The Unforgiven (1960)

Wat begint deze film rampzalig zeg. We zien Audrey Hepburn naar buiten komen om wat water te halen. Ze begroet haar paard vervolgens op zo'n ongeloofelijk vrolijke manier dat zelfs Julie Andrews en de Von Trapp kinderen uit de Sound of Music zich rot zouden schrikken. Deze blijheid zit helaas in het hele eerste uur van de film. Daarbij hebben we een Burt Lancaster die zo stoer is dat hij daadwerkelijk toegeeft te denken dat hij onkwetsbaar is. En iedereen die hier enthousiast in meestemt natuurlijk. Ja, het eerste uur zit bomvol met flauwe, onrealistische en overdreven geacteerde emoties.

Verdwijnt dit in het tweede uur van de film. Niet echt, maar het blije gaat er vanaf omdat er een zwaar thema aangeraakt wordt. Een bijzonder goed thema moet ik zeggen. Zeker eentje waar je een goede western omheen kunt bouwen. Op het moment dat er namelijk ontdekt wordt dat Hepburns personage aftamt van de Kiowa-indianen wordt de eens zo gelukkige familie Zachary het middelpunt van racistische pesterijen. De film is dan ook vooral bedoelt om tolerantie op te roepen voor andere rassen. Zeer interessant en zowals gezegd een prima onderwerp voor een western. De indianen worden immers in dat genre bijna altijd als slechte mensen neergezet.

Helaas slaagt deze film er niet in om het thema goed uit te voeren. Dat de dorpsgemeenschap plotseling geen respect meer hebben voor de eens zo populaire Hepburn is nog redelijk goed uitgewerkt en roept inderdaad vragen op waarom er geen tolerantie is. Maar het punt is dat de andere indianen in de film wel gewoon slecht zijn. Dus eigenlijk roept de film geen tolerantie op voor andere rassen, maar alleen voor rassen die zich westers gedragen. Dit is heel jammer want het had zo mooi kunnen zijn. Nu blijft er een matig, overgeacteerd westerntje over die op het einde niks meer te bieden heeft dan het standaard indianenschietwerk.

2,5*

Eén van de 'minste' films van John Huston. Niemand acteert op hoog niveau terwijl met het gegeven scenario nochtans een veel hoger peil kon bereikt worden. Slechte score, die op zekere ogenblikken totaal ontbreekt waar hij echt nodig was.

Kortom: een doorsnee western zonder ziel.

En aan de jongeren onder ons: ik heb hier al enkele malen gepost gezien over racisme. Laat dat aub. In die tijd werd er niet over racisme gedebatteerd. Deze films waren nooit racistisch bedoeld.

Het waren simpele wetten: de indianen waren de slechte, de cowboy's de goeie. En waren het cowboy's onder elkaar was het normaal gezien de zwarte hoed die de slechte was tegen de witte hoed, de goeie. Maar vandaag de dag wil men overal wel iets achter zoeken.

Zelfs al zou deze western puur als vermaak bedoeld zijn, zonder zwaardere thema's te behandelen, dan nog is het een matige film. Het overacteren van vooral de vrouwelijke cast en de bijrollen is redelijk irritant. Dan springt het verhaal, of eigenlijk de karakters, ook qua emoties nogal abrupt over. Onder de indianenhaters onstaat nergens onderling discussie, of anderszins tweestrijd.

Wat mij betreft ook de minste film van Lancaster die ik ken. Ook hij weet geen stempel op de film te drukken.

Een nogal warrige film die ik misschien nog een keer moet kijken. Ik weet niet goed wat er van te vinden. Nu vond ik hem niet opvallend of anderszins gewoon aardig.

2,5*

Vond het wel een aardige film. Het acteerwerk van beroemde Hepburn en Lancaster is goed. Het viel me op dat Joseph Wiseman. De aankleding ziet er ook weer goed uit. Voor de rest een prima oude western. Niks mis mee. Krijgt een 3,5.

Wow!! voor een vermeend anti-racistische film is deze nogal racistisch m.b.t. de native Americans.

Op zich niet verwonderlijk voor een western, maar om dit anno nu te gaan aankondigen als anti-racistisch....zelfs naar western-maatstaven is deze film nogal negatief over de Indianen.

Okay, maar eigenlijk gaat het dus over Audrey Hepburn die ooit als vondeling is geadopteerd door de Lancaster-familie en die al dan niet van Indiaanse afkomst zou zijn.

Met name in het begin wat overacting, maar qua plot best lekkere western.

