After the Dark (2013)

Vanaf 17 maart 2014 in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Met Bonnie Wright en Maia Mitchell. Must see dus.

Trailer ziet er niet verkeerd uit.

Heel frustrerend.

Het begin was heel erg veelbelovend, er werd een situatie geschetst waarin deze jonge filosofen uitkomst moesten bieden op basis van de door hun geleerde stof. Zoals de omschrijving al zegt, 21 mensen, 10 te kiezen, wie wordt het? Filosofisch gezien een zeer interessante stelling en erg discutabel. Ik was dan ook erg benieuwd naar de vele standpunten.

Echter waar het zo goed begon begint met halverwege de film te filosoferen over uitzonderlijke en onwaarschijnlijke situaties, iets wat het verhaal ongeloofwaardig maakt. Daarnaast geeft het einde alles behalve een bevredigend gevoel, totaal irrelevant.

Veelbelovend, maar helaas slecht uitgewerkt.

Moeilijk te beoordelen film. Om te beginnen wekt het de indruk dat het zich afspeelt in Indonesie, wat ik positief vind. Maar na de openingscene waarin een van de hoofdpersonen even over straat loopt, lijkt de rest van de film in de studio te zijn opgenomen. De cast lijkt daarbij rechtstreeks uit een amerikaanse highschool movie te komen, dus de meerwaarde om Indonesie als setting te kiezen ontgaat me helemaal.

De fillm heeft ook postieve kanten. De opzet is best orgineel en werkt in het begin ook goed. Ondanks de nietszeggende cast met alleen maar te mooie koppies en de irritant acterende docent, heeft het verhaal genoeg vaart om de aandacht erbij te houden. Alleen het lijkt erop dat er een goed concept lag voor een film, maar dat er minder is nagedacht over de verhaallijn. Want wat veelbelovend begon, eindigd echt dramatisch slecht. En dat is jammer, want er had met een wat rauwere cast/setting en een beter script echt wel wat ingezeten.

Jammer.

Kon het aanvankelijk wel waarderen wat de film trachte te doen. Een scenario creeeren en daarbinnen kijken wat zou kunnen gebeuren. Helaas maakt de film na het eerste experiment, stompzinnig stappen en uiteindelijk begint de film flink op je zenuwen te werken. Ze nemen de kennis van de vorige scenario's mee, waardoor de what if scenario's niet meer werken. Op het eind gaat het blonde meisje ook nog eens helemaal los met aannames en random onzin waardoor het helemaal dom werd. Vond de cast ook een net ietsjes te hoog shampoo reclame gehalte hebben. Visueel soms nog wel aardig. Begon ook niet vreselijk, maar uiteindelijk verzand het in simplisme en moralistische mambo jambo.

2 sterren.

Een idee met potentie waaruit een spannende film gemaakt had kunnen worden. Met 20 hoogbegaafde studenten wordt een mindgame gespeeld; een gedachtenexperiment dat zich ontvouwt als een rollenspel. Het eerste deel was veelbelovend, echter halverwege stortte de zaak in elkaar en ging het verhaal ten onder aan oppervlakkigheid. Het werd teveel toegespitst op een conflict tussen de studenten en hun leraar en liefdesverhalen in de vorm van subplots hielden de film meer op dat dan ze het verloop ten goede kwamen.

ja ik moet deze mening ook met jullie delen inderdaad. Het einde van de film vond ik erg misplaatst in de opbouw van de film. ik was erg benieuwd hoe het zou eindigen en wat er zou gebeuren of wie nou eigenlijk de juiste personen waren voor een wederopbouw, maar het liep allemaal erg raar naarmate de film over de helft van de speeltijd ging en z'n ware kracht verloor. ik kan maar 2,5 ster geven helaas terwijl het verhaal er erg veelbelovend uitzag. Jammer

Ik hou wel van films met een alternatief plot.

Een origineel plot kan een matige uitwerking toch goedmaken.

De film begon redelijk, benieuwd hoe ze het één en ander vorm zouden geven.

Helaas sukkelde film aan het einde in, allemaal iets te zoetsappig.

Jammer *2,5

Heel anders dan verwacht, wel vermakelijk.

Film zit best goed in elkaar. Prettige opbouw, boeiend en soms zelf spannend en het acteerwerk kan er mee door. De Harry Potter en Glee sterretjes pik je er wel direct tussenuit. De switch tussen het klaslokaal en de bunker is gelukkig goed in balans, het is niet zo dat het één meer aandacht krijgt dan het ander. Fijne wisselwerking daartussen. Hoewel je op een gegeven moment wel door hebt hoe de vork in de steel zit en je eigenlijk al hardop kunt benoemen wat er gaat gebeuren blijft het best leuk om te zien. Naar het einde toe neemt het helaas wel dramatische wendingen aan waardoor het begint te ontsporen. Voor mij was dat vooral storend omdat ik dat blonde grietje zeer vervelend vond, en de leerkracht eveneens.

