Tokarev (2014)

Deze film lijkt qua plot grotendeels op Mystic River van Clint Eastwood. Helaas kan Tokarev het niveau niet evenaren en moeten we het hier doen met matig camera- en acteerwerk, wat er voor zorgt dat het inlevingsvermogen niet voelbaar is. Nicolas Cage maakte onlangs een goede indruk met Joe, maar laat het hier duidelijk afweten. Qua actie is deze film zeker onderhoudend, maar meer moet men niet verwachten.

Tokarev. Niets nieuws onder de zon, maar toch redelijk mee vermaakt. Hoewel ik de film in twee delen heb gekeken, ik viel namelijk de eerste keer halverwege in slaap, was ik nieuwsgierig naar hoe het af zou lopen. En dat terwijl de eerste helft eigenlijk helemaal niet zo spectaculair was, maar iets in mij wilde weten hoe het verder zou gaan. Toen ik de film de volgende ochtend afkeek was ik met name door de twist aan het einde wel blij dat ik het de voordeel van de twijfel had gegeven. De twist had ik niet zien aankomen en maakte best indruk. Maar helaas is dat ook het enige wat me echt bij zou blijven. De rol van Stormare was helaas te verwaarlozen, terwijl hij één van de redenen was waarom ik deze film wou zien.

Cage stond me iets teveel op automatische piloot. Het leek alsof ik hem (te) vaak in deze rol had gezien, hoewel ik me weinig andere films voor de geest kon halen waarin dat het geval was. Hij deed het niet slecht, maar écht meeleven lukte me ook niet. Er ontbrak iets van sympathie voor de personages. Dat zorgde ervoor dat de film niet naar een hoger niveau werd getild.

Niet best, nee. Filmpje dat lijkt bedoeld voor een derderangs actiester en dan komt Cage ineens de boel kort en klein slaan. Geen gezicht. En dat niet alleen, wanneer hij moeilijke bekken gaat trekken en meer vanwege z'n dochtertje, wordt het niks minder dan potsierlijk.

Een abominabele rol in een dito film. Het is er zo eentje die zichzelf bloedserieus neemt, maar geen tel serieus te nemen valt. Was het een lompe wraakfilm geweest, had het nog gekund, maar Cabezas blijft maar strooien met allerlei tragische onzin met glibberige muziek.

Veel te veel van dat soort hopeloos gesnotter. Is het niet dat, dan staat er wel iemand herinneringen op te halen. Onnozele flashbacks, of iets dat dat opeens blijkt te zijn, maken het toch al beroerde verhaal nog belachelijker. Het slot is wat dat betreft de kers op de taart.

Met Russen wordt het al snel goedkoop, maar ook de actie is te verwaarlozen. Knokken, schieten, steken en een achtervolging met motoren, veelal volledig kapot geknipt zodat het nergens meer op lijkt. Totaal ongenietbaar in alle opzichten. Cage laat zichzelf voor lul zetten.

Een rare film, die totaal niet in balans lijkt en soms ook alle vorm van logica lijkt te missen. Vooral het personage dat Nicolas Cage speelt, maakt soms rare en ongeloofwaardige keuzes en daarnaast is het ook een vrij vervelend personage.

Cage zelf is ook niet al te best. Hij maakt zich graag schuldig aan overacting, iets dat ik bij veel van zijn andere films vaak nog wel leuk vind, maar hier gaat het echt veel te ver. De actie en het verhaal zelf zijn ook vrij slap en goedkoop. Als Cage op een gegeven moment iemand achteraan zit, is het camerawerk echt dramatisch slecht.

De plotwending aan het einde, voelde ook echt te gemaakt aan. Dat Cage zijn vriend vermoord omdat hij hem (onterecht) niet vertrouwd, maar wel de uiteindelijke dader laat leven, was uiteindelijk ook erg ongeloofwaardig. Zo kan ik nog wel meer opnoemen, maar dit waren toch wel een paar van de grootste ergernissen.

