Life (2017)

Hoewel niet per definitie een slechte film, zitten er wel behoorlijk wat ergerlijke elementen in. Iedereen zit te koekeloeren door het venstertje hoe Calvin zich tegoed doet aan een bemanningslid. Daarna komen ze pas op het idee om tot handelen over te gaan. Het isoleren van Calvin duurt nogal lang, wat best ongeloofwaardig is. Verder is het grafisch allemaal wel in orde, maar man man, wat een amateuristische bemanning...

Alien revisited

Life is een herwerking van de Alien films. Zelfde concept (een bemanning in de val met een alien) maar in een ander jasje; iets meer op spektakel en wat minder op spanning. Er zijn in de loop der decennia al heel wat matige tot slechte ripoffs geweest, maar deze is toch wel een vrij goeie. Een primitieve levensvorm moordt zich een weg door een ruimtestation. De procedurele gesprekken zijn niet altijd interessant om volgen, maar visueel is er veel te genieten en het wezen is beangstigend door zijn kracht. En dan eindigt het nog met de slechtst mogelijke afloop die je je maar kon indenken en waar ik even stil van werd.

“Don't open. No, no, no.”

Life is een samenraapsel van verschillende films, maar maakt daar wel een spannende, sfeervolle en op het laatst zelfs originele film van. Behalve de heerlijke twist op het laatst weet je precies wat er gaat komen, maar Life weet dat zelf ook. Regisseur Espinosa schuwt de clichés niet en richt zich op de sterke punten. De acteurs doen het goed, de kleine ruimtes zorgen voor een ijzingwekkende spanning en visueel ziet Life er spectaculair uit. En het einde is sterk gedaan, maar er hoeft van mij geen sequel te komen. Laat het aan de verbeelding van de kijker over.

“I feel hate.

I feel pure fucking hate for that thing.”

Een ruimtestation dat terugkeert van Mars met een eencellig organisme. Een wetenschappelijke doorbraak en het bewijs dat er inderdaad leven op Mars is. De euforie slaat echter snel om als blijkt dat dit lieftallig organisme, dat algauw het koosnaampje “Calvin” krijgt, een bedreiging vormt voor de complete bemanning. En naderhand bekeken een gevaar betekent voor het gehele universum. Incluis de vreedzame planeet aarde. Want voor ze het weten groeit deze eencellige buitenaardse vriend uit tot een flink uit de kluiten gewassen zeemvel. Algauw begint het bemanningsleden te vermorzelen en te verorberen. Blijkbaar beschikt het ook over een ongekende intelligentie waardoor het kans ziet om uit het observatie lab te ontsnappen. En dan is het aan de rest van de bemanning om ervoor te zorgen dat het buitenaardse wezen, dat zich verplaatst als een Patrick Star doorheen het ruimtestation, niet arriveert op het aardoppervlak.

“Life” is nog eens zo’n rasecht zenuwtergend SF-verhaal . En in tegenstelling tot Arrival heeft het buitenaards ruimtewezentje hier geen goede bedoelingen. Dat er algauw vergelijkingen worden gemaakt met de “Alien” saga is onvermijdelijk. Dezelfde omstandigheden en omgeving zorgen voor een gelijkaardig kat-en-muis spel waarbij het overleven een centrale plek inneemt. Maar zelfs met dit in het achterhoofd kan ik alleen maar constateren dat de film met een sneltreinvaart voortraast. Voordat ik het besefte was het spannend verhaal al uitverteld. Het einde is niet echt verrassend maar zal waarschijnlijk nog enkele dagen door je hoofd blijven spoken. Er werd ook opvallend veel keren “It’s beautiful” gezegd. Dan je weet je al op voorhand dat het niet goed zal aflopen.

Het verhaal op zijn eigen is dus niet denderend origineel en werd al ontelbare keren verteld in het verleden. Maar visueel is het wel een pareltje. Het ruimtestation is tot de puntjes uitgewerkt en ondanks dat het een enorm gevaarte is, heb je toch de indruk dat de bewegingsruimte nogal beperkt is, waardoor je dat claustrofobisch effect krijgt. Maar vooral het voortbewegen van de bemanningsleden in gewichtloze toestand is fascinerend. Het kantelende en draaiende station zorgt ervoor dat je op bepaalde momenten de onderkant niet meer van de bovenkant kunt onderscheiden. Ik ben er zeker van dat de CGI afdeling aardig wat werk heeft moeten verzetten om het zo realistisch mogelijk te maken. Zelfs de bloederige scenes worden ineens boeiende fragmenten waarbij gedemonstreerd wordt hoe druppels bloed zich in gewichtloze toestand gedragen.

