T2 Trainspotting (2017)

Ik probeer morgen sowieso mijn (uitgebreide) mening te geven.

Hier nog eentje. (Nou ja, 4,5 ster dan, 5 sterren is alleen voor de allerbeste films ooit en zo hoog scoort ie dan weer net niet, neemt niet weg dat het wel een topper en een waardig deel 2 is).

Met maar drie andere bezoekers de voorstelling van 12.00 uur gezien omdat ik deze film no way wilde laten verpesten door lullers en bellers. Groot fan van deel 1 (maar vooral van het boek en ook van de andere boeken van Irvine Welsh) en enorm zin in deze film. Ik kan niet anders zeggen dan dat mijn hoge verwachtingen waargemaakt zijn! Prima vervolg, ondanks dat het geen flyin' fuck met Porno, het boek wat het vervolg op Trainspotting is, te maken heeft.

Dit 'nieuwe' verhaal past ook goed in het T2 20 years later universum. Sterker nog, ik vind het ook wel fijn dat je niet hoeft te zeggen dat het boek beter was omdat vergelijken niet aan de orde is nu het een totaal nieuw verhaal is.

Ik ben jaloers. Zaterdag heb ik mijn vriendin al beloofd om naar A Cure For Wellness te gaan, verder door tijdgebrek wordt het waarschijnlijk volgende week.

Hier kijk ik al heel lang naar uit. Ook alle boeken van Welsh in bezit en gelezen. Ook blij dat T2 het boek "Porno" niet volgt. Trainspotting had ik op VHS en dvd, komt vandaag binnen op Bluray. Ga ik ook even voor de zoveelste keer herzien voordat ik ga.

Ja!

T2 is zeker niet perfect. Hij kakt hier en daar wat in en leunt wel erg op z'n voorganger. Maar op de sterke momenten is dit een feest der filmmakerij. Boyle lijkt alle camera's die hij te pakken kan krijgen te gebruiken - analoog, digitaal, GoPro, CCTV, mobieltjes etc. - om een eclectisch geheel te creëren. En ook qua soundtrack schiet hij door alle genres. Ik zou lang niet alles zelf opzetten, maar grotendeels past het heerlijk onder de film. Echt blij dat ik hem in de bios ben gaan zien trouwens!

Omfg high on T2! Nou ben ik ook wel n enorme emokikker, kon van genot wel (weer) janken in de bieb maar de manier waarop je over t verloop van de 2 films (T1 eergister herzien, aan te raden) van die karakters gaat houden...vooral Spud. Hail Spud! Ik hou van Spud! De personages zijn dus ook echt de kracht van Trainspotting. En dat wordt hier heeeeel lekker vervolgd. Gimmicks lekker doorgezet, T1 nostalgie perfect geïnjecteerd; goed getimed en fijn ingemengd. En man, die Begbie is net zo gestoord als eerst, puur goud!

Moet zeggen dat het allemaal wat slap op gang kwam, het uitgangspunt en script zijn ook gewoon niet geweldig, muziek evenmin. Maar als een trein die op stoom komt lijkt Boyle op den duur (bewust zo gedoseerd...?) de hoge hoed open te trekken. Qua de typetjes en hun onderlinge voortreffelijke chemie, plotverloop, humor en vooral ook dus die heerlijke T1 nostalgie. Die film krijgt voor mij door dit vervolg een boost qua icoon-zijn. Misschien moet die daarom toch maar naar 5* maar deze hoort er dichter op dan 4* en is rationeel gezien geen 4.5* waard...denk ik...wat mijn huidige adrenalineniveau en nog steeds waterige ogen zeggen...? Man, wat een krachtig personages, wat ben ik van hun gaan houden, Spud en Begbie zijn pure legends. Big love. Erg sterk van Boyle en de acteurs. Hulde.

En nu moet ik even HEEL hard Born Slippy horen.

Edit: oja en de "Choose Life" hier is kippenvel! Grandioos!

"perfect geïnjecteerd"

hehe...

Mooi man, mooi man. Kijk de trailer weer, nog maar een keer eerder in de bios gezien bij toeval maar was 'm alweer vergeten. Achteraf gezien geeft ie best té veel weg, maar zo'n eindbeeld van Mark die lacht in die voorruit...die echo van T1....zo mooi. Heerlijk gedaan. Wat een duo films, jemig. Kan niet wachten voor 't hier in de kast staat. Ga er zeker weer heen na ik volgende week m'n Cineville heb aangeschaft.

