menu

On the Waterfront (1954)

Alternatieve titel: De Wrede Haven

mijn stem
3,78 (698)
698 stemmen

Verenigde Staten
Misdaad / Drama
108 minuten

geregisseerd door Elia Kazan
met Marlon Brando, Eva Marie Saint en Lee J. Cobb

De Waterfront Crime Commission staat op het punt publieke hoorzittingen te houden over vakbondsmisdaden en infiltratie ervan door de onderwereld. Terwijl de havenarbeiders tegen elkaar worden opgestookt, wordt Terry Malloy (Marlon Brando) ongewild betrokken bij de moord op een medehavenarbeider. De moord gebeurt in opdracht van maffiabaas Johnny Friendly (Lee J. Cobb) die tevens de vakbondsleider is en, geholpen door onder andere Terry's broer Charley (Rod Steiger), alle illegale criminele activiteiten in de haven overziet. Als Terry de zus van de vermoorde man ontmoet en leert kennen, begint de moord steeds zwaarder op zijn geweten te wegen. Hij wordt onder druk gezet door zowel de priester Barry (Karl Malden), die het tot zijn persoonlijke kruistocht gemaakt heeft om de haven misdaadvrij te maken, als door de criminele vakbond die zijn belangen wil beschermen tegen elke prijs.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=QOLHbQjtSFs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
3,5
kappeuter (crew)
Brando intrigeert en imponeert!
Hij maakt deze film voor mij bijzonder. De overige karakters kennen nogal wat stereotypen, Brando steekt er duidelijk bovenuit met zijn unieke bedroefde blik en hese stem.
Het verhaal van de film zou me zonder Brando niet zo interesseren en het kent weinig verrassingen.
De muziek zet soms wat te dik aan op sentimentele momenten.

avatar van BoordAppel
4,0
Goed verhaal dat op het einde een beetje standaard wordt: de good guys overwinnen de bad guy wordt belachelijk gemaakt. Subliem acteerwerk van Brando die met kop en schouders boven de andere acteurs uitsteekt. Hij komt gewoon veel echter over. Die priester vond ik overigens ook erg goed. Zijn monoloog in de haven en Brando's scene's in de auto en op het eind in de haven zijn de hoogtepunten in deze film. Nergens is de film traag en hij oogt erg modern. 4*

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Een redelijk standaard verhaal over de strijd tegen onrecht. Vaardig verfilmd en met overdadige muziek van Bernstein. Niet echt interessant eigenlijk.

Ware het niet dat Marlon Brando in deze film zit en echt een wereldrol speelt. Wat een enorme uitstraling had die man! Verschillende aardige scenes maken bijna puur door Brando meer indruk. Ook het einde wordt gewoon krachtiger door zijn aanwezigheid. Marlon Brando draagt deze film.

3.5*

avatar van maxcomthrilla
3,0
Goede film over het in verzet komen tegen machtige lieden. De angst regeert aanvankelijk, maar toch staat er iets te gebeuren.....

Marlon Brandon speelde zijn rol zeer overtuigend. In betere rollen heb ik hem nog nooit mogen aanschouwen. Leuk om hem nog eens te zien met zo `n babyface. Zijn wenkbrauwen vielen trouwens ook op, net zoals zijn ogen, het leek alsof de make - up ervan af droop.
Eva Marie Saint kwam me bekend voor, zij speelt ook een uitstekende rol.

Een spannend verhaal dus, dat eigenlijk nergens echt inzakt of zo. 4*

avatar van Koekebakker
3,0
Lichte tegenvaller. Degelijk en veel vaart, maar het scenario is wel erg van-dik-hout-zaagt-men-planken. De score van Bernstein vond ik ook al te dik aangezet, behalve de jazzy saxofonen in de openingsscene, die vond ik geweldig.