Ook over de cast geen slecht woord. Het zijn stuk voor stuk oerdegelijke acteurs die hun steentje bijdragen in deze spannende ruimtehorror. De meest bekende namen zijn vanzelfsprekend Ryan Deadpool Reynolds, als de spacecowboy Rory Adams die satellieten uit de ruimte plukt en als eerste een reglement aan zijn laars lapt, en Jake Gyllenhaal (toch wel mijn meest favoriete acteur op dit moment) als David Jordan, ex-marinier die het wereldrecord “verblijf in de ruimte” op zijn sokken verbreekt omdat hij een hekel heeft aan het leven op aarde. Hiroyuki Sanada, die in The Railway Man een voorname rol wegkaapte, krijgt in “Life” de meeste menselijke rol op het moment dat hij live de geboorte van zijn kind meemaakt aan boord van de ISS. Rebecca “Mission Impossible” Ferguson, Olga Dihovichnaya en Ariyon Bakare vormen de rest van de bemanning die zich reppen doorheen het ISS om het flapperende ruimtewezen te ontlopen (of is het ontzweven?).

Ondanks de vanzelfsprekende overeenkomsten met “Alien”, weet Daniel Child 44 Espinosa een enge, duistere en intense film af te leveren. Het zal wel geen klassieker worden als “Alien”, maar geslaagd is de film wel op meerdere vlakken. Ik hoop wel dat indien toekomstige Mars-expedities ook maar de geringste vorm van één of ander buitenaards leven ontdekken, ze zo verstandig zijn om het links te laten liggen en vooral niet mee te nemen als een soort trofee om mee uit te pakken hier. Voor filmliefhebbers die nog niet de kans hebben gehad om “Alien” te zien (onvoorstelbaar in mijn ogen, maar toch), zal deze retespannende SF zeker de moeite waard zijn.

3.5*

Uiterst vermakelijke Alien-ripoff. Het verhaal is niet meer dan de ontdekking van een kwaadaardig, buitenaards organisme dat ontsnapt en wel zin heeft in een astronautenhapje. Ik heb bijna continu op het puntje van mijn stoel gezeten, dus het verhaal hoeft naar mijn mening ook niet veel meer te zijn.

Toch een erg fijn subgenre dit. Buitenaardse organismen - of aliens zo je wilt - die jacht maken op mensen om ze vervolgens op een afzichtelijk en pijnlijke manier te verorberen. Ik ben dan ook erg te spreken over de vormgeving van de alien die al snel de naam Calvin krijgt. De octopus on steroids komt dicht in de buurt van hoe ik me echte aliens voor zou stellen, als ze al bestaan. Geen enorme schedels zoals de Xenomorph of vlijmscherpe tanden, maar kleine, slijmerige wezens die snel leren, immuun lijken en zich als een plaag voortbewegen. Maar hee, niets tegen de Xenomorph.

Het verbaasde me dat Ryan Reynolds een relatief kleine rol had, helaas. Dat had dus te maken met zijn drukke schema. Het is meteen de indrukwekkendste kill en de kennismaking met de wreedheid van het beestje. Erg smerig en realistisch in beeld gebracht, bijna voelbaar. Wat volgt is een klopjacht op de bemanning die soms niet heel logisch handelen, maar soit. Toen vervolgens Kat ook op heldhaftige wijze in d'r helm stikte maakte me dat steeds minder uit. Lekker claustrofobisch. De cast acteert naar behoren, Gyllenhaal is ook hier weer uitstekend. Toch knelt het een beetje dat er hier en daar een behoorlijke plothole in zit.

Het einde is helemaal top en eigenlijk beschamend dat ik het niet aan zag komen. De fantastische score maakt het gevoel van machteloosheid nog wat completer. Een vervolg hoeft niet per se, al kijk ik nu al uit naar een volgende horror in space.

De cast is redelijk nodeloos zwaar ingezet en heeft geen enkele bijdrage aan het flinterdunne Alien-alike verhaal. Verbaas me er dan ook over dat Gyllenahaal zich hiervoor leent.

