Pawn Shop Chronicles (2013)

Het heeft wel even lang geduurd sinds de Preutsheid van de jaren '10. Een echte lekkere, gestoorde, geflipte, ongepolyste misdaadfilm, dat nergens rekening mee houdt, en waarbij ook niet krampachtig is gezocht naar de over de top-elementen, wat ik helaas nog wel in films als Machete bespeur. En laat dit dan ook nog eens de regisseur (en deels met de acteur) van Running Scared zijn, één van de geschifste misdaadfilms van de filmgeschiedenis. De elementjes worden hier weer mooi hergebruikt. Daarnaast zet Kramer de Amerikaanse maatschappij op een hillarische en pijnlijke manier te kakken.

Pawn Shop Chronicles wordt op een Pulp Fiction wijze neergezet en ook hier lopen drie verhalen, met als knooppunt die Dumpstore met die twee maloten als eigenaars die elkaars grote tegenpolen zijn. Elk verhaal haalt lekker hard uit en drukt ons op een hillarische manier met onze neus op de Amerikaanse feiten en de concequenties van het grote trots onder, bezeten huwelijken, wapens, en de geiligheid om te willen scoren op tv. Het eerste verhaal is al meteen een sprong in de diepte met drie doorgesnoven drugsdealers, (die Neo Nazi die zijn onderkaak nooit stil kon houden haha! , en dan die Paul Walker ook met zijn Clownsmasker... ) die een overval willen plegen op hun eigen verkoper, terwijl één van de leden net de enigste wapen heeft verkocht om benzine te kopen, tsja... wat moet je dan? De compleet gestoorde, foute en heerlijke climax (shootout) was de fatale hoogdepunt van de film waarin de Running Scared elementen uit de motteballendoos zijn gehaald.
En het tweede verhaal begint ook zo lekker onschuldig, met die typsiche "American Bride" sausje, en waar Matt Dillon een sterke rol op zich neemt als eerst zo'n zachtaardige echtgenoot, dat ontpopt in een psychopaat na het vinden van de ring van zijn eerste vrouw in die warenwinkel. En nee, het is geen oud zeer dat naar boven komt, zijn vrouw is al jaren vermist. En als je dacht dat het daarbij bleef, tegen het einde moest ik erg aan The Poughkeepsie Tapes denken, maar dan in meervoud. Dat zegt al heel wat, om nog maar te zwijgen over dat Kramer eerder zijn vingers durfte te verbranden aan die kiddie porn scene in Running Scared. Wood is hier weer, voor de zoveelste keer, bedriegelijk. En dan op het laatst die loser Ricky, dat hier door Brendan Fraser neergezet mag worden, dat Elvis als een god ziet en helemaal leeft volgens "The King". Nadat hij werd besodemieterd door zijn vrouw zet hij zijn trip per oude Amerikaan door, en komt in een wel heel obsessief dorpje terecht, en in plaats van dat je zou denken dat twee voetbal-partijen de grootste vijanden van elkaar zijn, is het hier de vijandschap onder bezoekers van twee concurerende kappers. Hij lijkt ook hier zijn roots niet te vinden, maar is hij dan toch echt wel zo dom. Het einde met die slaven, kon toch echt niet.

En dan die epioloog met die dwerg: HIL-LA-RISCH!!!!

Nee, dit was echt gewoon een pareltje van een film waar er echt wel meer van gemaakt mogen worden. De locaties van Louisiana waren ook lekker sompig en broeierig, en uiteindelijk is dat ook een van de betere locaties voor dit soort films. Het zuiden van Amerika heeft nog overduidelijk de nostalgie van de slavenhandel en racisme in zijn bloed zitten. Ook die thema komt hier flink aan de beurt.

Ben nou al beniewd waar Kramer straks mee aan de proppen komt.

4,5*

Een matige actie/komedie/misdaad film...

Een saai verhaal...

Matige acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Een bekende acteurs Paul Walker, Matt Dillon, Vincent D'Onofrio en

Elijah Wood...

Niet te moeite waard...

Beetje Pulp Fiction-achtige film, waarin Walker wel een heel leuk figuur speelt.

Film is goed, 1 van de laatste films waar Walker in zat.

En sinterklaas heeft al precies `t goede geschreven......een echt hilarische film is `t zeker.

Aardige film waarin drie verhalen verbonden zijn met een louche pandjeshuis. De drie verhaaltjes hebben niet hetzelfde niveau, wat mij betreft sprong de middelste er toch wel uit. Lekker lomp en lichtelijk overdreven wat hier over het algemeen wel goed en zeker vermakelijk uitpakt. Een leuke cast, maar wel de minste film van Wayne Kramer.

Ik snap echt niet dat deze film zo laag scoort

Heerlijke idioot-film met goede dialogen en absurde foute situaties

Leuke film die niet altijd even goed werkt. De verhalen zijn maar minimaal met elkaar gelinkt en de verhalen worden niet fatsoenlijk uitgewerkt waardoor het geen geheel wordt. Wat de film echter wel doet is vermaken. Het kijkt zich lekker weg en er zit een aardig tempo op. De acteurs doen het prima en hebben goede chemie. Leuk tussendoortje.

