Dallas Buyers Club (2013)

Redelijke film omwille van de leuke rollen die in de film aanwezig zijn, ook met de nodige subtiele humor. Verder vond ik het visueel ook zeker niet verkeerd. Het zag er mooi en verzorgd uit, met soms wat scenes die er nog verder uitsprongen. Toch vond ik alles inhoudelijk bij vlagen wat moeizaam. Een beetje een langdradige film die halverwege nogal stil valt en qua vertelling op dat moment niet echt veel meer kan brengen. Daardoor wordt het laatste stuk een beetje saai.

Kleine 3*

Erg sterke en mooie film. Zo op het eerste gezicht is dit weer typisch zo'n film die een hoop Oscars hoopt binnen te hengelen (wat ook wel redelijk gelukt is), maar in tegenstelling tot een boel films die dat ook proberen, is dit wel degelijk een indrukwekkende film.

Het is natuurlijk al vaker gezegd, maar het acteerwerk van McConaughey en Leto is echt van topkwaliteit, en dat alleen maakt de film eigenlijk al de moeite. Daarnaast gaat de film over een interessant onderwerp waar ik bijna niks vanaf wist, en slaagt de regisseur erin om het geheel erg onderhoudend te maken: het tempo ligt (zeker voor dit soort film) best hoog, er is gek genoeg best veel (geslaagde) humor aanwezig zonder dat dit ooit botst met het serieuze onderwerp van de film, en het wordt nooit te sentimenteel.

Een klein kritiekpuntje is wel dat Ron m.i. wel een beetje erg makkelijk van een homofobe seksist verandert in een betrokken, gevoelige man, maar dat nemen we dan maar op de koop toe.

Nogal saaie film die door goed acteren wel boven de middelmaat uitstijgt, maar het is een typische Oscarfilm...acteur valt veel af voor zn rol, zijn karakter gaat een louteringsproces door, ziekte en dood, Belangrijke Boodschap: de bekende ingrediënten. Daarnaast ook nog eens zonder veel innovativiteit in beeld gebracht en je krijgt het voorspelbare Amerikaanse drama waar de Academy zo dol op is.

Leto en McConaughey zijn prima acteurs maar memorabel vond ik hun rollen bepaald niet, behalve dat ze een lichamelijk zware rol hadden, en het verhaal verloopt zo voorspelbaar en zonder verrassing dat de 2 uren wel 3 uur leken. Was blij dat de film afgelopen was.

Puike film is dit he! Was niet zo bekend met hem, maar Matthew McConaughey als medicijnsmokkelaar vond ik erg geslaagd. Hij maakt ondanks het zware onderwerp het toch erg komisch met hoe hij de rol invult. Jared Leto steelt echter de show met zijn superleipe rol . Tegen het einde van de film wordt het allemaal wat langdradig, de boodschap is helder en zoveel is er niet meer toe te voegen aan de film. Anyway uiteindelijk toch een prima film .

Sterke film. Het verhaal wordt rustig en vakkundig in beeld gebracht door de regisseur. Het tempo is laag, maar nergens wordt het saai. Dit is met name te danken aan de ijzersterke rollen van McConaughey en Leto. Ondanks het zware thema, heeft de film soms wat droge humor. Verder ziet de film er visueel goed uit. Prima drama. 3.5/4.0

Een sterk geacteerde film die van begin tot eind geloofwaardig is. Het knappe is vooral dat een zwaar thema als dit in een relatief luchtig jasje is verpakt. Het einde is me wel iets te abrubt als je het vergelijkt met de rest van de film, wat ik vaak toch wel jammer vind in dit soort biopics. Laatst had ik eigenlijk ook al hetzelfde gevoel bij the Sessions.

