Presque Rien (2000)

Deze film gaat vanaf donderdag 4 september 1x per dag om 21:30 uur draaien in Cinerama - Rotterdam.

De chronologie van deze film is wat verwarrend. Verder wel goede film: 3,5.

Best wel een ontluisterend harde film waarin het vrije mediterrane zomerse sfeertje constant wordt onderbroken door scenes die aangeven wat de toekomst voor de hoofdpersoon in petto heeft. Dit blijkt een effectief stijlmiddel omdat de soms zo door Mathieu verafschuwde kibbelende familieleden tegelijkertijd ook garant staan voor een warm nest maar hij zich dat nog maar terdege beseft. Het besef komt later als hij in den vreemde aan zijn eigen lot wordt overgelaten en de warmte van mensen in zijn nabijheid mist. De wat ingetogen beelden ( zeker in de toekomst ) en muziek dragen bij aan een boeiende portrettering van de schaduwkant van de 'geromantiseerde ' vakantieliefde. 4*

Laat ik positief beginnen: de opbloeiende romance (het jonge geluk) tussen Mathieu en Cedric wordt bijzonder treffend in beeld gebracht, zo ook Mathieus acceptatie van zijn homoseksualiteit en de angst voor de reactie van zijn familie. Hetzelfde geldt voor de eenzaamheid, de leegte als de relatie blijkt te zijn stukgelopen, het volwassen worden.

Echter er zitten leemtes in het verhaal, zaken die onduidelijk blijven en die voor mij wel essentieel zijn. Ook zijn er nogal wat scènes die in het duister spelen waardoor je naar een nagenoeg donker scherm zit te turen.

Het verhaal wist me, mede door de zeer verwarrende chronologie, totaal niet te pakken.

Een wat raadselachtige film; maar voor mij zowel wat vermoeiend als verrijkend. Ik was onder de indruk van het spel. Geen gladde film; ze doet authentiek aan. Doordat de hoofdpersoon niet alleen het gebaande verhaalpad volgt; begint hij en daarmee het verhaal te leven. Blij dat niet alle films zo zijn maar ik vind het wel een bijzondere en geslaagde film.

Aardige film. De jongens spelen goed. Naar het einde toe wordt het verhaal wel wat vager. De omgeving van Bretagne wordt mooi weergegeven. Prachtige zee en strand.

Romantische, maar ook droevige dramafilm over een vakantieliefde. Cinematografie vakantieplaats aan de kust in Frankrijk, met veel zonnige strandscenes en zee op de achtergrond. Inderdaad af en toe een gitzwart beeld, vooral vanwege scenes in de avonden en het uitgaansleven...... Muziek is mooi en goed passend. Plot wisselt met flashbacks tussen heden en verleden. De acteurs spelen naturel en realistisch. De liefde begon redelijk onschuldig. Mathieu was bang voor de reactie van zijn ouders, maar zijn moeder reageerde neutraal. Inderdaad zijn er wat lege plekken in het plot. Onduidelijk wat er echt gebeurd is voorafgaand aan het ziekenhuis. De ZH-scene was niet echt fijn om te zien. Natuurlijk wel een sterk vermoeden wat de aanleiding was. Einde was beetje triest en open......