The Counselor (2013)

Wat een ongelofelijk slechte film. We hebben het eerste uur niet kunnen volmaken. Lange dialogen, die soms geen enkele meerwaarde hebben, zoals het verhaal over de vriend in die bar. Slecht begin met Penelope Cruz, totaal niet functioneel, alleen een hoop seks (piet) praat. Heel irritant.

Er spelen toch niet de minste acteurs in deze film, denk dat ze een hoop betaald kregen. Mijn echtgenote en ondergetekende, die al heel wat films hebben gezien in hun leven, hebben zich rot geërgerd en zoals gemeld, de film niet uit kunnen zitten. Dat wil voor ons heel wat zeggen!

In het vliegtuig kon ik mijn aandacht er maar niet bij houden en was afgehaakt. Dat lag dus niet aan mij maar aan de film.

Een overkill aan sterren, die zich daar zelf ongemakkelijk bij lijken te voelen. Het voelt allemaal nogal houterig aan. De film weet ook geen enkele spanning te creëren. Ook al is alles degelijk gemaakt, en zijn er best aardige scenes te zien, als geheel schiet de film toch ernstig tekort.

Niet al te vlot lopend verhaal over een schimmige drugsdeal die al dan wel of niet misgaat en de consequenties daarvan.Veel,op het eerste gehoor slap gefilosofeer maar naarmate the Counseler vorderde kwam er toch steeds meer lijn in de film met uiteindelijk een prima climax.Daarnaast de gebruikelijke prachtige beelden van Scott en tal van bekende gezichten waarvan Bardem me nog het beste beviel.Toch beter dan ik had verwacht naar aanleiding van de magere score op Moviemeter hier.......

Een redelijk drama/misdaad/thriller film...

Minder spannend verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Wel leuk bekende acteurs/actrices Penélope Cruz, Cameron Diaz,

Javier Bardem en Brad Pitt ...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Als "zakelijke thriller" of als gedetailleerde uiteenzetting van de gevaren van de handel in verdovende middelen is deze film misschien een mislukking, maar als een sombere blik op de gevaren van een verkeerde inschatting in een verkeerde omgeving vind ik dit toch wel een zeer indrukwekkende film. Je zou kunnen zeggen dat de personages die in deze film filosoferen over keuzes en de daardoor veranderde werelden wel een stuk minder realistisch zullen zijn dan èchte drugsbaronnen of tussenpersonen in het werkelijke leven, maar dat neemt het filosofische gehalte en de steekhoudendheid (voor wie daar gevoelig voor is) van hun bespiegelingen niet weg. Fassbender is (zoals gebruikelijk) perfect als het centrale personage aan wie alles overkomt, Bardem prima, Pitt matig tijdens zijn monologen maar sterk tijdens zijn laatste zelfverzekerde scènes. De beruchte scène met Diaz op de auto vond ik niet bijzonder sterk, het vrij compromisloze einde daarentegen indrukwekkend. Een film die me nog lang zal bijblijven, ook vanwege de bijna klinische manier waarop Scott het verhaal vertelt.

The Counselor is een film die ik niet meteen achter Ridley Scott had gezocht. Het is een dialogen film met incidenteel wat seks en geweld.

Zonder enige voorkennis was ik hier aan begonnen en gedurende de hele film heb ik me af zitten vragen waar ik nu eigenlijk naar zat te kijken. De dialogen zijn erg abstract maar boeien wel voldoende om te blijven kijken. Belangrijk hierbij is het prima acteerwerk van met name Michael Fassbender (toch wel de sterkste hollywood acteur van dit moment). Ook al is zijn personage niet erg goed uitgewerkt zijn performance maakt een hoop goed en is acteraf het enige wat ervoor zorgt dat ik de film geen lagere beoordeling geef.

De rest van de cast drijft voornamelijk op naamsbekendheid en charisma. Brad Pitt doet het niet onaardig en datzelfde kan ook worden gezegd van Peonopele Cruz. Barden en met name Cameron Diaz maken zich nogal schuldig aan overacteren. Met name Diaz heeft in mijn beleving toch wel haar beste tijd gehad. Ik heb haar zelden zo ordinair gezien als in deze film.