Ik kijk over het algemeen graag naar Cage, maar hier oogde hij echt totaal ongeïnspireerd, evenals de film zelf. Tokarev is echt een hele slechte actiethriller.

1,0*

Wat een drama.

Een lelijk en voorspelbaar plotje. Met het ene cliche na het andere, actiescenes die er lelijk uitzien en niks toevoegen, een ongebalanceerde mix van sentimenteel gedoe en lompe matpartijen. Met in de hoofdrol tot overmaat van ramp Cage - de meest wisselvallige acteur van Hollywood misschien wel, en hier heeft hij overduidelijk zijn dag niet.

Deze film is een teken aan de wand dat Cage niet meer voor gegarandeerde toppers staat.

Deze film zet nergens overtuigende de (Russische) misdaadscene neer en de cast is ook niet overtuigend. Vooral de George Clooney achtige vriend van Cage die zou beter passen in een film over...tja laat ook maar.

In ieder geval teleurstellend verhaal wat teleurstellender is uitgewerkt.

Redelijk.

Al zit de film wel met een kleine identiteitscrisis. Actiefilm? Toch vooral thriller? Iets teveel drama? Het tempo is te rustig voor een volbloed actie, het mist wat aan spanning om een goede thriller te zijn en het drama is te plat om er al te veel tijd aan te besteden.

Toch is het sfeertje niet eens zo slecht. Wat kalmer en koeler dan gewoonlijk in Amerikaanse films, Cabezas neemt ook wat meer z'n tijd om alles voor te bereiden. Dat maakt zeker het eerste half uur wat lusteloos soms, al zorgen de meerdere persoonlijkheden van de film daar nog wel voor enige intrige omdat het niet meteen duidelijk is waar de film naartoe wil.

Toch kan Cabezas het nooit echt waarmaken. De actiescenes zijn niet slecht maar springen er ook niet bovenuit, het acteerwerk ligt er te dik op en wordt te dik aangezet door de soundtrack en qua spanning is het gewoon niet drukkend genoeg.

Kijkt dus aardig weg, dat koele sfeertje maakt dat de film zich onderscheidt van soortgelijke films, maar Cabezas weet dat nooit ten volle uit te buiten.

3.0*

Tokarev is een redelijke actiefilm die helaas niet van begin tot eind weet te interesseren. Het concept is al veel te vaak gebruikt en de woorden origineel en vernieuwend komen niet voor in deze film. Wat wel interessant is, is dat in het begin van de film al duidelijk wordt dat het geen "happy end" zal zijn.

Nicholas Cage speelt redelijk maar weet gewoon niet te overtuigen. Als het op actiefilms aankomt dan heeft Cage zijn hebben en kunnen laten zien. Het komt allemaal heel geacteerd over en in een film als deze is de diepgang nihil. Max Ryan en Michael McGrady spelen stoere "handlangers" van Cage en doen zeker niet voor hem onder. De meest opvallende rol is die nog wel van Pasha D. Lychnikoff die de Russische gangster Chernov speelt.

Tokarev is een film die snel in de vergetelheid zal raken omdat het hetzelfde kunstje laten zien als de meeste andere actiefilms: hoop geschiet, auto achtervolgingen en een beetje gehuil. Tokarev is in ieder geval niet een van de slechtste actiefilms en weet bij mij een voldoende te scoren. Misschien helpt het ook wel dat ik niets tegen Nicholas Cage heb. Ken genoeg mensen die dat wel hebben en die zouden deze film niet eens aanzetten. De titel van de film is trouwens wel leuk, al is de achterliggende gedachte nogal simpel.

3*

Slappe B film waarin Cage laat zien dat hij ver is afgezakt met zijn uitgebluste voorkomen. Met dat zwart geverfde haar ziet hij er erg slecht uit, wat op zich past bij de film: die is namelijk net zo slecht. Het verhaal is knullig (iets met zijn dochtertje ofzo) en de overige cast en uitwerking van de karakters is eveneens slap. Dan nog de actie, wat ook niks voorstelt.