3,0*

Nooit in mijn leven gedacht dat ik dit ooit zou zeggen maar ik heb deze film bekeken omdat Matthew McConaughey de hoofdrol speelt. Vroeger haatte ik die kerel en eigenlijk haat ik hem nog steeds. Als je het mij vraagt zijn er twee Matthew McConaughey's. De McConaughey van vroeger, met z'n gespierde lichaam, smerige mooiboy gezicht en irritante humor die elke film waarin hij speelt direct verneukt, en dan is er de nieuwe McConaughey; broodmager, lelijk, droog en... tja, briljant eigenlijk. Afgelopen week heb ik True Detective volledig bekeken. Wat een briljante serie. Dit kwam bijna volledig door de prachtige rol van McConaughey. Echt echt echt briljant, misschien wel een van mijn favorieten. Voor deze film had hij een Oscar gewonnen dus ik was benieuwd.

In het begin van de film is het al duidelijk dat hij het niveau van True Detective dit keer niet gaat evenaren maar naarmate de film vordert wordt het steeds beter en beter en wordt je steeds meer opgezogen in het verhaal. De oscar had wat mij betreft alsnog naar DiCaprio moeten gaan maar McConaughey is een heel eind gekomen van irritante mooiboy naar briljant acteur. Ik ben benieuwd of hij dit niveau vol kan houden maar ik ben bang dat hij zijn wasbordje weer terug gaat laten groeien. De gene die de casting geregeld heeft verdient inderdaad een dikke pluim. Jared Leto speelt ongeveer om de 4 jaar in een film, geloof ik, maar wanneer hij een rol uitkiest dan doet hij het ook echt goed. In deze film laat hij weer eens goed zien dat hij een veel betere acteur is dan een zanger (ik neem aan dat ik hier niemand boos mee maak).

Het verhaal is sterk, interessant. Gevoelig onderwerp, goed en hard in beeld gebracht. Ik had een 3,5* in mijn hoofd vanwege het te abrupte einde wat gewoonweg irriteert bij films die zo lekker wegkijken als deze maar ik ga toch een 4* geven omdat ik onder de indruk ben van deze film. Hij verdient het.

Het is eigenlijk een understatement dat Matthew McConaughey aan de weg aan het timmeren is. De pretty boy die enkel filmrollen aannam in romantische komedies waar hij zijn shirt kon uittrekken om zijn indrukwekkende bovenlichaam te laten zien, laat zich nu letterlijk van een hele andere kant zien. Hij ging voor een gevalletje Christian Bale in The Machinist en werd angstaanjagend dun. Hij speelt trailer trash met AIDS die we steeds iets sympathieker zien worden. Onderwerpen als homofobie, de gezondheidszorg en een bijzondere band tussen twee tegenpolen passeren de revue. Wat dat betreft had de film met blokletters OSCAR op zich geschreven.

En toch is Dallas Buyers Club niet dat inwisselbare filmpje dat puur gemaakt is om de Academy Awards te winnen en daarna weer snel vergeten kan worden. De film heeft gelukkig meer te bieden. Zo is de band tussen McConaughey en Leto (die ook fenomenaal acteert) erg sterk en worden veel scènes die normaal gesproken - voor Amerikaanse cinema - erg mierzoet en dik aangezet zouden zijn, hier opvallend terughouden en subtiel gebracht. De film heeft weinig grote poespas en dat doet de film erg goed. Grootste minpunt van de film voor mij is dat ik Jennifer Garner als dokter helaas echt niet serieus kan nemen. Dan kun je d'r nog een bril opzetten.

4 sterren.

Nu een aantal films gezien met dit onderwerp er in, o.a The Normal Heart en Philadelphia.

Ze zijn niet met elkaar te vergelijken maar ook deze laatste is gewoon goed. Soms hard en rauw, dan weer wat komisch en onbeholpen simpel.

Ook bij deze film is het weer schrijnend te moeten zien hoe er met mensen met HIV/ AIDS wordt omgegaan. Geeft Ebola vandaag de dag net zulke reacties, komen we zo laat op gang met het zoeken van een vaccin?

Een goede drama/biopic verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Matthew McConaughey speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Sterke film over een zwaar onderwerp met een overtuigende vertolking van een haast onherkenbare McConaughey. Ondanks het thema zijn er voldoende luchtige momenten.