Aan spanning en leuke CGI ontbreekt het niet maar het ''luikje open luikje dicht'' fenomeen kennen we nu zo'n beetje wel. Ongetwijfeld komt er een leuk tweede deel naar voren maar dat zal niet met dezelfde cast zijn. De titel "Life" (een redelijk pretentieuze titel) en de cast zijn natuurlijk pakkend maar het geheel had beter afgeweest met een predator achtige actietitel en een andere crew om zo de verwachtingen beter te managen.

2,5.

Prima vermaakt met deze film. Ook de cast doet het goed. Spanning en vaart zitten ee goed in.

Eindelijk gezien.

Eigenlijk weet je al vanaf het allereerste begin hoe het af zal lopen, maar er zaten toch enkele verrassende, onverwachte scenes in die het spannend maakten. Helaas bleven enkele karakters nogal vlak en eendimentionaal, waardoor de imposante cast niet geheel tot hun recht kwam in sommige scenes. Gyllenhaal en Ferguson waren goed, Reynolds als personage wat irritant en in een wel erg kleine rol. Maargoed, dit soort films moet het ook niet hebben van al te ingewikkelde verhaallijnen en karakters - het draait toch bovenal om Calvin Goede special effects, voldoende vaart in het verhaal, waardoor het al met al toch een prima film is geworden. Geen meesterwerk, maar zeker genietbaar.

3,5 *

IK had met deze cast eigenlijk gehoopt op een betere film dat dit. Wat een dertien-in-een-dozijn voorspelbare flauwekul is dit zeg. Je vraagt je af wat iemand als Jake Gyllenhaal (die toch altijd zijn rollen erg goed kiest) hier in zag.

"Life' in ruim anderhalf uur aan platte karakters die de ene naar de andere domme beslissing maken en de ene naar de andere catastrofe die uit de lucht komt vallen. De eerste twintig minuten of zo zijn nog redelijk te doen, daarna volgt een weinig overtuigende reeks aan dommigheid en toevalligheden, zoals een hermetisch afgesloten laboratorium waarbij dan toch opeens een vluchtweg ontstaat als nota bene de sprinklers afgaan (alsof het lab in de fik vliegt niet tamelijk voor de hand liggend zou zijn).

De film gaat voor een soort van "Alien" vibe maar spannend wil het eigenlijk geen moment worden, en om dat te verhullen wordt er maar vooral heel hard en heel luid bombastiche muziek door de luidsprekers gepompt en wordt er een lading goedkope trucjes tegenaan gegooid. En dan het einde..tsja...mijns inziens erg flauw en voorspelbaar.

Het ziet er allemaal mooi gemaakt uit, dat wel, en Ferguson en Gyllenhaal weten er nog wel iets van te maken, maar het is uiteindelijk niet voldoende.

Misschien moet ik echt dit genre links laten liggen in het vervolg...

Ondanks het genre wordt de film best wel realistisch weergegeven. Natuurlijk zullen er een paar dubieuze scènes in zitten, maar voor het grote deel is het redelijk allemaal aanvaardbaar. Het grote pluspunt van de film is dat het boeiend blijft tot het einde. En voorspelbaar zou ik toch niet zomaar durven zeggen tenzij je al op voorhand iets meer hebt gezien. Dus laat de film komen zoals hij is en dan wacht je zeker een aantal verrassingen. De cast is degelijk en de special effecten zijn dik in orde. Het wezen Calvin is leuk ontworpen en onderscheid zich gemakkelijk van de meeste creaturen die in de sf-films voorkomen. Het idee rond dit wezen vond ik goed gevonden. Het tempo van de film is hoog want er val genoeg te beleven. Er zitten ook een paar toffe bloederige scènes in Life die echt knap in beeld worden gebracht. 7/10

Ondanks de voorspelbaarheid een prima film. Zeker qua opbouw, spanning en geluid. Allemaal dik voor elkaar. Na het debacle van Arrival is dit echt een verademing. En ik vond het toch wel knap hoe ze de spanning zo lang konden volhouden. Het laat je gewoon niet los. Vond het monster ook een heerlijk ding. Over ding gesproken, het had natuurlijk wel iets weg van The Thing. Ook het eind zat prima in elkaar met een toch wel verassend einde onder het motto foutje bedankt; systeemfout. Moest er eigenlijk wel om lachen

Visueel zat ie ook knap in elkaar. Okay het mag er dan niet al te realistisch uitzien, persoonlijk houd ik wel van dit soort films. Prima vermaakt deze avond.