Flipman schreef:

(quote)

Om wat Walter zei of omdat je Porno niet geweldig vindt ?

Tricky

Het boek vind ik geweldig, maar zou als film niet echt geschikt zijn als opvolger in mijn optiek.

Als Boyle het boek 1 op 1 gevolgd zou hebben.

T2 schijnt ook meer een echte opvolger te zijn op Trainspotting. Het boek op zich ook wel maar heeft meer randzaken. Reeds in dit topic al een verwijzing naar gemaakt.

Ik snap wat je bedoelt, ja ! Misschien heb je gelijk. Hoewel het ook wel leuk zou zijn als, net als in Porno, Simon de hoofdpersoon zou zijn in plaats van Mark.

Trainspotting staat al jaren in mijn top 10. En destijds Trainspotting gekeken omdat ik benieuwd was naar de acteur die de nieuwe Obi-Wan Kenobi zou gaan spelen in Star Wars: Episode 1. Was die k*tfilm dus toch nog ergens goed voor! Oké, na 20 jaar dan toch nog een vervolg op Trainspotting. Waarom niet eerder? Nou, ten eerste omdat Danny Boyle en Ewan McGregor een tijdje ruzie hadden. En ten tweede..., dat weet ik niet. Maar met pijn in mijn hart moet ik zeggen dat het toch weer resulteert in een teleurstelling. Ik noem Terminator: Genisys (terugkeer Schwarzenegger) , Dumb and Dumber To, Ghostbuster en Independence Day 2. Stuk voor stuk films waar ze of eerder een vervolg op hadden moeten maken of het laten voor wat het is. Nou weet ik dat ze bijvoorbeeld met Ghostbusters dat (jaren geleden) ook echt wel hebben geprobeerd en Schwarzenegger was natuurlijk bijna 10 jaar lang gouverneur. Maar op de 1 of andere manier (wanneer we zo lang hebben moeten wachten op een vervolg) werkt het dus niet. Althans, niet voor mij en dat geldt helaas ook voor Trainspotting 2.

Nu verlangde ik van dit vervolg absoluut geen halfbakken kopie van het eerste deel. Dus het is wel dapper dat Danny Boyle probeerde de film toch een beetje een eigen identiteit te geven, maar tegelijkertijd wel de herkenbare/vertrouwde Trainspotting vibe wilde overbrengen. Wat betreft dat laatste lukt dit bij vlagen. Ook het verhaal vind ik op geen enkele manier aantrekkelijk en miste ik de toch wel de ''vrij unieke'' humor van het eerste deel. Ja, hier en daar is het zeker wel grappig, maar lang niet voldoende. En dan een ander essentieel onderdeel: De soundtrack. Zeer matig hier. En eigenlijk had ik er al direct moeite mee dat Spud zelfmoord wilde plegen precies op het moment dat Mark na 20! jaar voor zijn deur staat. Ik hou niet van dit soort toevalligheden en de kans dat ik op de snelweg wordt aangereden door een vliegtuig is naar mijn idee groter. Het hoogtepunt in deze film was voor mij het moment dat Mark en Simon gaan zingen en vanaf dat moment leek het alsnog een fantastische film te worden, maar vervolgens zakt het weer helemaal in! Ook vele gemiste kansen hoor! Bijvoorbeeld Begbie die een zak Viagra vindt. Daar hadden ze echt een memorabel iets voor moeten verzinnen. Maar nee, het enige wat ze doen is laten zien dat hij pas echt geil wordt van geweld en na de confrontatie met Mark hij alsnog een stijve heeft gekregen? Ik vind het best grappig, maar toch ook weer niet.

Trainspotting 2 voelde voor mij als een film met de depressieve boodschap dat vroeger alles beter was. En ik kan minstens 10 memorabele scènes opnoemen uit het eerste deel en voor dit vervolg helaas geen 1.

2,5*

Personages en chemie staan nog steeds als een huis, maar op driekwart zakt de film een beetje weg in nostalgie. Bulgaars vriendinnetje Sick Boy is wel erg leuke aangeefster,

Fantastisch om alle personages uit Trainspotting weer terug te zien. Iedereen zit weer geweldig in zijn rol en vanaf de eerste seconde voelt het aan als thuiskomen. Ook de visuele schwung is allerminst verloren gegaan. Het ziet er allemaal fantastisch kleurrijk uit, Boyle weet goed de Trainspotting 'feel' uit het eerste deel over te brengen en maakt er echt weer een visueel feestje van.