Ik sluit mij volledig aan bij de persoon boven mij

Ook kreeg ik sympathie voor Ron, naarmate de film verder naar zijn einden liep.

De scene waarin hij zijn oude "Vriend" tegenkwam in de supermarkt, is toch een van de betere naar mijn weten, en in die scene werd ook mijn sympathie gewekt voor Ron.

Dallas Buyers Club is zeker een film om aan te raden, het brengt een heftig onderwerp met zich mee, van een ernstige ziekte met een hele grote lijdensweg naar het einde van iemands leven toe.

Zeker in de jaren 80 waarin deze ziekte voor velen de dood betekenden

Bij de aftiteling kreeg ik toch een gevoel van, zie je wel (betreft AZT)

Deze film met een sterk personage neergezet door McConaughey krijgt van mij een dikverdiende

4.0

Prachtige film die ondanks het feit dat het gaat over de jaren tachtig, tot op heden nog herkenbaar is. De strijd om de juiste medicijnen is nog steeds een strijd die gevoerd wordt. (Denk aan Ebola vaccin, THC tegen kanker en ga zo maar door)

De acteerprestaties laten duidelijk zien waarom er een sterke cast nodig is om zo'n film te dragen.

Ondanks het trieste thema van de film, is het toch volgeladen met behoorlijk wat humor door het vreemde duo wat haast verplicht is om samen te werken met elkaar.

Zeker een film die het kijken waard is.

Zeer boeiende en aangrijpende film over het leven van Ron Woodroof en zijn (en anderen) hun strijd tegen aids en voor de juiste medicatie. Ondanks het moeilijke thema wordt Dallas Buyers Club nergens zwaar op de hand of overdreven melancholiek. De 2 uur durende speelduur heeft me geen moment van verveling opgeleverd.

Dat ik op 4,5* uitkom in plaats van een 3,5* is overigens volledig te danken aan de acteerprestaties van zowel Matthew McConaughey als Jared Leto. Wat een bazenprestatie zetten deze 2 heren neer zeg, wow!

4,5*

9/10 (IMDB)

Deze eindelijk ook eens geprobeerd en 'k vond het een prima film. De cast deed het heel overtuigend, niet alleen Matthew McConaughey, maar ook Jared Leto is het vermelde waard.

Het verhaal was ook de moeite waard.

Een prima film.

Zeer degelijke film over een prangend, delicaat onderwerp en dat een beeld brengt van de Aids-bestrijding in het Amerika van de jaren 80 en de houding van een karaktersterke besmette, vertolkt door een energiek, vaak speels maar overtuigend acterende Matthew McConaughey, tov de gangbare en toegelaten medicaties.

Tegenvaller, begon veelbelovend, maar is niet heel bijzonder.

McConnaughey speelt wel erg sterk. Net als Leto. Dat mag gezegd worden. Alleen heeft de film verder wel echt weinig te bieden. Niet veel om qua sfeer te genieten, evenmin het verhaal. Wat gewoon dunnetjes is.

De luchtigheid van het personage van McConnaughey kon ik wel op prijs stellen. Denk dat er meer had ingezeten dan dit.

Gemengde gevoelens. Het begin, met zo'n stoer scheldende hoofdpersoon, deed me het ergste vrezen. Gelukkig bleef ik met wat tegenzin kijken en trekt de film daarna wel bij.

Het verhaal romdom de buyers clubs en de noodzaak ervan was interessant, en eerlijk gezegd ook heel actueel. Door alle EU-bezuinigingen gaan we die kant op, en onze eigen Marijn Dekkers (CEO bij Bayer) liet zich een jaar geleden wat ongelukkig maar glashelder uit: Bayer maakt geen medicijnen voor de armen. En bij de andere multinationals is het niet veel anders, men gaat over lijken. Zo ook Sovaldi, dat voor ca. $150,- wordt gemaakt maar waarvoor $95.000,- wordt gevraagd (en betaald), met ontelbare doden tot gevolg onder diegenen die geen $95.000,- kunnen betalen voor iets wat $150,- kost. 30 jaar later zijn we niets opgeschoten en dat maakt dit onderwerp jammer genoeg heel eigentijds.