Het meest teleurstellende is echter dat het uiteindelijk allemaal te weinig aanspreekt. Wat begint als een sensuele film ontaard uiteindelijk in een hoop afstandelijkheid en nihilisme. Het deed me hier en daar nogal denken aan de boeken van Bret Easton Ellis. Als het de bedoeling was om een dergelijke sfeer neer te zetten dan is Scott daar zeker in geslaagd en heeft hij misschien zelfs een meesterwerk neer gezet maar in mijn beleving is het toch vooral een wat lange en abstracte film waarin te weinig structuur zit en teveel pretentie. Toen de aftiteling in beeld kwam voelde het totaalplaatje erg geforceerd en blijft eigenlijk alleen het goede werk van Fassbender over.

Matig

Een jaar geleden was The Counselor nog een flink geanticipeerde film, ook door mij. Vooral Diaz werd enorm gehyped. Nu een jaar later is daar weinig van over gebleven en lijkt het hele project alweer half vergeten.

Niet zo vreemd, want het is bijna ongelooflijk hoe zo'n samenwerking van regisseur, schrijver en acteurs van dit kaliber zo'n oninteressant zooitje heeft weten op te leveren. Het eerste deel van de film bestaat uit de Counselor die besluit deel te gaan nemen aan criminele activiteiten en constant van verschillende mensen waarschuwingen krijgt dat het gevaarlijk is. Dan gaat het mis en de rest van het verhaal bestaat uit de Counselor die nog meer adviezen krijgt van steeds weer een andere willekeurige Mexicaan die hem zegt dat het spel nu toch echt voorbij is. Een paar gruwelijke moorden tussendoor moeten de boel overeind houden, maar het grootste deel van de film bestaat uit de Counselor die luistert naar advies, in plaats van dat hij het geeft. Ja, ik zie de ironie daarin, want wie kan het missen?

Ik zou het flinterdunne verhaal nog hebben kunnen accepteren als dit als pure pulp gebracht wordt, maar er wordt juist steeds maar gepoogd er via dialoog meer van te maken. Dit werkt niet om twee redenen. Ten eerste door het totale gebrek aan detail in de echte gebeurtenissen. Alles gaat mis. Niemand probeert er iets aan te doen. Dat is het. Het was interessanter geweest als de personages op zijn minst wat meer zouden handelen. Als we de Counselor aan het werk zagen in de drugskartels of als we zelfs maar een idee hadden van hoe Reiner zo rijk is geworden en zo lang in de business heeft weten te overleven ondanks dat iedereen hem als een wandelend schietschijf lijkt te beschouwen. Nee, dit wordt ons bespaart, omdat de makers te veel geloven dat handelingen toch niet helpen. Dit is een film over het Noodlot. Met hoofdletter, ja.

Dat brengt me naar mijn "ten tweede": alles ligt er duimendik bovenop. Alle mannen in deze film, buiten de Counselor, zijn enorm fatalistisch ingesteld, alsof ze al jaren weten dat ze verloren hebben, zelfs al gaat er nog niets mis. Dit levert eindeloze dialogen op over steeds hetzelfde die keihard in de kijker moeten rammen dat alles naar de hel gaat. En dat doet het dan ook. Waarna we dus nog meer uitleg krijgen over hoe alles naar die hel ging, voor het geval de kijker het gemist heeft. Om alles nog eens erger te maken wordt fatalisme hier gelinkt aan vrouwelijkheid. De mannen weten niet alleen dat hun tijd erop zit, maar ook dat vrouwen er achter zitten, want vrouwen hebben een eigen wereld en een eigen agenda. Dit wordt onderstreept door een absurde acteerprestatie van Cameron Diaz die de gehele speelduur zo boosaardig speelt dat je het gevoel hebt naar een Disneyheks te kijken. Vanaf seconde 1 wordt benadrukt dat ze de touwtjes in handen heeft en er gebeurt niets om dat ooit in twijfel te trekken. Ik hou erg van femme fatales in films, maar ze zijn alleen boeiend als ze hun spel subtiel spelen. Hier zitten we met een Javier Bardem die met haar een relatie heeft, maar niet anders over haar kan spreken dan in diepe angst.