Toch kan de film als geheel niet tippen aan het eerste deel. De écht geniale momenten ontbreken hier gewoon een beetje. Er zitten zeker wat memorabele scenes in (zangscene, het heroïne spuiten), maar weinig die echt op het niveau zijn van bijvoorbeeld de babytrip, de toilet-scene, of de eindmonoloog uit het origineel. Ook is het af en toe iets teveel een typisch 'vervolg' in plaats van een echt nieuwe film. Er wordt wel érg veel ingezet op het terugblikken/refereren naar het eerste deel. Soms op een best leuke manier, maar het was fijner geweest als de film zélf ook de geweldige scenes had ipv steeds aan die uit het eerste deel te verwijzen. Zodoende zakt de film soms inderdaad een beetje weg in nostalgie. Heerlijke nostalgie, dat wel, maar er had meer ingezeten dan dat.

Neemt verder niet weg dat ik wel degelijk genoten heb. De personages en hun onderlinge chemie blijven geweldig, Boyle's visuele stijl indrukwekkend, en ook de soundtrack was bij momenten weer genieten. Lekker gevarieerd ook, van Brian Eno tot Young Fathers. Wel jammer dat Born Slippy nooit helemaal tot uiting komt in de film, was nu nét één van de dingen die ik best terug had willen zien.

3,5*. Qua sfeer en feel weinig tot niks aan te merken, maar Boyle flirt wat teveel met het eerste deel, daar waar ik eigenlijk gehoopt had dat de film zélf wat identiteitsvoller zou zijn.

Mijn smaak verandert wel enorm de laatste maanden. T2 voelde als thuiskomen. Trainspotting staat op 1.5* (van, jawel, een paar maanden terug dus)...

Huh? Die snap ik niet. Gaat dus die T1 score nog veranderen? Want deze volgorde is in mijn ogen heeeeel onwaarschijnlijk.

Duidelijk, En ja, ik denk ook dat je de 1e beter kunt herzien want die is objectief gezien zeker meer waard dan dit vervolg. Subjectief is altijd een ander verhaal. En mijn objectieve mening (lol) ook haha.

JacoBaco: stemmen dan!

Richardus

Dit was ook mijn eerste reactie. Kan niet tippen aan T1 maar dat had ik ook niet verwacht. Heb mij over het algemeen prima vermaakt en ik ga 'm binnenkort nog een keer herzien in de bioscoop.

Dat soundtrackalbum is op zichzelf staand toch een stuk beter dan ik had verwacht! Zal toch niet tippen aan z'n voorganger(s). Wel jammer dat No More Catholics er niet op staat .

Choose life. Choose not to see this film.

Choose nostalgie.

Deze hele film hangt alleen maar aan elkaar aan nostalgie voor het 1e deel en als je dat weghaalt dan blijft er helemaal niks over. Met al die nostalgische gevoelens werd er niet meer aan gedacht om daadwerkelijk een goede film te maken.

Dit is heel losjes gebaseerd op het boek Porno, het vervolg van Trainspotting. Porno is moeilijk te verfilmen omdat er veel porno in voorkomt al had dat niet zozeer uitgemaakt en met slimme manieren en editten had je nog steeds heel makkelijk dat vervolg kunnen maken. Porno is ook moeilijker te verfilmen omdat dat verhaal zich op meerdere plaatsen afspeelt zoals: Amsterdam en Cannes. In deze film blijft eigenlijk alles op een paar locaties in hetzelfde stadje. Waarom? Omdat dat makkelijker en goedkoper is.

De soundtrack in deze film zuigt gewoon. Geen een nummer is memorabel. Geen één scene is memorabel. Geen één quote is memorabel. Helemaal niks in deze film is memorabel uiteindelijk. Dat is nogal een compleet ander verhaal t.o.v. de eerste film.

Sick boy is veel sicker in het boek en Begby is veel enger in het boek en Ewan Mcgregor transformeerde in mijn ogen niet naar Mark Renton. Spud deed het wel helemaal goed in mijn ogen.