De film schijnt het niet zo nauw te nemen met de feiten, die buyers clubs hebben echt bestaan en werden voornamelijk door gay's gerund, terwijl de film hier een Texaanse homohatende cowboy als (anti)held portreteert die de arme verloren hulpeloze gay's het leven redt. Kennelijk was het echte verhaal niet goed genoeg voor Hollywood. Maar goed, als film is het best genietbaar al had het wel wat korter gemogen, en McConaughey acteert inderdaad goed, al zijn al die prijzen en nominaties wellicht wat overdreven.

3 a 3,5*

Nette biopic. Deels vanwege iets dat het niet doet. Veel van dit soort films die gericht op zoek gaan naar het sentiment en het gemoed van de kijker. Met grote zeurmuziek, alles om het zo aangrijpend mogelijk te maken. Vallée doet dat anders. Als Woodroof het moeilijk of wat dan ook krijgt, laat hij het vooral aan McConaughey over. In geval van Rayon mag Leto aan de bak.

Hier en daar wat audiovisuele ditjes en datjes om het een en ander te accentueren, maar het zijn beide acteurs die het moeten doen. En die geven de film genoeg kleur om het aan de praat te houden. Nodig ook, want het plotje speelt nogal op zeker. Over een grofgebekte homofoob die stilaan bijtrekt en zich genoodzaakt ziet om het op te nemen tegen het grote, boze systeem.

Daar zitten simpelweg te weinig veel haken en ogen aan voor een echt aansprekende film. Garner is de klos met een wat suffe bijdrage, enkele kleinere bijrollen (Tucker en Dr. Vass) zijn gelukkig wat fleuriger. Een aantal snedige en bitse opmerkingen van McConaughey voor wat olie op het vuurtje en de scène met de vlindertjes, hoe kort ook, is een aardige. Al met al redelijk.

Mooi gefilmd drama over het begin van het AIDS-tijdperk en rodeo-rijder en transgender die min of meer tot elkaar veroordeeld een handel beginnen in alternatieve behandeling voor AIDS-patiënten en meer succes hebben dan het officieel voorgeschreven medicijn, maar daarmee in conflict komen met de DFA. Terechte opmerkingen over de financiële belangen van de pharmaceutische industrie.

Jared Leto doet het vrij aardig als transgender, al wordt het soms wat te vaak benadrukt door haar te laten zien zonder pruik etc. (en de volgende keer vragen we gewoon een echte transgender scheelt meteen weer een hoop gedoe).

Beetje voorspelbaar dat McConaughey en Leto een beetje naar elkaar toegroeien en de mate van de hysterie die destijds uitbrak had iets meer getoond mogen worden (nu een drietal scenes die er met dat doel zijn ingezet). Zeker voor de wat jongere generatie is de impact die de ziekte destijds had misschien wat onderbelicht. Verder prima film, goed tempo, oog voor details en nergens inkakkend.

Uitstekende film over een man met AIDS die medicijnen begint te kopen en verkopen. De film speelt zich af midden jaren '80 in de begindagen van de ziekte. Een sterke eerste helft die zich vooral richt op het persoonlijke leed van het hoofdpersonage. De tweede helft is een stuk langdradiger en minder boeiend. Matthew McConaughey zet een sterke rol neer hier (zijn metamorfose voor deze rol is bijna eng om te zien). Net geen 4.0 sterren.

Goede film. Verhaallijn prima, tempo goed, je blijft erbij en erin. Acteerwerk van McConaughey is geweldig, natuurlijk met name voor de bijna enge vermagering.
Echter, de vaart waarin een 'boerenpummel' een slimme ondernemer wordt, is erg ongeloofwaardig. Ook het contact met Ray is te Hollywood; eerst tegenstrijdig, daarna maatjes. Dat wringt dat het waargebeurd is en dat je dit dus wel aan zal moeten nemen en niet 'mag' botvieren op het script. Het verhaal over de farmaceutische industrie en de macht daarin is een interessante kapstok. Daar komt wat mij betreft eigenlijk te weinig van naar voren.
Al met al beetje tegenvallend na alle lofuitingen, maar zeker meer als een tussendoortje.

