Brother Bear (2003)

Vervelende muziek, aardige animatie, vervelend buddy-verhaaltje, aardige sidekicks, vervelend politiek-correct achtergrondverhaaltje, aardige stemmen

nou vooruit, 2 sterren

Toch meer van hetzelfde, dit. Voorspelbaar verhaal in een goed geanimeerde film. Animaties zagen er zeker goed uit, maar weten het cliché en tevens humorloze script niet te redden. Humor moet duidelijk plaats maken voor moraal en dat komt de film niet ten goede. Enkel die twee elanden weten de film ietwat op te leuken, maar verder is het toch vooral kijken naar mooie plaatjes. Jammer, want volgens mij had hier nog best wat meer ingezeten.

3 héle kleine sterren.

Slechte Disney-animatie. Met name de beren zijn slecht getekend. Behoorlijk ergerlijk als je daar zo'n driekwart van de film mee zit opgescheept. Alle Disney ingrediënten zitten er weer in, en de elanden - de verplichte komische sidekicks - vallen geheel buiten de toon met hun uiterst moderne 'grapjes' in een serieus bedoelde filmwereld met mammoeten. En de zwarte beer heette gelukkig Tug i.p.v. Thug...(ik weet niet of dit een grapje was van de makers?)

En dan de soundtrack. In een historische wereld bewoond door eskimo's (de Inuït) past geen muziek gezongen door Tina Turner en Phil Collins. Om maar te zwijgen over de tenenkrommende inhoud van de lyrics.

Nee, Brother Bear doet meer denken aan een straight-to-video produktie.

Nu toch het tweede deel gezien, en mede daardoor is deze een halve ster omhoog gegaan.

Eerst vond ik het matig, maar zie nu toch in hoe mooi de film is, en erg spiritueel wat me toch wel aantrekt.

Ook de personages zijn erg leuk, en zeker leuker gebracht dan in Brother Bear 2.

erg saai, vond er geen leuke stukjes inzitten.

ook vooral geen hoogtepunt in de film.

hij leek me eerst leuker.

ik vind het geen aanrader en geef hem een 1.0***

maar ik snap wel dat mensen dit leuk kunnen vinden .

Disney's magie wordt nergens gehaald. Ondanks het enorme kassucces is deze tekenfilm echt een van de mindere broeders. Niet slecht maar kan op geen enkele wijze in de schaduw staan van het vroegere werk. Het sentimentele verhaaltje is redelijk maar het is over het algemeen echt te mager. Gemiddeld.

Mijn derde Disney in twee dagen en ook de minste. Het verhaal van Brother Bear vond ik een beetje slapjes maar zoals altijd weet Disney weer een aantal leuke, schattige en grappige personages neer te zetten. De elanden waren wel droog, Koda was best schattig en leuk irritant. De soundtrack van Phil Collins was niet echt super. Alles bij elkaar is het wel oke en leuk om eens te zien. Disney animaties vallen bij mij altijd wel in de smaak.

2,5*

Sentimenteel gedoe in een Indianen jasje.

De omgeving is heel goed getekend maar de muziek was vervelend.

Het begin wanneer Kenai getransformeerd wordt in een beer is weer zo flauw Disney achtig. De elanden waren niet grappig wat wel de bedoeling was. De grapjes waren dan ook niet grappig.

Het einde was dan ook erg karig vandaar ook dat vervolg, knap hoor! zo kun je tegenwoordig van alles een vervolg geven om weer centjes te verdienen.

Het verhaal vond ik geen leuk thema voor Disney. Het was dan ook erg sentimenteel en zogenaamd zielig. Met geen enkel figuurtje kon meevoelen/ meeleven.

Wanneer Kenai tegen Koda zegt wat er echt met zijn moeder is gebeurd is weer zo'n super tranentrekker. Natuurlijk moet het kleine beertje Koda al het zielige weer over zich heen krijgen want bij een grote beer is dat effect er natuurlijk niet.

1,5 voor een niet al te soepele tranentrekker Disney film.

Mooie en ontroerend familiefilm.

Normaal gesproken ben ik meer op de animatieniveau van Wall E en Up gewend. Dus deze was even wennen.

Grappig verhaal, hilarische personages en de getekende animatie zag er lekker ouderwets uit.

