La Vie d'Adèle (2013)

Goede film, maar had er toch nog net iets meer van verwacht. Het verhaal op zich stelt niet zo veel voor, maar is bijzonder goed en mooi uitgewerkt. Om te beginnen zijn de twee hoofdrolspelers zeer mooie meisjes, vooral Adéle is een pareltje om naar te kijken. Beide dames acteren zeer goed en realistisch. Het verhaal was op de meeste momenten wel interessant om te volgen, maar toch valt de film soms een klein beetje in. Einde had ik enigszins niet zien aankomen, ik had verwacht dat de twee dames weer bij elkaar zouden komen, gelukkig gebeurt dit niet, want dit vind ik een goed einde, hou wel van eindes waar niet alles weer happy end is. . Grootste minpunt van de film zijn de te lange seksscènes, leuk voor zo één scene, maar na de zoveelste keer vond ik het eerder storen dan een meerwaarde voor de film en mochten ze er gerust al die scenes uitlaten. Ik vind het wel erg voor de actrices die al die scenes moesten spelen. Het moment waarop adéle zich dan weer in haar leerkrachtencarrière stort om haar mislukte relatie te vergeten vond ik dan weer wel mooi. Al bij al mooie film die ik iets te lang vond duren. De film kan niet de hele film het niveau vasthouden, maar echt slecht wordt hij nooit. Spijtig van de overbodige lange sekscenes of ik had de film nog een half puntje meer gegeven. Maar het acteerwerk en soms erg realistische momenten( bv.ruzie met vriendinnen, onzekerheid,...) van de film die je zelf zal herkennen in het dagelijkse leven, maken deze film zeker leuk om naar te kijken. Maar zat ik op het puntje van mijn stoel, zoals sommigen hier, nee zeker niet maar ik heb er wel nog van genoten van deze film maar een absolute topper vind ik hem niet, misschien na een tweede kijkbeurt.
3.5/5

Waarom is deze film vrijwel niet verkrijgbaar op blu ray met nl subs?

Het wordt tijdelijk (?) gecensureerd door groeperingen die in de middeleeuwen leven. Een of andere katholieke organisatie stapte naar de rechter om de film te censureren en kreeg gelijk . Daarom mag het tijdelijk (?) niet meer uitgebracht of vertoond worden buiten Frankrijk, vanwege de "realistische seksscènes" die "jeugdige kijkers kunnen schaden". De rechter besloot hiertoe vanwege "het beschermen van de rechten van de jeugd en van de menselijke waardigheid". Dit besluit is overigens door de rechter in 2015 genomen, al zou je denken dat het in 1515 werd genomen... Ministerie van Cultuur is in beroep gegaan (bron). De regisseur wordt ook door dezelfde (kennelijk machtige) lieden gedwarsboomd bij het uitbrengen van nieuwe films (bron).

met geo unblocking wel te zien op netflix.

Bijzonder achterlijk gedrag van die rechter... dat een reli fanaat tegen 'onkuise zaken' is, lijkt me logisch. maar je verwacht dat rechters je zouden beschermen tegen dat soort tuig.

Heb de Blu-ray nog net op tijd aangeschaft dan, want hij was er wel bij Bol.

This is why we can't have nice things...

Ik hoop dat ik de tijd nog meemaak dat godsdienstwaanzinnigen niets meer over bestuur, cultuur en onderwijs te zeggen hebben. Je zou ze toch...

dat valt ook tegen, these days

Mij lukt het in elk geval niet meer, nee...

Dit is wel heel bijzonder nieuws allemaal. Jammer dat hierover eigenlijk niks te vinden is in het Engels of Nederlands. Dit zou toch een item moeten zijn waar een filmjournalist zich eens op stort.

Jammer dat hierover eigenlijk niks te vinden is in het Engels [/quote].

Dit Engelstalig artikel gaat daarover: Blue Is The Warmest Color’s French Visa Revoked After Conservative Group Appeals Rating.

Ik las ook ergens dat het in de VS niet gedraaid mag worden, maar daar kan ik nu (in het Engels) niets over vinden. Wel dit artikel uit 2013 met dezelfde bekrompen visie: The state of Idaho will not show Blue Is The Warmest Color.

Dank. Ik blijf benieuwd naar meer uitleg over het ook kunnen tegenhouden van nieuw werk van Kechiche, want dat kan toch niet op dezelfde manier.

Ja, dat snap ik eerlijk gezegd ook niet helemaal. Als het in Frankrijk niet lukt dan ga je als regisseur toch over de grens kijken? Maar misschien is het een koppig iemand die zijn gelijk wil halen en niet de makkelijke uitweg zoekt.

Geen idee. Of aan de andere kant lukt het hem niet om een nieuwe film uit te brengen en geeft hij die groepen de schuld? Zou ook kunnen, maar lijkt mij vergezocht.

Geen idee dus hoe het zit, alleen Ketiche weet het denk ik.

Weet gelijk weer waarom ik atheist ben... Maar even serieus, dat kan nog wel een hele poos gaan duren ben ik bang.

Op zich helpt het wel om je even in het onderwerp te verdiepen voordat er dingen geroepen worden. Het gaat dus om een conservatieve groepering die de leeftijds-rating van de film aanvecht bij de rechter. Of die groepering banden heeft met een religie weet ik niet maar van invloed van de kerk op de staat is in elk geval geen sprake.