Het gewéldige acteerwerk drukt bijna het verhaal van aan Aids lijdende patiënten die pogen zekerheid voor zichzef te krijgen wat haaks staat op hoe ziekenhuizen en de FDA plegen te werk te gaan naar de achtergrond. Idem de aftakeling waarmee Aids gepaard gaat. Had daarmee een docu/reality show feel.

Ik begon hier toch wel met enig wantrouwen aan : zodra de eerste foto's van een extreem vermagerde McConaughey naar buiten kwamen "wist" ik al dat dit hem bij de Oscars op z'n minst een nominatie zou gaan opleveren, en in combinatie met zijn pogingen om een imago-switch te maken kon ik het niet nalaten om hem van effectbejag te verdenken. Al na een paar minuten was ik echter helemaal om en vergat ik zelfs bijna dat ik naar McConaughey zat te kijken, zodanig was hij verdwenen in zijn rol (hioewel dat eeuwige Texaanse accent van hem me nog altijd soms op de zenuwen werkt, maar ja, dat kun je hem bij déze rol moeilijk verwijten). Het verhaal lijkt voorspelbaar volgens het de-eenling-versus-het-systeem-principe, maar speelt zich toch onder dergelijke levensbedreigende omstandigheden en met zulke maatschappelijke urgentie af dat de hele film tot de laatste snik boeiend blijft, mede vanwege de prachtige rol van Jared Leto (die nog extra diepte krijgt door het schrijnende bezoek dat hij aan zijn vader brengt). Twee terechte Oscars, hoewel ik me bij die van Leto onwillekeurig afvroeg waarom de Academy indertijd geen aandacht had geschonken aan een andere rol waar déze me steeds aan deed denken, die van Philip Seymour Hoffman in Flawless (1999). Al met al een prachtige film. Humor: toen Adruitha Lee en Robin Mathews hiervoor de Oscars voor de Best Achievement in Makeup and Hairstyling ontvingen kostten die beeldjes vermoedelijk (veel) meer dan hun budget voor de film: dat was namelijk maar liefst 250 dollar...

Een indrukwekkende film over een redneck cowboy die constant drugs gebruikt, zuipt, met vrouwen rondneukt en niks van homo's moet weten, die als gevolg van zijn levensstijl hiv, aids, en nog 30 dagen te leven krijgt.

Via een omweg met een dubieus middel en een ontmoeting met een travestiet/transgender (die zeer geloofwaardig wordt gespeeld door Jared Leto) slaat hij helemaal om en wordt hij een groot aanhanger van natuurlijke(re) voeding en geneesmiddelen. Hij komt zelfs op voor zijn trans zakenpartner en probeert hem/haar van de drugs af te houden - een omslag die me deed denken aan de Stasi-agent uit das Leben der Anderen (wat zich nota bene in dezelfde tijd afspeelt maar desondanks in een totaal andere wereld).

Het verhaal blijkt gebaseerd te zijn op een waargebeurde geschiedenis. Al was dat niet zo, had ik het nog steeds een indrukwekkende film gevonden!

Een film met een zeer degelijk plot, maar het is toch vooral het acteerwerk van Matthew McConaughey en Jared Leto dat de film iets extra's geeft. McConaughey zet een uitstekende rol neer en draagt de film voor een groot deel. Veel van de bijrollen zijn namelijk niet al te interessant, op die van Leto na. Wel een interessant thema, dat zeer gedegen wordt uitgewerkt.

“Let me give y'all a little news flash. There ain't nothin' out there can kill fuckin' Ron Woodroof in 30 days.”