Een film die toch al enkele jaren oud is maar ik had hem nog niet gezien omdat ik dacht dat het een totaal andere film zou zijn, maar wat een aangename verrassing. Wel een behoorlijk maf verhaal maar dit soort humor kan ik wel waarderen.

Blehh

Het enige wat ik van te voren wist is dat de cast er best gaaf uitzag, geen idee waar de film precies over ging dus ben ik er eigenlijk met vrij weinig info ingegaan.

Het begon allemaal best geinig met Paul walker en heb me ook toen opzich best weten te vermaken. Na even kijken kwam ik er dus achter dat dit niet één verhaal was maar dat het een aantal verschillende verhalen zijn die lichtjes met elkaar verbonden zijn. Dit kon ik wel waarderen maar na iets meer dan een uur had ik het eigenlijk wel gezien. Alleen het verhaal waar een man opzoek gaat naar zijn vermiste vrouw die ontvoert was door Elijah Wood was het enige verhaal waar ik me echt heb weten te vermaken. Voor de rest wist het mij eigenlijk allemaal niet zo te boeien en was de speelduur ook veel te lang. Wel een pluspuntje was hoe de verhalen overlopen naar het volgende verhaal. Dit was best goed gedaan maar voor de rest? Ik weet gewoon niet waar ik deze film zou moeten plaatsen .

Zeker geen voldoende van mij.

2,0*

De blunder van Kramer.

Had hem als regisseur best hoog staan, ondanks dat dit pas de derde is die ik van hem zie. Maar aangezien zijn regiecarrière op MM maar uit 4 langspeelfilms bestaat valt er ook nog niet al te veel te oordelen. Toch waren de verwachtingen voor deze film best hoog.

Jammer dat de verwachtingen iets te hoog bleken, en vooral anders. Kramer mikt dit keer op komedie, wat ik nog niet eerder van hem zag. Maar ik had er toch vertrouwen in, wat dus achteraf onterecht bleek. De komedie was vaak van een erg bedenkelijk niveau.

De komedie was niet het enige verkeerde aan deze film, maar wel een groot deel. De humor, zeker in het fragment van Walker & Rankin, is erg vermoeiend. Maar ook het algemene niveau van de grappen zijn erg flauw en vooral suf, de leukste grappen waren vooral in de onderliggende satire te vinden. Maar die verbleken wat als er zulke lompe humor in voorkomt.

Het schrijfwerk had ook zeker beter gekund. Het blijft altijd leuk wanneer je voor een plot kiest dat enkele verhaallijnen aan elkaar verbindt, maar het is hier wel erg simpel verbonden. Daar zal Kramer & co vast niet te lang over hebben nagedacht. De schakel van de film, de pawn shop, lijkt daarnaast nauwelijks als schakel te dienen.

Kramer wist wel een grote cast bij elkaar te rapen, en het acteerwerk is ook best aardig. Vooral Dillon doet het erg goed, het middenstuk met Dillon is ook gelijk het beste fragment waarin het geweld en tempo de humor overschreeuwt. Dat maakt het stuk ook direct het beste stuk van de film.

Voor de rest laat Kramer nog een aantal gave trucjes zien, maar de vlotte montage en toch zulke trage fragmenten combineren elkaar niet al te best. Bovendien lijkt Kramer ook niet echt all-the-way te gaan, wat deze film wel had kunnen gebruiken. Vooral op het gebied van tempo, dat nooit echt van de grond wil komen.

Het eindresultaat is vooral een makkelijk en lui geschreven, vermoeiende 112 minuten die wel aardige regiepuntjes kennen maar vooral eindeloos lijken te duren. Een serieuze misstap in de carrière van Kramer, die helaas niet meer heel hoog aangeschreven staat in mijn boekje vanaf nu.

Wat is dit voor een onzin? Koefnoen vs Hollywood.

Geen humor, geen interessante dialogen, geen historie, geen niveau, geen goede actie, geen seconde interessant.

100% str*nt.

En gênant dat Frodo zich leende voor deze rol.

Drie verhaallijnen waarin het pandjeshuis van Alton [Vincent D’Onofrio] een rol speelt. Vernon [Lukas Haas] verpandt er zijn geweer vlak voor hij met Raw Dog [Paul Walker] en Randy [Kevin Rankin] een poging doet het methlab van Stanley [Norman Reedus] te beroven. Richard [Matt Dillon] arriveert met zijn kersverse bruid [Rachelle Lefevre] die hij achterlaat wanneer hij daar stuit op de verlovingsring van zijn eerste echtgenote [Pell James] die zes jaar geleden spoorloos verdween. Elvis-imitator Ricky Baldoski [Brendan Fraser] is platzak en laat zich inpalmen door een mysterieuze man [Sam Hennings] die hem roem en rijkdom belooft. Afgezien van een seksistische ondertoon is het scenario van Adam Minarovich amusant en vernuftig gestructureerd, maar Kramers regie is er eentje van de