The Others (2001)

De sfeer is duister, en ik vind het goed geacteerd, ook door de kinderen. En het verhaal is natuurlijk wel apart. Wel mooi dat je uiteindelijk dat gezin te zien krijgt waarover de kinderen het de hele tijd hebben

Eén groot cliché met schreeuwende kinderen en een hysterische blerende moeder.

Doorgaaans vind ik Nicole Kidman geweldig, maar hier is ze echt hemeltergend.

Hoezo?Ik zou het zeker geen groot cliche willen noemen.

Vond het juist origineel,ook een verrassend sterk einde.

Bij elke scene had ik t idee van; dit ken ik al, werd nergens ook aar enigzins verrast.

Helaas heb ik dat bij bijna elke horrorfilm.

Misschien heb ik dr te veel gezien?

Misschien voldeed deze film niet aan je verwachting..zeker niet als je horror

verwacht.

Dit is geen horror film,maar een thriller.

Heb je wel gelijk in.

Maar deed ie je thematisch dan niet erg aan the sixth sense denken?

Enigzins wel ja.

Zowel the others en the sixth sense vind ik erg goeie films.

Sterke films met een verrassend goed einde.

Ik weet niet of je the sixth sense wel waardeert?

Je geeft deze film 2,5* dus neem ik aan dat je het nou ook weer niet erg slecht vind.

Maakt niet uit verder hoor,de film viel jouw tegen en dat kan natuurlijk.

Een spookachtige, onheilspellende en huiveringwekkende poppenhuisthriller over ontkenning, waarbij eerlijkheidshalve moet worden vermeld dat stijl het wint van inhoud. Alejandro Amenábar blijkt zowel op schrijftechnisch als muzikaal niveau over begaafde talenten te beschikken. Ook de cast overtuigt en is van wereldniveau (Nicole Kidman schittert).

Inhoud? Het is een spookhuisverhaal. Wat voor inhoud had je dan gewild? Ik was al blij dat Amenabar met een knappe variatie voor de dag kwam. Voor de rest, ja, stijl is wel heel belangrijk, zeker in een spookhuisverhaal. Hoe je het vertelt, de sfeer, ... The Others is echt griezelig en blijft goed, ook na meermaals bekijken.

Leuk filmpje met een verrassend einde. Ik vond de film totaal niet cliché. Vond de kinderen overigens erg goed acteren. Top!

Fantastische sfeer, fantastische acteurs, fantastische twist, fantastische film!

Na een aantal jaar weer is bekeken en het blijft een erg lekker thrillertje.

Spannend, goed acteerwerk en een erg verrassend einde.

3,5*

De Spaanse horrorschool in de Britse mist met uiteraard een enorm landhuis. Klassiek getint in beeld en geluid, vakkundig en geduldig in z'n spanningsopbouw. Dan kan een lullig tekeningetje al griezelig zijn, al blijft het op dat vlak aan de milde kant. De kinderen doen het zeker niet onaardig en Kidman weet zowaar op overtuigende wijze een vrome tang neer te zetten. Je hebt al gauw een hekel aan het mens.

De film krijgt het wat moeilijker wanneer Amenábar wat al te opzichtig aan z'n verhaaltje gaat sleutelen. Zo rond de plotselinge terugkeer van de vader van het gezin, verkeert het zelfs even in een dipje, waar de dreiging van de indringers en onderliggend drama elkaar een beetje in de weg zitten. De op zich sterke troef komt dan ook niet echt meer als een donderslag bij heldere hemel. Desalniettemin goed te doen.

Zeer goede film !

Wie The Sixth Sense met Bruce Willis heeft gezien, zal de clou wel aan zien komen.

Blijft over; een zeer onderhoudende, en bij tijde spannende film.

Er valt af te dingen op originaliteit
(omdat de voorspelbaarheid enigszins afbreuk doet aan de filmbeleving)
Maar zeker 4**** waardig ! ! ! ! !

Ooit tijdens de Pathé horrormarathon gezien, en sindsdien staat het in mijn top 10.

Geweldig script, erg goed acteerwerk, en een continu voelbare spanning.

Een mooie en intelligente horror. Aanrader.

De Nederlandse Blu-Ray heeft geen extra's. Hoe is de beeldkwaliteit? Ik zie dat de Engelse BR goedkoop staat bij Amazon (zeker als je ze met nog twee andere BR's koopt). Hoe is de beeldkwaliteit daar? Er zijn in elk geval extra's.