Uitstekende film. Het verhaal is interessant, de combinatie van drama en humor is perfect en Dallas Buyers Club heeft met McConaughey een ijzersterke hoofdrolspeler. De Oscar is helemaal verdient. Hoe de farmaceutische industrie in elkaar steekt is soms hemeltergend, en de invloed die het uitoefent op artsen is bedenkelijk.

Maar de film is ook een menselijk verhaal over de aan aids lijdende Ron Woodroof, die geen genoegen neemt met zijn diagnose van 30 dagen en alles probeert om aan de beste medicijnen te komen. Regisseur Vallée kiest er wijselijk voor om van Woodroof geen held te maken en ook zijn zwakke kanten bloot te leggen. Sterk acteerspel ook van Leto en Garner, en het samenspel van dit trio levert schitterende scènes op. Dallas Buyers Club is een mooi portret over mensen die er alles voor over hebben om te overleven.

Een geweldige film van hoe een man besmet met aids moet optornen tegen de wet en de farma-industrie met al zijn regeltjes en wetten. Akkoord dat er één en ander gereguleerd moet worden. Akkoord ook dat één en ander veilig moet zijn of moet worden uitgetest. Maar voor vele farmabedrijven staat het woord 'nobel' niet in het woordenboek en denkt men louter aan de grote dollartekens en de machtspositie die men verworven heeft en tracht te behouden of te versterken. Hemeltergend is het dan om als mens, die op sterven na dood is en iemand die niets meer te verliezen heeft, te moeten aanhoren dat je een speelbal geworden bent van deze praktijken.

Genoegzaam bekend ook hoe het maatschappelijk denken was in de jaren 80 over aids. Je ziet het ook terugkomen in de film Philadelphia met Tom Hanks. Aids wordt beschouwd als een besmettelijke ziekte (aanrakingen zijn uit den boze, er worden zelfs mondmaskers uitgereikt). Aids is de ziekte van de homoseksuelen, het is een vorm van immanente gerechtigheid. Homo's zijn de paria's net zoals de pestlijders en melaatsen uit de Middeleeuwen.

Dallas Buyers Club vertoont het menselijk verhaal van Ron Woodroof die te horen krijgt dat hij aan aids lijdt. De precieze oorzaak is me niet geheel duidelijk (onveilige seks of intraveneuze drugs), maar het waren zéker géén homoseksuele contacten. Woodroof, fantastisch vertolkt door de haast onherkenbare Matthew McConaughey, wil zijn diagnose, het oordeel van de dokters en het maatschappijdenken het tegendeel bewijzen door verder te gaan, desnoods via een illegale handel in niet goedgekeurde medicatie (wat niet hetzelfde is als illegale medicatie zoals hij fijntjes opmerkt). Het samenspel met Leto is super. Niets voor niets vielen beiden meermaals in de prijzen voor hun prestaties (zoals het acteren zelf als de inspanningen vooraf om hun rol zo geloofwaardig mogelijk te maken).

De film slaat aan, maar écht aangrijpend werd het net niet en in werkelijkheid verliep het ook niet zoals Hollywood het hier beschrijft. Desalniettemin een prima film waarbij ik vooral de uitstekende acteerprestatie onthoud.

Intrigerende film met een biografische poot en vooral een bijzonder sterke vertolking van Ron. De film doet je nadenken over bepaalde huidige procedures alsook het motto om niet zomaar je hoofd te laten hangen bij een of andere tegenslag (hoe erg die ook moge zijn). De romantische inslag vond ik hier wel een beetje overbodig en niet nodig en het geheel trekt zich ook net iets te lang. Daarom niet dé topper, maar zeker wel de moeite waard om te zien

Een verhaal met veel clichés in een gekende Hollywoodverfilming. Maar de cast maakt veel goed en het onderwerp is nog best boeiend. Hier blijft voor mij weinig van hangen. De personages zijn niet slecht, maar er is weinig meeslepend aan het verhaal zelf. Ook de sfeer van de jaren '80 zie je hier te weinig. En dan de geforceerde symboliek van de rodeo-wereld. Niet echt de klassieker die het uit lijkt te schijnen.