Leuker dan ik had gedacht. Had nogal lage verwachtingen hiervan omdat ik het idee had dat het wat herhaling had van Alien. Ik zie wel veel inspiratie van die films, maar het heeft ook wel een eigen karakter wat deze film prettig maakt om weg te kijken. Leuke twists zitten er ook in (niet te overdreven, in de trend van: "Ja hoor" plot twists).

Jake Gyllenhaal, Rebecca Ferguson en Hiroyuki Sanada vind ik het beste in deze film naar voren komen. Ook Ryan Reynolds doet het goed alleen heeft hij wat weinig screentime, maar dat maakt ook niet heel veel uit.

Niet geheel vreemd dat deze Life nogal wordt vergeleken met Alien. Inhoudelijk dan ook zonder meer vergelijkbaar. Probleem is dat Life echt zwak start en het na een half uur pas wat meer op gang begint te komen. Toch had ik moeite om écht in de film te kunnen komen, want het tempo lag mij niet goed genoeg en qua spanning vond ik het ook erg tegenvallen. Ik had op meer gehoopt mede dankzij de cast (met name Gyllenhaal en Reynolds) en vond het dan ook een stuk minder dat Reynolds al zo snel overlijdt. Sfeervol was het wel, maar dat vond ik ook gelijk één van de betere punten aan Life. Als totaal had ik er zoveel meer van verwacht.

Ridley Scott, this is how it's done. Espinosa doet wat Scott had moeten doen. In plaats van het wiel opnieuw uit te vinden met al die filosofische nonsens gaat Espinosa hier terug naar de roots in een zeer onderhoudende film.

Film wordt vakkundig opgebouwd en ik moet zeggen dat de Alien er bijzonder gaaf uit ziet. Espinosa weet een uitstekende spanningsboog te creëren wat uiteindelijk eindigt met een geweldige climax. Soundtrack is op zich wel okay, maar wat je op het einde hoort had je nog wel wat vaker tijdens de film mogen horen. Je had een nog grotere spanning kunnen creëren als je wat meer met filters en climaxen had gewerkt, zoals ze dat heel slim deden in Gravity. Desondanks was dit een spannende rit met net de nodige horror. Adembenemende shots ook, in dat opzicht heeft Gravity echt wat los gemaakt. Ik denk niet dat het hier eindigt voor Espinosa wat betreft Alien sci-fi achtige films, hij heeft er zeker de talent voor.

Fijne SF film die helaas wel de prijs betaald voor een ongebalanceerde cast. Naast een aantal prima acteurs (Gyllenhaal, Reynolds) steken een paar anderen hier erg slecht bij af. Dat haalt het gemiddelde toch wat naar beneden. Maar buiten dat was 't wel genieten van de awesome alien en de intelligentie die 't tentoonspreid. Natuurlijk is het allemaal 'been there, done that' maar ach, zolang het lekker wegkijkt heb ik daar eigenlijk geen problemen mee.

3,5*
7/10 (IMDB)

Oei.

Van Life had ik een soort Alien verwacht. En Life kwam er ook op sommige stukken wel in de buurt. Alleen Life pakte de spanning volledig mis. Ik heb nergens in het puntje van mijn stoel gezeten, en volgens mij was dat wel de bedoeling.

Het wezen "Calvin" was wel leuk gedaan. Zeker grappig om te weten, aangezien ons universum enorm groot is, dat deze wezens misschien wel degelijk bestaan. Hele andere organisme, heel mooi om te zien. Ook de CGI was wel leuk gedaan.

Alleen ik had toch wel moeite met mijn aandacht erbij te houden, het was op vele stukken nogal saai. Zelfs bij zo'n verhaal als dit waar ik meestal mijn aandacht er wel bij heb is dat niet gelukt. Jammer.

Een goede Horror/SF/Thriller film...

Spannend verhaal (wel pff Horror)...

Perfect mooi gemaakte SF...

Zou maar geen test doen...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Ryan Reynolds, Hiroyuki Sanada en Jake Gyllenhaal

spelen zeer goed...

Prima camerabeweging...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Spannend laatste slot...

Life finds a way.