Film die erg snel wegkijkt en met een van de beste plotwendings ever.

Ik vond het e matige film met wel een heel sterk einde.

Ik had wel beetje een horror verwacht om eerlijk te zijn

Lang geleden dat ik deze heb gezien. Deze moet je niet kijken voor grote schrikmomenten. Gedurende de hele film is er wel een heel beklemmende sfeer met toch enkele wel heel goede scènes, met het meisje in haar communiekleedje voorop. Natuurlijk is het bij een volgende kijkbeurt niet meer zo verrassend maar blijft toch een prima film.

Ja er zit wel een Sixth Sense element in zoals eerder al werd opgemerkt, maar het verschil is wel dat hier veel meer sfeer in zit. Deze heeft ook wel herkijkwaarde, dat heeft de Sixth Sense voor mij totaal niet. Het verhaal en de karakters vind ik in The Others ook wel veel boeiender dan The Sixth Sense.

Een film waar ik bij toeval ingevallen ben maar die ik zeker nog eens op dvd wil hebben. Fantastische film, bij tijd en wijle heel erg eng! Ik heb er zelfs slecht van geslapen en dan dat einde, fenomenaal! Echt heel goed gemaakte thriller/fantasy. Top met de hoofdletter T,O en P! A must see voor iedereen!

Gisteravond gezien, groot beeld en goed geluid.

Prachtige film, wat een acteer- en camerawerk! Nicole Kidman is geknipt voor deze rol omdat ze van zichzelf al zo'n ijzige uitstraling heeft. Klassieke omgeving, oubollige, popperige kleding en krullen, rijke lui en mooi ouderwets speeldgoed voor de kinderen (jaja, ik ben een detailmens).

De alleroverheersende zware en onheilspellende sfeer is hetgene dat de film gevormd heeft tot thriller. De setting, de ziekte van de kinderen, het kille personage van Kidman en dan het plot, alle ingrediënten voor een asgrauwe en zware ouderwetse thriller zijn er.

Geen korte schrikmomenten, wel beklemmende momenten die me een aantal keer achterover in de bank drukten met de nagels tussen mijn tanden. Bv dat stuk tussen de meubels met witte lakens erover, de stukjes waarin het meisje Victor zag, het stukje in de mist buiten en dan de opmars naar de climax, die op een fantastische manier is afgewerkt.

Hoe Kidman de papieren verscheurt, en je begrijpt dat zij degene is die wordt opgeroepen! Hoe eigenlijk wordt uitgelegd hoe het oproepen van geesten in zijn werk gaat, hoe geesten verstoord worden, hoe onrustig hun "bestaan" is. Ook begrijp je op het laatst dat de nieuwe echte bewoners last moeten hebben gehad van het feit dat Kidman overal de gordijnen steeds dichtdeed, en dat ze ten einde raad alle gordijnen hebben weggehaald.

Je kan inderdaad de vergelijking maken met the Sixth Sense, maar deze film heeft toch echt een andere invalshoek die the Sixth Sense laat verbleken.

Ik vond het jongetje superschattig, het meisje maar een leeg, snotneuzerig karaktertje neerzetten. Doe mij maar het oudste kindje uit de film Mama. Maar het meiske had wél gelijk: it did happen.

Mooie rol van de huishoudster, klassieke, rustige, onderdanige en hardwerkende dame, je zou haar bijna als oma willen.

Wel heb ik nog een paar vragen. Waarom kwam de man van Kidman ineens terug? Ik denk niet om nog een keer met haar het bed te delen, want hij liep niet over van enthousiasme dat hij weer "thuis" was. En waarom kwamen die drie huishouders aankloppen? Alleen om Kidman ervan te overtuigen dat ze eigenlijk dood is?

Bijzondere film in het genre.

Dikke 4*

Eén van de weinige films, waarin ik Nicole Kidman kan waarderen. Normaal gesproken komt ze

heel erg koel over, hier pakt dat gelukkig goed uit.

Een goed verhaal, een hele mooie omgeving, heel veel sfeer. Precies zoals dat hoort bij dit soort films. Wat hiervoor in andere commentaren is gesuggereerd: waarom heeft Amenábar eigenlijk gekozen voor een setting, die meer Engels lijkt dan Chileens/Spaans? Zijn eigen (geboorte)land heeft op dit punt meer dan genoeg te bieden.