Ja, dat leidt weer tot die beruchte autoseks-scène. Niet alleen is die voor Scott's doen enorm slecht gefilmd, het wordt allemaal ook nog een extra belachelijk doordat het ondersteunt wordt door een enorm gewichtige dialoog die serieus lijkt te betogen dat dit één van de meest sinistere dingen is die ooit door een mens waargenomen is. Bardem kan niets met de scène aanvangen, maar wie wel?

Hoe dan ook, het onderstreept allemaal de filosofie die achter deze film lijkt te zitten dat vrouwen bizarre en ongrijpbare wezens en dat ze niets anders voor hebben dan mensen van het mannelijke geslacht ten gronde te richten. Ja, er is nog Penelope Cruz, maar die wordt door iedereen hier een beetje gezien als een paria, juist omdat ze een betrouwbare vrouw is. Scott en McCarthy brengen dit allemaal met zo'n serieusheid dat het bijna plaatsvervangende schaamte opleverd. Ik heb McCarthy als schrijver hoog zitten en juist die filosofische teksten die zijn romans vaak rijk zijn maken vaak indruk. Die zijn echter vaak langer dan ze hier de tijd krijgen en bevinden zich in meestal trage boeken waarin personages met een verschillende kijk op het leven langzaam geïntroduceerd worden. Om zoiets in de vorm van een film van ongeveer twee uur gieten lukt hem niet en hij krijgt weinig hulp van Scott, die niet verder komt dan mooie plaatjes schieten. Hem wordt wel eens verweten een gladde reclamestijl te hebben. Dit is de eerste keer dat mij dit ook stoorde. Hij filmt de smerigheid en de verrotting wel, maar met een bepaalde glans van het type dat je in een autocommercial verwacht. Niets lijkt echt ruw.

The Counselor is voor niemand goed, behalve Brad Pitt die als enige voor mijn gevoel de juiste toon raakte. Zijn sterfscène is het enige goede moment. Fassbender zou bijna gemaakt zijn voor dit materiaal, maar hij heeft een saaie rol en mag alleen naar anderen luisteren. En die anderen bakken er niets van. Na deze en Gambit binnen één week gezien te hebben is Cameron Diaz ook een beetje persona non grata voor mij voorlopig. Altijd meer een degelijke dan een echt goede actrice geweest, maar man, het lijkt wel of ze steeds slechter gaat acteren.
1,5*

Goeie film waarin een advocaat een drugsdeal probeert te regelen om snel rijk te worden. De opbouw bestaat vooral uit lange dialoogscenes waarbij je goed tussen de regels door moet lezen om het verder vrij simpele verhaal te volgen. Gelukkig worden deze dialogen wel boeiend gebracht (uiteraard ook vanwege de fijne cast). Redelijk sfeervol in beeld gebracht allemaal.

Ik heb overigens de extended cut gezien.

Poeh, dit was een lange zit. Het leek me nochtans een veelbelovende film; alleen de cast al. Jammer genoeg is dit geen garantie voor succes. 'k vond het vooral een langdradige film, waar er niet zoveel in gebeurde, zeker met zo'n lange speelduur. Om de een of andere reden pakte het me niet zo. Gelukkig maakte het einde nog wat goed.

Jammer, 'k had er toch veel meer van verwacht, ondanks de regisseur en cast. 'k hoef deze dan ook niet meer terug te zien.

Ridley Scott heeft besloten om ook maar eens een boek van de schrijver van "No Country for Old Men" op zijn rekening te nemen en pent hier, gelikt en hip met wat stoffigheid de verfilming van The Counsler neer.

