Belle (2013)

Deze met veel gevoel gemaakte film met een waargebeurd verhaal over een halfbloed en slavenproblematiek in het racistische Engeland medio 18e eeuw is “spekkie naar mijn bekkie”. Neem daarbij het prima acteerwerk van Gugu Mbatha-Raw (wat een mooie vrouw!) en Tom Wilkinson en je hebt een topfilm, waar ik geweldig van heb genoten en die mij lang zal bijblijven. Fascinerend, leerzaam, beklijvend.

Prachtige romdrama die de harde geschiedenis van racisme weergeeft maar eveneens ook de verbondenheid door de liefde die als een rode lijn door de film heen loopt. De scenes zijn soms best schokkend door het verbale of fysieke geweld maar geven wel goed weer hoe het destijds eraan toe ging en wat men te verduren kreeg puur en alleen maar op basis van het uiterlijke verschijnsel kleur.

Een film die je aanzet tot nadenken. De hoofdrolspeelster zag er niet alleen prachtig uit maar zorgde eveneens voor een waardige vertolking van haar rol en deed dit met verve. Bij de andere medespelers waren er wat hoogschieters en uitschieters naar beneden.

Uitstekende film over een donker meisje dat wordt opgevoed als gelijke in een aristocratische familie in de 18de eeuw. Een kostuumdrama met een originele insteek deels gebaseerd op feiten. Een mooi verhaal waarbij de vragen omtrent de slavernij goed en boeiend verwerkt is in het geheel. Gugu Mbatha-Raw doet het prima in de titelrol en ook de rest van de cast stelt niet teleur.

Het waargebeurde verhaal hinkt op twee benen. Wat zich concentreert rond de persoon van een zwart meisje, gaat langzaam over in een juridisch drama. Jammer, want met name de strijd tussen juristen gaat letterlijk langs de hoofdpersoon heen. Wat voor invloed het op haarzelf heeft, begrijp je wel, maar komt nergens terug. Kostuums zien er goed uit en het acteer- en camerawerk is goed in orde.

Belle is een film met twee sporen die naast elkaar zwalpen. Je hebt het romantische verhaal van een jonge vrouw met gemengd ras in de Engelse aristocratie. Sowieso helaas door velen op neergekeken in een tijd waar kleurlingen EN vrouwen het al niet gemakkelijk hadden. Zij en haar familie lijken constant te balanceren welke rangorde in het establishment op dat moment prioritair is. Daarbij komt nog dat een huwelijk niet bedoeld was voor mensen die elkaar graag zien, maar om strategische redenen en tussen mensen met een gelijkwaardige stand en rang. Wat gezien de moeilijke positie van Belle niet zo eenvoudig is.

Daarnaast heb je de zaak van het schip Zong waarbij een hoop slaven werden verdronken. De rechtszaak gaat niet over het feit dat er mensen werden vermoord, maar het is een verzekeringskwestie. Al lijkt het gaandeweg meer een ethisch vraagstuk te worden, versterkt door de moeilijke positie van Belle binnen de aristocratie.

De twee verhalen lijken niet helemaal op elkaar afgestemd te zijn en het romantische neemt eerder de voorgrond. De film lijkt wel te zoeken naar een mooi evenwicht en weet ook niet echt sfeer op te bouwen. Het wordt dus puur verhalend, gedragen door vooral hoofdrolspeelster Gugu Mbatha-Raw die er enkele nominaties en prijzen voor kreeg, en de ervaren Tom Wilkinson, die nog mee voor evenwicht en rust in de film zorgt.

Het geheel is best wel mooi gemaakt en het verhaal en acteerwerk houden het allemaal boeiend. Naar waargebeurde feiten, al koos men bij het maken van deze film om verschillende verhaallijnen (het schip Zong, de relatie van Belle en het gekende schilderij) in hetzelfde jaar te laten afspelen. Wat dichterlijke vrijheid mag uiteraard wel. Maar net als bij de film Harriet (2019) over één van de belangrijkste vrouwen uit de Amerikaanse geschiedenis, mocht het bij het verhaal van de Engelse Belle toch wat grootser zijn. Figuren als zij verdienen een bekendere film om hun verdiende plekje in de geschiedenis te bewaren.