Welcome to Me (2014)

Dat was een vreemde tragi-komische film.

Gekeken vanwege Kristen Wiig die na The Skeleton Twins en Hateship, Loveship gewoon bewijst op haar plaats te zijn in dergelijke rollen.

Nog eentje.

Het rijtje met dramadies blijft maar aandikken. Echt een modeverschijnsel, maar voor mij hoeft het niet al te lang meer te duren. Begint na verloop wat vermoeiend te worden eerlijk gezegd.

Al past Wiig wel goed in haar rol hier. Zoals wel vaker in dit soort films is het begin beter te pruimen. Daar zit meestal de hoogste graad van comedy. Ergens na ongeveer kwartfilm keert het onverbiddelijk, waarbij de comedy niet verdwijnt, maar waar het drama toch echt wel sterk de overhand begint te nemen.

Probleem is dat de humor nogal repetitief is in deze film. Eens de TV show van start gaat is het beste wel voorbij en bolt de film nogal gezapig naar z'n einde ... want dan wel nog ongeveer 2/3e film is. De rolletjes worden aardig ingevuld, grapjes zijn oké en Wiig's personage zou op zich de film wel kunnen dragen, maar het komt er gewoon nooit helemaal uit.

2.5*

Te zoete tragicomedy zonder veel diepgang. Niet confronterend. Wel komisch.

Het accent van de film ligt op het absurde aspect van borderline en minder op het tragische. De verschrikking van de aandoening en het effect ervan op de omgeving worden wel getoond, maar op een zodanige nonchalante en luchtige manier dat enkel het absurde aspect blijft hangen.

Het lijkt alsof het verhaal zich niet buiten bepaalde gezelligheidsnormen mag begeven. Niet te zwaar op de hand mag worden. De maakster kiest voor leuk en aardig.

Die keuze resulteert dan ook in een best leuke en aardige film die echter op geen enkel moment aangrijpend wordt.

Wiig speelt een aardige rol.

Gezellige film.

Een matige film over een labiele vrouw die de loterij wint en daarmee haar eigen tv-show koopt Een origineel verhaal met ook een interessant hoofdpersonage. Echter is het allemaal maar mager uitgewerkt (vooral het satirische aspect). Een cast met aardig wat bekende namen die weinig te doen krijgen. Kristen Wiig zet wel een goeie rol neer.

Deze leuke Komedie / Drama film heb ik eigenlijk puur en alleen bekeken vanwege het meespelen van hoofdrolspeelster Kristen Wiig en ze doet het ook gewoon goed en leuk in deze film en dat geldt zeker ook voor het verhaal en de uitvoering ervan, waarvan het eerste uur vooral zeer komisch is en de laatste 20 minuten vooral tragisch zijn.

Het draait in dit verhaal om Alice (gespeeld door Kristen Wiig), die een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft en daarvoor ook onder behandeling staat van psychiater Daryl Moffet (gespeeld door Tim Robbins). Ze heeft haar vaste routines zoals heel veel televisie (vooral naar de talkshow van Oprah Winfrey) kijken en ze doet ook steeds mee aan het kansspel Lotto. Op een dag wint ze daarmee zelfs de mega-loterij van 86 miljoen dollar en besluit ze om spontaan het roer in haar leven om te gaan gooien. Het eerste wat ze gaat doen is verhuizen en ze neemt daarbij haar intrek in een casino en het tweede wat ze gaat doen is het opzetten van een kostbare talkshow bij een kleine omroep, die alleen maar draait om haar en dan ook als toepasselijke titel heeft "Welcome to Me" (oftewel de filmtitel). In deze talkshow komt niet alleen haar persoonlijkheid aan bod, maar duikt ze ook regelmatig in haar moeilijke verleden, waarbij iedereen er behoorlijk van langs krijgt (o.a. belachelijk gemaakt en uitgemaakt als dief) en ze zelf nooit het boetekleed aantrekt. Dit houdt in dat ze zelfs steeds meer geïsoleerd komt te staan en uiteindelijk haar familie (haar ouders maakt ze uit voor zuurpruimen als ze deze voorstelt aan anderen), psychiater (aan hem vraagt ze om haar mentaal gezond te verklaren tegen betaling ), vrienden en zelfs haar beste vriendin Gina Selway (gespeeld door Linda Cardellini) niets meer met haar te maken willen hebben. En daar draait het dus om in dit leuke en korte verhaal.

Het verhaal zit heel leuk in elkaar en wist mij in ieder geval goed te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 80 minuten) en ook met de uitvoering van het verhaal zit het goed en er valt ook meer dan genoeg te lachen (vooral droge en zwarte humor) en zeker in het eerste uur. Dit komt overigens eigenlijk puur en alleen vanwege Alice die geweldige onzin eruit kraamt, zoals het moment dat ze de mega-loterij wint en op televisie een opgestelde verklaring gaat voorlezen:

Ik was een zomerkind, geboren in 1971 in Simi Valley, Californië. Mijn moeder was een diëtist en mijn vader had een bakkerij. Ik gebruik masturbatie als verdovend middels sinds 1991

Na de laatste zin wordt de live uitzending direct afgebroken en wordt er gezegd "de rest kunnen we u niet laten zien", waarna Alice heel kwaad wordt omdat ze haar gecensureerd hebben en daar kan ze niet tegen.