Brother Bear. Het aparte om een disney te beoordelen is altijd dat ik de films zoveel heb gezien, dat ik niet kan beslissen wat ik wel en niet goed vind. Ken de film van achter en naar voren, en vooral Brother Bear was een paar jaar geleden een enorme favoriet onder mijn disney-verzameling, waardoor ik toch het gevoel krijg dat ik verkeerd oordeel. Maar wat scheelt het? Nu nog na talloze herzieningen word ik weer onderste boven gezet door het fantastische verhaal. Hoewel ik de liedjes duidelijk niet zo sterk naar voren vind komen, was de sfeer om te proeven. Het verhaal begint eigenlijk vrij donker, iets nieuws in mijn ogen. De film wordt steeds positiever en daarom, in mijn ogen ook steeds leuker. Koda is natuurlijk een enorm pluspunt van deze film, hij brengt wat humor bij de boze Kenai en daardoor maakt het hun een echt koppel. Heerlijk gewoon om zoon karakter-wisseling te zien in een film, en in deze film is het natuurlijk extra goed te zien door de gedaante verwisseling. Met wat memorabele scenes, met name de ''in de bergen'' scenes vond ik een dikke pluim waard, pure animatie met zeer mooi kleur gebruik. Een film naar mijn hart. Nog steeds een dikke 7

Niet zo best.

4 jaar na Tarzan lijkt de animatiekwaliteit er zelfs op achteruit te zijn gegaan. Blijkbaar zaten ze bij Disney een beetje tegen een limiet aan, want hoewel je ze wel zag proberen kwam het er gewoon niet echt uit.

Kleurgebruik is opvallend lelijk. Schreeuwerige kleuren in dramatische combinaties, scenes die zo warmte en pracht moeten uitstralen veranderen even snel in kitsch en groezel. De beren zelf zijn ook niet al te mooi getekend,, zelfds de animatie was minder vloeiend dan ik van een Disneyfilm gewoon ben.

Verhaaltje ... tja. Sterk moraliserend, verder een simpele buddyfilm die niet bepaald indruk weet te maken. De elanden waren vreselijke sidekicks trouwens, érg slecht stemmenwerk en bijna constant ongrappig. Ook echt geen idee wat hun accent moest voorstellen.

Het resultaat is een film die na 40 minuten helemaal is doodgebloeid en daarna steeds in waardering zakt. Gewoon op geen enkel punt goed genoeg.

1.0*

Fijn Disney filmpje, geheel in de stijl van The Walt Disney Company, met zijn mierzoetigheid, afgezaagde momentjes, flauwe grapjes, sentimentele muziek en standaard verhaal, met een berg van een moraal. Daar kun je na afloop over zeuren, maar van tevoren wist je precies dat je dit kon verwachten.

Wel geeft Brother Bear dat typische Disney gevoel - een feelgood stemming, en dat had ik bij de laatst geziene 2D animatie The Princess and the Frog totaal niet. Brother Bear mist alleen de grootsheid van bijvoorbeeld the Lion King. Het is een klein, kort filmpje, met weinig aspiraties om een grote klassieker te willen worden.

Ik dacht al "waar blijft Phil?" en, ja hoor, hij kwam al snel. Moet eerlijk bekennen dat ik Phil Collins best goed kan hebben in Disney films. Niet dat ik hem daarna nog hoef te horen.

Bij de ontmoeting met het kleine beertje, Kodak, ging het mis. Kodak heeft niets om de volwassen kijker te interesseren, je beseft je ineens dat je naar een kinderfilm zit te staren. Irritant personage, dat op z'n best is als hij later verdrietig en stil is. Van hem komen dan ook de erbarmelijkste teksten en grapjes, al is de gehele film bevuild met onoriginele koddigheid (steenbokken - echo). De elanden vond ik nog best geslaagd.

Het grappigst waren de sketches bij de eindcredits. Heb het hardst moeten lachen om het lachspiegelmomentje, tijdens de aftiteling dus.

Kleine 3*

Een erg mooie animatiefilm die me keer op keer raakt.

Brother Bear is een grappige, mooie en spannende animatiefilm van Disney. Het verhaal is erg origineel en heeft een mooi einde. Er zijn erg schattige en grappige side-kicks. Zoals Koda en Sam en Moes. Een leuke film, maar het is wel erg voorspelbaar. 3,5*

Toch een mindere Disney. Na de avontuurlijke films Atlantis en Treasure Planet (en tussendoortje Lilo & Stitch) gaat Disney terug op safe. 't Is te zeggen, een moraliserende roadmovie met dieren en melige muziek die dit keer van Phil Collins komt. De digitale tekeningen zijn met momenten te afgeborsteld en dan weer slecht uitgewerkt. Het mist de nodige charme. Ik mis de creativiteit in deze animatie. Het is misschien wel goed onderhouden, maar wil niet echt los komen.

Ik had ooit de film gezien met de commentaartrack, heel de film door gesproken door die twee elanden. Die commentaar zit vol humor en kan de film wel goed maken. 2* dus voor de film zelf, die met commentaartrack verdient er meer.

