Convict 99 (1938)

Will Hay (1888-1949), Engelse komiek, begon als variété-artiest in de music-hall-traditie, met als personage de eigenwijze maar incompetente schoolmeester die constant door zijn betweterige leerlingen op de kop wordt gezeten. Maakte in 1934 succesvol de overstap naar de cinema, en speelde tot 1943 in negentien speelfilms. In déze film wordt Hay's schoolmeester per ongeluk benoemd tot directeur van een gevangenis, en omdat het salaris aanzienlijk hoger is besluit hij geen slapende honden wakker te maken. Natuurlijk maken de gevangenen dankbaar gebruik van zijn besluiteloosheid en zijn onvermogen om aan welke verleiding dan ook weerstand te bieden, maar dat maakt hem tevens zó populair dat ze hem helpen wanneer één van hen er met de kas vandoor gaat.

        Hoewel ik zelf een groot liefhebber ben van Hay's typetje kan ik me voorstellen dat anderen al na een halve film genoeg hebben van zijn "double takes', zijn gesnuif en zijn voorspelbare opportunisme, en wie niet van "de oude doos" houdt moet hier sowieso niet aan beginnen. Voor wie echter wil weten met welke vaardigheden Hay gedurende de tien jaar van zijn carrière zo onverminderd populair bleef is deze film een aardige introductie, want hoewel hij niet het niveau haalt van zijn beste en beroemdste film Oh, Mr. Porter! (1937) is dit toch een vermakelijke komedie met een hoog tempo, géén love-interest (daar heeft Hay zich in zijn films nooit mee ingelaten, heel verfrissend) en een hilarische bijrol van Moore Marriott als Jerry de Mol, de bijna tandeloze gevangene die al 40 jaar bezig is met het graven van diverse tunnels, ook al zal zijn gevangenisstraf er over enkele weken opzitten.