Al door iedereen gezegd: Brando steelt de show.

avatar van rokkenjager
3,5
Deze film is me beetje tegengevallen. Ondanks de hoge verwachtingen weet deze film ze niet helemaal waar te maken. De sfeer van de film is akelig als je het aan mij vraagt. Gedoe met de haven vond ik allemal niet zo indrukwekkend. Toch een ijzersterke rol van Brando waar ik hem voor het eerst als jonge knaap zie. Lee J. Cobb is ook heel stoer( net als gewoonlijks). paar mooi shots en prachtige eindscène. En uiteraad de legendarishe Speech van Brando.

3 en half sterren

avatar van Onderhond
1,0
Ik had geen idee wat voor een film dit zou worden. Blijkbaar is dit een enorme klassieker, maar ook de naam kwam mij niet bekend voor. Noch de regisseur. Verder ziet Brando er op de poster uit als een kruising tussen een halfopgemaakte travestiet en Frankenstein, dus dat hielp ook niet echt.

Uiteindelijk is het een redelijk eenvoudige one man conquers all film, aaneengeweven door plotelementen die heden ten dage elk apart een film kunnen vullen en kunnen doorgaan als zwaar cliché.

De openingsscene was nog aardig, vooral de rol van Johnny Friendly werd best aardig neergezet waardoor de film een wat grimmiger dan normaal sfeertje had. Al snel verdwijnt dat echter met de introductie van de love interest, Brando vond ik een grijze muis die zeker niet in staat was deze film te dragen.

Visueel één of twee mooie shots (vooral snachts dan, waar er oog was voor de belichting - bijv de scene in het smalle steegje waar de truck doorheen raast), verder doet deze film mij visueel weer niks.

De score was ook enorm dik aangezet, ook twee scenes waar de klankband een erg vreemde rol vervuld. De eerste is wanneer Terry z'n verhaal doet en er een hoorn doorheen de belangrijkste stukken klinkt zodat Edie hem niet verstaat. De andere scene is in de oude, wanneer er plots een auto claxoneert op de "hell" van "what the hell".

Eerste kwartier viel nog mee maar daarna verwatert het al erg snel. Halverwege was ik de film moe en daar kwam geen verandering meer in, zeker niet met het veel te heroische einde.

1.0*

avatar van Co Jackso
3,5
Vooraf een beetje huiverig geweest of On the Waterfront zijn klassieke status zou kunnen waarmaken, uiteindelijk lukt dat vooral dankzij Marlon Brando. Zonder hem was mijn waardering voor deze film zeker lager geweest. Dat wil niet zeggen dat de film slecht is, maar echt bijzonder is het verhaal en het uiteindelijke einde ook niet. De film bevat een aantal cliché karakters en ook het einde weet niet echt te verrassen, hoewel de manier van uitvoering wel goed is.

Gelukkig is er Brando die zijn karakter de nodige diepgang geeft wat hem heel boeiend maakt om te volgen. De intensiteit van zijn karakter is vergelijkbaar met zijn sterke rol in A Streetcar named Desire.

avatar van Spetie
4,0
Sterke film met een zeer goed acterende Marlon Brando. Erg mooi om te zien is zijn transformatie van de onzekere man, die in feite tussen twee wallen in zit, totdat hij door de dood op zijn broer uiteindelijk zijn woede tentoon kan spreiden. Door de diepgang in zijn personage en zijn overtuigende manier van spelen, kreeg ik uiteindelijk veel sympathie voor hem. De eindscène is erg goed en ook de sterkste van de film. De overige rollen zijn ook goed ingevuld met een goede Saint en een erg goede Cobb. Die man heeft echt het perfecte gezicht en stem voor dit soort rollen en hij viel me van de week trouwens ook al op in 12 Angry Men. Leuk om ook een keer een jonge Brando gezien te hebben.

