I Origins (2014)

Na het zien van Cahill's doorbraak, Another Earth, ben ik hier onwijs benieuwd naar.

Concept en cast zien er alvast goed uit.

Erg benieuwd of Cahill die lijn door weet te trekken, inderdaad.

Marling is wel zijn muze of niet?

Dit ligt wel in mijn straatje lijkt het! En na Cahill's doorbraak ben ik hier nog meer benieuwd naar !

De serieuze trailer wekt wel meteen de vraag op, hoe je een meisje kan vinden met alleen een foto van haar ogen, in een land waar 1 miljard mensen leven. Maar als de film lekker mysterieus is, vind ik het wel goed.

Als je deze wil zien, skip dan AUB de trailer.. Gigantische spoilers daarin, meer nog, eigenlijk wordt de hele film al verteld als ik zo ff kijk..

Anyhoe, gisteren naar de premiere geweest. Past volledig in het straatje van Cahill's eerste film Another Earth maar bijvoorbeeld ook van een Upstream Color. Dus als je die films maar niks vond, skip je deze best ook. Als je die geweldig vond, zoals ik, dan zal I Origins helemaal je ding zijn. Eerste halfuur vond ik fenomenaal goed, daarna zakt het niveau wel een tikje. Paar toevalligheden in het verhaal die niet perse hadden gehoeven imo. Maar uiteindelijk wel alweer een topfilm van Cahill, zonder meer. Heerlijk hoe hij er weer in slaagt om bijna 2 uur lang die mystieke waas te creeëren en vast te houden die nodig is in dit soort realiteit vs. hogere macht verhaal. Cinematografie top, sound design top, cast top. Cahill, topper.

Tast de grenzen af tussen religie en wetenschap.

Denk dat "de betere filmkenner" en "nerds" uren over deze film kunnen filosoferen maar vond er persoonlijk niets aan.

Matig drama met een schep zweverige anti-wetenschap. Wel vaak mooi in beeld gebracht.

Het voor veel mensen ingewikkelde conflict tussen wetenschap en religie stond hier centraal: een mystiek, filosofisch en menselijk drama over de oorsprong van het mensdom. De regisseur ging op zoek naar de harmonie in tegenstellingen; hij verviel daarbij in ieder geval niet in de geijkte structuren en toch had de productie voor mij meer spanning mogen hebben.

Op zich een leuke gedachte dat vanuit identieke regenboogvlies patronen dezelfde geïncarneerde personen op aarde zullen voortleven. Het tast de wetenschap af in tegenstelling tot dat wat we als mens niet kunnen bewijzen en puur vanuit geloof moeten accepteren. Ondanks dat de film onderhoudend is, is de uitvoering toch erg slecht. De zwakke verhaallijn kent veel toevalligheden en de hoofdpersonen zijn behoorlijk miscast en hebben te weinig diepgang. De film eindigt en laat je met het gevoel achter van "is dat het?"

Inderdaad voskat, erg mooi in beeld gebracht. Bovendien wordt het verhaal ook goed gebracht, wat nog niet zo makkelijk is met zweverige anti-wetenschap.

Gisteren gekeken en omdat ik een groot fan ben van Mike Cahill's Another Earth besloot ik deze ook te gaan kijken.

Het eerste gedeelte vond ik hem duidelijk minder als Another Earth. Maar toen op een gegeven moment die scene kwam waarover gezegd wordt dat het de schokkendste dood scene is van de afgelopen 10 jaar vast gelegd op film en het echte verhaal naar voren kwam werd de film heel mooi en intrigerend en hij sluit perfect aan op Another Earth.

Voor mij weer een prachtige film ervaring en overweeg of die nu wel of niet in mijn top 10 mag komen maar hij staat momenteel wel op 11

Genoten van deze I Origins!

Het eerste halfuur is zo goed als perfect, daarna zakt het een beetje in, maar Cahill slaagt er in om doorgaans de film een best uniek sfeertje op te bouwen en dan te eindigen in een sterke climax, eentje die me nog een tijdje gaat bijblijven. De soundtrack stond me echt meer als aan (The Do,Radiohead) , Michael Pitt schittert en verder kan ik alleen de film aanraden.