Een erg matige Disney, waarbij vooral de fletse kleuren in negatieve zin opvallen, en niet dat warme gevoel uitstralen, wat de film wel wil. Het verhaaltje is erg moraliserend, maar op zich is dat geen storende factor.

Wat vooral ook tegenvalt zijn de personages. Meestal is er wel een leuk of grappig personage, maar in Brother Bear valt die helaas niet te ontdekken. De animatie zelf is ook niet bijzonder. De beren ogen soms wat slordig getekend, en de effecten zijn niet altijd even mooi.

Het verhaaltje zelf deed me ook niet zo heel erg veel. Richting het einde wordt het allemaal wel erg sentimenteel. Zo erg, dat het mij juist weer enigszins ging tegenstaan. Tenslotte vond ik ook de stemmen niet al te best. Ik weet niet precies waarom, maar hier viel het me gewoon op. Als iets niet lekker is om naar te kijken, ga je blijkbaar ook meer op andere zaken letten.

Brother Bear behoort helaas tot de allerminste Disneyfilms. Het is helaas niet anders.

1,5*

Zwak.

Het begint al met het openingsnummer dat de plank danig misslaat. Er wordt geprobeerd een soort epische Lion Kingsfeer te creeëren, maar dat lukt niet. Het lied is te opdringerig, de graphics zijn lelijk. Je denkt, jaja, introduceer nu eerst maar eens een degelijk verhaal voordat je op m'n emoties gaat spelen.

Dat verhaal is vanaf de eerste minuten al wel aan te voelen. Het is een samenraapsel van scènes, liedjes, sentimenten en gebeurtenissen die we in vrijwel alle andere Disneys weleens voorbij hebben zien komen. Het mystieke element raakte ook kant noch wal. Heel lui uitgewerkt.

Er zitten sporadisch dingen in die wel voor een glimlach of een halve traan zorgen, maar dat komt omdat het toch Disney blijft, het zal nooit écht wanstaltig saai of kut worden.

De film is verder vrij lelijk. De animatie is vooral de eerste helft (gek genoeg) nogal houterig, en ook de computeranimatie was vaak niet om aan te zien.

Echt een tussendoorDisney die net zo goed niet gemaakt had hoeven worden.

2*

Hm, de laatste Disneys (Treasure Planet + Lilo & Stitch) waren niet best. Helaas voegt deze Brother Bear zich bij die groep. Wat een uitgekauwd verhaal zeg. 0,0 originaliteit, geen sfeer en vrij eentonig om te bekijken. Nou was de eerste helft van de film nog enigzins redelijk, maar vanaf de beer-fase was het helemaal slaapverwekkend. Het valt me ook op dat de laatste films vrij kinderlijk zijn. Jammer, want van een hoop oudere Disneyfilms kan je als oudere kijker ook nog genieten. Die films hebben veelal mooie verhalen en en prachtige beelden. Deze Brother Bear ziet er vrij goedkoop geanimeerd uit. Weinig detail, weinig mooie kleuren en vrij oninteressante locaties. De mensen zien er ook saai geanimeerd uit. Ik geef toch de voorkeur aan getekende Disneyfilms. Ik ben er onderhand wel klaar mee. Home of the Brave wordt gelukkig de laatste titel die ik nog ga kijken uit de Disneystal.

1,5*

Disney neemt ruim de tijd om een verhaal te vertellen - het duurt toch een goede 20 minuten eer meneer in een beer verandert- en dat valt te prijzen. Veel andere Disneys hadden echt soms een gebrek aan inhoud. Alleen jammer dat deze inhoud zo dodelijk vervelend is.

Het begint dan nog wel aardig. De personages krijgen een redelijke uitwerking, al zijn ze verder niet bepaald boeiend en hangen van de cliché's aan elkaar. Als eenmaal Kenai zelf in een beer verandert is de film totaal niet interessant meer. Dat kleine beertje is vooral vervelend, de overige beesten zijn niet grappig en de hele moralistische toon ging me nogal de keel uithangen. De rest kennen we wel, zoals muzikale intermezzo's waarin je mensen of dieren naar elkaar ziet groeien of sterker worden. Gruwel! En dan ook nog eens allemaal aangevuld met die ongelooflijke kutmuziek van Collins.

Wel waren enkele beelden en natuurplaatjes mooi, vooral als de gloed van de zon of het noorderlicht werd gebruikt. Verder vooral vergeten. 1,0*.

Ik ga me bij de negatieve kritieken die bovenvermelde posters hebben gegeven aansluiten. Ik vond deze tekenfilm erg saai en helemaal niet leuk. Het was veel te standaard moraliserend zoals mjk87 eerder opmerkte. En dat hangt inderdaad ook mijn keel uit.