4,0*

avatar van The One Ring
3,0
Mag ik deze film nomineren voor film met de meest irritante muziek ooit? Er zullen ongetwijfeld slechtere voorbeelden zijn, maar God wat heb ik me zitten ergeren elkere als de muziek aanzwelde. Aanzwellen is trouwens een understatement, het is een regelrechte bominslag. Ik hoor er hier verder niemand over, maar ik bij mij was de muziek telkens twee keer zo luid als de dialoog. Ik dacht aanvankelijk dat het aan de geluidsinstellingen van mijn tv lag, maar dat bleek niet het geval te zijn. De muziek werd ook op de vreemdste tijden in gezet en als ik geen ondertiteling aan had staan had ik het wel kunnen vergeten om de dialogen te volgen.

Dat euvel terzijde vind ik het vooral een film met sterke, maar zeker ook zwakke kanten. De beste kant van de film is het acteerwerk. Brando is geen favoriete acteur van mij en dat zal hij ook nooit worden. Toch weet hij hier over het algemeen wel te overtuigen en soms is hij zelfs heel krachtig, terwijl het op andere momenten net iets te gestileerd overkomt. Persoonlijk vond ik de belangrijkste mannelijke bijrollen beter. Karl Malden, Lee J. Cobb en Rod Steiger speelden perfect. Saint deed het aardig, maar was theatraler dan de rest van de cast, waardoor ze soms uit een andere film leek te komen.

Het verhaal zelf is vrij standaard, maar wel goed uitgewerkt, met goed geschreven karakters. De scène tussen de twee broers in de taxi mag met recht een van de meest legendarische scènes ooit genoemd worden. Een fantastisch emotioneel hoogtepunt. Tot dan toe vond ik de film ook gewoon heel goed, maar daarna gaat het ietwat mis. Het verbaasde me dat Terry na die dreigingen in de bar gewoon naar huis kon gaan en de volgende dag kon getuigen. Dat vervolgens die buurjongen de Terry's duiven vermoord kwam op mij over als absolute nonsens, zelfs al vond hij Terry een verklikker. Persoonlijk had ik me ook voorbereid op een tragisch einde en ik ben niet zeker over ik dit heroïsche einde wel echt vind passen.

Niemand hier lijkt het aangekaart te hebben, maar de film is ook bekend omdat Kazan hem gebruikte om zijn zich te verantwoorden voor zijn actie waarin hij collega's verraadde als communisten. Dat geeft een wrang smaakje hieraan, want nu staat een groep maffioso ineens symbool voor communisten en zelfs Kazan collega's. Persoonlijk vond ik het verklikken van Terry heldhaftig, maar dat van Kazan toch echt niet..

Al met al toch een lichte tegenvaller. Er zit genoeg goeds in voor een mooie score, maar de 3,5* die ik aanvankelijk wou geven is misschien iets te hoog. Ik ga voorlopig maar voor een dikke 3*. Geen slechte film dus, maar ook niet de perfecte film die veel critici erin zien.

avatar van Vinokourov
4,5
I coulda been a contender

Marlon Brando top (de rest verbleekt door zijn verfrissende acteerwerk) en het verhaal was ook top . De overdadige tettermuziek van Bernstein was het enige minpunt, voor de rest een regelrechte klassieker.

avatar van Drs. DAJA
4,0
Elia Kazan levert met On the Waterfront een behoorlijk goede film af. Het verhaal van een jonge vent die twijfelt tussen het vrijgeven van informatie over de dominante criminaliteit in de haven en het stilzwijgen en werk behouden wordt erg boeiend in beeld gebracht. De locatie is werkelijk ijzersterk gekozen en Marlon Brando speelt een waanzinnige rol. Karl Malden is overigens zeer memorabel als Father Barry en de film blijft erg goed bij. On the Waterfront is terrecht een klassieker

avatar van simonvinkie
4,0
Dit moet inmiddels alweer de derde of vierde herziening zijn van On the Waterfront. En elke keer blijft het gewoon weer een ijzersterke film, nog niets heeft de film van kracht ingeboet. Wat mij betreft is deze film dan ook absoluut de klassieker status waardig.