En inderdaad, je kunt beter de trailer overslaan.

Wat een geweldige film. In het begin denk je, waar gaat dat heen, maar dan opeens gaat het los. Niet met spectaculaire special effects of zo, maar met het idee waar de film over gaat. Wat een TOP-regisseur (Mike Cahill) !!! Ik was al fan sinds "Another Earth" maar deze is minstens net zo goed.

Weer een bijzondere film van Mike Cahill die met deze film laat blijken - net zoals met zijn debuut Another Earth - zeer spiritueel aangelegd te zijn. Ik houd er wel van hoewel er voor mij door dit soort films te bekijken wel een groot risico aan verbonden is. Herken ik mij niet in Cahill's geloof of levensbeschouwing - het is maar hoe je het beestje noemen wilt - dan kan ik met zijn films niet veel. Nu zitten Cahill en ik wat levensbeschouwing betreft toch wel redelijk op dezelfde lijn. Zeker wat de briljante scène aan het einde betreft. Kun je je echter niet vinden in de spiritualiteit van Cahill, dan zou je je toch wel moeten kunnen vinden in de prachtige cinematografie van "I Origins". Het begint al met de schitterende opening. Nog nooit heb ik ogen zo mooi in beeld gezien. Verder vond ik de korte maar heftige liefdesgeschiedenis tussen Ian en Sophie ook schitterend in beeld gebracht. Jammer dat Sophie na pakweg drie kwartier op tragische wijze er tussen uit piepte maar zonder die bijzonder heftige scène had de scène aan het einde van de film geen enkele betekenis. Alle toevalligheden naar het einde toe moet je daarom ook maar voor lief nemen. Net zoals "Another Earth" is dit ook een film die zich voor herziening leent, tenminste als je geïnteresseerd bent in het mystieke zoals o.a. getoond wordt in deze film. Filmliefhebbers die daarin niet geïnteresseerd zijn maar overtuigd zijn dat alleen de wetenschap de waarheid in pacht heeft kunnen dit soort films daarom ook maar beter links laten liggen. Levert toch alleen maar oeverloze discussies op.

4,5*

Totaal niet mijn ding het is voor me persoonlijk allemaal wat te zweverig...

Helemaal niet mijn ding.

Beter.

Another Earth vond ik teveel zwalpen in zelfmedelijden, in deze film is het gelukkig wat minder. Vooral het eerste half uur is I Origins goed op dreef, al is het dan meer een romantische film die met z'n licht dromerige karakter vlot weet te overtuigen.

Jammer dat Cahill doorheen de film onafhoudelijk blijft dwepen met platgeslagen science vs spirituality quotejes, zo erg zelf dat het gehele tweede deel aan elkaar hangt van lompe plottwists die nodig zijn om z'n verhaaltje maar kloppend te krijgen. De film zwiept dan ook alle kanten tegelijkertijd uit, iets waar ik niet zoveel zin meer in had na het rustige en warme begin.

Einde in India is dan ook een domper. Veel science-fiction is er trouwens ook niet aan, maar dat had ik naar aanleiding van z'n eerste film ook niet echt meer verwacht. Pitt is verder altijd wel leuk om bezig te zien, de rest van de cast doet het ook meer dan aardig. Soundtrack kon ik veel minder mee, zeker het Radiohead nummer op eind zorgde voor een miezerige afsluiter, maar ook dat hoort een beetje bij Cahill.

Denk niet dat ik ooit een geweldige film van hem ga zien, daarvoor is Cahill veel te drammerig, maar zolang hij het jankerige op afstand weet te houden zit er best een leuke regisseur in hem. Komt er geregeld ook goed uit, maar als geheel slaat deze film de plank toch iets teveel mis.

3.0*

Erg fijne film.

Hoe onwaarschijnlijk het idee ook is, het wordt wel erg gaaf gebracht, met de tegenstelling tussen de wetenschappelijke overtuiging en het spirituele gevoel als hoofdmotief. Grappig. Weer een mooi stukkie indie-werk met Pitt en Marling - beide hebben er kennelijk een goede neus voor om de leuke projecten uit te zoeken. Of misschien komt het door hun aanwezigheid dat het leuk wordt.

