Obsession (1949)

Mijn 500ste toevoeging!

Spannende thriller overigens. 3,5 *

Sinister Cinema, dat zijn wel kopies van oude VHS-banden op DVD-r, Dogie_Hogan.

De gereputeerde psychiater Clive Riordan vertrouwt zijn vrouw niet meer en vertelt haar dat hij voor een paar dagen weg is, maar komt onverwacht vroeger thuis zodat hij haar kan betrappen met zijn minnaar Bill. Hij besluit haar en de man een lesje te leren. Hij slaagt erin haar te vernederen en ze verlaat woedend de living. Maar de minnaar sluit hij voor maanden op in een verborgen kamer op een bouwvallige plaats. (alternatieve titel: The Hidden Room). Zijn vrouw denkt dat hij hem vermoord heeft. Wanneer de hond van zijn vrouw Clive onverwacht achtervolgt moet hij het beest bij zijn gevangene opsluiten. Maar zijn echtgenote roept de hulp in van Scotland Yard en een slimme inspecteur houdt Clive nauwgezet in de gaten. Toch slaagt hij er maandenlang in zijn slachtoffer vast te houden. En er komt een dag dat hij hem nog wil likwideren ook, en dan liefst zonder sporen na te laten.

Een claustrofobische thriller van Edward Dmytryk met voor mij relatief onbekende acteurs die hun rol heel degelijk vertolken. Gebaseerd op een verhaal van Alec Coppel, die Hitchcock’s “Vertigo” schreef. De regisseur deed zijn werk beklemmend effectief en ook de muziek van Nino Rota mag er best wezen. Fraaie zwart-wit fotografie. Zeker een spannende film-noir, die baadt in een sombere atmosfeer.

Op DVD verkrijgbaar in het Verenigd Koninkrijk:

Obsession [1950] [DVD] [1949]: Amazon.co.uk: Robert Newton & Sally Gray

(plotomschrijving op Amazon is niet juist, het slachtoffer is niet geblinddoekt, gelukkig heeft de toevoeger Queto Yurlunyur de film wel zelf gezien )

Het is mij een raadsel waarom mijn stem verdwenen was. Heb hem opnieuw geplaatst.

Deze vakkundig gemaakte, spannende (zonder geweld te gebruiken) en boeiende misdaadthriller werkte langzaamaan toe naar een climax. De cast speelde zonder meer goed met een centrale rol voor een uitstekende Robert Newton (al in 1956 overleden) als de snobistische man wiens liefde veranderde in obsessie.

Dat is bij mij ook al een paar keer gebeurd bij films waarvan ik 100% zeker weet dat ik er op gestemd had.

Robert Newton speelt verrassend ingetogen en effectief de rol van Clive, een man die de verhouding van zijn veel jongere echtgenote [Ellie Gray] met Bill [Phil Brown] denkt te kunnen wreken zonder dat de politie hem zal verdenken. Hij zet z'n ingenieuze plan in werking - daarbij gebruik makend van een geheim kamertje in het huis - en rekent er niet op dat superintendant Finsbury [Naunton Wayne] van Scotland Yard hem een strobreed in de weg kan leggen.

De grote hoeveelheid dialoog houdt soms het tempo van de film wat op, maar het spel is prima, zeker wanneer de sardonische Newton en de even stijve als stijfkoppige Wayne de degens 'als heren' kruizen.

Misschien ben ik een tikje te mild maar ik vond Obsession heel erg leuk. En dan stap ik wel over een paar toevalligheidjes heen. Deze film is Britser dan Brits en een van de grote aantrekkelijkheden is dat Robert Newton Clyde echt speelt als een keurige British gentleman. De schrijver was overigens Australisch, de regisseur was Dmytryk en dat was een Canadees met Oekrainse voorouders en de muziek is nota bene een vrij vroege score van Nino Rota., De film onderscheid zich door een sinister plot met witty humor te maken. Vol met scherpe quotes en leuke detailgrapjes.In die zin doet het soms denken aan het plezier en de glimlach waarmee Hitchcock daar mee speelt in een film als Shadow of a Doubt. Dmytryks invloed is stillistisch. Hij is de jaren '40 erg van licht en schaduwen en ik voelde een kleine rilling toen ik me realiseerde dat een deel van de film zich afspeelt op gebombardeerde grond.,

Door het red scare gedoe was Dmytryk ontslagen bij RKO en had hij geen enkele kans meer op werk in de VS en vluchte hij naar de UK. Daar maakte hij Obsession en het drama Give Us This Day. Yoen verliep zijn paspoorr en moest hij terug. Door zijn weigering te getuigen werd hij opgepakt en at hij letterlijk een paar maanden vast. Uiteindelijk gaf hij alsnog een getuigenis en in 1952 was hij weer aan het werk.