Een crew, een ruimteschip, een vreemde levensvorm, een te nieuwsgierige wetenschapper en no where to go. Dit soort films houd ik wel van. Scott heeft natuurlijk met zijn Alien de weg vrij gemaakt voor dit soort films. En er zijn maar weinig films die ook maar een beetje in de buurt komen. Life is er ook zo eentje. Het verhaal bewandelt netjes alle paden binnen dit subgenre. Erg netjes, want er wordt wel degelijk kwaliteit afgeleverd. Het is dan ook meer het "been there, done that" gevoel wat je tijdens het kijken krijgt, wat er voor zorgt dat je de film wat gelaten over je heen laat komen. Echter wordt de film in het laatste half uur behoorlijk goed en sluit het af met echt een geweldig einde, wat het niveau van de film behoorlijk omhoog haalt.

Misschien weinig verrassend. Wel erg kundig gemaakt en uiteindelijk erg vermakelijk en, again, een fantastisch einde.

Spannende en goedgemaakte SF-thriller. Het enige probleem met de film is dat zij clichématig en voorspelbaar is omdat het idee – 10 kleine negertjes en een ruimtemonster als moordenaar – al vaak tot film is gemaakt. De film zal daarom vooral op een nieuw filmpubliek indruk kunnen maken; mensen met enige filmervaring raden vanaf het begin al correct hoe de film zal verlopen. Het helpt ook niet dat zelfs de crew in de film al snel inziet dat ze kansloos zijn en de hoop zelf ook al opgeven. Hooguit is het verrassende en aardige dat bij deze film helemaal niemand overleeft, hetgeen ook goed past bij de huidige pessimistische tijd.

Wat betreft het cliché- en voorspelbare, is het misschien aardig een vergelijking te maken met The Shape of Water (zie https://www.moviemeter.nl/film/1114681/info/150#4682107): daarin worden bewust filmclichés gebruikt (‘citeert’) opdat de ervaren filmliefhebber die zal herkennen bij wijze van een ode aan de filmgeschiedenis terwijl Life ze gebruikt (‘jat’) om een nieuw filmpubliek te kunnen verrassen met een oud trucje hetgeen Life inferieur maakt.

Waarom pakte me dit niet? Ik heb het idee omdat dat vieze CGI-monstertje visueel voortdurend een vreemd element vormde, men kan veel tegenwoordig, maar dit bleef voor mij losstaand van de rest, niet geïntegreerd in het geheel. Je ziet ook bij het niet te overtreffen Jurassic Park 1 dat modellen soms toch nog beter werken. En dan alweer dat gemene predator-kopple... kennen we ook al langer. En de duistere spanning van, laten we zeggen Alien zat er ondanks alle moeite gewoon niet in.

Maakt het toch een slap aftreksel van zijn voorgangers, ondanks de verder nette afwerking, met wat vleugjes "gravity" hier en daar.

Toch wel heel veel meer dan ik had verwacht.

Het is af en toe nog wel eens bijhouden met die Zweedse regisseurs die in een korte tijd hun heibel in Amerika zoeken. Soms moet je nog even nazoeken of ze nou Snabba Cash hadden gemaakt of Let the Right one in. Nou, in dit geval de strakke misdaadthriller Snabba Cash, en de uitstekende Safe House. Life kan ook zeker in het rijtje thuis.

Zoals gezegd had ik er niet heel veel van verwacht. De recensies waren middelmatig in de kranten meen ik me te herinneren en er werd ook meerdere keren gesproken over een complete Alien Rip Off. Het begin leek ook wel een standaard SFtje te worden waar er inmiddels al velen van zijn, maar toch... met de minuut pakte dat toch wel even anders uit.

Is er leven op Mars? Die vraag stellen we nou al meer dan honderd jaar. In deze film lijkt het antwoord bevestigd te worden; een bemanningsteam in een satelliet ontdekt een stukje weefsel, dat schijnt te kunnen ademen en te bewegen. Daar moet de vlag op uitgehangen worden! Echter lijkt het onschuldige stukje weefsel helemaal niet zo onschuldig te zijn. Dit klinkt cliché, en misschien is dat het ook wel een beetje... maar toch slaat Lapidus hier een hele andere en subtielere richting in. Als kijker wist ik me toch elke minuut mee te leven in de situatie en de claustrofobische angst wist me hier onder mijn huid te kruipen. Geen heldendom, geen eindeloze moed en allerlei trucjes om jezelf te verdedigen... dit is puur overleven. Bijna een beetje The Martian goes to horrorland. De acteurs wisten me stuk voor stuk te bekoren en hadden zo allemaal hun eigenschappen. Ook leuk dat er gebruikt wordt gemaakt van verschillende nationaliteiten, en vooral die Japanner was erg amusant. Ook de rest van de crew speelde erg goed en het monster werkt ook goed mee.