Interessant is verder de specifieke fotografie, zoals gebruikt in deze film. Misschien met een historische achtergrond, misschien ter plekke bedacht voor de film. Vreemd dat niemand dat opvallende punt noemt.

Tenslotte is de religieuze variant die hier wordt opgevoerd wel een heel erg oude versie uit bij wijze van spreken (ik ken de exacte tijd niet) midden vorige eeuw. Er zullen maar weinig mensen zich herkennen in die variant of daardoor aanstoot nemen aan de film, hoop ik tenminste.

Hoewel de film zonder meer sterke kanten heeft, zoals de sfeervolle setting in een Engels landhuis eind 19e / begin 20e eeuw; het goede acteerwerk, en het interessante plot, vond ik hem binnen het genre toch geen topper. Ik vond de film eigenlijk geen moment echt spannend of mysterieus, een aantal keren werden potentiële kippenvel-momenten op een nogal brave manier omgetoverd in een soort anticlimax: bijvoorbeeld aan het einde waar het spannend lijkt te beginnen met de drie TBC slachtoffers die richting de graven lopen, maar al snel overgaat in een redelijk brave uitleg van de (op zich interessante) plotwending. Ik kreeg ook de indruk dat de sfeer in de film wel erg sterk leunt op de muziek. Muziek speelt uiteraard heel vaak een belangrijke rol in films, maar voor een echt hoge waardering moet er bij mij toch meer in zitten.

deze film is eigenlijk 2 keer leuk.'

een keer voor de twist.'

en de tweede keer om te kijken of het klopte.

je ervaart hem dan heel anders.

maar deze sfeervolle occulte film,is zeker beter dan gemiddeld.

of ik hem een 3e keer ga kijken.mah

Heerlijk, goede verhaallijn, duister, spannend. Maar wat het voor mij af maakt is juist als iets niet is zoals het lijkt, een onverwachte twist, en ik werd volkomen weggeblazen door deze. Ik zag hem echt niet aankomen!

Dat er een twist aan zou komen was evident, maar deze twist was toch wel behoorlijk verassend. Iedereen was dood, de moeder en kinderen en de nieuwe huishouding. De 'spoken' blijken achteraf de levenden te zijn, die het verhaal vanuit een soort sceance vertellen.

Vond er qua griezelen een aantal scene's bovenuit springen, zoals de ontdekking van de foto's van de doden, heel macaber.
Ook de scene waar de kids naar buiten sneaken en oog in oog komen te staan met de dode huishouding


Prima sfeertje, origineel is een in een mist gehuld oud landhuis natuurlijk niet, maar het is hier prima uitgevoerd.
Vond ook eigenlijk alle acteurs heel goed spelen.
Heb genoten

Naar aanleiding van een reactie bij de film The Sixth Sense deze film gaan kijken. Hoewel ik die erg goed vond, was ik over deze film veel minder te spreken.

Het voelde als een typisch Britse film. Accenten, oubollig, langdradig, saai en nergens echt spannend.

De plottwist was nog wel aardig, maar kon de film niet meer redden. Ik was eigenlijk verbaasd dat ik niet in slaap was gevallen.

Dankzij de afgelegen locatie - een plattelandshuis op het eiland Jersey - is dit een gothic tale in de oude Engelse traditie. Het speelt zich af kort na de Tweede Wereldoorlog, maar ademt de sfeer van de negentiende eeuw, alsof ze op die afgezonderde plek in de vorige eeuw zijn blijven hangen. Omdat de kinderen aan lichtovergevoeligheid lijden, is er geen elektriciteit in het huis.

De tekening in het begin lijkt een illustratie uit een victoriaanse roman. Deze gaat over in een camerabeeld. Een claustrofobisch gevoel wordt gecreëerd door de gesloten deuren en het hek. Het eerste beeld van het personeel is achter het houten raamwerk van de deur. De duisternis en de mist bepalen de sfeer. Die mist kan symbool staan voor het geheugenverlies van Grace (Nicole Kidman). Op het einde, wanneer haar geheugen terug is, is het opeens helder weer. Toen de gordijnen verdwenen waren, was er al een contrast met het binnenvallende licht. je zou het hele verhaal kunnen voorstellen als een strijd tussen licht en duisternis. De stijl staat dichter bij Duits expressionisme en horror uit de jaren '30 dan bij het moderne, al te jachtige genre.