De film is vakkundig opgebouwd met een prima verzameling acteurs, waarbij Michael Fassbender weer eens de rol speelt als een in eerste opzicht een advocaat die hogerop wilt gaan door in het drugsmilieu mee wilt doen, maar dat dat, zoals gewoonlijk, een erg naïeve keuze is. Hij wordt bijgestaan door ook nog een paar erg sterke rollen van Bardem als steenrijke drugsdealer en Pitt als bijna altijd onserieuze drugswhacko Westray. Ook Penelope Cruz zet hier een buitengewoon rolletje neer als een een of andere Nymph die blijkbaar een autoramen-fetish heeft.

De film verder kan nog erg interessant worden door enkele erg sterke scene's waarin we weer op een meedogenloze wijze gecomfronteerd worden met hoe het er aantoe gaat in de drugsscene, met mooie visuele shots van het Zuidwesten van Amerika (en Mexico) die hier, na No Country for Old Men, weer eens hergebruikt worden. Met daarnaast ook een paar lekkere groffe actie/executie-scene's. Wat echter wel behoorlijk storend wil zijn zijn die ellenlange nikszeggende sketches en praat-scenes die amper in de film worden waargemaakt. Wat mij betreft is dit weer de domper in een film die opzich nog fenomenaal had kunnen worden. Het is bijvoorbeeld jammer dat er ook niet erg veel aandacht wordt besteed aan het feit dat "Counsler" op de moordlijst staat van The Green Hornet, en dat er voor die plaats ook weer een hele som aan ellenlang gelul aan bod komt. De dood van Westray was echt behoorlijk fucked up en deed me, ook al kan ik best veel hebben, zelfs een beetje duizelen.

Opzich een prima probeersel van Scott die beter had kunnen zijn als die scetches, plaats hadden gemaakt voor het waarmaken ervan. Ohja, Counsler gaat ook even langs Amsterdam om een diamant te kopen bij Bruno Ganz.

3,5*

De trailer van de film een dik jaar geleden, sprak mij enorm aan. Mooie beelden, even mooie cast en ik had nog wat hoop in Ridley Scott. De man die met zijn 2e film Alien mijn persoonlijke nr 1 maakte en ook nadien met titels als Blade Runner, Gladiator, Black Hawk Down en iets minder American Gangster bleef overtuigen. Maar dan is hij helemaal ontspoort. Robin Hood trok op niets, Prometheus was een gedrocht en ik had het eigenlijk moeten zien aankomen voor The Counselor.

De film oogt wel mooi en sommige acteurs doen het zeker niet slecht. Het is intrigerend om te kijken en nodigt ook weer niet uit om de film al vroegtijdig af te zetten. Na een uur bleef ik wel op mijn honger zitten en vooral bij scènes met Brad Pitt werd de sfeer er helemaal uitgezogen. Het is met Michael Fassbender in de hoofdrol dat het nog wat interessant was. Misschien ligt het aan het script? Al zijn er films met eens script van 1 A4-tje die boeiender zijn. De personages van Cruz, Diaz en Bardem zijn ook weer niet slecht. Maar er wordt enorm weinig meegedaan.

Dat levert een film op met enkele mooi, maar ook weer niet legendarische, scènes die naar meer smaken. Het is alsof je naar een film zit te kijken met net die verkeerde fragmenten om het verhaal te kunnen volgen of de hoogtepunten te kunnen zitten. Het kabbelt maar wat verder met hier en daar iets dat er uitspringt. Op het einde zit je met zoveel vraagtekens, maar dan wel niet in de goeie zin van een doorsnee open einde. Er zit te weinig dynamiek een film die anderzijds technisch er wel mag staan.

Het resultaat is een gemiddelde mooie film met meer saaie (niet per se slechte...) momenten en zonder echte climaxmomenten. Het einde is ook teleurstellend. Volgens mij een groot probleem met het script al had Ridley Scott er toch iets moois van kunnen maken. Ongelofelijk dat dit de man is achter Alien en Gladiator. Ondanks het handvol klassiekers is ook The Counselor het bewijs dat de man niet alleen verantwoordelijk is voor de goeie films in zijn palmares, maar dat hij toch telkens geluk heeft gehad met andere mensen van cast en crew die meewerkten aan de film. Die cast valt nog mee in The Counselor, maar wordt evengoed verkeerd uitgewerkt.

