Le Brasier Ardent (1923)

Vertoning in Cinematek Brussel op 23/08/14 en 31/08/14.

Cfr. “Dit surrealistisch-extravagant drama rond de rusteloze Slavische ziel behoort tot Mosjoukine’s beste films."

Deze - onbekend is onbemind- film uit het oeuvre van avant-gardist Ivan Mosjoukine wordt slechts zelden vertoond. Filmfanaten, die ook de prenten uit de beginjaren (hoog) weten te waarderen, kunnen alvast genieten van een aantal memorabele en fascinerende scènes.

Tijdens de film kreeg ik echter het nare gevoel: dit is gokken op twee paarden.

Waarom? Na de diep imponerende aanvangscènes, boordevol mystiek (droomscène), blijkt dat naarmate Le Brasier Ardent vordert, je uiteindelijk naar een romcom zit te kijken. Dit heen en weer geswitch tussen mystiek en romcom kon mij niet echt bekoren! Ik heb wel regelmatig met grote ogen vol bewondering zitten staren naar de mooie mise-en-scenes, beeldcadrages, theaterdecors, grijsbalans met oog voor detail in het zwart en in het wit… Ik kan het ook niet verhelpen… I adore that kinda shit!

Sommige bronnen vermelden nog dat Mosjoukine hier 5 verschillende rollen speelt, anderen beweren zelfs 11. ‘tZou kunnen, maar ik heb ze niet geteld! Want mocht ik deze man ooit op straat tegen het lijf lopen, zelfs dan zou ik hem nog niet herkennen

Ondanks zijn imitaties van Buster Keaton’s Deadpan-expressies valt dit werk van Mosjoukine niet te vergelijken met het amerikaans icoon vd Stille Film. Surrealistische fragmenten, of beelden in hun ‘negatief’ weergeven, enz… vindt je bij Keaton niet terug. Die had uiteraard andere kwaliteiten!

Dit was mijn eerste kennismaking met Mosjoukine’s prachtige cinematografie. Deze regisseur (tevens acteur en scriptschrijver) uit ver vervlogen tijden, is allicht één van de velen die in de diepe vergeetput zijn gesukkeld. En daar geraak je helaas nooit meer uit!

Of…?

Voor de ‘enkelingen’ die meer over deze film en Mosjoukine willen weten, hier enkele verwijzingen:

Filminfo & DVD box. (by Dave Kehr – The New York Times)

Russian Emigrés in Paris 19...

Silent movies – Review posted by Treguard en Rhyolite:

Voorbeelden en weetjes over Mosjoukine & Le Brasier Ardent.

Mad Dreamscene uit ‘Le Brasier Ardent’ op You Tube.

Dan denk je de hoogtepunten van de zwijgende film wel zo'n beetje gezien te hebben, maar ik had dus nog nooit van Mozzhukhin gehoord, laat staan iets van hem gezien. Als regisseur ten minste, als acteur zag ik hem wel in een aantal films.

Maar hij heeft ook niet veel geregisseerd, en dat is toch jammer, want deze Brasier Ardent is geweldig. En de titel betekent overigens niet 'De brandende BH', zoals ik met mijn middelbare school Frans dacht. De film is bijzonder origineel met meerdere scenes die me niet lang genoeg konden duren- de opening is al fijn, maar een vroeg hoogtepunt is de scène bij het Instituut voor Verloren Vrouwen, daar trekt Mozzhukhin de hele trukendoos open, en later is er nog een fijne danswedstrijd met 'last woman standing'. Nou moet ik zeggen dat ik de film zag met een moderne, nogal eclectische soundtrack die wonderwel paste, en de stevige beat tijdens de dansscène werkte lekker opzwepend. Voor de liefhebber, het gaat om deze scène.

Na die dansscène wordt het allemaal wat conventioneler en minder avontuurlijk, maar daarvoor viel dus genoeg te genieten. Ook veel kleine (beeld)grappen, zoals het hypermoderne bed van 'elle' (inclusief een knop waarbij het glimlachende hoofd van haar man verschijnt), de telefoon van Le Mari, of het dienstmeisje die een dienblad vol kleine keffertjes naar binnen brengt. Een erg 'rijke' film kortom die vaker gezien mag worden.