In prencipe een vrij standaard verhaal, maar het wordt wel erg sterk opgebouwd en verveelt geen moment. Maar een van de redenen waarom deze film zo goed is, is absoluut Marlon Brando, die hier een fenomenale rol neerzet. De andere personages zijn inderdaad wat stereotype en cliché, maar zijn personage zeker niet! Een erg leuke en verfrissende rol. En ook op de wat droeverige momenten houdt Brando zich top. Wat een geweldige uitstraling had hij in deze film. Verder deden ook Eva Marie Saint en vooral Lee J. Cobb het prima.

De film bevat ook een paar erg sterke scenes, zoals de eindscene bijvoorbeeld. Bovendien heeft On the Waterfront ook een goed sfeertje. Een minpunt aan de film was op sommige momenten wel de muziek. Soms ook wel mooi, maar regelmatig te bombastisch, dat was dan een beetje jammer.

Maar over het algemeen dus een erg sterke film, die me absoluut niet verveelt heeft. Wat heet, ik heb me juist 108 minuten erg genoten, van onder andere het acteerwerk van Marlon Brando. Een groot minpunt was dan wel de muziek, maar verder was het dus een top film, die ik ongetwijfeld nog erg vaak zal bekijken. Ik houd dus ook absoluut rekening met een verhoging in de toekomst, maar voor nu:

Dikke 4*

avatar van goongumpa
3,5
Vind het altijd raar dat deze film van Kazan hoger aangeschreven wordt dan 'East of Eden'. Er zit maar een jaar tussen die films, maar vooral visueel is het een wereld van verschil. Deze is zwart-wit, 4:3, beetje knullig gemonteerd; East of Eden in kleur, cinemascope, prachtig gefotografeerd en gemonteerd.
Toch is dit ook een goede film, met schitterend acteerwerk van Brando.

avatar van AGE-411
4,0
Ik vond het verhaal van te voren al interessant, al vreesde ik een teleurstelling. Het werd alles behalve een teleurstelling.

De film speelt zich af in de harde arbeidersomgeving uit de jaren 50. Wellicht sprak (en spreekt) vooral dit aspect de mensen aan in de film.
Je kon in die tijd wel een fan zijn van oa Hitchcock; De meeste films uit die tijd spelen zich af bij de sociale elite. Geen mooie kleding, deftige manieren, mooi huis, mooi gezien. Neen, de ruwe havenarbeiders en hun leven (en dood). En dat maakt deze film direct een stuk veelzeggender. De kijker kan zich er meer in meeleven en ze herkennen zich in de personages. (vroeger wellicht nog meer dan nu!).


De film zelf is behoorlijk sfeervol. Ik moest eigenlijk aan dezelfde sfeer denken als bij Rocky (1976). Zoals ik al zei ademt dit gewoon het Amerika uit dat voor de meeste mensen het echte Amerika is.

Het verhaal zelf lijkt voorspelbaar, maar een heel aantal keren moest je tot de conclusie komen dat je het gewoon mis had. Ik had me het einde bijvoorbeeld heel anders voorgesteld. Een ander pluspunt is dat het liefdesverhaal nooit echt op de voorgrond komt. In principe kan ze zelf terug naar het klooster, want ze ging blijven tot er duidelijkheid was, zei ze. En over een eventuele 'toekomst' lost de film ook niet. Je ziet de arbeiders namelijk gewoon naar binnen gaan


Ik zou zelf durven zeggen dat de film me een aantal keren aangegrepen heeft. Bepaalde scénes die toch wel hun emotionele lading konden voort brengen op mij.
Dat is natuurlijk een stuk de verdienste van de charismatische personages in de film, en de steengoede acteurs in de film. Enkel Eva Maria Saint kon met niet echt overtuigen, maar ze irriteerde niet en had eigenlijk niet zo'n grote rol van betekenis, dus keek ik haar al snel naar de achtergrond.



