Beyond Borders (2003)

Tenenkrommende film, indrukwekkend onderwerp. Het begon nog wel goed met de 'banaanscene', maar de ontzettende stereotiepe personages en het rammelende verhaal doen deze film al snel verzanden. De romance in Cambodja was helemaal triest (en hoe dit als het ware gerechtvaardigd werd door de beelden van een overspelige Henry ervoor). Door elke keer een ander land uit te kiezen wordt geprobeerd de aandacht van de kijker vast te houden. Het einde van de film laat hulpverlening als thema helemaal los: het is slechts een decor waarin de grote heldin haar liefde kan bewijzen.

Voor het onderwerp en een paar indrukwekkende beelden (bijvoorbeeld de scene met het jongetje en de granaat):

2,0*

Het zou jammer zijn om deze film links te laten liggen. Hij geeft aandacht aan de heldhaftigheid van de humanitaire hulpverlening in oorlogsgebieden. Sarah krijgt de roeping om haar steentje bij te dragen en wordt verliefd op een gedreven arts, Callahan.

De film begint goed, met een sterke intro in die balzaal en boeiende focus op het humanitaire aspect in Ethiopië. Het wordt duidelijk dat anders wordt omgegaan met leven en dood. Daarna neemt het verhaal een meer politieke toon aan, met de betrokkenheid van rebellengroepen in de Cambodjaanse jungle en de besneeuwde bossen van Tsjetsjenië. Hier verliest "Beyond Borders" wat punten, omdat het humanitaire drama omslaat naar romantische avonturenfilm.

De romance tussen Jolie en Owen is flauwtjes en brengt weinig extra drama aan het geheel. Campbell had zich beter gehouden aan de dramatische realiteiten van de ontwikkelingslanden, en ons wat meer verteld over het dagdagelijks werken in vluchtelingenkampen. Toch een 3,5* waard.

Niet heel erg bijzonder filmpje.
Verhaal springt soms iets te veel van de hak op de tak. Waardoor het verhaal je inderdaad niet erg pakt.

Het begin was wel goed, en liet de problemen in de oorlogs landen erg goed zien. Maar zodra de film naar een nieuw oorlogs gebied ging, begon de film me al minder te boeien. Daarnaast stoorde ik me erg aan het overacting van Clive Owen, wat zijn personage erg irritant maakte. Angelina Jolie laat daarentegen wel zien, dat ze ook een normale rol goed aan kan.

De laatste 10 minuten waren wel verassend. Ik dacht, nu kijkt Clive Owen nog eens zielig om en wordt dood geschoten, maar het was dus precies het tegenover gestelde.

Dus toch maar 3* voor het begin, het einde en de boodschap van de film.

Heel goed geacteerd tot kippevel aan toe.

Maar bleef het gevoel hebben dat ik naar 2 films zat te kijken. Vond het niet in balans de romance en het oorlog(drama) gedeelte. Komt misschien door het eind.

Toch door het goede acteren en de 'mooie' realistische beelden bleef het boeiend en is het toch wel de moeite waard om te kijken.

Een 6.

Toch wel iets anders verwacht, want op de doos stond er "een romantische avonturenfilm", maar dit was het toch niet echt , dit was echt wel drama.

De film was niet slecht, maar ook niet echt waw. Hij kabbelt een beetje verder zonder echt spannend te worden. Het tweede uur wordt de film gelukkig wat beter en maakt het einde nog veel goed.

De beelden zijn wel erg realistisch (magere kindjes, armoede, ...) en de cast doet het ook erg goed.

Niet echt een ontspannende film, maar een redelijk zwaar drama.

Ik vond de film wel oké, maar geen hoogvlieger. Ik ergerde me aan Angelina Jolie op een of andere manier, ik vond haar niet zo geloofwaardig over komen. Daarnaast miste ik echt wat diepgang en vond ik het te snel gaan. Eerst zat ze nog in Cambodja, vervolgens was ze weer ineens in Londen met een kind erbij. Ik vond die sprongen in tijd zo raar. Ja, het blijft natuurlijk een film en daarin kan alles, maar dit vond ik niet zo fijn kijken. Elke gebeurtenis ging snel voorbij.

Misschien ben ik wat verwend door The Constant Gardener. Dat is natuurlijk een iets ander verhaal maar echt 100x beter. Beyond Borders haalt het daarbij bij lange na niet.

Het is wel heel erg Amerikaans om een soort “Artsen-zonder-Grenzen”-verhaal onder te dompelen in een romantisch drama. Niettegenstaande dat is het een interessante en confronterende film over de gruwelijkheden in oorlogsgebieden. Het komt mij voor dat Angelina Jolie zich als een vis in het water gevoeld moet hebben, gezien haar betrokkenheid als UNHCR-ambassadeur bij deze problematiek.

Zonder het romantische sausje zou de film volgens mij een veel grotere impact hebben.

Vijftiende film van de Angelina Jolie marathon. Een film die ik nog niet eerder heb gezien, maar mij vanwege het verhaal wel interessant leek. Deels is het geworden wat ik dacht, maar het was te veel van de hak op de tak. Het waren voornamelijk veel gebeurtenissen op grote schaal in de wereld, maar ik denk dat het beter was als ze één gebeurtenis eruit hadden gepakt en dat hadden gedetailleerd. Toch laat de film ingrijpende en pijnlijke momenten zien die helaas tot op de dag vandaag nog steeds gebeuren. Dit doet wat met je. Het liefdesverhaal eromheen vond ik niet goed uitgewerkt. Het was te kort door de bocht en van de 1 op de andere dag waren ze verliefd. Dat Jolie zich aan het einde van de film opoffert voor hem vind ik daarom niet overtuigend of begrijpelijk.

Daarentegen is deze film echt op Jolie haar lijf geschreven aangezien ze in haar privéleven ook veel goede doelen verricht in de wereld. Je merkt dat ze zich goed kan inleven en dat ze het heel goed doet als actrice. Clive Owen speelt vaak een beetje hetzelfde soort karakter in films, maar hij is gewoon lekker om naar te kijken. Punt.

Al met al een erg goede aangrijpende film om eens te zien, maar helaas vaak te kort door de bocht en de opbouw had beter gekund. Toch een ruime voldoende, omdat ik mij niet verveeld heb, het acteerwerk goed was, het emoties oproept en ook de beelden waren mooi.