Inuk (2010)

Prachtige film over het verwerken van verlies, trauma, angsten,.... en de moderne problemen van de Inuit in Groenland. Wereldcinema op zijn mooist (die indrukwekkende landschappen op Groenland smeken gewoon om een groot scherm).

Hartverwarmende cinema op zijn mooist. Eerste ontdekking op de 40ste editie van het Film Fest Gent.

Zeer slecht geacteerd en geregisseerd. Laat ons wel de problemen van de inuit zien maar goeie cinema is dit totaal niet en was wreed ontoepasselijk voor een Film Festival als Gent.

Het merendeel van het publiek op het FFG denk daar dus wel wat anders over.

Vond het ook maar een hele matige film. Het is vooral de combinatie van ondermaats acteerwerk en een slecht uitgewerkt scenario dat een hoeveelheid plotwendingen en thema's opvoert in een te kort tijdbestek. Overvolle film en het is ook meer een film voor Cinekid dan voor Gent. Maar door de landschapsfotografie toch het gevoel gehad 'iets' van Groenland gezien te hebben.

Geweldig was dit niet allemaal, gebeurt erg weinig in voor een avonturenfilm.

Hoe kan het ook anders, mijn eerste film uit Groenland. Mja, omvergeblazen werd ik alvast niet. Ik had alvast een sterkere ontwikkeling van Inuk in gedachten. Het begin is alleszins sterk en is ook wat clichématig van een talentvolle jongen die opgroeit in een kansarm gezin waarbij vooral de drankverslaving van de moeder enorm zwaar weegt op Inuk. De verhuis naar de instelling, de ontmoeting met de jager ... Ik had een intiemere en intensere band tussen beiden verwacht. Nu was het eerder sneeuwklassen met de hele groep waardoor ik die extra emotionaliteit miste.

De landschappen volgepakt met (het verraderlijke) ijs maakte veel goed. Ook de beelden met de hondensleeën waren wel leuk, alleen zaten er zo wel heel veel beelden in. De film miste wat scherpte, wat braafjes en bijgevolg dus matig uitgewerkt.

Interessant was wel de nodige aandacht voor de klimaatveranderingen en de moeilijke omstandigheden om te overleven, ook voor de mens als bewoner en als jager.

Uitgerekend op de koudste dag van het jaar stuit ik op de Noordpool, meer bepaald Groenland. In de hoofdstad Nuuk is de moderniteit in het dagelijkse leven doorgedrongen. Bij Inuk thuis hebben ze een tv en een koelkast, en hij speelt zelfs in een rockband. Een element uit de traditionele cultuur van de Inuit duikt op wanneer hij tupilaks gaat verkopen - uit been gesneden beeldjes met een mystieke betekenis. De voertaal is Groenlands.

De grote ommekeer komt er wanneer Inuk noordwaarts gestuurd wordt, naar Uummannaq. Daar leert hij de traditionele leefwijze kennen met jacht en visvangst. Dierenrechtenactivisten zullen minder enthousiast zijn over wat er met een zeehond gebeurt. Het levert mooie beelden op met ijsvlakten, besneeuwde bergen en een schuchtere zon die de polaire vrieslucht probeert te doorbreken. Een mooi moment is wanneer een husky zich gapend uitrekt. Het verhaaltje wordt wat sentimenteel, maar de helwitte omgeving en de authentieke cultuur maken dat goed. En nu is het tijd om de radiator wat hoger te zetten.