4,0, (met kans op verhoging).

avatar van MaartenD
4,0
Wat me als eerste opviel bij deze film was de unieke authenticiteit van zowel de beelden als de manier van acteren. Dit hoog-realistisch gehalte had ik nog maar zelden gezien in Hollywoodiaanse studio-productie en ligt dan ook aan de basis van de kracht van deze film. Sommige scenes zijn door middel van de bijna overdramatische score wel erg aangedikt maar dit kon me op een of andere manier niet storen. Marlon Brando draagt de film en bewijst vooral in de beroemde 'I could have been a contender' scene dat hij een geweldig acteur is.
De morele bottom-line van de film wordt helaas overschaduwd door Kazan's motieven om zijn eigen 'verraad' goed te praten. En al ben ik niet volledig op de hoogte van het hele verhaal lijkt dit op het eerste zicht appelen en peren vergelijken..
Desondanks t een film die me zeer kon raken en een mooi beeld schetst van de positie van de arbeidersklasse in de haven.

avatar van tommykonijn
3,5
Gisteren, niet vrijwillig, On the Waterfront gezien. Ik had al gehoord dat deze film erg sterk zou zijn, en ik meen hem inderdaad al eens hebben zien staan toen ik door de top 250 bladerde..

Het is toch iets minder dan dat ik verwachte. Het is al velen malen voor mij gezegd, maar ik vind het ook: Marlon Brando is een van de hoogtepunten van de film. Hij levert een erg sterke prestatie af en zonder hem was de film zowieso al een stuk minder geweest. Het verhaal wekte namelijk ook niet mijn volle interesse. De muziek was wel in sommige opzichten erg goed. Het einde.. deed me om de een of andere reden ook niet zo heel veel. Het is wel een duidelijk einde, om het zo maar te zeggen (en er blijkt wie de oorlog gewonnen heeft), maar die vecht-scene was eigenlijk hierdoor een beetje overbodig.

Ik heb zelden zo'n oude film gezien, en ik zelf zou hem waarschijnlijk nooit hebben gekocht of gehuurd, maar mijn vader vindt het een van de betere films. Bij het cijfer houdt ik ook rekening met het jaartal. Het ziet er namelijk zonder effecten etc. toch wel goed uit. Niet zoals verwacht.. maar desondanks: een goede film.

3,5*

avatar van Flavio
3,5
Flavio (moderator)
Aardig sociaal drama met goeie rol van Brando (wiens "I could have been a contender" speech natuurlijk legendarisch is dankzij Raging Bull) maar die qua scenario en sommige bijrollen tekort schiet en zijn klassieke status niet echt waarmaakt.

Misschien dat de invloed van de priester in die tijd nog heel groot was maar ik vond de rol van Malden een beetje ongepast, om nog maar te zwijgen van Eva Marie Saint, elke scene met haar was vervelend. Maar het zal aan mij liggen want ze kreeg er een Oscar voor.

Het scenario vond ik ook niet geweldig, met name die heroische laatste scene waarbij de havenlui een draai van 180 graden maken als de niet erg geliefde Terry een pak rammel krijgt vond ik wat te veel van het goede. De hearings-scene was daarentegen nogal afgeraffeld.

Toch geen al te lage score vanwege de goede hoofdrollen van Brando en Cobb en enkele sterke scenes.

avatar van wwelover
4,0
Geen absolute topfilm, maar wel zeker één van de betere films die ik heb gezien. Mede door de geweldige cast natuurlijk. Het verhaal is natuurlijk ook uitstekend, weer eens wat anders. Al ben ik verder niet heel bekend met de realiteit rond dit tijdperk. Maar dat het geromantiseerd zou zijn maakt mij dan verder weinig uit. Het is erg mooi gefilmd, en kent natuurlijk enkele zeer sterk geschreven scenes. De taxi scene is natuurlijk fantastisch, vooral omdat de twee acteurs gewoon hun gang gingen. Marlon Brando liet hier maar weer eens zien waarom hij door veel de beste acteur ooit word genoemd. Of hij de beste is weet ik niet, maar hij is wel verdomd goed. Net als zijn tegenspelers overigens.