Overigens ook geweldig is de scene waarbij ze naar een winkel loopt (geweldig hoe ze erbij liep) gaat om haar vaste inkopen en Lotto lot op te halen en daarbij even met een willekeurige man praat, waarna de vrouw van de man vraagt "Wie was dat ?" en de man zegt "Geen idee ? Ze vroeg of er een verkrachting zat in de film "A Tale of Two Cities (1958)"

De twee uren durende talkshow over haarzelf die ze zelf financiert en presenteert, was opzicht ook hilarisch met het afzeiken (d.m.v. het naspelen en dan vanuit het oogpunt van Alice) van iedereen en bevat ook de grootst mogelijke onzin als het bakken van een gehakttaart met glazuur van puree, waarna ze daarna 5 minuten lang een stuk van deze taart gaat opeten en dat gewoon live wordt uitgezonden. Omdat ze niet helemaal tevreden is over de productie van haar talkshow, vraagt ze waarom haar talkshow niet lijkt op die van Oprah, waarna een kritische medewerkster daarop zegt "omdat je een hamburgertaart at en ging huilen" De talkshow begint uit de hand te lopen en vooral als Alice live op televisie twee honden via een chirurgische ingreep (die ze zelf uitvoert) gaat castreren. Daarna begint het ook allerlei aanklachten te regenen tegen de omroep die haar talkshow uitzendt (overigens puur omdat Alice daar flink voor betaald) en vanaf dan heeft zelfs ook de omroep het met haar gehad, waarna ze zeer aangeslagen is en er eigenlijk ook helemaal alleen voorstaat omdat iedereen het met haar gehad heeft. Zelfs haar beste vriendin Gina, die ze o.a. in haar talkshow belachelijk maakt vanwege haar keuze voor een badpak i.p.v. een bikini en haar daarin ook dik doet voorkomen terwijl ze dat zeker niet is, die haar tot nu toe altijd heeft gesteund heeft het dan met haar gehad en ze maakt daarbij ook de rake opmerking dat Alice een slechte vriendin is omdat ze alleen maar aan haarzelf denkt.

Vanaf dan slaat het verhaal ook om van komedie naar tragedie (Alice heeft dan ook nog maar relatief weinig geld over van de gewonnen mega-loterij) en gaat Alice alles in het werk stellen om het met iedereen weer goed te maken, waarna de film mooi eindigt. Dat gedeelte was eigenlijk best sterk en mooi en houdt Alice zelf ook spreekwoordelijk de spiegel voor zich. Wat dat betreft zit er in deze film inderdaad ook een boodschap.

De cast voor deze onbekende film is eigenlijk best indrukwekkend en bevat buiten de sterk spelende Kristen Wiig (die na circa een uur van top tot teen bloot is te bewonderen, als ze volledig naakt en aangeslagen door het casino gaat lopen. Volgens mij is dat ook tot nu toe de enige scene in een film geweest, waarbij Kristen Wiig bloot is te bewonderen) verder nog Tim Robbins (als psychiater Daryl Moffet, die Alice probeert te helpen en haar ook een gevaar voor haarzelf vindt, wilt haar ook gedwongen laten opnemen, en zeker als ze stopt met het innemen van haar medicijnen), James Marsden (als Rich Ruskin, die de baas is van de kleine omroep en in eerste instantie zeer in zijn nopjes is met Alice en vooral haar geld), Wes Bentley (als Gabe Ruskin, die zelf een talkshow heeft op de kleine omroep en tevens de broer is van Rich. Vanwege Gabe komt Alice op het idee om zelf een talkshow te willen presenteren en ze valt ook op Gabe die ze regelmatig neukt. Gabe heeft vanwege zijn verleden zelf ook mentale problemen), Joan Cusack (als Dawn Hurley, die een producente is van de kleine omroep) en Jennifer Jason Leigh (als Deb Moseley, die een medewerkster is van de kleine omroep en die niets ziet in Alice en haar ideeën).

Al met al best een zeer leuke Komedie / Drama film, waar ik me goed mee vermaakt heb en waar ik in het eerste uur van het verhaal ook regelmatig in een deuk heb gelegen van het lachen en dat vanwege Kristen Wiig. Zij draagt met gemak ook dit hele verhaal en doet dat gewoon uitstekend. Omdat ik me gewoon goed vermaakt heb met deze film, krijgt hij van mij ook gewoon een hele ruime voldoende.

Geen idee wat dit was.

Voor mij sowieso geen komedie. In de verte zie ik nog wel waarom die talkshow grappig kan zijn, maar dat is allemaal te absurd naar mijn smaak.

Het drama werkte daardoor ook niet, ultieme vlees noch vis-film dit die zich gewoon niet serieus laat nemen op welk vlak dan ook.

Het had een veel betere film kunnen zijn als haar borderline een beetje realistisch uitgewerkt was, maar erg duidelijk wordt het niet hoe de stoornis zich manifesteert bij haar, anders dan dat ze gewoon een raar eigenzinnig persoon is die zich vreemd gedraagt.

Kon hier echt totaal niks mee.

1*

Vreemde film over een vrouw met Borderline, die haar medicijnen niet neemt, de loterij wint en haar eigen Alice in Wonderland creëert. In theorie klinkt dat heel leuk, in de praktijk komt het allemaal net niet lekker uit de verf.

Hoofdrolspeelster Kristen Wiig doet ontzettend haar best en speelt de rol met bezieling maar nergens krijg je sympathie voor haar en gedurende een hele filmlengte is het toch wat veel van het goede. Verder valt op dat de halve cast van de serie Dead to Me meedoet en dat het ook dezelfde producers zijn. Maar eerlijk is eerlijk het kijken van die serie was een stuk aangenamer dan deze beproeving.

Uiteindelijk toch een kleine voldoende omdat er goed wordt geacteerd en omdat er toch een interessante poging wordt gedaan om originele cinema te maken.

Gemiddeld.