Sophiiiie! (2002)

een film die me erg is bijgebleven. heel goed gespeeld door de hoofdrolspeelster. ik heb heel vaak gedacht:"meisje doe nou niet!!" 4,5 sterren

Deze film is erg indrukwekkend. Ik moet hem nog even verwerken. Voorlopig 4,5*.

Ja, dat had ik nou ook. Bijvoorbeeld aan het begin van de film, in dat cafe. Of in dat bordeel met Gigi. Of als ze zichzelf helemaal te pletter gaat zuipen gedurende de film.

Ik vond deze film qua impact en zwaarte vergelijkbaar met "Christiane F" en "Lilja 4-ever"!

Nog een huiveringwekkend moment: de roltrap in het metrostation.

En natuurlijk die laatste scene....

4,5*

Kan iemand mij vertellen hoe deze film afloopt? De videoband was vol, volgens mij was ie wel bijna afgelopen. Laatste scene die ik gezien heb: Sophie pakt een trein, ontmoet een Pool die in een dans- en muziekgezelschap zit, ze pakken hun instrumenten uit en......toen stopte de band. Ik heb met tranen in mijn ogen zitten te kijken en ben erg benieuwd hoe het einde is, hopelijk niet al te tragisch, wat een leed.....Thanks alvast!

gatinha: De film was inderdaad bijna afgelopen. Dat Pools muziekgezelschap toont op het perron haar kunsten met dans en muziek (die dans waar de Pool het over had met Sophie), andere mensen gaan meedoen met dansen, een en al vrolijkheid, en Sophie staat er een beetje afwezig bij. Die Pool probeert haar nog te betrekken bij het schouwspel, maar ze wil niet.
Ze loopt verder langs het perron, er komt een trein aan met hoge snelheid die niet stopt op het station, en als de trein voorbij is, kijkt de Pool om, en ziet haar liggen naast de rails....
MAAR, volgens mij doet ze haar ogen nog open, dus het einde is mij ook een beetje onduidelijk.
Je hebt denk ik amper 7 minuten gemist.

Bedankt!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik zal een stuk rustiger slapen nu

Wat een ingrijpende film zeg! En wat kan die Katharina Schuttler acteren! Ik naar meer films van haar op zoek. Werelds!

Kan iemand me vertellen waar deze film te koop is.

alvast bedankt

Personageloos meisje raakt in vicieuze cirkel van foute beslissingen en bijbehorende consequenties; Lilya 4-ever op z'n Duits dus. Maar daaruit voortvloeiend heb ik hier ook hetzelfde probleem mee: zonder fatsoenlijke achtergrond wie Sophie is en wat haar tot haar handelingen brengt, kan ik er maar moelijk mee meeleven, ongeacht hoeveel ellende de film haar verder ook laat overkomen. En dat is een heleboel, daar niet van, maar soms roept ze het echt over zichzelf af. Waarom? Geen idee. 1,5 *

Vanavond (vannacht) op TV. Wat mij betreft niet te missen! Heftig!

Wat mij betreft is dit te missen als kiespijn. Vreselijk irritante doos met opmerkelijke gedragingen. Je zou wensen dat er daadwerkelijk iemand meteen een breinaald in haar had gestoken. Na dit geschreven te hebben, snap ik ook niet waarom ik hier nog 1,5* voor over had, in een te lieve bui geweest denk ik...

Ik ben het echt helemaal met je oneens. Meeslepende film over een verwarde hoofdpersoon. Met een beetje impulsieve acties en daden en een ADHD uitwerking, dus je moet jezelf overgeven en erin meegaan. Anders krijgt overgeven een andere betekenis

Edit:

Maar goed als je de hoofdpersoon beleefd als irritant is er dus niet veel meer aan te redden, ik kan je ook zer niet overtuigen, ga ik dan ook niet proberen.