Tokarev

Nog best een goeie film!

Nicolas Cage vind ik niet de alle beste acteur, Knowing (2009) vond ik toch de beste met hem erin, maar Tokarev was toch te doen..

De film had een goed verhaal in zich verwerkt, maar dit werd niet altijd even goed vertoond. Het was echt even denken op het eind, maar je komt er redelijk snel en makkelijk uit... Ook een pluspunt was dat dit niet eens een film is waar de hoofdrolspelers allemaal blijven leven, of dat maar eentje dood gaat en de rest niet, nee hier was het totaal anders.

Ik had alleen even gemist dat de dochter uiteindelijk toch dood was. Maar gelukkig werd me dit later allemaal weer bij gepraat.. Zo kun je ook eens zien dat je niet altijd de mensen moet pakken die je als eerst verdenkt waarbij deze dan de Russen, maar bleek het toch een dom ongeluk te zijn geweest, vooraal, wie bedenkt er om met wapens te gaan spelen? Oke ze dachten volgens mij dat ze ongeladen waren, maar dat was dus toch niet zo.

Nu is het zo, dat ik het niet zo'n super film vond, maar ik vond het voor het grootste deel goed kijk baar, tot aan het eind ging het een beetje vervelen, en natuurlijk het eind was de grootste twist. een 3.5* vind ik voldoende voor deze film!

Onvoldoende, maar toch ook weer niet zo dat ik moeite had om de 1,5 uur door te komen.

Acteerwerk redelijk tot matig, actie schokkerig en onoverzichtelijk in beeld gebracht, verhaal standaard. Een aantal vreemde zaken dan:

1. Vrouw van Cage zegt: doe wat je moet doen. Cage kleedt zich om en wil gaan, vrouw zegt: ga je me nou alleen laten?? Wat is dat voor plotselinge verandering van gedachte...
2. Vriend van Cage zit in zijn restaurant, ziet een leger Russen aankomen, bewapend, kan vluchten maar gaat achter een muurtje zitten met een shotgun...
3. Amateuristisch continuïteitsfoutje: Cage met zijn vrienden voor de stripclub, vriend wil naar binnen maar Cage tikt m op de schouder en zegt: ik ga wel en we zien m van binnenuit de auto uitgaan. In het shot vanaf buiten stapt ie uit een lege auto...
4. Cage belt in de eindscene zijn vrouw: kom maar terug, het is veilig... Terwijl de Russen al op de stoep staan...

Tokarev is een film die eigenlijk precies past in het rijtje met Cage zijn andere werken van de laatste jaren als bijvoorbeeld Seeking Justice en Trespass. Het is allemaal redelijk verzorgd, Cage staat op de automatische piloot en er volgt een vage twist die je in dit geval al van mijlenver ziet aankomen. Toch is de film, volgens de poster blijkbaar ook wel Rage genoemd ook weer niet heel vervelend. Voor een voldoende komt hij echter net te kort.

2,0*

"I'm sorry I let you down."

Al die schulden doen Nicolas Cage geen goed, deze film bewijst dat maar weer eens.

Op zich begint 'Tokarev' nog wel aardig, maar naarmate de film vordert wordt het er helaas niet beter op. Daarvoor wil het op een bepaalde manier ingenieus overkomen d.m.v. flashbacks en onderlinge relaties die de boel alleen maar verslechteren. Hierbij helpt het niet dat Cage - voor de zoveelste keer - een ongeïnspireerde rol neerzet.

Qua verloop resulteert het zich in een ongebalanceerd geheel, omdat het lijkt alsof men geen keus kan maken tussen drama en actie. Niet dat het iets uitmaakt, aangezien het merendeel van de actiescènes door de slechte montage vrijwel te verwaarlozen zijn en het dramagedeelte er te dik op ligt. Om het maar niet over de geforceerde score te hebben.

