Hoe Duur Was de Suiker (2013)

Het is niet helemaal eerlijk om deze productie vijf dagen na '12 Years a Slave' te zien. Ik zal proberen zo objectief mogelijk te zijn en het is belangrijk dat er eindelijk een Nederlandse film over de slavernij in Suriname is uitgekomen. Een koloniaal pijnlijk verleden waar we het in Nederland niet graag over hebben.

Klip en klaar is dat het hier om een ambitieus project gaat: de decors en aankleding zijn prachtig, het landschap is kleurrijk en alles ziet er bijzonder authentiek uit. Helaas wilde de regisseur teveel vertellen waardoor de film hoofdstukgewijs overkomt. Het historische verhaal is vooral een sentimenteel persoonlijk vriendschapsdrama tussen de hoofdpersoon en haar slavin (metgezel èn gebruiksvoorwerp) geworden, waarbij de aandacht teveel op de eerste als femme fatale gericht is. De relatie had voor mij meer invoelend gebracht mogen worden; bovendien kwam de vergiffenisscène bij mij ongeloofwaardig over. De geselingscènes daarentegen waren bijzonder realistisch en hetzelfde gold voor het onderscheid in slaaf en vrijen (seks). Alles bij elkaar vond ik het wel een mooi verhaal, maar ik hoop dat er nog eens een vaderlandse film komt die meer inzicht geeft in het leven van de slaven en hun eigenaren.

Ik denk ook dat in werkelijkheid de "slaven" nog veel slechter werden behandeld dan ze hier laten zien. Er zullen ook best wel blanken geweest zijn die iets beter waren, maar ik denk toch dat ze over het algemeen genomen veel slechter behandeld werden.

Maar buiten dat vond ik het toch een heel aardige film die er voor mij veel meer gemaakt mogen worden.

Prima film met goede vertolkingen van Gaite Jansen, Kees Boot en vooral Yootha Wong-Loi-Sing. Ook de setting was dik in orde en het zag er allemaal erg goed uit. Eigenlijk was de film naast dat het een belangrijk punt uit de geschiedenis was ook een mooi liefdesverhaal.

Ik heb een beetje een ambivalent gevoel overhouden aan deze film. Hij is zeker niet slecht met zijn fraaie settings en aankleding. Na een nogal brokkelig begin ontwikkelt zich van lieverlee een tragisch liefdesverhaal over een jonge vrouw, die wanhopig op zoek is naar een liefdevolle huwelijkspartner. Verbitterd door een uitzichtloze toekomst wordt zij alsmaar onhandelbaarder en komt zij tot daden, die haar steeds meer vervreemden van haar familie en ook van haar trouwe lijfslavin. Die vertelt haar tegen het einde dat zij vooral zichzelf vergiffenis moet schenken voor haar daden.
Het secundaire plot over de opstandige bosnegers eindigt helaas in het luchtledige.

De film focust vooral op Gaite Jansen, terwijl het personage van de puik acterende Yootha Wong-Loi-Sing eigenlijk veel interessanter is. De verschillen qua karakter van die twee had niet duidelijker getekend kunnen worden.
Jammer dat het toch vooral een liefdesverhaal is. Gegeven het feit dat het 150 jaar geleden is dat de slavernij in Suriname afgeschaft werd, had ik verwacht dat de film met name over de slavernij zou gaan. De verschrikkingen daarvan krijgen hier en daar wel aandacht, maar naar mijn gevoel te weinig. Toch een gemiste kans, vind ik.

Naar mijn mening gaat de film te weinig in op de historische punten en is het teveel een liefdesdrama (zeker naar einde vd film toe). Toch blijft het een "intressant" verleden. Was af en toe slecht te verstaan.

Aardige film.

Prima Nederlandse productie en een interessant tijdperk van Nederland om eens wat vaker in te duiken. Jean van de Velde laat zien dat je weldegelijk een boeiende maar bescheide historische film kunt maken in Nederland. Nova Zembla was hier toch niet in geslaagd dus ik ben blij dat deze film wel is geslaagd.