4*

avatar van BBarbie
5,0
Met deze film verdedigden Elia Kazan en Budd Schulberg (scenario) zich tegen de kritiek, die zij kregen na hun medewerking aan de verhoren van de House Committee on Un-American Activities in 1952. Als basismateriaal gebruikten zij de gesprekken die Schulberg had met een klokkenluider bij de hoorzittingen over betrokkenheid van de maffia bij het vakbondswerk in de havens van New York.
Centraal thema van de film is dat je een held bent, als je door het noemen van namen van vermeende vrienden meehelpt om corruptie en misdaad aan te pakken. Daarnaast is de film een liefdesverhaal, waarin tegenstrijdige loyaliteitsgevoelens een hoofdrol spelen.

Door qua stijl aansluiting te zoeken bij het neorealisme, dat na de oorlog hoogtij vierde in de Italiaanse films (De Sica e.a.), was de film voor Hollywood opvallend vernieuwend. Dat geldt in het bijzonder voor het acteren van Marlon Brando, die als een van de eerste Hollywood acteurs ‘Method Acting’ gebruikte om zijn personages neer te zetten. Hoogtepunten daarvan zijn de memorabele scènes tussen hem en zijn broer Charlie (Rod Steiger) over het einde van Terry’s bokscarrière en tijdens de taxirit

Verder kent deze film het opmerkelijke speelfilmdebuut van Eva Marie Saint, dat haar terecht een Oscar voor beste bijrol opleverde, o.a. voor haar gedenkwaardige antwoord aan Terry: "I didn't say I don't love you, I said I want you to get out." Wat jammer toch dat deze enorm getalenteerde actrice tijdens haar lange carière maar een paar handenvol bioscoopfilms gemaakt heeft.

Bijna 60 jaar na dato is On the Waterfront nog steeds een absolute topfilm, die door de tand des tijds nauwelijks is aangetast. Een Hollywood-monument in de ware betekenis van het woord.

3,0
TMP
Degelijke film, die het vooral moet hebben van de interactie tussen Marlon Brando en Eva Marie Saint. Beide acteren hier uitstekend. Het verhaal zelf is onderhoudend genoeg, maar nergens echt spannend of verrassend.

avatar van John Milton
4,0
Ik heb er lang tegenaan zitten hikken. Ik gok dat het 1999 was dat ik hem voor het eerst in mijn handen had in de videotheek, maar heb uiteindelijk toch iets anders gekeken. Misschien goed, want de 19-jarige John Milton had dit niet geheel kunnen waarderen voor wat het is. De afgelopen jaren waren er steeds geruchten van een remaster waardoor ik besloot om daarop te wachten. Nu is On the Waterfront (bijna) uit op blu-ray (Criterion) en hoewel Boris Kaufmans cinematografie nog steeds vrij gritty is, is het beeld vele malen scherper dan de beelden die ik ken. Mijn versie was een gepindakaaste 1080p.

Brando acteert zowat een barst in de cameralens en ook de supporting cast mag er wezen, het is niet vaak dat er zoveel Oscars en Oscarnominaties voor acteren voor een film zijn. On the Waterfront is geen perfecte film (het einde is iets te geforceerd), maar Brando is zo zeldzaam goed dat hij het al goede cijfer nog iets omhoog trekt. De muziek van Bernstein was prima maar niet echt memorabel. De korrelige zwart-wit fotografie ondersteunt de sfeer inderdaad wel zoals Driello al zei.

