Steel Country (2018)

Een verhaal dat mogelijks nogal onwaarschijnlijk lijkt maar Andrew Scott vertolkt uitstekend de rol van een wat simpele, stumperige man die vanuit zijn eigen liefde voor zijn dochtertje uit een stukgeslagen relatie zich omtrent de dood van een jonge tiener plots vragen begint te stellen en eigenlijk is de synthese van deze film niets anders dan de liefde voor het kind en het blijvend beschermen ervan door het van alle gevaren weg te houden.
Natuurlijk houdt de film, het onderwege behoorlijk spannend en valt de ontknoping toch enigszins verrassend uit.
De opbouw is goed en echt nare schokeffecten worden vermeden. Knappe beeldvorming.

Aardige film waarin een vuilnisman vraagtekens zet bij de verdrinking van een jongetje uit de buurt. De film heeft een rustig tempo en is redelijk sfeervol. De dagelijkse omgang van het hoofdpersonage met zijn plaatsgenoten en zijn persoonlijke leven is boeiender dan het moordmysterie (daarvoor zit er zeker in de eerste helft te weinig vooruitgang in). Andrew Scott doet het prima in de hoofdrol.

Steel Country is een genre film die uitblinkt door sfeer en acteerwerk. Het plot an sich is weinig vernieuwend. Toch weet het dus met de juiste ingrediënten een prima film te genereren.

Getting the job done the easy way,

is like running away from the problem.

Because dealing with the problem is...

It takes hard work.

Ik heb een voorliefde voor het onbekendere werk. De indie-film wereld is levendig en onuitputtelijk. Het spijtige is dat er ook enorm veel kaf onder het koren zit. En dan kom je zo’n film tegen als “A dark place” (Originele titel : "Steel Country")met een onderwerp dat niet direct indruk maakt. Je verwacht hetzelfde, routineus afgehaspelde verhaal zoals er al verteld werden in ontelbare andere films. Maar naarmate de film vorderde, werd ik meer overweldigd en enthousiast. En dan voornamelijk door, de voor mij onbekende, acteur Andrew Scott. Mijn schaamtegevoel vergrootte met de minuut terwijl ik zijn acteerprestatie bewonderde. Hoe in hemelsnaam komt het dat ik deze acteur niet kende? Als je Dustin Hoffman fabuleus vond als autistische broer van Tom Cruise in “Rain Man”, dan ben ik zeker dat je de vertolking van Andrew Scott als de geestelijk gehandicapte Donald Devlin ook zal appreciëren. Gelijkwaardig en Oscarwaardig zijn twee woorden die onmiddellijk bij me opkomen. Een ontroerend en tegelijkertijd inspirerend personage. Tegelijkertijd was de film ook nog eens boeiend genoeg en bleef het giswerk duren tot de ontknoping.

Verplicht kijkvoer noem ik dit. En vooral (ik kan het niet meer benadrukken) vanwege de acteur Andrew Scott. Overlaad die vent met allerhande prijzen en hopelijk krijgt hij aanbiedingen voor films die een breder publiek bereiken. Ik heb in ieder geval zijn filmografie bekeken en zal zeker nog meer werk uit zijn oeuvre bekijken.

PS. Verwar deze film niet met de gelijknamige film met Luke Baines.

3.5* (naar 4* neigend)

Mwa.

Geen slechte film, maar wel eentje die een tikkie betere regie nodig heeft. Zo zijn er wel potentiële middelen die Fellows uit de kast trekt, zoals een sterke sfeer, maar blijft de echte dreiging en spanning helaas uit, en daarom is deze film toch niet heel goed.

Scott doet het in ieder geval wel erg goed. Kende hem als acteur nog niet zo heel goed, maar hij is toch wel lekker bezig. Waarschijnlijk krijgt hij altijd van die afdankertjes qua rollen. Helaas krijgt deze film ook weinig publiek, en uiteindelijk wel een soort van de begrijpen waarom.

Deze film is dan ook voor een beperkter publiek aangezien het veel rustiger is dan de algemene thrillerfilm. Desondanks had de film wel echt een stuk strakker moeten zijn. Intrigerender. Een beetje tempo had de film ook goed gedaan. Maar vooral de dialogen hadden echt een stuk scherper gemoeten.

Er hangt wel een duister sfeertje die goed naar voren komt. Bij vlagen hangt er veel sfeer in de lucht en kent enkele licht spannende scenes, maar dat was het dan ook wel weer. Buiten Scott om acteert er dan ook niemand echt heel bijzonder of en weet er niemand echt op te vallen.

Het is vooral dat de regie iets knapper had gemoeten. Strakker vooral. Laat die dialogen toch sterk en interessant zijn. Dat het hoofdkarakter een beetje langzaam is, kan dan ook kundig beholpen worden. Deze film heeft nu wel de potentie met enkele goede elementen, maar mist toch de echte push.

Het verhaal blijft de hele film intrigeren, ook al gebeurt er uiteindelijk niet zo heel veel. Volgens mij is dit echt zo’n film waarin je steeds meer details gaat zien naar mate je de film vaker ziet. Prachtige vertolking van hoe een man met de ziel onder de arm kan lopen. Prachtig hoe de personen om hem heen hem proberen te beschermen, of het nou gaat om zijn moeder die voor hem bidt of om zijn vrouwelijke collega die hem uiteindelijk op het juiste spoor zet. Deze film vertelt een mooi verhaal over een vader die niet echt vader kan zijn en over een man die geen berusting lijkt te vinden in de kleinburgerlijke maatschappij van het vergeten Amerikaanse achterland in staalstaat Pennsylvania. De vergane glorie spat van deze film af, en juist daarom weet ‘ie zo te roeren.

Degelijke film over een geïsoleerde man die er als enige in gelooft dat de dood van een jongen geen ongeluk was. Hij heeft hiervoor een aantal onconventionele methoden die niet door iedereen in dank worden afgenomen. Er scheelt wel iets met Donald. Achterlijk zou ik hem niet noemen. Hij heeft toch een zekere intelligente en redeneervermogen. ASS zou kunnen gezien het feit dat aanraking moeilijk is, zijn beperkte en moeilijke sociale omgang, zijn gevoel voor rechtvaardigheid en gebrek aan empathie.

Het gaat soms wel erg makkelijk allemaal met wat simpele gesprekken. Dat de politie daar zelf niet achter komt getuigt van onwil of kwaad opzet. Het mysterie blijft de gehele tijd over de film hangen en dat is een heus pluspunt om de film boeiend te houden.

Prima acteerwerk ook van Andrew Scott, doet het meer dan behoorlijk. Prima setting en sfeer ook in de teloorgegane industriestaat Pennsylvania.