The Golden Voyage of Sinbad (1973)

Prachtig sfeervolle en kleurrijke avonturenfilm omtrent het beroemde sprookjesfiguur. Geen meesterwerk maar nog steeds prettig en onderhoudend vermaak. Goed.

Yep, ik heb mij nog eens bezondigd aan een jeugdnostalgie. Deze Fantasyfilm heb ik ooit gezien als klein ventje in de jeugdbeweging, ik moet toen zo'n 11 jaar geweest zijn. Dat was in die tijd een overweldigende filmervaring, vandaar dat ik hem nu op DVD heb gekocht. ( http://www.play.com , 3 Sinbadfilms in één box voor €9,49, verzendkosten inbegrepen...)

Buiten het kleine vliegende mormel dat het medaillon laat vallen op het schip is het wachten tot een goeie 37 minuten in de film vooraleer de eerste monster-actiescène die naam waardig begint.

Het houten boegbeeld van Sinbad's schip wordt door de magiër die hen achtervolgt tot leven gewekt en valt de bemanning aan. Het zal je niet verwonderen als ik beweer dat de animatie er ontzettend "houterig" uitzag. Het was NIET spannend, NIET spectaculair en eigenlijk totaal overbodig ware het niet dat de magiër met behulp van dit levende beeld de zeekaart van Sinbad in handen krijgt, tsja...

De tempel op het eiland Lemuria had veel weg van die van Anchor in Cambodja, hier gaan ze op zoek naar het derde medaillon. We zitten nu al 53 minuten in de film en het verhaal blijft zich maar voortslepen, geeeeeeuw

Het vliegende miniatuurduiveltje dat hen overal bespioneerd is mooi geanimeerd.
Het in raadsels sprekende Orakel vond ik een afknapper van jewelste, een versierd mannenhoofd dat zweeft in een grote vlam die de helft van de tijd alles aan het gezicht onttrekt, pfffffft...

Gelukkig is er nog Margiana, een mooie rondborstige dame die meereist en regelmatig in beeld komt. Haar diepe decolleté en mooie vormen zijn een lust voor het oog.
Nu moeten ze de Godin met de vele armen opzoeken, ergens in het noordelijke deel van het eiland. Zij zou in het bezit zijn van het derde en laatste stuk van het gouden medaillon.

Het zwaardgevecht tegen deze zes-armige Godin was erg mooi geanimeerd !
Dit is het beeld dat me was bijgebleven uit mijn herinneringen, pure jeugdnostalgie !
Het daaropvolgende gevecht met de één-oogige Minotaur die Margiane had meegenomen dieper in de grot was ook mooi om zien. Er komt zich ook nog een Griffioen in het gevecht mengen. Laat ik maar zwijgen over het melige einde met die afschuwelijk slecht getruceerde gezichtstransformatie...

4,5/10.
Buiten enkele knappe monstergevechten valt hier niet veel te rapen.
Weer een jeugdnostalgie die ik eigenhandig aan diggelen heb gesmeten door hem persé te willen herbekijken, tsja...

Een oude avonturen film met een leuke (Arabisch) stijl. Gewoon een goede film met mooie decors, kostuums en ook geweldige acteurs. Een kleine klassieker uit de jaren 70. Ook een van de beste, en ook wel meest bekende Sinbad films. Voor die tijd ook geweldige special effects. 3,5.

"You pace the deck like a caged beast, for one who enjoys the hashish you should be more at peace."

Na pas een documentaire te hebben gezien over Ray Harryhausen had ik wel weer zin in een van zijn monsterfilms. The Golden Voyage of Sinbad had ik nog nooit gezien dus besloot ik die eens te kijken.

Veel veranderd sinds de jaren '50, dit deel is dan ook een stuk beter dan The 7th Voyage of Sinbad (die nog een stuk gedateerder was). Ook is de zogenaamde white-casting hier een stuk minder obvious. De acteurs doen echt hun best om op arabieren te lijken en praten met een accent (wat ik soms moeilijk kon verstaan). John Phillip Law zet een prima Sinbad neer en Tom Baker was ook sterk in zijn rol als Koura (wat hem later heeft geholpen met zijn rol als Doctor Who). De mooie Caroline Munro die eerder al in een paar Hammerfilms speelde was ook wel aardig als de slavin, al vond ik haar acteerwerk een beetje houterig en accent vervelend (dat accent is trouwens gespeeld want ze is gewoon Brits). De verdere acteurs waren wel redelijk maar voor het acteerwerk hoef je deze film echt niet op te zetten.

De effecten van Ray Harryhausen waren erg sterk. Erg goed geanimeerde stop-motion en in de zwaartvechtscènes was alles perfect getimed. Af en toe was de schaal van de monsters alleen een beetje onduidelijk, vooral die vliegende in het begin. En je zag erg duidelijk waar de opnames ophielden en de miniaturen begonnen, omdat de miniaturen allemaal veel scherper waren en de beelden waziger met meer filmkorrel. Naast de stop-motion waren de effecten typerend voor low-budget-films in de 70s, gewoon een paar lagen film in elkaar faden. Toch heeft dat wel een soort charme, vooral die ogen in de lucht (deden me denken aan Bram Stoker's Dracula).