Decor en alle andere props zien er goed uit. Acteerwerk is ook prima en het verhaal is niet al te dramatisch of schokerend, maar zeker interessant om 2 uren te boeien.

Laat Nederland maar meer van zulke films produceren.

3.5*

Ik heb echt uitgekeken naar deze film, en er ook veel goeie dingen over gehoord maar vond hem helaas een tikkie tegenvallen...

De film is wel ontzettend mooi gemaakt, mooie decors, goeie kostuums.

Maar het verhaal daarintegen valt tegen, stelt niet heel veel voor en word nergens echt spannend of meeslepend, wat erg jammer is - Het is nog wel vermakelijk om een keer te zien (vooral vanwege de mooie beelden) maar weer ook niet

De acteerprestaties zijn redelijk,

Matige film dus, maar geen straf om te zien een keer

2.5* voor de film, 3* omdat het er erg mooi uitzag

Mooie productie waarin veel liefde in is gestoken, dat kun je er vanaf zien. De decors, de kostuums, de belichting, de muziek zijn eigenlijk allemaal prima in orde. En nu komt de maar... Maar het is jammer dat het acteerwerk niet overal optimaal is en het is een groot jammer dat in het script gaten zitten, waardoor je niet echt een binding met een persoon krijgt. Zoals hierboven me gezegd word: Het wordt nergens meeslepend genoeg en dat is zonde, want de film ziet er prachtig uit. 3,5 *

als deze door de tietencommissie zou komen was het oscarwaardig. Verder had ik last van plaatsvervangende schaamte en ik kom daar maar niet los van. Weerzinwekkende voorvaderen hebben we gehad.

3.5*

Ik was wel benieuwd naar deze film, zeker vanwege de vele wisselende recensies.

Al met al viel mij dit slavendrama niet eens zo erg tegen.

Al helpt het niet mee dat ik een week eerder het overdonderende "12 years a slave"

had gezien. De eerste 45 minuten was ik aangenaam verrast door de mooie beelden en een realistische setting. Ook de bijbehorende soundtrack zorgde voor een positief effect.

Maar wat mij ook opviel was het matige slappe en houterige acteerwerk. Wat ontzettend jammer. Toch bleef "Hoe duur was de suiker" wel boeien kwa verhaal. Na een uurtje viel mij het houtje touwtje acteerwerk niet meer zo op, of werd het naarmate de film vorderde beter?

Uiteindelijk toch wel een geslaagde film.

Maar ook ik vind dit meer een romantisch drama met een slaven verhaal als rode draad op de achtergrond.

3*

is dit gebaseerd op een waargebeurd verhaal?

Matige film en zeker de acteurs waren lachwekkend slecht. Had wel een kinderfilm kunnen zijn. Van slaven kan je hier niet spreken want zelfs een film als Django Unchaned laat meer schokkende beelden zien over hoe zwarten werden uitgebuit dan in deze film. Het verhaal was leuk maar slecht uitgewerkt.

Ambitieus opgezette film. Echter, het rommelige scenario zorgt ervoor dat er soms geen touw aan vast te knopen valt. Heb hem met meerdere bekeken en die beaamde dit ook. Historische films maken valt nog steeds niet mee voor de Nederlandse filmindustrie.

Ik vind het een mooie film.Het gaat meer over vriendschap,liefde en sex dan de slavernij.Maar dat vind ik juist zo goed! Je ziet namelijk hoe mensen onder deze omstandigheden toch een leven willen leven.Het was destijds normaal maar iedereen voelde ergens diep van binnen dit is fout.En dat komt steeds meer naar boven drijven!

Vond de film wel goed, maar had er eigenlijk iets meer van verwacht.

De hoofdrol speelster Sarith vond ik absoluut niet overtuigend acteren waardoor

de geloofwaardigheid ver te zoeken was.

Alleen MiniMini deed het goed

3*

Zeer zwakke film waar eigenlijk weinig positiefs over te melden valt. Allereerst was het acteerwerk om te janken zo slecht. Ik kende er bijna geen één, en ze lieten allemaal zien waarom. Vanaf het begin ergerde ik me aan het acteerwerk en dat heeft tot het einde aangehouden.