Disney Classic #47

Brother Bear is in geen enkel opzicht een baanbrekende Disney maar weet mij toch wel te bekoren. De tekeningen zijn vrij verzorgd en hoewel het verhaal voorspelbaar en rechtlijnig is wordt het wel prima uitgewerkt. Er zijn maar een paar hoofdpersonen en allen krijgen voldoende screentime om empathie op te wekken. Dat gebeurt wel allemaal ontzettend clichématig maar op de een of andere manier voelt deze film toch vrij warm aan.

Beren zijn nooit echt een speerpunt geweest in animatieland maar in vergelijking met het wat anonieme Bongo doet deze film het zeker niet slecht. Vooruit, we hebben Winnie the Pooh nog maar die is zo aaibaar dat ik die nauwelijks mee kan rekenen. De sfeer in deze film is namelijk veel volwassener en serieuzer. Nipte voldoende.

3*

Na een aantal financiële missers zoals The Emperor's New Groove, Atlantis en Treasure Planet probeerde Disney haar tanende reputatie op het gebied van animatie weer op te vijzelen met Brother Bear. De eerste animatiefilm van Disney sinds The Lion King die zich weer voornamelijk in het dierenrijk afspeelt. Maar dit keer wordt het majestueuze Afrika ingeruild voor een bosgebied ten tijde van de Prehistorie.

Op animatiegebied ziet de film er wederom prachtig uit, met uitstekende animatie en prachtige achtergronden. Het verhaal is echter wat minder spannend en bovendien erg voorspelbaar. Maar ook bij The Lion King lag de kracht niet in het verhaal maar in de komische bijfiguren en de opzwepende muziek van Tim Rice en Elton John. Wat dat eerste betreft is ook Brother Bear geslaagd met grappige figuren als twee oliedomme Elanden en twee nog dommere Rammen. Voor de muziek werd wederom de hulp ingeroepen van Phil Collins, die eerder Tarzan voorzag van diverse geslaagde liedjes. De muziek van Brother Bear weet echter nauwelijk te imponeren.

Brother Bear was de laatste 2D-animatiefilm die werd vervaardigd in Disney-MGM animatiestudio in Florida. De film was een redelijk succes in de bioscopen, maar het succes van The Lion King werd in geen mijlen bereikt.

In Nederland werd de film onder zijn oor-spronkelijke titel uitgebracht, wat opmerkelijk is, want normaal krijgen Disney-films altijd een Nederlands klinkende titel.

Niet de beste graphics of het beste (beren)verhaal, maar een zeer verdienstelijke poging.

Clichés zijn Disneyfilms natuurlijk niet vreemd maar deze film is ze zo rijk dat het bijna een parodie op de Disneyfilm lijkt te zijn (met de liedjes van Phil Collins als overtreffende trap - oew, wat ben ik allergisch voor die vent). Dankzij sidekicks Rutt en Tuke en ook de rammen nog wel gelachen. Verder vooral saai met een tegenvallende finale.

Viel me eigenlijk niets tegen. Deze periode staat niet echt bekend als een hoogtepunt voor Disney, maar ik vond de setting, de karakters en de animatie her allemaal wel oké. Het verhaal werd af en toe wat zoet en die verschrikkelijke liedjes (zoals hier van Phil Collins) kunnen me gestolen worden, maar ik heb me uiteindelijk prima vermaakt met Brother Bear. Ja, het melodrama ligt er af en toe duimendik op, maar als je daar doorheen bijt was er best nog wel wat te genieten. Met prima sidekicks en af en toe wat actie, misschien een dertien-in-een-dozijn Disney maar dat is soms dat ook gewoon genoeg.. Zeker met vooruitziende blik op wat er hierna komen gaat (draken als Home on the Range en Chicken Little) was dit gewoon prima te doen.

Grijze middelmaat.

Disney kan beter. De setting is anders wel mooi vormgegeven (en ligt mij ook gewoon), maar eigenlijk is de film op elk vlak bandwerk. Dat gevoel overheerst toch. Van een flauw verhaaltje over de bijzonder matige voice acting van onder meer Joaquin Phoenix tot de liedjes. Bij dat laatste lijkt men te willen teren op het succes van films als Pocahontas of Tarzan. Alsof men daar een soort mengelmoes van gemaakt heeft en dan maar dacht dat het sowieso zou werken. Niet dus.

2,5

Een nipte voldoende voor deze Disney-film, met name omdat de personages best sympathiek zijn en het verhaal wel redelijk vlot wordt verteld. De animatie is iets beneden gemiddeld. Van Disney verwacht je eigenlijk wel een iets betere animatie dan dit, maar slecht is het ook zeker niet. De muziek is wel ronduit belabberd, ontzettend kleffe liedjes met tenenkrommende teksten.