Metastaze (2009)

Rauwe, realistische telefilm over het wel en (vooral) wee van een groepje crapuleuze, marginale junkies, alcoholisten, oorlogsveteranen en extreemrechtse Dinamo Zagreb-'supporters' in de verscheurde Balkan.

Trainspotting is niet zo ver weg (die kale, wifebeater-dragende wifebeater mag je zeker de Kroatische Begbie noemen). Deze film is echter niet flitsend of gestileerd, maar documentair en mistroostig.

Bovendien een ideaal startpunt voor zij die in het Serbokroatisch willen leren schelden (pićka, kurac en kurva vliegen je om de oren). Met een uur en een kwartier ook een verfrissend korte speelduur.

Kortom: prima werk van meneer Branko Schmidt en zijn acteurs.

Er zijn weinig Kroatische films, maar deze en Zvizdan (180° anders) smaken naar meer.

Eigenlijk volledig met de bovenbuurman eens. De Trainspotting-vergelijking dient zich natuurlijk aan, al is Metastaze rauwer, mistroostiger en ook wel wat humorlozer - of in ieder geval, de humor is minder aanwezig en vrij zwart. De sympathie die je voor de trainspotting-mannen had, is hier toch duidelijk minder aanwezig. Maar ook hier volgen we vier vrienden aan de zelfkant van Zagreb, die zich vooral bezighouden met zuipen, aanklooien met drugs en drugshandel, zuipen, Dinamo Zagreb schreeuwen, en in het geval van Krpa mensen in elkaar slaan, inclusief zijn vriendin. Krpa is denk ik wel een van de meest onsympathieke (doch geloofwaardig realistische) personages die ik ooit op film heb gezien. Heel vrolijk word je er niet van, maar ondanks de naargeestigheid was het toch zeer kijkbaar (de zwarte humor op momenten helpt wel) en bleef het me wel intrigeren.