De basis in de werkelijkheid en de HUAC hearings geven de film nog wat meer historische waarde, naast de game-changing performance van Brando die hij eigenlijk bij Streetcar al had ingezet. Het is dit laatste dat de film voor mij van een 8 naar een 9 trekt.

avatar van gauke
4,0
Het indringende, krachtige sociale drama is losjes gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen. Een verhaal over het in verzet komen tegen vastgeroeste structuren, wordt vol boosheid en passie verteld en geeft een blik op de corruptie binnen een vakbond van havenarbeiders. De dialogen zijn doeltreffend en simpel. Zowel de regie en de cast zijn formidabel, maar 'On the Waterfront' is zonneklaar dé film van een briljante Marlon Brando: explosief en machogevoelig.

avatar van JeroenFR08
4,0
Zitten genieten van Marlon Brano zeg. Wat kan die man spelen.
Opvallendste vind ik, dat voor een film uit 1954 hij totaal niet gedateerd aanvoelt. Komt dat omdat hij niet de thriller kant op probeert te gaan, maar meer de nadruk op andere dingen legt? Zoals het spel van Brando, cinematografie en noem het maar. Ik denk van wel. Voor mij voelde een film als Rear Window veel gedateerder aan, niks ten nadele verder van Rear Window trouwens.

Heb er 2 uur lang van kunnen genieten, deze film mag met recht een klassieker genoemd worden. Blij dat ik hem gekocht heb voor in mn collectie.

8.4

avatar van Montorsi
4,0
Wat is Brando waanzinnig in deze film. Dat maakt al 50% van deze film, maar ook voor de rest vond ik het een bijzonder fraaie film. Mooie vertelling over iemand die zich aan zijn afkomst wil ontworstelen en zijn hart volgt. Fraaie locaties en sterke personages maken het wel een beetje af. 4*

avatar van Metalfist
4,0
Conscience... that stuff can drive you nuts!

Gisteren eens puur toevallig aan het nakijken geweest hoeveel films ik van de top 250 nog niet heb gezien en ik kwam verbazingwekkend uit op 113 titels. Nu ben ik nooit echt een vaste kijker van dit soort lijstjes geweest, maar bijna de helft vond ik best wel veel. Mooi meegenomen dan dat On the Waterfront gisteren op het grote scherm werd vertoond.

Hoewel ik de DVD zelf al een tijdje had liggen, had ik het gevoel dat dit een film was waarvoor je in een bepaalde stemming moest zijn. Of dat effectief zo is laat ik in het midden, maar Elia Kazan levert een film af die je vrij snel meesleurt in zijn verhaal. Gebaseerd op een aantal krantenartikelen vertelt On the Waterfront het verhaal van Terry Malloy, een jongeman die duidelijk niet weet welke richting hij met zijn leven moet uitgaan. Oorspronkelijk tot een scenario verwerkt door Arthur Miller (die zijn naam van het project haalde toen hij verplicht werd om communisten van de gangsters te maken) om dan verder uitgewerkt te worden door Budd Schulberg en uiteindelijk gebruikt werd door Kazan als excuus voor zijn 'verraad' in de Joseph McCarthy heksenjacht. Veel onderlinge spanningen dus en dan vind ik het altijd knap wanneer er toch nog zo'n mooi en meeslepend geheel uit voortgebracht wordt. Hoewel de heroïsche wederopstanding van Terry misschien er net iets te over gaat, is On the Waterfront een film die blijft boeien. Een aantal geweldige scènes (de speech van Father Barry na de dood van Dugan!) geven de film dan ook net dat beetje meer.

