Still Life (2013)

Vanaf 12 december in de bioscoop (Wild Bunch)

EDIT: release uitgesteld, datum t.b.a.

Special jury prijs in Venetie.

Werkelijk waar fantastische film. Filmisch gezien klopte alles voor mij, verhaal is erg actueel / hedendaags.

Is er al een nieuwe datum bekend ?? Of wordt het (helaas) een direct-to-DVD?

Nee, er is helaas nog geen nieuwe datum bekend. Staat nog wel gepland voor een release.

Al kan die alsnog afgeblazen worden...

Toch nog een bioscooprelease: vanaf 4 september in de bioscoop

EDIT: alsnog verplaatst naar 30 oktober

Eddie Marsan vs Mr Bean...?

Een uiterst droge film (zeker niet saai) met (ja net hoe je het wil beschouwen) zeer toepasselijke/subtiele humor. Marsan draagt deze film geheel in zijn eentje en gaat erg sterk in zijn rol op. Ik zie hem ook wel graag als de "bad guy" trouwens. Maar goed, ik heb zeker van deze film mogen genieten. Ook al was het dialect waarin het Engels gesproken werd voor mij soms moeilijk te volgen, heb ik hem wel begrepen.

Klein juweeltje en mooie boodschap!

*3.75+

Ben zelden zo uit mijn evenwicht gebracht door het einde van een film. Helemaal de plank mis wat mij betreft. Erg jammer, tot die tijd hingen 4,5 sterretjes in de lucht. Prachtig klein spel, barstend van subtiele details, prima spel en sterk script. 3,5

Ik vond die laatste scène in elk geval heel elegant - weinig eerder vertoond en daarom toch wel inspirerend.

Hoewel er geen kinderen in voorkomen, van harte aanbevolen bij de Kore'Eda Hirokazu fans hier. Subtiele film over familie, verbinding en rouw.

Eddie Marsan is simpelweg perfect. Mooie kamermuziek ook. Een klein wonder dat deze film uit 2012 nog aan de vergetelheid wordt ontrukt, het was al dat wachten waard.

Ik bedoel de allerlaatste scène. Ik doel met name op de verzameling 'dossier-doden' aan zijn graf. Tot dat moment werd aangenaam veel aan de verbeelding overgelaten, hier werd ineens overduidelijk uitgelegd. Mij stoorde het vreselijk. Een enorme sfeerbreuk. De film had wel kunnen stoppen toen hij - prachtig detail - met een Senseo-apparaat de winkel uitstapte. Of bloedend, maar zichtbaar gelukkig, op de weg. . Maar goed, ik realiseer me, het had allemaal nog veel voorspelbaarder en zoeter gekund.

Aardige film van Pasolini, die eigenlijk perfect in de Britse traditie past als het op films over treurige mensen in treurige omgevingen aankomt. Pasolini geeft het geheel echter een iets "romantischere" lading (dmv muziek en het einde), en door de droogheid van (het filmen van) situaties heeft het soms iets humoristisch. Maar om er nou het genre komedie op te plakken? Echt leven doet het verder niet (no pun intended), het is mij allemaal iets te kabbelend en wist me niet te raken. Dan had het toch iets wat doortastender moet zijn.

Genre komedie snap ik ook niet. Een minimalistisch drama waar qua verhaal meer in had gezeten. Minpunt waren de twee "zwervers".

3*

Still Life = Briljant. Uberto Pasolini = Briljanter. Eddie Marsan = Briljantst. Zoiets.

Want, want, want?

Valt veel over te schrijven maar het is vooral de oprechte barmhartigheid / (naasten)liefde / verdriet die me aangreep. Plus zo'n eindshot dat precies in de roos schiet. Prachtfilm!

Ah ja, dat einde. Dat is wel het meest opvallende element hier, vooral omdat het ook zo onverwacht is dat een verder zo'n aardse film voor zo'n fantasierijke symboliek gaat. Ik heb er wel dubbele gevoelens over. Aan de ene kant vind ik het een mooi idee, dat de doden voor wie John gezorgd heeft hem bezoeken bij z'n graf, aan de andere kant heeft het iets sentimenteels en had dat punt, dat Johns werk eer doet aan de vergeten doden, niet echt zo expliciet gemaakt hoeven te worden. Ach, het stoort me niet echt.

Het is grappig dat Rokuro hier Kore'Eda noemt. Ik moest niet per se aan hem denken, maar wel heel erg aan Aziatische cinema of Japanse film in het algemeen. Toch gek met zo'n onmiskenbaar Britse setting en accenten, om nog maar te zwijgen van de zeer Britse Eddie Marsan. Het heeft iets te maken met hoe de dood behandelt wordt. Er zijn meer westerse films over het onderwerp, maar de onpretentieuze waardigheid die het hier krijgt, de verstilling, de onderkoelde emoties waarmee het behandelt wordt, maar tegelijkertijd de affectie; op een bepaalde manier deed het me dus wat oost-Aziatisch aan. De stijl is duidelijk anders, maar is Ozu ver weg?

