After the Dark (2013)

Jammer.

Kon het aanvankelijk wel waarderen wat de film trachte te doen. Een scenario creeeren en daarbinnen kijken wat zou kunnen gebeuren. Helaas maakt de film na het eerste experiment, stompzinnig stappen en uiteindelijk begint de film flink op je zenuwen te werken. Ze nemen de kennis van de vorige scenario's mee, waardoor de what if scenario's niet meer werken. Op het eind gaat het blonde meisje ook nog eens helemaal los met aannames en random onzin waardoor het helemaal dom werd. Vond de cast ook een net ietsjes te hoog shampoo reclame gehalte hebben. Visueel soms nog wel aardig. Begon ook niet vreselijk, maar uiteindelijk verzand het in simplisme en moralistische mambo jambo.

2 sterren.

ja ik moet deze mening ook met jullie delen inderdaad. Het einde van de film vond ik erg misplaatst in de opbouw van de film. ik was erg benieuwd hoe het zou eindigen en wat er zou gebeuren of wie nou eigenlijk de juiste personen waren voor een wederopbouw, maar het liep allemaal erg raar naarmate de film over de helft van de speeltijd ging en z'n ware kracht verloor. ik kan maar 2,5 ster geven helaas terwijl het verhaal er erg veelbelovend uitzag. Jammer

Ik hou wel van films met een alternatief plot.

Een origineel plot kan een matige uitwerking toch goedmaken.

De film begon redelijk, benieuwd hoe ze het één en ander vorm zouden geven.

Helaas sukkelde film aan het einde in, allemaal iets te zoetsappig.

Jammer *2,5

Heel anders dan verwacht, wel vermakelijk.

Film zit best goed in elkaar. Prettige opbouw, boeiend en soms zelf spannend en het acteerwerk kan er mee door. De Harry Potter en Glee sterretjes pik je er wel direct tussenuit. De switch tussen het klaslokaal en de bunker is gelukkig goed in balans, het is niet zo dat het één meer aandacht krijgt dan het ander. Fijne wisselwerking daartussen. Hoewel je op een gegeven moment wel door hebt hoe de vork in de steel zit en je eigenlijk al hardop kunt benoemen wat er gaat gebeuren blijft het best leuk om te zien. Naar het einde toe neemt het helaas wel dramatische wendingen aan waardoor het begint te ontsporen. Voor mij was dat vooral storend omdat ik dat blonde grietje zeer vervelend vond, en de leerkracht eveneens.

Desalniettemin leuk om eens gezien te hebben. Best een fris concept, maar helaas werd er niet het maximale uitgehaald.

In the land of the blind, the one-eyed man is king.

Ik hou wel van een potje filosoferen, ondanks dat ik nooit een vak in die aard heb gestudeerd. Alhoewel het soms moeilijk is om een onderscheid te maken tussen een filosoof en een sofist. De leraar filosofie van dienst hier, had soms wel de neiging om te ontaarden in een redelijk dictatoriale sofist met zijn woordspelingen en misleidende redeneringen. Maar hij was ontegensprekelijk een intelligent man. Juist zoals de afstuderende laatstejaars studenten in deze klas gesitueerd in Jakarta. De introductie van de deelnemers in dit filosofisch steekspel, de opbouw van het verhaal, de soms filosofische gedachtegangen en de ultieme test die deze Mr. Zimit had klaargestoomd zorgde voor een prikkelend begin . Dat het echter langzaam afgleed naar een nietszeggend,onzinnig en triviaal slot, had geen enkele filosoof kunnen beredeneren.

We maken eerst kennis met de twee hoofdrolspelers Petra (Sophie Lowe) en James (Rhys Wakefield) die sinds onbepaalde tijd een koppel vormen en eigenlijk elkaars tegenpool zijn. Petra is de primus van de klas en zeer verstandig, terwijl James onderaan bengelt zoals we later zullen vernemen. Het feit dat Petra op een bepaald moment naar school vertrekt en hem waarschuwt niet in slaap te vallen , vond ik echter al niet bijster slim. Rhys Wakefield is geschikt voor deze rol als een sullig uit de ogen kijkende bink van een kerel waar meisjes zoals Petra, zo'n engelachtige verschijning met een fragiel uiterlijk en kwetsbare persoonlijkheid, voortdurend voor vallen. Rhys was te bewonderen in "The Purge" als de geschifte leider van het studentengroepje en in "+1" als de dommerik die een hele film achter zijn vriendin ligt te zoeken. Beide films stonden niet hoog in mijn waardering, dus had ik eigenlijk al zoiets van “Jezus, dit gaat toch niet weer zoiets oerdoms zijn.”. Dat viel uiteindelijk dan nogal mee. Sophie Lowe is zo'n engelachtige verschijning waar iedereen verliefd op wordt. Alleen heeft ze de mimiek van een koe en haar betrokkenheid in de conversaties geven blijk van ofwel totale desinteresse ofwel was ze stoned.