En Marlon Brando ook natuurlijk. Was al langer van plan om zijn oeuvre wat eens meer te gaan ontdekken (vandaar dat ik de DVD ook had gekocht) en dit is toch weer het zoveelste bewijs dat dat een interessante zoektocht gaat worden. Brando charmeert en imponeert en weet over de gehele lijn te overtuigen. Eerste rol ook voor Eva Marie Saint en zelden ben ik zo weigerachtig geweest dat dit iemands debuut zou zijn. De chemie met Brando (de wandeling waar ze haar handschoen verliest onder andere, zeker omdat Brando begon te improviseren) spat van het scherm. Sowieso eigenlijk een uitmuntende cast. Lee J. Cobb kan bij mij eigenlijk nooit echt veel verkeerd doen en ook Karl Malden is schitterend.

Ik ben er nog niet helemaal zeker van wat ik hier nu juist aan ga geven, maar dat het minimum 4* worden mag duidelijk zijn. Een film waar de nodige strubbelingen bij zijn geweest (Brando weigerde, werd vervangen door Frank Sinatra en die werd dan toch weer vervangen door Brando) en de beweegredenen van Kazan zijn misschien wat dubieus, maar toch is dit de moeite waard om eens voor te gaan zitten.

Dikke 4*

avatar van Insignificance
2,0
Misdaaddrama over een stool pigeon. Met duiven. En een joch dat daar iets over te zeggen heeft. Goed voor wat emo. Niet echt het toonbeeld van raffinement, zoiets. Nog gekker is de loeiende scheepshoorn, onderdeel is van een lauwe verhouding die er ook al verre van gemakkelijk ingaat. Nee, het is duidelijk niet mijn klassieker, deze van Kazan. Het komt over als een nogal stroeve, lompe film.

Het harkt zich een weg door het scenario om z'n hoofdrol te isoleren, maar als je daar twee van dit soort flutscènes voor nodig denkt te hebben, haak ik af. Net als hoe Malloy wordt afgeschilderd. Het moet iets met een bum en zijn geweten te maken hebben, het wordt in ieder geval vaak genoeg opgedreund. Het boksverleden krijg je ook zomaar ineens door je strot geduwd.

Dat iconische taxi praatje komt dan ook niet meer aan, van het drama is tegen die tijd vrijwel niks meer over. Bovendien is de schreeuwende muziek een flinke doorn in het oor. Cobb is nog een fijne bullebak en het gaat er ruig aan toe, de film oogt ook als zodanig, maar narratief is het van hetzelfde laken een pak. Daar kan Brando, die lijkt z'n tijd hier vooruit te zijn, ook niks aan veranderen.

avatar van Arneaux
3,0
Cobb vond ik prima hier, net zoals hij me ook op viel in in 12 Angry Men. Wat het is met Brando weet ik niet, overal lees ik positieve kritieken maar mij doet het niet zoveel eigenlijk.

Aardige film verder maar wat een verschrikkelijke muziek er onder..

4,0
Volgens mij ben ik vrijwel de enige hier (en waarschijnlijk daarbuiten) die de acteerprestaties van Brando niet zo fantastisch vindt. Hoewel ik begrijp dat het een verandering was ten opzichte van de oude garde, ben ik geen liefhebber van die stijl en bovendien vind ik James Dean overtuigender in zo'n rol.

Het script vind ik ook niet heel geweldig - thematisch wel interessant, maar verhaaltechnisch nogal vlak.

En toch zie ik het wel als een sterke film: knappe regie van Kazan, prachtige scènes (ook visueel) en heerlijk acteerwerk van Malden en Cobb.

3,5
De aanleiding om deze film eens te gaan zien was een recente uitvoering van de filmmuziek, waar ik erg van onder de indruk was. In de eerdere reacties lees ik meer negatieve dan positieve geluiden over de score van Bernstein en naar verluidt was hijzelf ook ontevreden over het gebruik van zijn muziek. Ik vond ook dat die in de concertzaal beter tot z'n recht kwam dan op de geluidsband van deze film, maar uiteindelijk heb ik van zowel concert als film erg genoten. Mooie compositie, sterke film. 3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 14:07 uur

geplaatst: vandaag om 14:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.