Eindelijk weer eens een R. Scott film met goed uitgewerkte personages. Dat is sinds Thelma and Louise niet meer voorgekomen. Plottechnisch vind ik de film niet zo interessant, maar de uitwerking van de karakters en de haast filosofische ondertoon in combinatie met veel sterke scènes, maakt dit gezien alle lage beoordelingen een gevalletje parels voor de zwijnen. Prima alternatief op de meer gangbare gangsterfilm.

Niet dat ik vooraf recensies lees of wat dan ook, maar dat deze zwaar bezette Ridley Scott film de grond in is geboord, was me natuurlijk niet ontgaan. Met dat in het achterhoofd valt het nog mee. Diaz bakt er, afgezien van een scène met een Ferrari, niks van als jachtpoes, maar het meest storende aspect zijn de alsmaar sturende en aangedikte dialogen.

Dat mag met van de pot gerukte wijsheden, het is per slot van rekening film, maar hier wordt het stilaan lachwekkend. Zelfs de lokale kroegbaas heeft er eentje. Als Ganz komt vertellen over diamanten, weet je dat hij het over de rest van de film heeft. Als ergens in het slot een kartelbaas maar door blijft bazelen, boeit dat hoe langer hoe minder.

Terwijl die speech toch een uppercut in huis zou moeten hebben. Narratief is het fragmentarisch, maar dat past bij deze kille wereld waarin je lot al snel bezegeld is en alhoewel het er veelal stroperig aan toe gaat, komt je uiteindelijk wel uit bij enkele, vaak botte scènes, waarvan een aantal best de moeite waard zijn. Verder vertilt Scott zich aan het materiaal.

De vele uitgebreide saaie dialogen vol met wijsheden die het verhaal meer zou moeten duiden, vormen het hekelpunt van deze op zich wel fraaie film. M.a.w. de film wordt genekt door het verhaal onzinnig intelligenter te laten overkomen. Heel jammer, want de film heeft toch wel potentieel. Zo is de cast een meerwaarde. Laat andere niet zo bekende acteurs de personages spelen, dan bestaat de kans dat je als kijker nog sneller kan afhaken met al die dialogen. De film wordt pas op het einde spannend met een paar leuke efficiënte daden die de hebzucht van bepaalde mensen duiden. De scène met Diaz op de motorkap is al veel aangekaart, maar toegegeven die scène had wel iets. Zeker niet slecht, maar had ook wel beter verwacht en vele kijkers zullen ook wel afhaken met al die dialogen. 6,5/10

Bij lange na niet zo slecht als sommige commentaren doen vermoeden, maar er had zeker meer in gezeten. Ik heb zowel Ridley Scott als Cormac McCarthy (wanneer wordt nu eindelijk zijn meesterwerk Blood Meridian verfilmd) hoog zitten en deze samenwerking is niet legendarisch, maar het is ook weer geen mislukking geworden.

Fassbender is een prima acteur en ook hier doet hij het naar behoren. Ook Cruz als zijn vriendin is goed, al heeft ze niet bar veel te doen. Ik vond Bardem die weer eens een over the top crimineel speelt en met name Diaz als soort van femme fatale wat minder te pruimen, terwijl Pitt het zich er makkelijk vanaf maakt met de zoveelste weinigzeggende rol.

Het scenario is soms wat warrig, maar zit toch wel goed in elkaar, en de extreem gewelddadige parallelle wereld van de Mexicaanse kartels wordt goed getroffen. De scene dat Fassbender de dvd ontvangt met het macabere Hola spreekt boekdelen- de suggestie is al genoeg, zeker na Bardem's uitleg over snuff-films; je hoeft niet eens meer te zien wat erop staat. De shot van het lijk van Cruz dat gedumpt werd was dan ook onnodig. De filosofische gesprekken waren vaak interessant, soms wat te veel van het goede, met name het gesprek tussen Fassbender en el Jefe (Rubén Blades) vond ik niet erg geloofwaardig.