Hierna krijgen we een voorstelling van de andere medeleerlingen en kan je genieten van soms gevatte en spitsvondige conversaties. En dan de laatste test die Mr. Zimit heeft bedacht. Een imaginaire situatie waarin de 21 studenten zich bevinden terwijl er een apocalyptische kernoorlog uitbreekt. Er is echter een bunker in de buurt waar uiteindelijk maar 10 personen kunnen overleven (iets wat betreft de rantsoenering en de zuurstofvoorzieningen). Uiteindelijk krijgt iedereen een kaartje toegeschoven waarop een beroep of talent van deze persoon staat. Zij moeten door logisch redeneren nu bepalen wie uiteindelijk de bunker mag betreden, en na een jaar deze weer mogen verlaten om dan de op dat moment totaal verwoeste aarde terug op te bouwen en te bevolken. Een pientere opgave dat voer is voor een schijnbaar onderhoudende film waar je je als toeschouwer bij betrokken voelt. Je moet natuurlijk geen universitair diploma hebben om te weten dat een schrijnwerker of ingenieur wel meer waarde heeft bij de opbouw van een samenleving, dan een dichter bijvoorbeeld. En dat was dan ook het meest hilarische moment van de film. De leerling die dit beroep toegewezen kreeg, kreeg niet eens de kans om dit toe te lichten en werd ter plekke een kogel door het hoofd gejaagd door Mr.Zimit. Deze laatste heeft ook een “wild card” en beschikt over bepaalde kennis die wel of niet nuttig zou kunnen zijn voor de groep. Uiteindelijk mislukt de eerste test die eindigt met een collectieve zelfmoord.

Het vervolg is een geniale manier om de toeschouwer nog meer te betrekken in het experiment door het een tweede keer uit te voeren maar met enkele bijkomende regels. Regels die zodanig zijn opgesteld dat hierdoor individuen die eerst zeer sterk overkwamen en qua belangrijkheid er bovenuit staken, nu niet zo veelbelovend overkomen en twijfelgevallen worden. Verdere uitweiding over het vervolg van deze film zou teveel kunnen onthullen. Uiteindelijk kentert de stemming van deze film naar mijn gevoel volledig. Wat begon als een enerverende test voor een bende hoogintellectuele bollebozen om de grenzen van hun redeneringsvermogen en het vernuftig ontwikkeld logisch nadenken te verleggen, eindigt als een infantiel spel vol manipulatie en jaloezie waar de meest primitieve menselijke gevoelens aan de basis liggen. Je zou verwachten dat deze individuen, die elk onzinnig probleem rationeel en ondubbelzinnig vanuit elke hoek en perspectief bekijken, zich boven deze problemen zouden plaatsen en dit een plaats zouden kunnen geven in hun gevoelsleven. Dat het uiteindelijk alleen maar een poging was van één iemand om een andere in diskrediet te brengen, vond ik een beetje pover als afsluiter. Een duf resultaat.

Het concept was origineel en veelbelovend, maar over het einde hadden ze beter een beetje langer gefilosofeerd ….

2*

Een leuke start van deze film met een paar overbekende maar interessante filosofische vraagstukken en een ronduit aparte 'setting', namelijk de verbeeldingskracht van het net even te vlotgebekte, intelligente en aantrekkelijke filosofieklasje van een rijkeluisschool in Jakarta (of all places).

Helaas, helaas blijkt het concept in het verloop van de film toch niet helemaal te werken, een spanningsboog ontbreekt en de discussies en keuzes van de slimme wondertieners lijken per minuut dommer te worden. Toen er ook nog uit wordt gepakt met een absurde, niet passende 'twist' op relationeel vlak kon ik niks anders doen dan meewarig het wijze hoofd schudden.

Sophie Lowe doet trouwens een perfecte imitatie van Saoirse Ronan, dat kon ik wel waarderen. 2*.

"This is not philosophy anymore."

Ondanks de vele negatieve berichten, toch maar meegepakt in de bios in de hoop positief verrast te worden. Helaas is het niet veel soeps.

Op zich kent de film een interessant uitgangspunt en laat je als kijker nadenken - dan wel filosoferen - over de geschetste situaties waarin de studenten zich moeten zien te redden. Hoewel bepaalde dingen niet echt te redeneren zijn, kon ik er voor het grootste gedeelte in meegaan. Hierbij helpt het dat de cast niet onaardig speelt. Tevens komen de schakelingen tussen het klaslokaal en de 'Apocalyps' prima over.

Alleen is het jammer te noemen dat 'The Philosophers' op een gegeven moment ten onder gaat aan z'n eigen premisse; het wordt gewoonweg te bont gemaakt met oppervlakkige keuzes waarbij de logica ver is te zoeken. Wat dat betreft slaat de uiteindelijke clou nergens op en laat je helemaal met een leeg gevoel achter.

Al met al matig. Best zonde, want met een beter script had hier meer ingezeten.

2,0 Sterren.

Ik vond het best een leuke film.

De filosofie is wel van een wat erg simplistisch niveau, maar stelt toch een interessante vraag. Overiges een die in de periode van de koude oorlog best relevant was - ook hier in Nederland zijn nog van dit soort bunkers te vinden, en er waren toen ook lijsten van wie daar in zou mogen. De bedenkers daarvan zouden deze film gezien moeten hebben - maar ik vraag me af of ze de boodschap zouden hebben willen horen.

In tegenstelling tot de meeste reviewers kan ik de opbouw in de drie delen wel waarderen en vind ik het derde deel wel degelijk iets toevoegen - want dat deel stelt wellicht de meest interessante vraag.

Toch is het nou ook weer geen hoogvlieger. Ietsje te gladjes en te gelikt gemaakt, teveel de diepgang vermeden, en wel een leuke cast maar nou ook weer geen hoogvliegers. Leuk om een keer te zien, en leuk om eventjes over na te denken. Maar niet meer dan dat.

Een goed drama/fantasie/SF/thriller film...

Goed verhaal (minder spannend)...

Goed acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Geen top film...