Het zorgt er allemaal wel voor dat deze film er wat uitspringt. Niets specifieks aan deze film sprong er voor mij echt uit of greep me echt enorm aan, maar iets aan simpele, warme toon blijft gemakkelijk hangen. Het is een kleine film in schaal en ambitie, maar ook echt een die dat als sterke punt gebruikt. Sympathiek is het woord voor dit soort films.
3,5*

Deze film blinkt niet uit in originaliteit maar is toch een mooie kijkervaring. Vooral omdat het klein, integer en authentiek is gehouden. Heb zelfs een traantje weg moeten pinken aan het einde.

Mooie kleine sympathieke film om het jaar mee af te sluiten.

Mooi uitgebalanceerd drama met een prachtrol van Eddie Marsan. Een verademing tussen al het schreeuwerige (actie)geweld van de laatste tijd. Ik vond het (toch wel verrassende) einde juist helemaal bij de sfeer van de film passen. Ofschoon er hier en daar wel subtiele humor in zit vind ik de genre indicatie "komedie" helemaal nergens op slaan.

Deze film verdient een groot publiek, maar zal dat waarschijnlijk nooit krijgen.

Prachtige film

Briljant en niets minder dan dat. De regie van Pasolini, camerawerk en het geweldige spel van Marsan. Kruipt langzaam onder je huid en komt binnen als een mokerslag. En dat einde was geweldig.

4,5*, zodat ik er morgen nog 5 van kan maken.

Een prachtige en fascinerende film! Mooi ingetogen en het straalt een enorme rust uit. Mooie boodschap ook

Mooie film dit, dat mag best gezegd worden. Ik houd hier op zijn tijd wel van. Van die kleinere. sympathieke filmpjes, die rustig verteld worden en die je toch weten te raken.

De regie is sterk en er wordt vooral erg goed geacteerd door Eddie Marsan. Ik ken hem vooral als een goed bijrolacteur in de vaak wat betere Britse producties, maar hier laat hij zien dat een hoofdrol ook geen probleem is. De manier waarop hij zijn personage neerzet is sterk en geloofwaardig.

Ik vond het de gehele speelduur wel boeiend. Het ietwat surrealistische einde, is misschien apart, voor sommigen zelfs storend, maar ik vond het hier wel goed passen en zag het als een mooie ode aan het leven van Marsan.

Een aanradertje dus, die best nog wat meer aandacht mag krijgen.

4,0*

Een trage maar zeer mooi film over een eenzaam persoon die als ambtenaar voor zijn beroep informatie opzoekt en eventuele nabestaande om de overleden persoon nog een fatsoenlijke begrafenis of crematie te kunnen geven. het geeft een goed beeld over hoe het er tegenwoordig mee omgaat met ouderen of alleenstaande mensen, die worden vergeten ofdat ze nooit bestaan hebben. Deze man geeft ze enigszins nog een beetje hun waardigheid terug op zijn eigen manier van doen.

Schitterende rol van Eddie Marsan en een klein rolletje van Joanne Froggatt, wat een mooie vrouw is dat ook!! Mooi drama verfilmd in een somber en kleurloos Engeland.

Erg mooi. Gemeenteambtenaar Eddie Marsan is belast met het vinden van de nabestaanden van hen die alleen zijn gestorven. Prachtig rustig uitgewerkt en in beeld gebracht, ondersteund door schitterende muziek, met veel aandacht voor detail en bomvol kleine momenten die ogenschijnlijk niets voorstellen maar uiteindelijk zeer veelzeggend zijn. Eén en ander werkt toe naar een onvergetelijk einde, waarbij ik het in ieder geval niet droog hield.

Een prachtige psychologische blockbuster.Een film met een gouden randje, en het einde is als een warme deken.

het hele middenstuk van de film vond ik behoorlijk langdradig.
De hoofdpersoon was ook niet echt een " spring in het veld karakter"

sterkste punt vond ik het einde.
eigenlijk de een na de laatste scene, de allerlaatste dat alle doden ineens naar zijn graf liepen vond ik dan weer een beetje goedmakerij voor de gelovigen.
het trieste van de scene daarvoor dat die man jaren zo zijn best deed, en zijn eigen begravenis als als zijn werk eindigde, behalve waar hij als laatste mee bezig was, en nooit heeft meegemaakt.

het middenstuk had toch wel pittiger gekund om mijn aandacht de hele film er goed bij te houden. vandaar mijn lage score.

echt gelachen heb ik niet, waar de komedie vandaan moest komen..

Een ambtenaar heeft als taak om nabestaanden te vinden als iemand is overleden. Als hij ontslagen wordt omdat hij te langzaam werkt, terwijl het meestal toch niets oplevert, doet hij bij z'n laatste klant nog eens extra zijn best. Mooie ingetogen film over een gepassioneerd man. Eddie Marsan is perfect gecast voor deze rol. Ook het verhaal bouwt mooi op, al gaat het einde mij helaas net iets te ver. Jammer bij zo'n verder ontzettend mooie film.

Einde is (hoewel nogal sentimenteel) prachtig!

Natuurlijk was ik vooral benieuwd naar het einde. En die was schitterend inderdaad. Mooiste moment van de film. Verder loopt Marsan goed te acteren in deze 'Still Life'. Leuke film. Een droog, subtiel drama, met enkele komische elementen en een mooie soundtrack. Tot het einde toe werd ik nergens écht geraakt en halverwege begon 't wat te slepen, maar het geheel is (mede dankzij het einde) geslaagd.

Heel mooi.