Father Goose (1964)

Jaren geleden eens gezien. Tot mijn verbazing vond ik deze film nog leuk ook; ik heb me zeker vermaakt. Eigenlijk een tijdloze film, want je kunt deze film net zo goed gaan kijken als één van de vele komisch romatische vehikelen van deze tijd. En inderdaad, Cary Grant is hier meesterlijk en draagt de film.

Erg leuke en sympathieke film met een uitstekende rol van Grant en ook Caron doet het prima. De aankleding is mooi, acteurs doen goed hun best en het verhaaltje komt leuk naar voren. 4,0.

Cary Grant mag hier dan een paar extra kilotjes met zich meedragen, hij zet wel een amusante personage neer met de nodige cynische humor. Dit is vooral van toepassing op het eerste stuk als hij alleen is op het eiland. Als Leslie Caron er na een half uurtje bijkomt met de zeven meisjes, zakt de film aardig wat in.
Er is veel meer "familiefilmhumor" terwijl Leslie Caron (een toch al beperkte actrice) totaal verloren overkomt en zich probeert te compenseren door overdreven te gaan acteren. Ook mis ik de chemie tussen beiden gedurende de gehele film (de trouwerij op het eind, dat toch al redelijk plots op komt zetten, komt dan ook totaal ongeloofwaardig over).

Uiteindelijk heeft Father Goose, hoewel op meerdere vlakken verouderd (overduidelijke studio-opnamen, gebruik schaalmodellen, …), toch een vlot en aangenaam sfeertje. En hierdoor blijft het altijd wel boeien (het heeft zelfs de kleine stukjes oorlogsactie niet nodig).

De voorlaatste film uit Cary Grant’s rijke carrière is een onderhoudende avonturenkomedie met een forse scheut romantiek. Wat dit laatste betreft lijken de meeste komedies met Grant wel erg veel op elkaar. De verrassing is deze keer zijn interactie met de kinderen. Ook de chemie met Leslie Caron draagt bij aan het geheel, in weerwil van het aanzienlijke leeftijdsverschil (Grant was ten tijde van deze film bijna 2x zo oud als zijn tegenspeelster). Dat kan ook komen omdat ik altijd al een zwak heb gehad voor deze Franse actrice, die ik ken van een aantal erg vermakelijke films (Lili (!!), Gigi, Fanny en An American in Paris).

Aardige film waarin een dronken zeeman wordt gerekruteerd door de marine om de uitkijk te houden op een onbewoond eiland. De opzet van Cary Grant alleen op een eiland met acht vrouwen samen is uiteraard vermakelijk. En in dit opzet is de film dan ook geslaagd. Wel is de humor wat aan de flauwe kant en het had allemaal wat korter gemogen.