De muziek is dit keer van Miklós Rózsa, die de legendarische soundtrack van Ben Hur componeerde. De muziek viel af en toe een beetje in herhaling maar was paste perfect bij de film.

Het verhaal van Harryhausen was wel aardig. Duidelijk geïnspireerd door mythologie en folklore. Grappig hoe Arabische, Indische en Europese mythes gewoon door elkaar worden gegooid. Een vliegend duiveltje, een levend houten beeld, Kali (jaren voor Indiana Jones), een centaur/cyclops en een griffioen.

Al met al was het toch wel een erg leuke avonturenfilm die af en toe een beetje gedateerd overkwam maar wel een prettig sfeertje had.

Na The 7th Voyage Of Sinbad uit 1958 de tweede film rondom Sinbad de Zeeman, waarvoor Ray Harryhausen de effecten verzorgde. Deze was een revolutionair op het gebied van stopmotion effecten en ook deze film zit weer boordevol monsters die met behulp van stopmotion tot leven zijn gewekt. Toentertijd was dat het neusje van de zalm op het gebied van SFX, maar tegenwoordig ziet het er hopeloos gedateerd uit.

De film werd geschoten in Spanje en op het Spaanse eiland Mallorca, voor een zeer bescheiden budget van nog geen 1 miljoen dollar. Het resultaat is een onderhoudende film, met een leuk doch vrij voorspelbaar avonturenverhaal, mooie locaties en zeer fraaie decors. De trucages van Harryhausen waren zoals gezegd indertijd best revolutionair. Het mooiste effect in de film is echter Caroline Munro, die haar perfecte lichaam andermaal laat schitteren. John Phillip Law speelt een goede Sinbad en in de bijrollen valt vooral een onherkenbaar geschminkte Tom Baker (Dr. Who) op.

De film was een bescheiden succes en in 1977 verscheen de laatste film van Sinbad, waarvoor Harryhausen de effecten verzorgde: Sinbad And The Eye Of The Tiger.

Vermakelijke fantasiefilm met een redelijk voorspelbaar verloop. Wist trouwens niet dat er meerdere films van zijn gemaakt in deze reeks. Moet zeggen voor die tijd zijn de computeranimaties best wel acceptabel. Vooral dat kleine draakje is fraai gemaakt. Maar ook het krakende houten boegbeeld dat tot leven komt of de Godin met zes armen en zwaarden.

Zoals gezegd is de film eenvoudig soms iets te gehaast opgezet. De ontbrekende amuletten moeten gevonden worden om de tovervloek te verbreken. Fraai gemaakte film met redelijk beeld op blu ray dat soms erg mooi is met volle kleuren maar soms ook met ruis. Scherpte is acceptabel.

De meeste acteurs zijn hemelen. De rondborstige vrouw en die jonge jongen zijn nog in ons midden.

Film 3,5

Beeld 3,5

Geluid 3,5

Extra's 3,0

Aardige film waarin de kapitein Sinbad in bezit komt van een gedeelte van een bijzonder amulet. Ondanks dat de film nagenoeg geen inleiding heeft, duurt het toch iets te lang voordat het avontuur daadwerkelijk begint. Verder had het tempo ook wat hoger gemogen. De scenes met de creaties van Ray Harryhausen vormen de beste momenten van de film.

De reis begint wanneer een mysterieus vliegend wezen (Humunculus) een gouden amulet op het dek van het schip gedropt. Samen met een goud gemaskerde grootvizier van de stad Marabia gaat Sinbad en zijn metgezellen op weg om een profetie te vervullen. Echter de duistere Prins, Koura, een kwaadaardige tovenaar, is ook wanhopig om deze amuletten te bemachtigen en zo zijn jeugd terug te verwelkomen.

Dus zowel Sinbad als Koura racen naar Lemuria maar voordat het zover is, zie je voor het eerst waarom deze film een mijlpaal in de fantasie cinema is. Er breekt een boegbeeld los en dit was de eerste van een stel uitstekende creaties van Ray Harryhausen en zijn gezelschap. Deze klei-stop-motion animaties (of "Dynamations") komen uit de willekeurige wereldmythologie. Er is zesarmige Kali (het hoogtepunt) uit de hindoe-religie, een griffioen en een combinatie van centaur/cyclops uit de Griekse mythen, en de homunculus komt uit de middeleeuwse alchemie. Maar al deze wezens zijn geweldig vormgeven!

De cast is zeer verdienstelijk John Phillip Lawdie (Sinbad) is bezit de klassieke heroïsche charme en Tom Baker speelt de schurk met vermakelijke slechtheid. Caroline Munroe (The Spy Who Loved Me (1977) liefdesbelang Margiana krijg niet veel kansen maar valt zeker op! Of was dat misschien omdat regisseur Gordon Hessler meer geïnteresseerd in haar decolleté lijkt?

Er zijn zoveel andere prachtige gebeurtenissen die plaatsvinden, dat het kijken naar deze film pure vreugde gaf! Het zat vol met leuke en nostalgische animaties effecten van Ray Harryhausen. En het is de enige van de drie die zijn held afbeeldt zoals ik hem het liefste heb; als de zeeman die de vrijheid van de zee verkiest, boven het trouwen met de prinses en daarmee een einde maakt aan zijn avonturen.