Wat ik zag en beleefde: ik vond vooral de narratieve ontwikkeling en het door de regisseur (schijnbaar) volledig loslaten van logica, focus op gebeurtenissen heel sterk. Dat bedoel ik met subtiel. Het is een lange lithanie (als ik dat woord tenmisnte goed gebruik) van een verschrikkelijke nacht vol onverantwoordelijke gebeurtenissen. Ik vond het aangrijpend. Mooier kan ik het niet maken.

Wow, ik was onder de indruk van deze film. Op het asociaal late tijdstip gisteren gezien op Ned. 2, waardoor ik de bizarre nacht van Sophie erg close mee kon maken. Sophie is gek, aantrekkelijk, avontuurlijk, in de war, onverantwoordelijk, en intelligent. De meest uiteenlopende figuren passeren de revue, vreemde onmoetingen, af en toe kon ik de associatie met Lynch niet onderdrukken.

Een echte sfeerfilm, met een prachtig einde. Totaal onverwacht dat deze film mij zo kon bekoren.

Aardige film. Kijkt vrij lekker weg en met wat boeiende scenes.

Er wordt goed geacteerd, vooral door Schüttler, die echt zeer overtuigend haar rol speelt. Het karakter dat ze speelt weet alleen weinig sympathie bij me op te wekken. Ik raakte ook niet echt benieuwd naar de beweegredenen voor haar gedrag, want dat is zo over the top dom en onbegrijpelijk dat het me niet meer interesseerde eigenlijk. Bovendien overkomt haar wel heel veel akeligs, waardoor het je ook niet meer raakt. Al vond ik die scene aan het begin in de bar wel erg akelig op een gegeven moment.

Vanaf de scene in het bordeel kreeg ik een heel sterk deja-vu gevoel. Blijkbaar had ik vanaf daar de film al eens gezien.

Al met al een vermakelijke en best goede film, maar hij duurt wel wat te lang. Bijna heel de film kijkt lekker weg, maar op het laatst wordt het wat langdradig naar mijn smaak. Ook was de film regelmatig nog wel eens nogal ongeloofwaardig. Toch 3.5*.

Zeer levendig en zeer tragisch.

De nieuwe Duitse cinema dat tot stand komt.

Het laatste wat mensen die zelf bij een psycholoog lopen zouden mogen doen is zelf voor zielenknijper spelen maar als er één personage is dat erom schreeuwt met borderline gediagnosticeert te worden dan is het Sophie wel. Bijna de gehele speelduur vond ik haar stront irritant en maakt ze het je vrijwel onmogelijk je in haar persoon en/of situatie te verplaatsen. Steeds maar weer opnieuw iedereen lopen provoceren en grenzen opzoeken om hier vervolgens als een dolle overheen te walsen. Ik had zelfs meermaals een ''eigen schuld dikke bult'' gevoel terwijl ik normaal toch altijd iemand dacht te zijn met een redelijk groot inlevingsvermogen. Tot het moment waar ze haar kind verliest en al bloedend, gedesillusioneerd door de stad heen banjert. Pas dan valt alles op zijn plaats en confronteert de film je met je eigen vooroordelen, wanneer het voor haar personage eigenlijk al te laat is. Een klap die aankomt als een baksteen of een flinterdun laagje ijs en er voor zorgde dat ik bij het uiteindelijke fin een paar minuten verlamd voor me uit heb zitten staren me voorstellend hoe het zou zijn om hecht bevriend te zijn met iemand als Sophie, er een relatie mee te hebben of zelfs familie van haar te zijn maar kwam pijnlijk en tamelijk egoïtisch tot de conclusie dat ik het toch liever bij deze ver van mijn bed show houd en dat doet dit nare rauwe filmpje na twee weken nog steeds heftig nazinderen en me schuldig voelen. Een zeldzame ervaring, enigzins vergelijkbaar met degene die ik had bij Sue van Amos Kollek, waar dit trouwens wel iets van wegheeft.