Het hele verhaal slaat ook nergens op. Dat Mark net op tijd komt om Spud te redden kon ik nog wel behappen maar voor de rest. Waarom viel dat Bulgaars meisje nou voor Mark? Nergens om... het gebeurde gewoon. Het was compleet ongeloofwaardig en compleet gevoelloos verder. Totaal niet boeiend verder ook. Waarom stal dat meisje op het einde die 100k? Nergens om... het gebeurde gewoon maar boeit verder ook niet. Soort van nostalgie voor de eerste film? Slecht schrijfwerk that's what that is! Hoezo improviseert Mark Renton een heel liedje over het doden van Katholieken? Tjah, helemaal nergens om.. het is schijnbaar grappig maar die hele scene geloofde ik ook totaal niet. Gewoonweg het hele einde van de film in die kroeg was ook compleet niet boeiend gewoon.

Visueel probeert Boyle er nog wat van te maken maar hij kan onmogelijk deze film redden die alleen maar inzet op nostalgie. En ik weet niet waarom? Het is wel een originele kijk op drugsfilm als het ware en vervolgfilms maar het betekent niet dat het een goede film en voor mij heeft dit vervolg helemaal geen reden om te bestaan.

Ik vond vrijwel alles klote aan deze film behalve dan de nostalgie en daarvoor 2* Dit is niks meer dan een wegkijker maar geen goede film.

Choose not this movie, choose the book, choose life!

Na het eerste deel een week geleden herzien te hebben heb ik mij gisteren maar eens gewaagd aan het tweede deel. En het moet gezegd worden, dit vervolg viel mij absoluut niet tegen. Af en toe best dubbel gelegen na het zien van zoveel kolder. Prima acteer- en mooi camerawerk. Ook de soundtrack stelde mij wederom niet teleur. Ik vond deze Trainspotting zelfs mooier dan de Trainspotting uit 1995. Dat ligt vooral omdat dit keer geen bezoek werd gebracht aan "The worst toilet of Scotland". Dus geen stront-scènes dit keer, wel scènes met de zeker niet onaantrekkelijke Veronica. Tja, ik ben nu eenmaal dol op vrouwelijk schoon. Dus prima vermaakt met dit filmpje. Ik zou zeggen; Choose life, go to see this film!

4.0*

Wel aardig, maar niks bijzonders verder. Boyle heeft talent genoeg om er gewoon een lekker fris filmpje van te maken met flitsende montage, lekkere muziek (al was de soundtrack in Trainspotting net wat beter) en fijn camerawerk. Maar de film mist ook een eigen smoel want dit audiovisuele aspect hebben we al vaker bij Boyle gezien.

Wat vooral stoort is dat het inhoudelijk nogal leeg is. Ergens probeert de film wel thematisch relevant te zijn en iets te zeggen over de moderne maatschappij, maar uiteindelijk hangt dat er maar een beetje bij en is dit vooral het weerzien van oude vrienden (allicht geldt dat ook voor de acteurs) zonder dat er echt veel mee gedaan wordt. Dat alles wordt opgehangen aan een nogal inwisselbaar verhaal dat nergens overtuigt en veel te plotgericht is. Juist dat haast plotloze maakte die film twintig jaar terug zo goed.

Op de momenten dat de muziek stampt gaat het prima, maar vaak genoeg daartussen valt de film stil zonder echt overkoepelende spanningsboog. 3,0*.

Zijn er überhaupt films die noodzakelijk zijn?

Films worden in de eerste plaats ter vermaak gemaakt, er hebben zich genoeg mensen met deze film vermaakt, dus dan is deze film net zo noodzakelijk als alle andere films.

20 jaar na het legendarische origineel zijn de vier hoofdpersonen uit Trainspotting weinig opgeschoten met hun leven. Renton [Ewan McGregor] is de enige die aan zijn verleden lijkt te zijn ontsnapt, maar wanneer hij terugkeert naar Schotland moet hij zijn verleden confronteren en in het reine komen met Sick Boy [Johnny Lee Miller], Spud [Ewen Bremner] en Begbie [Robert Carlyle]. Het was bij voorbaat al onmogelijk om de originaliteit en de energie van het origineel te evenaren en T2 verwijst net iets te vaak naar dat origineel. De modernisering van de 'Choose Life'-speech is scherp en de tonen van Born Slippy [in een trager arrangement] werken nog steeds hypnotiserend. De cast kruipt ook probleemloos terug in de huid van deze legendarische figuren en er zijn sterke momenten, waaronder het geïmproviseerde optreden van Renton en Sick Boy in een Ierse pub vol separatisten. En dus moet je haast wel concluderen dat deze sequel eigenlijk zo goed is als je zou mogen verwachten, ook al kan hij niet tippen aan het origineel.