Verder was het verhaal erg saai. Af en toe een scene waarin er wat gebeurde, maar verder was het erg langdradig.

Het enige positieve is dat er wel mooie beelden voorbij komen. Prachtige natuur passeert regelmatig de revue, alleen als dat het enige is waarmee ik positief geprikkeld word is het wel matigheid troef.

Nee, snel vergeten deze hap. Zwaar onvoldoende.

Vanavond tweede deel

Tja deel 1 vond ik nog wel aardig, maar dit tweede deel is echt tenenkrommend. Vooral het Ned. taalgebruik is vreselijk. Nog twee delen afkijken. Vraag me trouwens af waarom deze film in het Engels The Price of Sugar moet heten. Dat is toch niet de letterlijke vertaling.

Visueel ziet het er wel allemaal aardig uit en er zit ook best veel bloot in (handelskenmerk van Nederland). Maar qua verhaal kan het me nauwelijks boeien.

Stop nou toch eens met die domme opmerking die nergens meer op slaat. Alleen nog een handje vol Nederlanders ziet dat zo, voor de rest heb ik er in het buitenland nooit iemand over gehoord. En daarbij vind ik het in dit verhaal zeer logisch dat er af en toe eens wat bloot voorkomt.

Waarom zou ik er mee ophouden, het is gewoon een feit.

Commentaar op de aanwezigheid van bloot is het handelskenmerk van Theunissen. Die realiseert zich blijkbaar niet dat ze er in die tijd nog niet aan toe waren om borstrokken te breien voor de slavinnen.

Het zijn anders niet alleen de slavinnen die bloot te zien zijn, maar ook Nederlanders zoals Gaite Jansen (al vrijwel in het begin van het eerste deel).

Dus? Ik vind het erg tekenend voor hun bizarre verhouding die ze tot elkaar hebben.

Jij doucht ook met het onderbroekje aan dus?

Als één film eens functioneel bloot heeft (als zoiets al bestaat, want mensen zijn nu eenmaal weleens naakt, waarom zou je dit niet mogen tonen maar altijd heel nep bedekken met een lapje stof of een laken dat er in het echt leven echt niet zo bijligt, maar dat terzijde) dan is het deze wel. Niet enkel vanwege de slavinnen, zoals dat toen was, maar juist ook haar bazin die zich echt laat kleden en je voelt als kijker dat haar naaktheid anders is. Bam, direct het verschil tussen het wezen van de slaaf en die van haar cheffin. De één kan nog naakt zijn doordat zij nog een volle menselijkheid bezit, de ander heeft niets.

Even voor de duidelijkheid, ik heb niets tegen bloot (ik zie het juist graag). Maar het is gewoon een feit dat het in vrijwel iedere Nederlandse film (en dan vaak niet functioneel) voorkomt. Vandaar ook mijn opmerking "handelskenmerk van Nederland".

Dat het ook anders kan, bewijst België vaak genoeg. Die maken juist vaak veel betere films dan Nederland en daar zit juist zelden bloot in.

Ik heb vaak bij Nederlandse films het idee dat ze het gewoon er bewust indoen. Vroeger trok dat regelmatig extra bezoekers naar de Bioscoop, maar tegenwoordig niet meer en toch blijven ze het hanteren.

Vroeger deden ze het zeker bewust - Dick Maas geeft het op het audio-commentaar bij De Lift zelfs toe. Maar nu? Zelden, met volgens mij alleen Zomerhitte als suffe uitzondering. Quido, wat jij?

Zojuist ook het tweede deel gezien en ik vind het nog altijd niet zo fantastisch. Allemaal erg statisch en conventioneel. Wel ontzettend mooie sfeershots van het leven op die plantages.

Verder lijkt het me in de context van deze film verder ook volstrekt logisch, net zoals dat er in Schindler's List borsten in beeld bungelen. Om maar eens iets te noemen.

Dank u. Jij weet er net een pak meer van dan ik.