer moeilijk een ramp van een film kan worden. Anderzijds is de vergelijking met het origineel nu onoverkomelijk en dan is al snel duidelijk dat deze film nooit kan tippen aan het origineel.

Eerst enkele positieve punten: De cast, van lily James, tot Cate Blanchett, tot Bonham Carter, allemaal zorgvuldig gekozen en het werkt perfect. Ook al zijn enkele nieuwe personages die in het origineel niet of nauwelijks aan bod kwamen wel zeer vlak en cliché, een acteur als Stellen Skarsgard kan er nog het beste uithalen. Ook de setting, niet meer dan een groot dorp is mooi vormgegeven en de intro die meer achtergrond bied op het verhaal voor de stiefmoeder en de beweegredenen van Ella zorgen voor een meer gebalanceerd compleet verhaal.

Wat de film vooral niet heeft en wat toch nodig is in een sprookje, is magie. Het klinkt misschien onnozel maar het sprookjesgegeven is te vaag aanwezig. De muizen mogen dan misschien kunnen luisteren, zo piepend communiceren werkt eigenlijk irritant. Het lijkt belachelijk maar ze hadden ze misschien beter toch laten praten. Ook de jurk-maak-scène die in het origineel een hoogtepunt is, word hier maar flauw weergegeven en door het misterie rond Assepoester vanuit het oogpunt van de prins (doordat ze elkaar al kennen) te doen verdwijnen mist de laatste akte ook aan die zekere magie. Het enige moment dat de film die magie weet op te brengen is bij de pompoen-scène. Daar komt de magie wel tot leven en is het vooral Helena Bonham Carter die show steelt. In een rol die we de laatste jaren zo weinig zien is ze haast onherkenbaar maar wel heerlijk. Ze zorgt voor een apotheose die jammer genoeg halfweg al geweest is en anderzijds ook nooit het niveau van het origineel haalt. Het einde lijkt even nog te verdwalen maar kiest uiteindelijk toch het gekende pad zoals we het kennen maar zorgt niet voor het goede gevoel bij het ingaan van de credits.

Misschien zijn al die herbewerkingen en kijkend vanuit een ander perspectief niet altijd even geslaagd, maar ze zorgen tenminste voor een verfrissing van het verhaal. Deze versie van Cinderella, overigens door de regisseur van het matige Thor, zorgt er enkel voor dat je op zolder gaat zoeken naar de videocasette van het origineel en indien nodig ook de videorecorder er bij gaat halen.

Cinderella is zeker geen wanproduct maar dat is vooral te danken aan het originele basisconcept. Deze filmversie voegt weinig toe aan de wereld van Assepoester, op wat mij betreft, een heerlijke lieve bijrol van Helena Bonham Carter, na.

Nou sorry maar dit is echt over de top... Hinderlijk over de top. Gênant over de top. Er is werkelijk niets nagelaten om op voor-de-hand liggende sentimenten wegglijden... wegdromen mag je het niet eens meer noemen. Het is ordinair kwijlen geworden. Kwijlen om het kwijlen. Een bijna Roemeens-zigeunerachtige potsierlijkheid. Het is een suikerspin voor prepuber-meisjes geworden, en deze onophoudelijke kitsch staat alles in de weg. Het is een opgeklopte klomp suiker in fel roze kleuren en de rest is lucht. Ach god... en daarbovenop werd elk facet in de film ook nog eens fink aangezwengeld met muzak (opdat de intensiteit ons maar niet zou ontglippen)... - Rieu kan hier nog een flinke punt aan zuigen. Plat effectbejag.

Toch had het een verhaal geweest waar je met wat meer oprechtheid en wat meer respect voor de originele versie nog wat diepte in had kunnen brengen. Over deze blockbuster is tot in de detail nagedacht... niet over het verhaal zelf, nee slechts over het te realiseren succes. Hopeloos. En... de acteerprestaties waren ook al niet bijzonder. Nou ja... dit vinden mensen leuk.

Een 2* voor zoete lucht

Aardige film waarin een weesmeisje als hulpje wordt gebruikt door haar stiefmoeder en haar twee stiefzusjes. De zoveelste verfilming van het bekende sprookje heeft weinig nieuws te bieden, maar is desondanks wel vermakelijk. Uiteraard vanwege de prachtige, kleurrijke aankleding (kostuums, decors en special effects). Ook de prima casting werkt in het voordeel van de film.

Er was hier veel minder om te doen dan bij Malificent of Alice, maar eigenlijk totaal onterecht.

'k vond deze film eigenlijk erg goed. De film volgt erg goed de Disneyanimatiefilm, maar heeft enkele toevoegingen in het verhaal, vooral de intro is langer, maar bied toch wel een meerwaarde. De liedjes zijn wel weggelaten en de diertjes kunnen niet spreken.

Het verhaal is natuurlijk overbekend, maar wist me zeker niet te vervelen. Het werd goed gebracht en af en toe zelf een mopje. Visueel was de film ook top. Overtuigende special effects, zonder echt te overdrijven, 'k vond het eens geen overkill.

Ook het acteerwerk was goed. Ze hebben de stiefmoeder iets jonger gemaakt (geen grijze lokken), maar Cate deed het prima, net als de rest trouwens.

'k ben eigenlijk aangenaam verrast door de film. 'k had geen grote verwachtingen en ben zo absoluut niet teleurgesteld. Zelf bij momenten had 'k kippenvel, wat al een tijdje geleden was bij een film.

Erg goed!

Een suikerzoete variant van het sprookje met hysterisch kleurgebruik en prachtige kostuums.

Precies zoals een sprookje moet zijn.

Cinderella was prima gecast maar Prince Charming vond ik wat op een Ogre lijken.

De twee stiefzusters waren me niet dom genoeg en vrij saai. Dat had wel wat spannender gekund.

Leuk om deze eens gezien te hebben, niet meer en niet minder.

Waarom niet eens een Cinderellake meepikken...en zeker niet ongoocheld, want het is een frisse verfilming van het wereldberoemd sprookje.

Blinkt uit in decors, costumering, magische scènes, animatie en natuurlijk in de vertolkingen van de Jonge Lily James en "boze" Cate Blanchett.

Een zeker pluspunt is de vlotte afhandeling van het verhaal, netjes in proportie en zonder al te lange, met verveling flirtende scènes.

Een charmante feel-good.

Een goede drama/familie/fantasie/romantiek film...

Mooi en prima verhaal...

Mooi gemaakte kostuums...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Stellan Skarsgård en Richard Madden ...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...