En ja dat einde was rondom genadeloos... en hoe simpel bedacht eigenlijk... boven de zoveelste eindes waarin er op het laatste nippertje een reddingscapsule komt, dat het buitenaardse kwaad wordt uitgeroeid met een zooi explosieven... of dat een zonderling op een planeet toch uiteindelijk nog gevonden wordt en terug naar aarde word gebracht... Echt subliem!

Ervan uitgaand dat dit een leegloper zou worden, heb ik toch nog wel naar een erg sterke SF zitten kijken die aan alle kanten klopt. Waar Ridley Scott het niet heeft gedaan bij Alien Covenant, doet Lapidus het hier wel.

4,5* (Zou eerst 4,0* worden, maar het einde gooit er een schep bovenop.)

Even door het saaie begin heen bijten. En ook daarna volgen nog af en toe wat Amerikaanse emo-drama dialogen. Laat dat de pret niet bederven, want de actie erna is toch wel de moeite waard. En op Blueray kwaliteit ziet het er allemaal ook mooi uit. ‘Calvin’ vond ik goed gemaakt in tegenstelling tot wat hierboven gezegd wordt.

De meeste personages blijven wel wat vlak en oninteressant.

Aardige film

Het plot trok me op het begin aan maar na het kijken van deze Sciencefiction ben ik toch wel wat teleurgesteld in het geheel. Het zoetsappig gekabbel en buitenaards leven op mars viel me wat tegen. Voor mij was het begin van de film nu juist sterker dan de uitwerking naar het einde. Het geheel is niet slecht, maar zeker niet goed.

Deze eens bekeken en ben wel aangenaam verrast door deze film. De film is in het begin nog een beetje aftasten, maar na zo'n half uurtje begint de film echt los te barsten. Hij verveelde zeker niet.

De cast deed het ook prima en visueel zat het ook wel goed.

Het einde was ook geslaagd, net als de film eigenlijk.

Ik was vrij aangenaam verrast met de film Life. Het was vooral Gyllenhaal die me aantrok om de film bij voorrang te bekijken. Het werd een boeiende en vooral vlotte thriller-SF die heel wat weg had van Alien natuurlijk. Ook de gevolgen dat de mensheid moest gevrijwaard worden van zoveel buitensporig geweld was herkenbaar. Ook Gravity doemde bij me op wegens de alledaagse beslommeringen en probleempjes waartegen astronauten in de ruimte bestand moeten zijn. Ook het einde paste hier deels in.

Toch is Life niet zomaar een kopie van Alien en staat hij vrij op zichzelf. In een aantal bodemmonsters van de planeet Mars wordt het allereerste bewijs geleverd van buitenaards leven. Die ontdekking wordt romantisch en vol enthousiasme onthaald op de aarde. Het wezentje wordt Calvin gedoopt en wordt zelfs vernoemd naar een school. Ook aan boord steelt Calvin de harten bij sommige wetenschappers. De transformatie van een aantal kleine cellen naar een sterker intelligenter en vooral groter vijandig wezen gebeurt snel. Het wezen ziet er best goed uit, van een bloempje naar een soort wreedaardige octopus. Ook de gewichtloosheid in de capsule/ruimte wordt erg goed gebruikt.

De film is erg spannend. Het wezen komt erg vaak in beeld en tempo van de gebeurtenissen ligt hoog waardoor de film geen seconde verveelt behoudens misschien voor sommigen het eerste 10 minuten-kwartier. Life is een fijne monsterfilm geworden met een meer dan bevredigend einde via een mooie climax.

Eindelijk deze film ook gezien. En hoewel het begin van de film aan spanning ontbrak en ik de karakters nogal leeg en oninteressant vond, vond ik de alien wel goed gemaakt en eens de alien begint te groeien komt de film toch eindelijk op gang. Wel een beetje ongeloofwaardig hoe snel die buitenaardse evolutie gaat zeg, maar het verhaal moet natuurlijk wel opschieten!