Al met al een hoop onzinnigheid bij elkaar. Als volbloed actiefilm had dit denk ik beter gewerkt; nu is het tien keer niets.

1,5 Sterren.

Een matige actie film. Behalve het nog redelijke acteerwerk van Nicolas Cage en zijn maten, acteren alle andere personages slecht. In meer films van Nicolas Cage, maar bijvoorbeeld ook van Jason Statham, doet de hoofdpersoon en soms de hoofdpersonen het nog wel aardig, maar zijn de bijrollen vreselijk.
Dat Nicolas Cage een van zijn vrienden 'per ongeluk' vermoord, was ook vergezocht.
De actie was snel en een beetje schokkerig, maar kan er nog wel mee door.
De scènes in huis waren op een aparte manier gefilmd, waardoor het leek dat je samen met hun in bijv. de keuken stond.
Het einde met het domme ongeval was vergezocht, maar toch ook wel verrassend.
Deze film past goed in het rijtje met de andere films van de afgelopen jaren van Nicolas Cage (zoals bv. Stolen).

Het acteerwerk van Nicholas Cage laat veel te wensen over, zo is zijn "tough guy" persona niet echt geloofwaardig. Dit lijkt niet zozeer te liggen aan cage zelf als wel aan de extreem platte karakters in de film. De politieman, de rus, de ier, je kan de karakters zo zelf invullen. Er zijn echter meer zwaktes aan deze film. Het plot is namelijk flinterdun.

De ontvoering van zijn dochter lijkt genoeg reden om compleet loco te gaan op mensen die vooralsnog niks misdaan hebben. Er zijn zoveel momenten dat je denkt, denk even 1 minuut langer na dan waren er nu niet 30 mensen dood dat het lachwekkend wordt. Dat de film simultaan wel enkele zware onderwerpen denkt te kunnen behandelen doet je dan weer eerder huilen.

Vrij clichématige wraakfilm,behalve de twist op het einde die zowel origineel maar ook een soort van afknapper was.De actie was op zich wel in orde maar kwam door de slordige en nerveuze cameravoering ook niet helemaal uit de verf.Dan blijft er niet veel over van Tokarev want op de goede rol van Pasha D. Lychnikoff als Chernov was het acteren ook niet hoogstaand (Stormare was zelfs slecht).Matige film derhalve die dan weer als positief punt heeft dat ie zonder Nicolas Cage nog een stuk minder was geweest,ook al kan hij ook een stuk beter (zie Joe (2013).

Redelijke actie film. Goed spel van Cage.

Eigenlijk helemaal nog niet zo’n gek verhaal. Acteerwerk was verzorgd en de actie goed. Wat mij betreft een prima film in dit genre en het nivo wat ik er van verwacht had.

Cage stapt uit de auto van zijn companenen. Bij het uitstappen zit er ineens geen een van zijn maatjes in de auto.

Hij zat achterin terwijl die andere twee voor zaten.

Maar wat een schijtfilm zelfs nog meer bekende acteurs maar deze prutfilm is niet te redden

Heel degelijk.

Verwachtte van tevoren eigenlijk vrij weinig van maar mijn verwachtingen zijn overstegen. Het is niet Cage die deze overstijgt, maar ik vond vooral de regie best sterk. Het is ook zeker niet de eerste keer dat laag beoordeelde films het zo goed bij mij doen.

Cage is best prima. Het is dat hij een beetje een grap is in de filmwereld en vaak een beetje te dramatische rollen kiest, maar voor de rest is het best een degelijk acteur. Af en toe is het net iets te veel drama, maar in het algemeen heel degelijk.

Vooral de actie was best goed in beeld gebracht. Knap geschoten, intense actie die best lekker gefilmd was door een nerveuze camera. Des te intenser natuurlijk, maar het leukste is dat elke actiescène er eigenlijk anders uitziet.

