Flowers in the Attic (2014)

Ben zeer benieuwd naar deze film.

Oppervlakkig, miste details, had wat dieper gemogen, mist de sympathie uit de boeken. Het einde was totaal niet in overeenstemming met het boek. De zolder was superklein, in het boekt strekt deze ver uit( wat je ook verwacht als je het huis ziet) en het leslokaal is in het boek een aparte kamer. Ja de grootmoeder is claustrofobisch.. Waarom lees je in het 5e boek en hadden ze in deze film al eerder gezegd dat ze dat was. Het had dus niet gehoeven dat ze betrapt werden. Als ze het goed hadden nagedaan zoals in het boek was er niks geks mee dat ze gewoon konden ontsnappen. Toen ze aan het begin begin binnen kwamen, en bij het feest, mochten ze ook open en bloot door het huis. Het einde was over the top en lachwekkend. en helaas kwam niet alles overeen met het boek, de beste (diepste) momenten waardoor het aansluit. Verder vond ik alle characters behalve de moeder(ik stoorde me aan haar ogen en misschien had ik een ander ideaalbeeld voor ogen) en cathy (acteerde naar behoren, maar door haar babyface en oppervlakkige ontluikende puberteit net onder het randje) goed uitgebeeld. De grootmoeder was angstaanjagend op momenten. Enige leuke eraan is dat je je op zich een beeld voor ogen kunt vormen.. 3 sterren omdat ik deze reeks al vanaf mijn 14e grijs heb gelezen en de poging om het opnieuw te verfilmen aardig vindt..

In de jaren tachtig was Virginia Andrews een fenomeen. Haar boeken werden verslonden. Op een gegeven moment was ik dermate nieuwsgierig dat ik het eerste deel van de Dollangangerserie "bloemen op zolder" heb gelezen. Ik vond het destijds zo absurd dat het me voor geen meter kon boeien. En nu dus de film. "Wie weet", dacht ik nog. Maakte in ieder geval een afgeraffelde indruk waarin, behalve dat er behoorlijk overgeacteerd werd, de regisseuse geen enkele ruimte heeft gelaten voor subtiliteit. Ook het incest gedeelte is voor het gemak maar overgeslagen.

6 miljoen kijkers in amerika! Deze lang verwachten remake is nu eindelijk uit en heeft mij tevreden gestemd. Ben een enorme fan van de Dollanganger saga en heb dan ook genoten van de remake van het orgineel uit 1987. Het is deze keer geen bioscoop film geworden en dat zie je ook aan de kwaliteit en voelt te veel aan als een tv-film (wat het ook is haha) maar is wel meer trouw aan het boek. Na het enorme succes van deze remake waren ze al bezig met de verfilming van het tweede boek dat nu eindelijk voor het eerst is verfilmd en deze maand te zien is op lifetime. Hier de trailer van Petals in the Wind 2014 Lifetime VC Andrews Series featuring Petals on the Wind Sizzle Reel on Vimeo en volgend jaar komen deel 3 en 4 uit en dan is de serie eindelijk verfilmd alleen denk ik niet dat ze deel 5 de prequel Garden of Shadows gaan verfilmen. Voor fans van het boek is deze remake een must see maar ook het orgineel uit 1987 is de moeite waard deze heeft een geweldig soundtrack.

Er is een vervolg op deze film; 'Petals on the Wind'!

Klopt dit???

Alternatieve poster

Flowers in the attic 2014 en ook het tweede deel Petals on the Wind 2014 .

ze zijn voor tv gemaakt en dat is ook goed te merken alles is veel te trag en slap.

alles is heel matig.

Flowers in the Attic (1987) is toch wel beter

Aangename bewerking van het boek van Virginia Andrews , kijkt lekker weg.

Een wat slordige tv-productie. Vooral te merken aan de slordige edits voor de reclameblokken - irritant is daar een beleefd woord voor.

Heather Graham speelt de mother of all moeders from hell. Wat een ziek persoon - en dan die oma nog. Je zal het maar zo treffen. De sympathie ligt dan heel makkelijk bij de kinders - die erg charmant vertolkt worden. Engeltjes, in een scherp contrast met hun voorouders.

Verfilmd van een boek, en dit is dan de remake. Misschien het origineel maar eens opsnorren.

Petals on the Wind (2014)

Goed zal ik de film niet willen noemen, naast het al wat vreemde gegeven van de hele film is vooral overduidelijk dat dit voor de televisie is gemaakt, met lelijke cuts richting reclameblokken (en dat weegt zwaar, want na elk toch wel emotioneel moment zo een lelijk einde ineens met zwart beeld en dan een scène daaropvolgend die helemaal niet past eigenlijk). Daarnaast soms wat kort, met twee irritante kleine kinderen en een hoog EO-gehalte. Maar toch kijkt de film best fijn weg met de twee oudste kinderen die best heel leuk spelen en een aantal mooie momenten in de film. Graham en Burstyn doen dan wel aan overacteren, maar deze theatersetting die de film eigenlijk heeft, maakt dat ook mogelijk en het past zowaar. 3,0*.

