La Vie Nouvelle (2002)

Ik krijg enkel de mogelijkheid om een Frans of Belgisch adres in te vullen. Of lees ik het fout? Ben niet zo thuis in het frans.

Dit staat op de site:

Nous livrons livres, CD, DVD et vidéos dans tous les pays du monde à l'exception de la Corée du Nord, de Cuba, de l'Iran, de l'Iraq, du Soudan, de la Syrie et des zones non desservies par les services postaux.

Misschien moet je het Noord-Koreaanse voetbal niet zo'n warm hart toedragen...

Maar Nederland zou gewoon moeten lukken.

Ik geloof dat het gelukt is. Bruce bedankt voor het aanbod, Mochizuki voor de mental support.

Pakketservice zou aardig zijn na je viewing

Moeilijk te beoordelen film. Zou ik deze film moeten waarderen in de catogorie "meest depri-film aller tijden" dan zou deze film van mij het allerhoogste cijfer krijgen, want deprimerender kan het volgens mij haast niet. Hoewel ik wel enigszins moest denken aan "Irréversible" van Noé gaat de vergelijking toch niet helemaal op. Bij "Irréversible" had je na de verkrachtingsscène het ergste achter de rug. Maar niet bij deze film die naar het einde toe alleen maar erger werd. Met de laatste 20 minuten had ik daarom ook behoorlijk moeite. Dat er in de film bijna geen dialogen waren verhoogde imo alleen maar de zeer naargeestige sfeer en de depri soundtrack hielp daar ook nog een handje aan mee. Waarom deze film in de synopsis staat beschreven als een drama begrijp ik eigenlijk niet zo goed. Deze film is voor mij pure horror. Die zwart-wit scène is daar toch een duidelijk bewijs van en dan zullen we het nog maar niet hebben over de scène waar een van de mannen door honden wordt verscheurd.
Hoe ik deze film nu verder moet waarderen is moeilijk. Voorlopig houd ik op een 3,5* want ik denk niet dat ik deze film snel ga herzien, mocht ik hem ooit willen herzien. Deze zeer shockerende film leent zich nu eenmaal niet voor een ontspannen avondje filmkijken.

3,5*

Deze moest ik even laten zakken alvorens hier wat neer te pennen.

La Vie Nouvelle zoekt niet de grenzen op, maar gaat er enkel overheen. Een bijzondere kijkervaring, dat zeker. Grandrieux lijkt met een knop alle vrolijke kleuren van het leven te hebben weggedraaid, consequent nihilisme deze film. Eigenlijk een film die zich niet laat vergelijken.

Het effectieve camerawerk, de onheilspellende, obscure, angst inboezemende illbient op de achtergrond, wat soms plotseling op de voorgrond treed en een geweldige sfeer creëert. Een nachtmerrie, maar dan erger. De vergelijking tussen de roedel honden en de mens is snel gemaakt hier.

Erg interessante films maakt die Grandrieux. Zowel Sombre als deze zouden nog wel eens een halfje kunnen groeien. Voorlopig dikke 4*.

Tijd voor een wat minder hosanna commentaar.

La Vie Nouvelle is arthouse van de meest pretentieuze soort, zoals we dat van de Fransen gewend zijn. Dit keer geen ménage à trois, waar de Franse films uit de jaren '60 bol van stonden, maar prostitué bezoekjes in Sofia.

We zien een Amerikaan, Seymour, die valt voor een Oost-Europees hoertje. Hij raakt geobsedeerd en wil haar kopen. Tot zover lijkt het op de plotomschrijving van een roman van Grunberg, ware het niet dat de film dan al 75 minuten bezig is en er verder niets gebeurd is! Dialoog is totaal afwezig en verder zien we wat vage donkere beelden en een enkele seksscène. Het camerawerk is overigens vreselijk slecht; alsof Muhammed Ali en Michael J. Fox samen de camera mochten bedienen.

Naar het einde toe worden er nog wat leuke foefjes toegepast, zoals een infra-rood scène, terwijl de schellen door merg en been gaan (is dat muziek?). La Vie Nouvelle kan ik met de beste wil van de wereld geen film noemen; hooguit experimentele videokunst. Kijken op eigen risico dus. Voor het bloot: 1*.

Door de pakketservice kam ik bij deze cinéast, na het goede Sombre ben ik gelijk achter La Vie Nouvelle aangegaan. Echt mijn cup of tea dit, ik hou wel van dit soort beklemmende surreële nachtmerries (zie mijn top 10) maar Grandrieux is toch wel een geval apart. Een vleugje Lynch misschien maar vooral veel raakvlakken met Noé, ook zo'n cinéast die heel hoog in mijn achting staat. Grandrieux is het best te definiëren als een Noé on acid. Althans voor mij.