Desalniettemin leuk om eens gezien te hebben. Best een fris concept, maar helaas werd er niet het maximale uitgehaald.

Vergeet Maia Mitchell niet

Die ken(de) ik niet.

Dan kan ik je de serie The Fosters aanraden.

Ik vond het echt een heel interessant concept en aan het begin van de film kwam ik er gelijk lekker in. Ik ben niet zo'n filosofisch typetje, maar het was toch leuk om over na te denken. Todat die pedo van een leraar met die blonde meid zoetsappig ging doen, want toen sloeg het nergens meer op.

Het uitgangspunt en de titel scheppen een verwachting die niet echt wordt waargemaakt.

Bij een groep studenten die zich over een moreel vraagstuk buigt heb ik in ieder geval toch een andere voorstelling dan het klasje dat hier voorgeschoteld wordt. In het begin wordt de indruk gewekt dat we hier met het neusje van de zalm, de crème de la crème onder de studenten te maken hebben maar eerlijk gezegd vond ik de één nog dommer uit zijn ogen kijken dan de ander.

Ook de uitwerking van het dilemma had ik me iets dynamischer voorgesteld dan het zich voortdurend herhalende “ik ben die en die en mijn functie is (…) en ik ben dus nodig omdat (…) Bij ronde twee begon ik het gevoel te krijgen alsof ik naar een vervelende spelshow zat te kijken en bij ronde drie waren ze me aardig kwijt. Het einde leek maar één doel te hebben: de kijker die ondanks alles nog een klein beetje in het verhaal zat daar volkomen uit te halen.

In the land of the blind, the one-eyed man is king.

Ik hou wel van een potje filosoferen, ondanks dat ik nooit een vak in die aard heb gestudeerd. Alhoewel het soms moeilijk is om een onderscheid te maken tussen een filosoof en een sofist. De leraar filosofie van dienst hier, had soms wel de neiging om te ontaarden in een redelijk dictatoriale sofist met zijn woordspelingen en misleidende redeneringen. Maar hij was ontegensprekelijk een intelligent man. Juist zoals de afstuderende laatstejaars studenten in deze klas gesitueerd in Jakarta. De introductie van de deelnemers in dit filosofisch steekspel, de opbouw van het verhaal, de soms filosofische gedachtegangen en de ultieme test die deze Mr. Zimit had klaargestoomd zorgde voor een prikkelend begin . Dat het echter langzaam afgleed naar een nietszeggend,onzinnig en triviaal slot, had geen enkele filosoof kunnen beredeneren.

We maken eerst kennis met de twee hoofdrolspelers Petra (Sophie Lowe) en James (Rhys Wakefield) die sinds onbepaalde tijd een koppel vormen en eigenlijk elkaars tegenpool zijn. Petra is de primus van de klas en zeer verstandig, terwijl James onderaan bengelt zoals we later zullen vernemen. Het feit dat Petra op een bepaald moment naar school vertrekt en hem waarschuwt niet in slaap te vallen , vond ik echter al niet bijster slim. Rhys Wakefield is geschikt voor deze rol als een sullig uit de ogen kijkende bink van een kerel waar meisjes zoals Petra, zo'n engelachtige verschijning met een fragiel uiterlijk en kwetsbare persoonlijkheid, voortdurend voor vallen. Rhys was te bewonderen in "The Purge" als de geschifte leider van het studentengroepje en in "+1" als de dommerik die een hele film achter zijn vriendin ligt te zoeken. Beide films stonden niet hoog in mijn waardering, dus had ik eigenlijk al zoiets van “Jezus, dit gaat toch niet weer zoiets oerdoms zijn.”. Dat viel uiteindelijk dan nogal mee. Sophie Lowe is zo'n engelachtige verschijning waar iedereen verliefd op wordt. Alleen heeft ze de mimiek van een koe en haar betrokkenheid in de conversaties geven blijk van ofwel totale desinteresse ofwel was ze stoned.