Het verhaal klinkt erg goed, indien dit waar gebeurd is is dit vreselijk.

Maar was niet altijd even boeiend, ik heb de film af en toe moeten doorspoelen.

De film had alles om een goede thriller van te maken, de oudste kinderen acteerden goed maar leken meer de typetjes voor een mooie Disney film.

Burstyn vond ik prima als venijnige harteloze grootmoeder. De moeder vond ik ook goed in haar engelachtige maar leugenachtige doorslechte rol.

Weer maar eens een verfilming van 1987. De laatste jaren proberen ze alles te verfilmen en telkens mislukt het. Ze kunnen er beter mee stoppen.

Oké, nu snap ik deel 2 wat beter Blijft toch boeiend..

De boeken waren fantastisch.de film uit 2004 is het absoluut niet waard kijken.

Matig verhaal, dat waar gebeurt zou zijn, al heb ik mijn twijfels.

Maar het is een 'leuke' film voor tussendoor.

Niet echt een aanrader dus.

Flowers in The Attic is een bewerking van het gelijknamige boek van Virginia Andrews. Toen ik nog een broekemans was heb ik ooit dat boek per ongeluk uit de bibliotheek geleend omdat de kaft er kinderlijk uit zag. Het verhaal bleek alles behalve kinderachtig. Sterker nog er is later geen boek geweest dat nog zoveel impact maakte. Deze film is een Lifetimeproductie en dat is te zien. De cast bestaat voornamelijk uit typische Lifetime/Hallmarkkoppen. Enkel Ellen Burstyn en Heather Graham zijn gerenommeerde namen. Het verhaal is ook wat verhaspeld en afgeraffeld en hierdoor is het voor mensen die het boek kennen ietwat anders. Desondanks is het een film die vlot liep en daardoor prima wegkeek. Niet top maar slechts mediocre.

Beide versies (1987 en 2014) heb ik opeenvolgend bekeken, vandaar dat ik deze mening bij beide films plaats. Het plot is zo'n beetje gelijk, behalve het einde, wat bij beide films compleet verschillend is. Ik heb het boek niet gelezen, maar dat maakt wat het einde betreft voor mij niet uit. De 1987 versie vond ik wat authentieker, de 2014 versie wat heftiger. Vooral de oma in die laatste versie werd een stuk beter neergezet qua norsheid. Als het verhaal op ware gebeurtenissen is gebaseerd, dan moet dit een behoorlijk drama zijn geweest; zelfs tegen het onwaarschijnlijke aan. Voor mij scoren beide films gelijk, maar zeker niet hoog.

Remake dus.

Dit keer van Lifetime, waarbij het verhaal klaarblijkelijk dichter tegen het boek aan moest zitten. Dat vind ik allemaal prima, begrijp ook heel goed waarom dit niet meteen naar het witte doek werd gebracht. De oorzaak waarom deze remake een stuk minder effectief is dan het origineel is dan ook vooral omdat de regie zelf zo lui is.

Dit keer vooral een film die zich heel direct op het verhaal concentreert, daar de kracht die het mee kan benutten uitput, en verder geen moeite doet om zich daarin verder te verdiepen. Ontzettend slecht in beeld gebracht en een indruk dat het allemaal niet langer dan twee weken heeft geduurd om te editen, filmen en versieren. Het voelt nogal snel gemaakt aan. Niet vreemd ook dat de sequels soms in hetzelfde jaar uitkwamen.

Voordeel is het acteerwerk dat redelijk is, ondanks het duidelijke ongemak van de crewleden. Het is ook een nogal speciale manier om met dit soort onderwerpen om te gaan. Althans, de toonzetting ervan is nogal vreemd. Dat kan ik echter wel vergeven omdat het op bronmateriaal gebaseerd is die de uitleg erover vast een stuk subtieler heeft gedaan, dus er zal vast wel een onderliggende redenatie zijn die ik heb gemist.

Al bij al kent het wel een verrassend en soms schokkend verhaal. Dat weet dan ook vooral de aanwinst te zijn van de film, gecombineerd met wat aardig acteerwerk en een redelijk tempo. Verder staan dit soort looks bij films me nooit echt aan. Het was blijkbaar geen moeite om controverse als deze naar het grote doek te bewegen, wel teveel moeite om het vervolgens met een beetje gemotiveerde regie uit te werken. Ach ja, origineel blijft dus voor mij de winnaar.