The Crimson Pirate (1952)

Dit is voor mij nog steeds dé piratenfilm bij uitstek!

Dit is een inderdaad een zeer goede piratenfilm. Het is een groot spektakelstuk, vol spanning, avontuur en humor. Lancaster is hier wederom weer met Nick Cravat te zien, en naast Flame and the Arrow spreekt Cravat geen woord. Men vond zijn accent ongepast voor films die zich in zo'n tijd als deze afspeelde. Maar de twee springen er weer heerlijk oplos, van de ene in de andere situatie, met altijd een glimlach. Mooie fotografie en mooie in elkaar gestoken decors (die voor een gedeelte wel tegen een stootje moesten kunnen). Een ode aan al eerder prachtige swashbuckle/piratenfilms met een zelfde frisse wind als in eerder Flynn's onder andere te bespeuren is. Niets dan lof voor William Aldwyn, die een meer dan behoorlijke opzwepend karakter geeft aan de film met zijn composities. Mooie compromis tussen heroisch, avontuurlijk en dwaasheid.

En waar haalde Pirates of the Carribean toch zijn inspiratie deels vandaan? The Crimson Pirate is superieur aan die film. 4 sterren

Hier ben ik het absoluut mee eens, hoewel ik van mening ben dat je deze film met ogen uit de jaren 50 moet bekijken om hem op de juiste waarde te kunnen beoordelen. Topfilm!!!

Dit is absoluut de ultieme piratenfilm.

Jarenlang kende ik deze alleen als "De rode piraat", omdat hij ooit was uitgezonden toen er nog maar 2 nederlandse netten waren. Eerst dacht ik dat het Blood Pirate was en dat Errol Flynn de hoofdrol speelde, maar achteraf bleek dat het een andere hoofdrolspeler was met een soortgelijk charme.

De film is heerlijk speels, ondeugend, romantisch en het het bevat enkele cinematografisch mooie shots die je je hele leven zullen bijblijven. Dit soort films van deze kwaliteit moeten ze op zondagochtend uitzenden, ik sta er graag voor op.

Eén van de films die ik als kind regelmatig in de bioscoop zag en dan vervolgens op mijn kamertje naspeelde.

The Crimson Pirate is een Technicolor avonturenfeest met piraten, wapperende zeilen, schone dames, en goedlachse schavuiten.

De regie van Robert Siodmak - een oud maatje van Billy Wilder, en één van de regisseurs van het legendarische Menschen am Sonntag - zorgt voor een non-stop wervelende film waarin alles en iedereen er goed uitziet.

Vanaf het eerste moment weet je dat je iets bijzonders gaat beleven. De charismatische Burt Lancaster kijkt hoog vanuit de ra in de camera en zegt:

" Remember, in a pirate ship, in pirate waters, in a pirate world, ask no questions. Believe only what you see. No, believe only half of what you see!"

Ik wou dat ik Burt Lancaster was....

Dus we moeten je maar half geloven?

Eigenlijk geef je deze film dus maar 2,25*.

Zowat de leukste en aangenaamste piratenfilm voor jong en oud.

ooit gezien als kind. als een ouder iemand een kinderachtige film.

Onderhoudend, Burt speelt een schelm van een kapitein, en Ojo zijn doofstomme adjudant helpt hem overal. Humoristisch, leuk maar niet echt goed. Maar wil je kleurrijk wat onschuldig piratenvermaak zien dan is dat absoluut vol te houden.