The Crimson Pirate (1952)

Dit is een inderdaad een zeer goede piratenfilm. Het is een groot spektakelstuk, vol spanning, avontuur en humor. Lancaster is hier wederom weer met Nick Cravat te zien, en naast Flame and the Arrow spreekt Cravat geen woord. Men vond zijn accent ongepast voor films die zich in zo'n tijd als deze afspeelde. Maar de twee springen er weer heerlijk oplos, van de ene in de andere situatie, met altijd een glimlach. Mooie fotografie en mooie in elkaar gestoken decors (die voor een gedeelte wel tegen een stootje moesten kunnen). Een ode aan al eerder prachtige swashbuckle/piratenfilms met een zelfde frisse wind als in eerder Flynn's onder andere te bespeuren is. Niets dan lof voor William Aldwyn, die een meer dan behoorlijke opzwepend karakter geeft aan de film met zijn composities. Mooie compromis tussen heroisch, avontuurlijk en dwaasheid.

En waar haalde Pirates of the Carribean toch zijn inspiratie deels vandaan? The Crimson Pirate is superieur aan die film. 4 sterren

Mijn allereerste bioscoopfilm. Kwam hem later weer eens tegen op t.v. Aangenaam lichtvoetige

piratenfilm, waarin Burt Lancaster vooral diens acrobatische vermogen mag tonen. (Zoals bv.

ook in Trapeze, al is die beduidend serieuzer van toon). Leuke rol ook van die doofstomme.

De link gauw gelegd met de Pirates Of The Caribbean reeks. PIratenfilms voor het hele gezin.

Errol Flynn maakte er ook meerdere, maar bij lange niet zo joyeus en grappig. Vond diens

bekendste Captain Blood ook een tegenvaller.

Zo zag het hersenloos entertainment in de jaren '50 eruit. Leuk om te zien waar de Pirates of the Carribean hun saus vandaan hebben gehaald, leuk om de acrobatieën van het ex circusduo Lancaster - Cravat te bewonderen, leuk om een jonge Christopher Lee in de cast te zien. Hoe langer de film echter duurde, hoe minder leuk het allemaal werd mede door de zoveelse flauwe mop van het type "ik zit met mijn houten been vast in het rooster". Humor ja De eindscène op de boot was best wel goed gefilmd en zag er spectaculair uit.

Deze pas geleden als Kerstcadeautje gekregen en bekeken.

Het was jaren geleden dat ik deze zag en het was eigenlijk nog net zo leuk als dat ik het mij herinnerde.
Lancaster heeft er duidelijk zin in en neemt zijn rol en de film niet al te serieus, maar zijn enthousiasme is besmettelijk en je zit al snel met een "big smile" de film te volgen.

Hij en Cravat, zijn vroegere collega, waarmee hij een acrobaten duo vormde, zijn werkelijk fantastisch op dreef in de verschillende actiescene's, in een film vol bravoure en schelmstreken.

Let ook op optreden van een nog jonge Christopher Lee in vroegere rol.

Het enige dat ik mij nog echt kon herinneren was de scene, waarbij de hoofrolspelers in een luchtbel onder een omgekeerde sloep op de bodem van de zee richting de kust lopen en die was nog altijd even hilarisch.

Een dikke acht, ofwel vier sterren en anders mag ik gekielhaald worden.