Dan krijg je lekker verschillende stijltjes die allemaal best werken. Het is wel met een lange inleiding, zo valt het eerste half uur echt in het dramagenre. Maar daarna is er eigenlijk veel actie en thriller en dat maakt het dan weer leuker.

Lekker pakkende actie, in een verhaaltje met een lekker harde toon. Het is dan wel jammer dat het geweld niet passend hard is, maar wel met een pakkend stijltje. Niks mis mee op z'n tijd. Alleen de actie had wat bloederiger en harder gemogen.

Niet dat ik hier nu veel van verwachtte, maar toch viel het tegen.

Veel poespas en gedoe, met Cage, Stormare en Glover toch ook niet een misselijke cast, Nichols als eyecandy, en het nodige bruut geweld trekt voorbij maar weet mij desondanks nergens te boeien. Een aantal domme dingen, zoals je wapen pas doorladen als je al in het vertrekt staat en bv eerst het wapen naar binnen steken zoals ik Mel Gibson onlangs ook al zag doen in Edge of Darkness, trekken voorbij. Net als een portie vaag melodrama wanneer hij Danny neersteekt.

Tokarev is het niet net niet, Tokarev is het gewoon helemaal niet en nog wel voor het grootste deel. Slechts de schietpartij in het appartement is nog wel aardig. Verder vooral héél snel vergeten...

Aardige eenvoudige actie- thriller. De vaart zit er van het begin best goed in. Met een dochter die is ontvoerd en de afhandeling erna is het een soort kruising tussen ‘Taken’ en ‘Man on Fire’ Géén al te origineel plot, wat ik ook niet had verwacht. Het wie-en-hoe in het plot was zelfs niet eens heel moeilijk te doorgronden. Maar er is ruimte voor lekkere uitbarstingen van actie die onderhoudend worden geënsceneerd. De film bevat ook een paar mooi geënsceneerde achtervolgingen, waarvan één een vlotte autoachtervolging is. Nicholas Cage doet wat hij altijd doet Continuum-& The Man in the High Castle actrice Rachel Nichols krijgt niet veel schermtijd, maar ze speelt haar rol verder prima. De film scoort op bruut geweld een dikke voldoende. Ik heb mij in ieder geval dan ook prima vermaakt.

Een harde aktie film met Nicolas Cage die toch wel beter is als zijn mindere films.

Hij speelt uitstekend, in het verhaal zitten meerdere plots twisten waar je van het ene spoor in het andere wordt gezet.

De film muziek is ook prima, de film heeft genoeg aktie en is ontroerend.

Een prima aktie film,waarin wraak centraal staat.

Waarom besloot ik die avond – met alle meesterwerken van de filmgeschiedenis binnen handbereik – naar ‘Tokarev’ te kijken?. Ik waag mij aan een boude stelling: film is een democratisch medium. Of dat was het althans. Als je in 1957 een intellectuele filmcriticus van Cahiers du Cinéma en de grootste boerenkinkel naar hun favoriete film had gevraagd, hadden ze waarschijnlijk hetzelfde antwoord gegeven: Rio Bravo. Uitzonderingen daargelaten, hadden kritisch geprezen films ooit commercieel succes en vice versa. En wat zijn dan de meesterwerken van vandaag de dag? Euhm, Lav Diaz, Pedro Costa of zo? Ergens is het grondig fout gegaan.