Het al dan niet verrassende einde vind ik wel leuk bedacht, ik had het in ieder geval niet zien aankomen. Ik had gedacht aan een einde à la Gravity, een film waar ik regelmatig aan moest denken bij het zien van Life. Ook aan het veel spannender Alien moest ik af en toe even denken, maar om deze film nu als een soort Alien meets Gravity te bestempelen is misschien wat overdreven, hoewel de makers zeker wel beïnvloed zullen zijn door die twee films.

Al met al een leuke film, zij het geen hoogvlieger en zeker geen meesterwerk! Jake Gyllenhaal, mij vooral bekend van de uitstekende Source Code, vind ik nogal zwak in Life. Ryan Reynolds daar ben ik geen fan van, die ging gelukkig al snel dood. Eyecandy Rebecca Ferguson deed het wel redelijk, ook haar rol was niet bijzonder te noemen.

Hiroyuki Sanada gaf met zijn karakter wel een meerwaarde aan deze film, met zijn gezinnetje dat thuis op hem wacht. De muziek is goed in deze film, niet te bombastisch zoals bijvoorbeeld in Interstellar het geval was.

Soort film als Alien, alleen de nabijheid van onze planeet geeft een extra stuk spanning mee. Het verhaal was voorspelbaar en ik had moeite met mijn aandacht erbij te houden op wat stukken.

Aardige film waarin de bemanning van een ruimtemissie de ontdekkers zijn van bestaan van buitenaards leven. Een weinig originele film met ook een standaard opbouw en verloop. Onderhoudend en de film bevat zeker een aantal spannende momenten en ook het einde is goed. Een van de weinige films waarin de aanwezigheid van Jake Gyllenhaal de film niet beter maakt (zijn rol is dan ook niet interessant genoeg).

Wat een SUPER goede sciencefiction film. Zeer vakkundig gemaakt. Sterke special effects. De alien zag er prachtig uit. De film was ook echt wel spannend. We hebben ons geen seconde verveelt. Jammer dat ik deze niet in de bioscoop heb gezien, want dan was die vast nog spannender geweest. Ik vind het jammer dat mensen schrijven, dat de film niet origineel is. Natuurlijk hebben we het allemaal wel eens eerder gezien, maar er zijn ook genoeg films gemaakt over haaien, zombies, krimi's, oorlog, etc. Het gaat erom dat het totaal plaatje toch wederom verrassend en boeiend blijft. En dag gebeurde zeker bij deze film. Ik ga hem zeker nog eens vaker kijken. De muziek was ook prachtig.

Heerlijke film.

En ik ben tevens dol op Alien. Dat menig hier de overeenkomsten als negatief criterium aanhaalt snap ik niet. Op wat stijlkeuzes na lijkt het inderdaad vrij veel op elkaar. Maar als deze gewoon goed doet wat Alien ook goed deed, hoor je mij niet klagen.

Je valt redelijk midden in het verhaal en setting. De uitleg zit onopvallend genoeg weggemoffeld in de dialoog in plaats van dat er dialoog bedacht is om uitleg aan de kijker te geven; een belangrijk verschil bij dit soort films. Al vrij snel zoeft bijvoorbeeld iedereen gewichtloos door het ruimtestation zonder dat er teveel aandacht aan besteed wordt. Gebeurt te veel in vooral science fiction films.

Calvin is door zijn samenstelling (wat was het: 100% spier, oog én brein) een perfecte dreiging binnen het schip. Ongrijpbaar in vorm en (mooi vormgegeven!) verschijning met nét genoeg houvast (in maximale vorm lijkt hij zelfs een soort gezicht te hebben) om als 'villain'-entiteit te kunnen beschouwen. Al had de dreiging in sommige scenes claustrofobischer gekund (Reynolds met de incinerator, Cho in zijn cryo-bed), toch is de sfeer altijd grimmig en onvoorspelbaar.

Prima acteerwerk van de hele crew, geloofwaardige beslissingen doorheen de film (menselijkheid + stress levert nou eenmaal beslissingen op die botsen met de klinische logica van protocol: get over it, people) en een dikke pluim voor soundtrack en het uitstekende einde. Beetje vreemd dat Gyllenhaal de rit overleefd heeft tot dan toe, maar soit. Heerlijk genoten. Ik sluit verhoging na herziening zeker niet uit. 4*