Prachtig gefilmd ook, edoch beetje weinig John Huston-meester-regie-hand.

Sinds 2008 heb ik deze film in mijn bezit en ik heb hem intussen, geloof ik al vier maal gezien.
Op het gebied van de casting zit je met deze film sowieso al goed. Je hebt enerzijds Audrey Hepburn die ik enorm goed vind in de film ‘ A Roman holiday’ en anderzijds heb je Burt Lancaster die een hele reeks goede westerns op zijn naam heeft staan. Je hebt dan ook nog Audie Murphy die je ook dikwijls ziet spelen in goede westerns (en waarvan ik onlangs ook zijn oorlogsrepertoire heb gelezen ), Charles Bickford en natuurlijk ook nog Lillian Gish die in de ‘schandalige’ Birth of a nation speelt.
De film begint en Audrey Hepburn is net als in al haar films enorm enthousiast en lief en vriendelijk en in deze film misschien een beetje té!! Ze speelde vooral in eigentijdse romantische komedies dit is dan ook haar enige western. Maar stoort mij dit, helemaal niet.
Bij het paardrijden komt ze dan Abe Kelsey tegen vertolkt door Joseph Wiseman en wanneer die haar aanspreekt merk je dat dit inderdaad een film van John Huston is en begin ik spontaan aan de film Moby Dick te denken.
De film kent een aantal vrolijke momenten, spannende momenten, een aantal cowboy scènes bijvoorbeeld bij het temmen van de paarden en waar deze film vooral in uitblinkt, er wordt ook racisme ten opzichte van de indianen aangehaald. Eerst wanneer die indiaan dat paard probeert te temmen (en er nog zonder problemen in slaagt ook) en dan natuurlijk wanneer blijkt dat het personage van Audrey H. een indiaanse blijkt te zijn. Bij de bekentenis van Abe Kelsey voor hij opgehangen wordt slaan de stoppen door bij de rest van de groep en wordt de familie Zachary oneervol buitengesloten.
Tot hier vind ik dit een goede western, een film die zich zonder problemen kan onderscheiden van de vele andere westerns. Maar dan maakt deze opeens een wending. Er zijn natuurlijk nog de Indianen, die waren al eens in beeld geweest en die willen natuurlijk dat Rachel (Aurdrey H.) bij hen opnieuw intreed en die indianen zijn natuurlijk slechte indianen(!?!) en vervolgens veranderd deze film in een standaard zondagmiddag cowboy-indiaantje-schieten: 4 man die 40 indianen afknallen in een huis dat er niet al te stevig uitziet en als ik dan ook nog eens Burt Lancaster tijdens het schieten de cilinder van zijn pistool zie vasthouden dan krullen mijn tenen toch wel. Moest hij dit echt doen, hij zou zijn vingers verschrikkelijk verbrand hebben.
Deze wending moet ook op de maag van John Huston gelegen hebben, want hij beschouwde deze film dan ook als een mislukking.
De aanval van de indianen is op zich nog wel best spannend en spectaculair en wanneer dan de laatste indiaan geveld is, kijkt iedereen nog omhoog en de film eindigt.
Verpest dit einde de film, eigenlijk een klein beetje wel maar het voorgaande is dan weer wel heel goed en dit maakt dat ik dit toch wel een zeer goede western vind die ik nog dikwijls zal spelen.

Audrey, Audrey, in wat zijt ge nu beland ? Gij die zo onvergetelijk bekoorde in "Roman Holiday", zit nu in een western waarvan alleen de haat van de western pioniers tegenover de inboorlingen als enigszins authentiek kan worden aanvaard en voor de rest een toch wel heel simpel verhaaltje opvoert. Voorspelbaar ook en wie zich optrekt aan de vuurgevechten, bedenk dat er heel wat beters te beleven is.

Erg middelmatig, vind ik. Natuurlijk zit een Burt Lancaster als gegoten in dergelijke films, maar dat hadden we van hem dan ook verwacht.

Redelijke film over een gezin waarvan de geadopteerde dochter een verborgen herkomst heeft. De eerste helft van de film had met gemak een stuk ingekort kunnen worden en is nogal langdradig. Tijdens de tweede helft zijn er een aantal prima scenes en wordt de film wat zwaarder. Van de cast valt Lillian Gish het meest op.

