The Man Who Changed His Mind (1936)

Ook wel bekend als "the man who lived again" is een vrij onbekende film met Boris Karlof in de hoofdrol. Kan zowel de rol van goede als slechterik aan alsook alles daartussen. Dit is zo een geval van de laatste, een briljant wetenschapper die er in slaagt het brein van de ene aap naar de andere te brengen. Dit gaat goed totdat hij voor gek wordt gezet tijdens een conventie. Hierdoor gaat hij over tot wraakactie. Het is allemaal wel keurig gedaan en verveelt niet, maar toch allemaal een beetje te voorspelbaar en ook de horror is ver te zoeken. En dan heb ik het nog niet eens over de povere karakterontwikkeling en simplistisch verhaaltje. Gelukkig maar een korte speelduur. Leuk als tussendoortje maar niet verrassend dat dit een obscure film is en wat mij betreft mag ie dat blijven.

Een SF/Horrorfilm die maar weinig aan horror te bieden heeft en waarin science fiction eigenlijk een grotere betekenis speelt. Het is een film over een wetenschapper die hersenen van apen transplanteert en het idee krijgt om dat ook met mensen te doen. Het verhaal is niet al te sterk en qua spanning is het wat saai. Horror is er te weinig waardoor dit uurtje toch wat langdradig aanvoelt. De rol die Boris Karloff vertolkt kan dan ook niet voorkomen dat The Man Who Changed His Mind een mindere titel is uit de lijst van Karloff films.

Mijn derde film tijdens deze challenge met Boris Karloff als wetenschapper, en de minste van de drie. “Dr. Laurience (Boris Karloff) transplanteert hersenen van de ene aap naar de andere. De medische wereld stoot hem af omdat ze zijn werk belachelijk vinden, maar hij vindt dat het tijd is om met mensen te werken’, aldus de korte synopsis. En langer hoeft ook niet in dit geval, heel veel meer is er niet te vertellen.

Dan waren The Man They Could Not Hang (1939) en Before I Hang (1940) toch wel iets fascinerender… Het kabbelt maar, zonder te biologeren. Dit was Karloffs tweede Britse film (Islington studios), maar wat ik een leuker stukje trivia vind en waarvan ik benieuwd ben of alexspyforever het wist toen hij de film keek; regisseur Robert Stevenson zou jaren later Mary Poppins maken. Niet je eerste gedachte terwijl je dit relaas zich op het scherm ziet voltrekken.

2,0*

Niet onaardige horror waarin de rillingen niet van een monster komen, maar van Karloffs drieste plannen waarvan de konsekwenties niet te overzien zijn. Interessante cast, waarbij de opgeblazen Frank Cellier veel plezier heeft met zijn omgewisselde identiteit en persoonlijkheid; de altijd betrouwbare Karloff en de prachtige Anna Lee (ten tijde van deze film de echtgenote van de regisseur) doen het eveneens naar behoren, maar John Loder is zoals altijd een nietszeggende verschijning, zodat ik op het einde haast hoopte dat Karloffs opzet zou slagen. Grappige titel.