Hierna krijgen we een voorstelling van de andere medeleerlingen en kan je genieten van soms gevatte en spitsvondige conversaties. En dan de laatste test die Mr. Zimit heeft bedacht. Een imaginaire situatie waarin de 21 studenten zich bevinden terwijl er een apocalyptische kernoorlog uitbreekt. Er is echter een bunker in de buurt waar uiteindelijk maar 10 personen kunnen overleven (iets wat betreft de rantsoenering en de zuurstofvoorzieningen). Uiteindelijk krijgt iedereen een kaartje toegeschoven waarop een beroep of talent van deze persoon staat. Zij moeten door logisch redeneren nu bepalen wie uiteindelijk de bunker mag betreden, en na een jaar deze weer mogen verlaten om dan de op dat moment totaal verwoeste aarde terug op te bouwen en te bevolken. Een pientere opgave dat voer is voor een schijnbaar onderhoudende film waar je je als toeschouwer bij betrokken voelt. Je moet natuurlijk geen universitair diploma hebben om te weten dat een schrijnwerker of ingenieur wel meer waarde heeft bij de opbouw van een samenleving, dan een dichter bijvoorbeeld. En dat was dan ook het meest hilarische moment van de film. De leerling die dit beroep toegewezen kreeg, kreeg niet eens de kans om dit toe te lichten en werd ter plekke een kogel door het hoofd gejaagd door Mr.Zimit. Deze laatste heeft ook een “wild card” en beschikt over bepaalde kennis die wel of niet nuttig zou kunnen zijn voor de groep. Uiteindelijk mislukt de eerste test die eindigt met een collectieve zelfmoord.

Het vervolg is een geniale manier om de toeschouwer nog meer te betrekken in het experiment door het een tweede keer uit te voeren maar met enkele bijkomende regels. Regels die zodanig zijn opgesteld dat hierdoor individuen die eerst zeer sterk overkwamen en qua belangrijkheid er bovenuit staken, nu niet zo veelbelovend overkomen en twijfelgevallen worden. Verdere uitweiding over het vervolg van deze film zou teveel kunnen onthullen. Uiteindelijk kentert de stemming van deze film naar mijn gevoel volledig. Wat begon als een enerverende test voor een bende hoogintellectuele bollebozen om de grenzen van hun redeneringsvermogen en het vernuftig ontwikkeld logisch nadenken te verleggen, eindigt als een infantiel spel vol manipulatie en jaloezie waar de meest primitieve menselijke gevoelens aan de basis liggen. Je zou verwachten dat deze individuen, die elk onzinnig probleem rationeel en ondubbelzinnig vanuit elke hoek en perspectief bekijken, zich boven deze problemen zouden plaatsen en dit een plaats zouden kunnen geven in hun gevoelsleven. Dat het uiteindelijk alleen maar een poging was van één iemand om een andere in diskrediet te brengen, vond ik een beetje pover als afsluiter. Een duf resultaat.

Het concept was origineel en veelbelovend, maar over het einde hadden ze beter een beetje langer gefilosofeerd ….

2*

Interessant gegeven dat uiteindelijk een suf geheel vormt.
Het begin is nochtans veelbelovend en het spel is gewoon een heel leuke materie om over the discussiëren. Ook nadat het eerste spel negatief afloopt en de studenten een nieuwe kans krijgen, ben je als kijker benieuwd wat er dan gaat gebeuren. Helaas gaat het dan wel heel snel bergafwaarts met heel het concept. Het wordt allemaal wat flauwtjes uitgewerkt en vooral wanneer de studenten de leraar filosofie een stapje willen voor zijn, mondt het gewoon uit in totale nonsens. Daarbij de ideeën die sommige studenten bedenken ( en dromen ) zijn nogal stupide.
Maar ach, dat is uiteindelijk niet het kritiekpunt. Wel het uitermate zwakke slot dat heel het concept de das om doet. 3/10

Een leuke start van deze film met een paar overbekende maar interessante filosofische vraagstukken en een ronduit aparte 'setting', namelijk de verbeeldingskracht van het net even te vlotgebekte, intelligente en aantrekkelijke filosofieklasje van een rijkeluisschool in Jakarta (of all places).

Helaas, helaas blijkt het concept in het verloop van de film toch niet helemaal te werken, een spanningsboog ontbreekt en de discussies en keuzes van de slimme wondertieners lijken per minuut dommer te worden. Toen er ook nog uit wordt gepakt met een absurde, niet passende 'twist' op relationeel vlak kon ik niks anders doen dan meewarig het wijze hoofd schudden.

Sophie Lowe doet trouwens een perfecte imitatie van Saoirse Ronan, dat kon ik wel waarderen. 2*.

Leuk idee voor deze film, en inderdaad zoals otherfool zegt leuke filosofische dilemma's maar uiteindelijk te vol van fouten.

Net gehad in de sneak preview, we waren weggelopen in de pauze, echt verschrikkelijke film!!

Is je stem dan niet ongegrond als je de film niet eens hebt afgekeken? Misschien had het einde je wel omver geblazen. Je weet maar nooit...

Het heeft totaal geen nut om daar iets over te zeggen catdog.

Ik ben het helemaal met je eens maar ze blijven toch stemmen ondanks ze een film maar half of zelfs dat nog niet eens, gezien hebben. Dat is o.a een reden waarom ik niet meer stem. Want dat hele gedoe met stemmen neem ik niet serieus meer. Ik weet hier op Moviemeter inmiddels wel van welke leden ik hun beoordeling serieus kan nemen. Daar kijk ik o.a dan ook naar wat die over een film te zeggen hebben, en daar heb ik veel meer aan dan aan een niks zeggende stem. Ik neem aan dat jij zelf hier op Moviemeter ook leden kent die ongeveer dezelfde smaak qua films hebben als jij. En van die mensen hun recensies kan ik meestal wel opmaken of een film me wel of niet goed lijkt.