In The Unforgiven worden racistische tendenzen belicht die in het wilde westen natuurlijk niet ongewoon waren. Het verhaal speelt zich af rond een blanke kolonistenfamilie die jaren geleden een meisje heeft geadopteerd. Dat het meisje afkomstig is uit het dorp van de Kiowa indianen is noch aan het meisje, noch aan de familie bekend. De film is een boeiende en goed gemaakte dramatische western maar mist hier en daar wat bezieling.

Een reden daarvoor zou aan het voortdurende gekift tussen regisseur John Huston en hoofdrolspeler Burt Lancaster te wijten kunnen zijn. Terwijl Huston zich bij het filmen strikt baseerde op de roman The Unforgiven van Alan LeMay, was co-producer Lancaster meer geïnteresseerd in een film die beter zou aansluiten bij de smaak van het publiek. The Unforgiven is daarom een film geworden die met beide invalshoeken goochelt, maar zich te weinig onderscheidt in het één of in het ander.

De film laat niet alleen maar plezierig amusement zien, maar kiest ook voor de minder oppervlakkige benadering van het boek. Dat laatste gaat echter niet ver genoeg. Als de film onderlinge conflicten nader dreigt te gaan onderzoeken, volgt in de meeste gevallen onmiddelijk een actiescène die voorkomt dat het verhaal te saai dreigt te gaan worden. De film loopt met dergelijke acties de diepzinnigheid en de complexiteit mis die van een film een memorabele film maken.

Het racisme dat in de film gethematiseerd wordt is vooral in het personage van Audie Murphy goed af te lezen. Hij is geconditioneerd om iedereen die indiaans bloed door zijn aderen heeft stromen, denigrerend en haatvol te benaderen. Voor hem is de uitdaging het grootst om het kwaad, dat zich in de vorm van Audrey Hepburn in zijn eigen familie heeft geworteld, als zijn eigen vlees en bloed te accepteren. Prima rol van Murphy, die in zijn rol wel in staat is om de bezieling op te roepen die in veel andere scènes in de film ontbreekt. Hier is de hand van John Huston goed zichtbaar. Des te jammer dat Huston moest schipperen.

The Unforgiven is een hele redelijke film. De film heeft enkele schitterende scènes, is cinematografisch fraai en beschikt over een uitstekende cast. Audie Murphy heb ik al genoemd. Lancaster ook al, maar nog niet als acteur. Prima werk van Lancaster. Als hij in beeld is, overschaduwt hij de rest van de cast. Nou, misschien met uitzondering van Audie Murphy. Met Audrey Hepburn, die er met haar grote ogen veel te onschuldig en prinsesachtig uitziet om geloofwaardig in het ruige prairielandschap te passen, heeft Lancaster acteertechnisch gezien geen probleem.

Het was even geleden dat ik nog een western gezien heb. Deze film van John Huston is een film over racisme verpakt als western. De sterrencast doet het prima –i.h.b. good old Lillian Gish– maar dat neem niet weg dat de licht getinte Audrey Hepburn met haar bruine lokken hopeloos miscast is als een jonge vrouw met indiaanse roots. De film dateert nog uit een tijd dat in dit soort films elk schot van de rechtschapen kolonisten raak was en de barbaarse indianen nog geen deuk in een pakje boter konden schieten. Voorlopig heb ik het weer wel gehad met dit soort sterk geromantiseerde verhalen over het “Wilde Westen”.

Niet slecht, maar een onverdeeld succes is deze film ook niet. En de reden is wellicht dat het een compromissenfilm is waar de meeste mensen niet echt gelukkig mee waren. Huston wilde een film over racisme die duidelijk zou refereren aan het heden. De studio wilde een grote commerciële western met sterren daarin. De film is naar een boek van de schrijver van The Searchers en heeft nogal wat thematische overeenkomsten. Deze film gaat explicieter over racisme, maar levert in op sfeer en karakterisering.

Ik hou normaal erg van Lancaster als acteur, maar hij haalt hier niet zijn normale niveau. Hepburn als native american is bedenkelijk, maar onderstreept wel het thema van de film gek genoeg. Bepaald geen typische Hepburn--rol. Gish is een fijn weerzien.

De film blijft net wat te veel aan de oppervlakte hangen en weet het verhaal niet echt universeel te maken, Het feit dat ook hier de natives nogal gezichtsloos blijven wreekt zich nogal en zorgt voor een laatste deel dat iets te veel kansen mist. Niet slecht, maar ik had het gevoel dat er een grote klassieker in had gezeten als de mogelijkheden van de tijd et anders hadden gelegen. Dat is deze film nu zeker niet..