Er zijn gelijkenissen met de Griekse tragedie. Er is eenheid van plaats en handeling. Er is een blinde zieneres en het hoofdpersonage lijkt op Medea: ook een vrouw die haar eigen noodlot bewerkstelligde door haar twee kinderen te vermoorden. Er is een moment van herkenning: de bedienden op de foto. Postmortale foto's werden vaak gemaakt in de negentiende eeuw. Ze introduceren het motief van de dood.

Doordat het verhaal grotendeels vanuit haar standpunt verteld wordt, ben je geneigd sympathie te voelen voor het hoofdpersonage. Zij is echter een kindermoordenares, maar ze deed het in een vlaag van waanzin, zonder te beseffen wat ze deed. Als je de ontknoping al kent, zie je allerlei aanwijzingen die je de eerste keer gemist hebt, zoals het geweer en bepaalde uitspraken van de huishoudster en van Grace zelf ("Stop Breathing!").

Grace vertoont een vorm van godsdienstwaanzin. Ze is katholiek, al lijkt haar theorie over de hel een bijgelovige potpourri. Haar bij vlagen helderziende dochter Anne (Alakina Mann) komt tegen deze dogma's in opstand. Vrouwen zijn dominant: Grace t.o.v. haar verdwaasde echtgenoot, Anne t.o.v. haar sukkelachtige broertje en de huishoudster t.o.v. de tuinier.

Amenábar schreef zelf de muziek, met dissonante clusters die de griezeligheid verhogen.

Dit is een van de sterkste rollen van Nicole Kidman. Ze speelt iemand die zich een tijdlang vastklampt aan valse zekerheden, angstige momenten doorstaat en uiteindelijk de waarheid onder ogen ziet. Ook Alakina Mann is goed. Zo'n spookverhaal heeft natuurlijk kinderen nodig om het extra griezelig te maken: another turn of the screw.

"Death of a loved one can lead people to do the strangest things."

Een streng christelijke vrouw woont samen met haar twee kinderen in een groot afgelegen huis op een eiland aan de Britse kust. Haar man is nog steeds niet terug van het front en haar kinderen lijden aan een vreemde huidziekte waardoor ze geen zonlicht kunnen verdragen. Als ineens de hele huishouding is verdwenen huurt ze nieuw personeel in. Het personeel moet erg wennen aan de stikte regels. Dan gebeuren er vreemde dingen in het huis...

Goed acteerwerk van Nicole Kidman. Christopher Eccleston (Doctor Who) heeft een erg kleine rol als de echtgenoot, maar deed het ook zeker niet slecht. Die Eric Sykes, de tuinman, leek enorm veel op James Doohan (Scotty uit Star Trek) en ik dacht eerst ook dat het hem echt was. Ook de kinderen spelen erg goed voor hun leeftijd, verder ook allemaal prima Britse acteurs.

Alejandro Amenábar is een van de weinige (jonge) regisseurs die zijn eigen soundtrack maakt. Een zeer degelijke orkestrale score die erg goed werkt in de suspense momenten, maar vaak niet erg aanwezig is en niet echt memorabele melodieën heeft.

De film is mooi opgenomen. Vooral de enorm sfeervolle locatie van het landhuis in de mist is schitterend. In wide-screen had het misschien nog beter gewerkt, maar dat is natuurlijk niet zo'n punt. De film is nog op celluloid opgenomen en dat is te zien, heeft niet de doodse uitstraling van een digitale opname.

Het verhaal vond ik erg sterk en mysterieus. Al meteen ben je benieuwt wat er allemaal zou gaan gebeuren. Uiteindelijk denk je dat je weet hoe alles in elkaar zit maar dan krijgen we de totaal onverwachte wending dat de nieuwe huishouders spoken zijn. Daarbovenop komt ook nog dat aan het einde blijkt dat zij zelf de 'indringers' zijn, zij zijn de spoken en de mysterieuze geluiden en contacten zijn die van de nieuwe inwoners van het huis. Enorm sterk om het een keer helemaal omgedraaid te zien. Vraag me wel af of alles helemaal klopt als ik hem nu nog een keer zou kijken... maar ik vermoed dat dat wel in orde is. De film is gebaseerd op het spookverhaal The Turn of the Screw van Henry James, maar is toch qua plot erg anders als het boek. The Innocents (1961) is gebaseerd op dat zelfde boek.

Alles samen een erg sterke mysterie van regisseur Alejandro Amenábar. Ben inmiddels ook erg benieuwt geworden naar zijn Spaanse films en zal binnenkort Abre Los Ojos een keer gaan kijken.