Ik zag de trailer en dacht n soort young adult scifi te gaan zien, is t theorie in een klaslokaal

En dan die epiloog

Wat slecht

Ontzettend mooie film, ondanks dat ik de slechte kritieken hierboven zeker wel begrijp.

Er zitten zoveel rare dingen in het verhaal - met name het idiote einde - dat ik wéét dat ik dit eigenlijk geen goede film mag vinden. En toch, en toch... Alleen al het feit dat er een film over filosofie wordt gemaakt vind ik vrolijkmakend, en de setting, en de acteurs en de originaliteit van toch het verhaal.

De gedachtesprongetjes kloppen niet altijd, zijn niet altijd even logisch maar het stoorde me nooit. Het verhaal is niet het enige in een film wat telt en er zitten verder zoveel leuke momenten in dat ik het gebrek aan logica graag voor lief nam. En filosofie voor een breed publiek, ik ben altijd voor.

4,0*

"This is not philosophy anymore."

Ondanks de vele negatieve berichten, toch maar meegepakt in de bios in de hoop positief verrast te worden. Helaas is het niet veel soeps.

Op zich kent de film een interessant uitgangspunt en laat je als kijker nadenken - dan wel filosoferen - over de geschetste situaties waarin de studenten zich moeten zien te redden. Hoewel bepaalde dingen niet echt te redeneren zijn, kon ik er voor het grootste gedeelte in meegaan. Hierbij helpt het dat de cast niet onaardig speelt. Tevens komen de schakelingen tussen het klaslokaal en de 'Apocalyps' prima over.

Alleen is het jammer te noemen dat 'The Philosophers' op een gegeven moment ten onder gaat aan z'n eigen premisse; het wordt gewoonweg te bont gemaakt met oppervlakkige keuzes waarbij de logica ver is te zoeken. Wat dat betreft slaat de uiteindelijke clou nergens op en laat je helemaal met een leeg gevoel achter.

Al met al matig. Best zonde, want met een beter script had hier meer ingezeten.

2,0 Sterren.

Ik vond het nogal belachelijk. Enkele lieden hebben De Wereld van Sofie gelezen en waanden zich Plato en Kant. Neemt zichzelf bovendien veel te serieus.

Het idee en de trailer van deze film waren zo veelbelovend, en de eerste 20-30 minuten leek het deze positieve verwachtingen ook waar te maken. Een zeer interessante stelling, met een leuk bedachte setting. Echter, hoe verder je komt in de film hoe meer onverklaarbare elementen er bij komen. Het einde is de klap op de vuurpijl, dit doet alle 100 minuten die er aan vooraf zijn gegaan eigenlijk weer teniet. Ging het dan echt allemaal om een stom liefdesverhaaltje? Uiteindelijk lijkt het hele experiment alleen opgezet te zijn door de docent om Petra een les te leren die totaal scheef is. Daarmee worden alle eerdere vermeldingen van logica in de film gelijk weer tegen gesproken, en vraag je je af wat nu dan het grotere idee was van de schrijver van de film. Jammer, wat een gemiste kans.

Ik vond het best een leuke film.

De filosofie is wel van een wat erg simplistisch niveau, maar stelt toch een interessante vraag. Overiges een die in de periode van de koude oorlog best relevant was - ook hier in Nederland zijn nog van dit soort bunkers te vinden, en er waren toen ook lijsten van wie daar in zou mogen. De bedenkers daarvan zouden deze film gezien moeten hebben - maar ik vraag me af of ze de boodschap zouden hebben willen horen.

In tegenstelling tot de meeste reviewers kan ik de opbouw in de drie delen wel waarderen en vind ik het derde deel wel degelijk iets toevoegen - want dat deel stelt wellicht de meest interessante vraag.

Toch is het nou ook weer geen hoogvlieger. Ietsje te gladjes en te gelikt gemaakt, teveel de diepgang vermeden, en wel een leuke cast maar nou ook weer geen hoogvliegers. Leuk om een keer te zien, en leuk om eventjes over na te denken. Maar niet meer dan dat.

Sterk begin, zeer matig einde. Na de tweede keer in de bunker kun je de film eigenlijk wel afzetten want dan begint het matig gedeelte. Eerste 45min prima te doen daarna afzetten mensen. Trouwens ook een 2,5 ster voor de zogenaamde hoogbegaafde filosofen die hier het woord simplistisch gebruiken in hun comments.

Pffffffffffff... Ik had het idee dat ik naar een toneelstukje van schoolkinderen zat te kijken...