Samenvattend een interessante film met manco's, maar wat mij betreft niet slechter dan het thematisch verwante Sicario.

Half.

Heeft wel potentie om een goede film in zijn genre te zijn maar is dit eigenlijk gewoonweg niet. Scott probeert zijn verhaal vlot en moeilijk te maken zodat de kijker gedwongen is zijn aandacht erbij te halen maar faalt daar eigenlijk gewoon in.

Ondanks dat de film een aantal dappere pogingen doet om de donkere kanten van de misdaad in beeld te brengen is het allemaal net niet. Het verhaal mag dan wel prima uitgewerkt zijn, uiteindelijk is het een standaard gebeuren verpakt in een verhaal met te veel karakters.

Wat de film nog wel overeind houdt is dat het allemaal wat onvoorspelbaar blijft met de vraag wie er levend vanaf komt en wie niet. Maar de dreiging daarvan blijft uit. Ondanks een aantal brute scenes is het nergens spannend of dreigend en komen de gevolgen van de misdaadswereld niet echt lekker uit de verf.

Acteerwerk verschilt. Diaz is vreselijk, terwijl acteurs zoals Fassbender en Pitt wel beter uit de verf komen. Al heeft Fassbender een wat stroef script waardoor emoties soms behoorlijk uit de lucht komen vallen. Daarbuiten heeft de film alle potentie om vlot te zijn maar wordt om zeep geholpen door het trage cameragebruik en verhaallijn.

Wel jammer, want er zitten sterke momenten tussen in geweld. Dat machine die je langzaam onthoofd was een naar gebeuren maar ook de uitkomst van Cruz mag gedurfd zijn. Echter haalt Scott simpelweg niet het maximale uit zijn film.

Ik ben eigenlijk wel verbaast te zien dat de scores zo laag zijn. Nee, het is geen meesterwerk, maar ik vond het over de lengte een vermakelijke zit. Het is goed opletten qua verhaal, maar an sich ook weer "gewoon een mislukte drugsdeal". Het zijn interessante karakters, maar het blijft op de oppervlakte. Het ziet er allemaal buitengewoon goed geproduceerd uit. We krijgen ook enkele semi-filosofische monologen, waarvan de een beter uit de verf komt dan de ander. De anekdotes, die niks toevoegen aan het verhaal, maar wel aan de sfeer, deden me soms denken aan die in Pulp Fiction. Net wat teveel bloed aan het einde. Ongemakkelijke rol van Diaz.

26ste film van de Cameron Diaz marathon!

Toentertijd in de bioscoop gezien dus dat is alweer een tijdje geleden. Genoeg reden om mijn geheugen weer wat op te frissen met een nieuwe kijkbeurt. Destijds vond ik het maar een vrij saaie film. Nu ik het nogmaals heb bekeken heeft het veel meer indruk op mij gemaakt. Zelfs een paar dagen later was de film nog door mijn hoofd aan het spoken. Ik kon het niet echt loslaten.

De film lijkt erg rustig en volgt veel conversaties tussen de erg sterke en bekende cast, maar heeft toch een aantal schokkende momenten. Waarvan de dood van Cruz toch wel erg veel impact heeft gemaakt. Diaz steelt de show echter als gewetenloze bitch. Eerst had Diaz al een reünie met Cruise in Knight & Day, maar nu ook met Cruz (ook van Vanilla Sky). Al hadden ze daar volgens mij geen praatscenes samen, toch leuk om ze samen te zien.

De film kijkt lekker weg en blijft boeiend tot het einde. Een web van list en bedrog en de onderliggende spanning maakt je nieuwsgierig hoe het allemaal afloopt. Je voelt aan alles dat het gedurende de film misschien de verkeerde kant zal opgaan.

Van 2,5* naar 3,5* verhoogd! Een aanrader.