Want de nachtmerries van Grandrieux, is de overtreffende trap van wat Noé brengt. Deze La Vie Nouvelle is gewoon één akelige kijkervaring. Desolate en magistrale sfeerschepping, veel gespeel met audio en ook via beeld weet hij een uiterst ongemakkelijke sfeer neer te zetten. Subliem! Erg veel cinematografische hoogstandjes trouwens, wat ook een pré is bij dit soort 'voelbare' cinema. Want dat is iets waar Grandrieux in uitblinkt: 'voelbaarheid'.

Erg ongemakkelijke en akelige kijkervaring dus, en zo hoort een film als deze te zijn. Dat mag natuurlijk nooit een kritiekpunt zijn, dan gaat de essentie je wel enigzins voorbij. Ik ben totaal blown away, ik hoef er ook niet over na te denken dit in mijn top 10 te gooien, en hoog ook. Een Irreversible in het kwadraat zeg maar.

Kun jij deze niet in de pakketservice gooien Naomi Watts? Ben hier toch ook al heel lang erg benieuwd naar

Maak daar maar x2 van . Je recensie maakt m'n ongeduld er niet kleiner van btw.

Deze is niet op dvd, helaas! Dat wordt pindakazen dus...

Hij is wel op dvd. Verkrijgbaar bij Amazon.fr Geen ondertitels, maar er schijnt toch nauwelijks tekst te zijn.

Heb 'm liggen, maar wacht op een moment dat ik 'm ook durf te kijken....

Geen tekst inderdaad. Wel wat Parkinson camerawerk in een ranzige donkere peeskamer. Het is maar waar je van houdt.

Ik ga nog liever zelf naar de hoeren, dan deze film nog een keer te moeten zien.

Ik heb hem gedownload, en inmiddels beesteld, als ie binnen is wil ik 'm best beschikbaar stellen. Als er enige animo voor is omdat er subtitles ontbreken. Al zit er inderdaad weinig tekst in. Dit is echt wat voor jou als ik je enthousiaste posts bij Irreversible zo lees.

In dat geval wil ik die dvd ook wel. Erg duur zeker?

13 euro. Geen geld dus.

Klikt redelijk duister. Heeft echter alleen drama als genre. Wat is het nou?

Het is een psychologisch drama in de trant van Irrevirsible en Trouble every day. Hopelijk weet je zo genoeg?

Na het overweldigende Sombre maar meteen eens La Vie Nouvelle geprobeerd. Sommigen zullen zeker de voorkeur geven aan deze misschien wel ambitieuzere film. Persoonlijk gaat mijn voorkeur toch uit naar het intiemere en gevoeligere Sombre.

Ook La Vie Nouvelle is weer een zeer lichamelijke prent geworden, waar veel energie vanuit gaat. De camera beweegt impulsief en de kleuren zijn bij momenten prachtig. Visueel dus opnieuw subliem.

Maar het deed me gewoon beduidend minder allemaal. Zeker intrigerende cinema, maar verder dan 3* kom ik na een eerste visie niet.

Pfoe, sommige recensies hier hebben me wel heel erg benieuwd gemaakt! Atm aan het pindakazen voor op de digitale stapel

Tegenvaller.

Licht uit, koptelefoon op, volume omhoog en kijken maar.

Het begint er goed met al die oude mensen maar al snel wordt het een erg vervelend filmpje, niet voor mij bestemd dit.

Ik was ook erg moe, maar na al die reacties te hebben gelezen hier, dacht ik dat de film mij wel zou wakker houden, niet dus.

Er worden veel vergelijkingen met Irreversible gemaakt en daar kan ik wel bij inkomen, maar totaal andere opbouw. Irreversible is meer een achtbaanritje en dit is meer een saaie wandelingetje met teveel tussenstops en op het einde van de wandeling word je getrakteerd op mooie beelden en redelijke zieke beelden maar of ze het waar zijn...

Maar dat was wel prachtig die dansscène was erg vet en dat stuk waarin alleen lichaamswarmte te zien was, was brrrrr.

Maar sukkelde veel in slaap met beelden die niet boeiend waren, keek misschien wel 10 keer op de klok. Soms dacht ik is dit wel de goede film die ik aan het kijken ben. Het einde was wel erg sterk maar in het algemeen faalt de film in mijn ogen.

Irreversible in het kwadraat, een hoopvolle opmerking die eindigt in teleurstelling in het kwadraat.

1.5

Vage shit. Een film met bijzonder weinig dialoog, deze La Vie Nouvelle. Dat zorgde er aan de ene kant voor dat de film me soms erg mee wist te slepen - helaas werd het aan de andere kant soms wel érg saai en oninteressant daardoor. Maar oké, de film kent genoeg intrigerende scénes.