Film zal een democratisch medium zijn. Het is immers de stuwende, genadeloze commerciële kracht van de business er achter die tot zijn glorie geleid heeft. Passie, hartstocht, fiasco, mislukking, loutering en herrijzenis. Als film intrinsiek elitair was geweest, had het nooit de Berlijnse en Parijse avant-garde salons van de jaren ’20 hoeven te verlaten. Natuurlijk: dat betekent daarom niet dat we als tegenbeweging plots Wuthering Heights of The Super Mario Galaxy Movie moeten intellectualiseren. Maar we kunnen wel stilstaan bij ons mediagebruik. Natuurlijk is het verleidelijk om enkel naar de Cinematek te gaan, Artificial Eye DVD’s te kopen, gebruik maken van een private tracker en enkel auteurfilms kijken. Maar dreigt film dan niet een soort stoffig museumobject te worden? Film verliest zijn vitaliteit als je het loskoppelt van zijn commerciële urgentie, het gegeven dat een consument een onmiddellijke nood tot gratificatie voelt die enkel door cynische commerçanten vervuld kan worden. Soms moet je bereid zijn om met je knieën door het slijk van het filmisch moeras te gaan, om tot enige luciditeit te komen. De videotheken waren een soort éénmaker en dan zeker het DTV-segment. Ik heb de laatste dagen van de derderangs videomeuk meegemaakt in 2007. Titels als The Life and Death of Bobby Z, Wrong Turn 2, The Contractor. Liefst ging je complete stoned de gangen door, ging je puur op de hoes af en wist je dat de kans op oplichting groot was. Maar dat zijn de risico’s van het vak, dat geeft een rush, dat doet leven. Natuurlijk kun je ook een vergeten John Sayles-film downloaden die waarschijnlijk briljant is. Maar geen enkel meesterwerk haalt het bij de roes van teleurstelling toen je in 2007 met vrienden of op een slechte date The Hills Have Eyes 2 huurde.

Ja, want niet enkel de distributiekanalen, maar ook de wijze van consumeren behoren tot dit gevoelig ecosysteem. Film mag nooit van die aard zijn dat het domme mensen uitsluit. Het zijn heus niet die domme mensen die een Criterion boxset van Douglas Sirk zouden importeren uit het Verenigd Koninkrijk, ofschoon ik ervan overtuigd ben dat Sirk universeel genietbaar kan zijn. Hoewel afgeschreven door content creators, bestaat de reguliere DVD markt nog steeds, in uiterst beperkte mate. De wat mollige volkse vrouw die goedkeurend de DVD van ‘Ghost Ship’ in de Fnac stond te bekijken in 2002. De wat onhandige jongeman die toen hij in 2025 in diezelfde Fnac de DVD van de nieuwe Final Destination zag, uitkraamde: “dat zal ook met goed wat bloed zijn!” Dit zijn de figuren die je nodig hebt om cinema levend te houden. Zij die op zoek zijn naar korte verpozing, ontspanning, sensatie, verheffing – verpakt in een gemakkelijk consumeerbaar product van een euro of vijftien. Ja, het moet en mag immers wel wat kosten en liefst ook nog nieuw zijn, in glinsterende verpakking. Met die mensonterende kringloophandel van tweehands DVD’s uitwisselen zullen we heus de glorie van het westen niet herstellen.

Zo is het laatste bastion dat de filmcultuur nog enigszins rechthoudt, de Boekenvoordeel. Nee, zelfs die zwartkijker van een Serge Daney had destijds nooit kunnen voorspellen dat de redding van de cinema zou komen in de vorm van een Nederlandse discountketen voor restpartijen en impulsaankopen. De DVD’s liggen er als clandestiene smokkelwaar, ergens bemachtigd via een schimmig import/exportkanaal. Hier koop je niet de nieuwe Todd Haynes, maar wel de laatste stuiptrekkingen van de DTV-markt- liefst aan een bedenlelijke promo (‘2 voor 9!’) waar je eigenlijk nauwelijks aan wint. Eén van de twee: deze Tokarev. Misschien toch nog een kort woordje over de film zelf: de gevechtscènes zijn gefilmd voor een MMA-film, de schietscènes voor een Golfoorlog-thriller. In de luwte kon ik wel wat genieten van de intrige en vielen Cage’s acteerkunsten me mee. Hij toonde best veel toewijding voor een ordinaire cash grab. Dan heb je ook nog Peter Stomare, in een rolstoel en met nog een afschuwelijker Iers accent dan Sean Connery in The Untouchables. Voor zo’n momenten ploeteren we graag door het slijk.