Blood of Redemption (2013)

Een film dat wel een avondje weg kijkt.

Al snapte ik het verhaal niet helemaal en ik vond de actie scene's beetje van de ene is hoofdrol hij vermoord iedereen en word nooit geraakt. Behalve op het eind maar toen kwam ie weer "Tot leven".

Ik volgde het dus niet helemaal

2.0

Vrij matige Lundgren prent die het niveau van de gemiddelde recente film van Dolph niet weet te ontstijgen. Ditmaal krijgt hij Vinnie Jones en Billy Zane als tegenspelers wat helaas niet mag baten. Laatstgenoemde is leuk om eens te zien in een rolletje als dit, Jones doet wat we van hem gewend zijn.

Actie valt erg tegen. En dat is toch wel waar dit het eigenlijk van zou moeten hebben. Zonde, maar Blood of Redemption is niets bijzonders te noemen.

2,0*

Dit is een mooie film. Wel moet je dit soort films kunnen accepteren Lundgren wordt gewoon (bijna) nooit neergeschoten. Zelf vond ik deze film niet voorspelbaar. Zeker een aanrader!

Consigliere Lundgren

Dat Dolph Lundgren een redelijk productief acteur blijft na al die jaren, was al wel langer duidelijk. Dat de kwaliteit echter wat te wensen overlaat, ook dat is al wel langer duidelijk. Het is een acteur die ik vooral in zijn ouder werk graag zie spelen (al is zijn bijrol in bijvoorbeeld Aquaman ook wel leuk) maar zo af en toe duikt er nog wel een tof filmpje op. Zo speelde Lundgren in 2013 ook reeds mee in The Package met Steve Austin en dan hoopte ik ergens dat deze Blood of Redemption hetzelfde niveau zou kunnen aanhouden. Verkeerd gehoopt...

Maar niet in de mate dat dit uiteindelijk een vreselijke film (kuch Retrograde kuch) oplevert. In een plot waar vreemd genoeg 3 schrijvers en 2 regisseurs voor nodig zijn geweest, is Lundgren een soort van combinatie van raadsman en bodyguard in een misdaadfamilie. De verwijzingen naar de Godfather en de Corleone clan liggen er hier en daar nogal dik bovenop (op een bepaald moment wordt zelfs letterlijk "I'll make him an offer he can't refuse" gezegd..) en de film probeert intelligenter uit de hoek te komen dan hij eigenlijk is. Dat resulteert wel in een leuke visuele gimmick bij het introduceren van de personages (Not Mr. Huang onder andere), maar verder is dit perfect hetgeen wat je kan verwachten bij dit soort films. Zo passeren er nog een aantal jonge dames zonder kledij aan, wordt er een politieker afgeperst en draait het allemaal natuurlijk om een nieuwe generatie van de familie die het anders wilt aanpakken dan de patriarch die ondertussen op pensioen is. Er wordt naar het einde toe nog een poging gedaan om een twist te introduceren, maar die zie je al van mijlenver aankomen.

Een B-film dus, maar wel eentje met een vermakelijke cast. Na zo'n dikke 25 films weet ik ondertussen wel wat je bij Lundgren moet verwachten en dit is weer een kolfje naar zijn hand. Hij begint natuurlijk wel wat op leeftijd te geraken, maar het is gelukkig niet zo erg als in Battle of the Damned (ook uit 2013 trouwens.. Zegt genoeg over de productie van dit soort films) dat hij amper kan wandelen. Vinnie Jones is een goede toevoeging en met Billy Zane heb je nog een degelijke aan lager wal geraakte acteur voor een bijrol. Het is niet meteen het genre of het personage waar hij echt in kan schitteren, maar hij geraakt er voor een stuk wel mee weg. Verder nog een toffe bijrol van Robert Davi en één of andere acteur die zo uit Friends lijkt te zijn weggelopen.

Met The Tracker zit Giorgio Serafini alweer aan de 4e samenwerking tussen hem en de Zweedse eik. Ik heb momenteel enkel nog maar deze film gezien en hoewel je voelt dat er wel ergens meer inzit, blijf je toch een tikkeltje op je honger zitten. Het is een poging om eens iets meer te brengen dan een simpele actiefilm, maar Shawn Sourgose en Giorgio Serafani geraken niet veel verder.

Nipte 3*