Sowieso begint de film zeer sterk; die camera die dicht op de huid (het hoofd) van de verschillende mensen zat - ik zat steeds op een schrikmoment te wachten, al kwam die niet. Daarnaast is de zwart-wit scéne geweldig, de haarknip-scéne sterk, het pak slaag pijnlijk en het einde ook weer bijzonder naargeestig (zoals zo'n beetje de hele film), maar geslaagd. Er gebeurt toch genoeg boeiends.

Toch kom ik (na een 1e kijkbeurt) niet verder dan een degelijke voldoende. Vooral omdat de film wat teveel saaie momenten kent, al kwam dat misschien ook omdat ik nogal moe was. De aanval van die honden is ook eng trouwens, damn! Cameravoering + muziek was ook prima. Apart, maar goed.

Vandaag op de mat, gekeken. Ik was overigens allang weer vergeten dat ik deze besteld had. Leuke verassasing zo op de donderdag morgen. Een bak fruit loops, boogeyvrouw op schoot, het onheil over me heen laten komen. Weggeblazen, zonder pardon. Recensie volgt zodra ik herstelt ben van deze Franse prachtmerrie.

Edit: Wil overigens volgende week de dvd wel in de pakketservice gooien als dat nog niet gedaan is.

Tja maxcomthrilla, wat moet je hier nou over zeggen hea?

"Sombre" vond ik zeer interessant alleen een beetje jammer dat het beeld 70% van de film zo donker was dat je geen ene moer zag.

Dat geintje laat de regisseur hier dus achterwege en zo zien we weer iets meer van z'n nihilistische film, die raakvlakken heeft met Irreversible en met David Lynch.

Dit is een nog meer arty variant op Lost Highway/Mulholland Drive.

Vrijwel zonder dialoog, expliciete sex-scenes (en niet van de tedere soort), noisy drones op de soundtrack en een simpele plot waar de hele film om heen gebouwd is.

Hypnotiserend en ik ben zeker benieuwd naar meer van Philippe Grandrieux.

Man man man, soms heb je van die films, dan weet je even niet waar je het over moet hebben. La Vie Nouvelle is zo'n film, een erg zware film. Het is een uitzonderlijke nachtmerrie, een wereld zonder greintje optimisme. Duister, agressief...verwarrend en uitdagend. Grandrieux maakt creeërt een perfecte nachtmerrie.

En daar hou ik van! Niets gaat boven surreële films, en wat dat betreft is dit echt top-notch. Sowieso is de belichting echt van een buitencategorie, ongelooflijk hoe Grandrieux vaak de hele omgeving weg weet te laten en de kijker laat verdrinken in deze achtbaan van kwade emoties. Een gruwelijke visuele trip, waar bijv. die zwart/wit scene en de dans scene echt zwaar memorabel zijn, behoren met gemak bij de mooiste scenes die ik ooit heb gezien.

Het onnavolgbare, onbegrijpelijk en expliciete karakter van de film is vrij disturbing. Het is niet direct heel schokkend, maar gewoonweg een erg nare shitload aan sfeer, het kruipt echt onder de huid. De begin scene zuigt je al meteen mee in die diepe put van..onheil. 5 dikke sterren.

Briljant stukje audio visuele poëzie. Wel erg duister. Jeroentjuhhhhhh hierboven omschrijft het perfect.

5*

Weet iemand wat er in die ''zwart-wit''-scene nu werkelijk gebeurt? Hebben een aantal mensen daar bijv. bebloede gezichten? Zijn de vrouwen daar gelijk de honden die een klant(en) verscheuren? Of wat? En wat stelt het einde voor, wanneer de jonge Amerikaan plots met een andere prostituee ligt en begint te schreeuwen?

Ik hou me aanbevolen voor uw interpretatie!

Verder vooral eens met Zandkuiken.

Eigenlijk niet meer dan losse beelden die hier en daar wel interessant zijn, maar tegelijkertijd ook tergend langzaam en vervelend. Het oost-europese wereldje van prostitutie en vrouwenhandel wordt duister gebracht in de vorm van een nachtmerrie. Toch vond ik de film nergens eng of spannend noch riep het enige emotie op. Na een uur was ik behoorlijk verveeld, want in tegenstelling tot wat andere berichten hier vertellen, vind ik de film niet zwaar en ook niet bijzonder pakkend. De visuele stijl en audio zijn aardig en sfeervol, maar de vele close-ups en wazige beelden gaan na een tijdje vervelen. Met name het gebrek aan enige vorm van opbouw en verloop doden deze film en dialoog is er ook amper. De 2,5* is puur voor de audiovisuele eigenschappen. Maar het blijft wat mij betreft een halve film. Alleen écht leuk voor de mensen die geilen op films die alleen audiovisuele kwaliteiten vertonen.

Blijkbaar heb je niet echt in de vibe van de film gezeten. Toch wel een vereiste om deze film op waarde te schatten. Als je hier de emotie niet van voelt, mis je nu net waar de film op in speelt.