Wel is Cahil wat drammerig, dat moet ik met Onderhond eens zijn. Bij een eerste zit valt dat misschien nog niet zo heel erg op, want dan overheerst - tenminste bij mij - vooral de verwondering over het verloop van de film. Maar bij de tweede keer valt toch wel wat op dat het concept wel met de paplepel naar binnen gegoten wordt. Iets meer subtiliteit kan geen kwaad.

wat een gare film zeg er zit totaal geen spanning in

De film werkt heel lang naar een climax toe die tenslotte een grote anticlimax oplevert. Jammer dat het mysterie van de irisscan van het zoontje slechts als idee fungeert en niet uitgewerkt wordt...dat zou een beter aanknopingspunt zijn geweest dan de reincarnatiegedachte waar de film dan verder op doorstrompelt. Als wetenschapper zou ik niet verliefd kunnen worden op iemand die mijn werk als dierenmishandeling beschouwd. Snel klaar met zo'n zweverig type dat natuurlijk wel medicijnen eist -die op dieren zijn getest- wanneer ze ziek wordt. Ze had wel mooie ogen

Alweer een prachtige film na Another Earth.Chapeau !

Geen punten, drama is echt niet mijn ding. Maar desondanks wil ik opmerken dat ik de hoge score niet snap.

SF zou ik niet zeggen, het is meer religieus.

Toch wat tegenvallend na de vele lovende commentaren hierboven. Weliswaar mooi in beeld gebracht en een sterke Michael Pitt maar ook bvb. een matige acteerprestatie van die Astrid Bergès-Frisbey. De verhaallijn is ronduit zwak en de film eindigt te vroeg. Niet omdat het zo spannend zou zijn, in het tegendeel, de film is traag, maar wel omdat je op je honger blijft als toeschouwer.

Opnieuw wordt er sterk werk afgeleverd door Mike Cahill en behaald hij het niveau van Another earth.

Mooi om zijn ingehouden, eigenzinnige stijl terug te zien en behouden blijft met een schitterend einde.

Wat een prachtige mooie film!

En ja ... de champagne mag open!!!
Eerste film die ik in 2015 zie, die we waardig genoeg achten om op 31 december van dit jaar nog in het geheugen gegrift te zitten.
Zware middelen ingezet want regisseur Mike Cahill wist met zijn vorige film (Another Earth) hier meteen vanuit het niets op meesterwerk-status binnen te komen .... hier een tandje minder emotioneel, maar dermate fantastisch bedacht dat we graag even gedurende de speelduur vergeten dat het hele verhaal verzonnen is en geen enkele wetenschappelijke basis heeft, ach geeft niks, het gaat om film, het gaat om het vertellen van fantastische verhalen en op welke manier je ze vertelt.
Minimaal 4 WTF-momenten en voor de laatste moet je de hele aftiteling laten lopen.

Hey, een nieuwe film van de regiseur van de fenomenale Another Earth! Vet!!

Net als Another Earth ook geen NL-bioscooprelease zie ik al....

Ik ben altijd erg geïnteresseerd in wetenschap, maar ook in religie. Ik reken mezelf absoluut tot eerstgenoemde groep en verschil in zienswijze niet veel van Michael Pitts karakter, op de momenten dat hij zijn denkbeelden uiteen zet. Ik vond de eerste helft van de film ronduit fascinerend, en zelfs naar het einde bouwt het op. wat als wetenschap en 'spiritualiteit' opeens botsen? Wat doet de wetenschapper wanneer het bewijs zich opstapelt dat er meer is dan hij dacht? En hoe zit dan dan precies? De film hield voor mij op toen pas de helft van de vragen beantwoord was. Een bittere teleurstelling, want daar had een stuk meer in gezeten. Als de tweede helft beter was geweest, was ook de beoordeling hoger uitgevallen!

Edit: shit, post-credit scene wel vergeten te kijken (en ze zeiden nóg op het werk...). Staat niet op YouTube gek genoeg, dus die is niet hierin meegenomen.ik ga niet alle apparatuur weer aanzwengelen.

Sorry, maar je moet er van houden ik niet. Net zo zweverig als de films van Lars von Trier. Bah. Niet voor mij.