Overigens hebben mensen geen religie nodig om bekrompen te zijn, geloof me.

In de Franstalige artikelen wordt het wel duidelijk aangeduid als "een katholieke organisatie".

"l’association Promouvoir, proche des milieux catholiques traditionalistes," ("de vereniging Promouvoir, die dicht tegen traditionele katholieke milieu's aanzit")

Une association catholique fait annuler le visa d’exploitation de « La Vie d’Adèle »("Een katholieke vereniging laat de exploitatievisa van La Vie d'Adele annuleren").

Helaas is mijn Frans erg slecht. Promouvoir als organisatie wordt nauwelijks besproken door de NL pers maar lijkt wel een Katholieke achtergrond te hebben.

Waar is de Nederlandse pers?

‘Blue Is The Warmest Color’s French Visa Revoked After Group Appeals Rating | Deadline

Film Antichrist van Lars von Trier verboden in Frankrijk | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Ik zeg ook niet dat die organisatie geen banden heeft met een kerk. De suggestie wordt hier gewekt dat er een oneigenlijke invloed is van de kerk op de staat, daarvan is helemaal geen sprake: er is een conservatieve dan wel katholieke organisatie die via een rechtszaak de leeftijdskeuring van bepaalde films aanvecht en op die manier de distributie (tijdelijk?) kan stilleggen. Blijkbaar gebeurt dat vrij vaak daar in Frankrijk en rammelt het systeem van de ratings ook.

Niemand heeft gezegd dat het de Kerk is.

Maar waarschijnlijk zal die katholieke organisatie wel banden hebben met de kerkoversten ! En waarschijnlijk is het gewoon de kerk die hen gevraagd heeft om zoiets smerigs (in hun ogen) af te keuren want dat is een grote zonde in hun ogen . Alleen sex met kinderen dat kan nog want die zijn nog rein en dan sluiten die farizeeërs hun ogen wel bij hun walgelijke daad.

Het is altijd fijn als duidelijk is wie de slechterikken zijn, lekker geruststellend ook en overzichtelijk.

Tegen deze film zag ik behoorlijk tegenop om naar te kijken, omdat hij maar liefst drie uren duurt (dat trek ik tegenwoordig eigenlijk niet meer) en het ook maar gaat om een Drama / Romantiek (met name de laatste is niet één van mijn favorieten genres). Opzicht is het zeker een aardige film, maar hij was wel niet echt weggelegd voor mij, omdat ik hem te langdradig (waar ik tegenop keek, kwam dus uit) vond en eigenlijk ook wat saai.

Het verhaal (draait om de seksuele geaardheid van de vijftienjarige Adèle, die ontdekt dat ze lesbisch is, maar tegelijk ook van mannen houdt en dat zorgt natuurlijk voor problemen in een relatie) is best aardig en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan en ook weet het verhaal op bepaalde momenten ook te vermaken. Dat waren voor mij vooral de bloot en seks momenten, die soms wat pornografisch oogden. Met name de lange lesbische vrijpartij tussen Adèle Exarchopoulos en Léa Seydoux, na circa 75 minuten, mocht er wel wezen en die werd ook mooi in beeld gebracht.

De beide hoofdrolspelers Adèle Exarchopoulos (in de rol van Adèle) en Léa Seydoux (in de rol van Emma waarop Adèle verliefd wordt, ze komt overigens wel pas laat in het verhaal voor, rond de 45e minuut) spelen goed en overtuigend. Vanwege de laatste heb ik eigenlijk ook deze film gekeken, want ik vind haar een goede en leuke actrice om naar te kijken. Dat ze in de film dus ook bloot is te bewonderen, is dan mooi meegenomen, haar blauwe haren vond ik overigens minder. Dat bloot is ook veelvuldig van toepassing op Adèle Exarchopoulos en ik vond haar een leuke en mooie verschijning. Visueel gezien werd alles mooi in beeld gebracht en ook bepaalde dialogen zijn goed. Echter geregeld vond ik de dialogen ook oninteressant, saai en vooral langdradig. Naarmate het einde van het verhaal vordert (we zijn dan al ruim 120 minuten onderweg), komt er ook wat dramatiek (vergezeld met ruzie, geschreeuw en gehuil) voor in het verhaal en is het einde best ontroerend en zielig. Maar goed dat is Adèle natuurlijk zelf schuld, had ze maar niet moeten snoepen van twee walletjes.

Had deze film 90 minuten korter geduurd, dan had ik het waarschijnlijk een goede film gevonden. Nu is deze film voor mij gewoon te langdradig (ik heb ook regelmatig vooruit zitten te spoelen) en eigenlijk ook te saai. Maar slecht is deze film zeker niet en daarom krijgt hij van mij toch nog een kleine voldoende en dat is vooral te danken aan de goede en mooie hoofdrolspelers Adèle Exarchopoulos en Léa Seydoux.

De film begon mooi en sterk. Boeide me maar helaas dat bleef niet zo

Ik ben verliefd op deze film!

de verpletterende liefde, ooit meegemaakt, prachtige film en zeker niet te lang.

De film is niet slecht maar toch wat langdradig. Het hedendaagse "Caroll" en vooral het oudere "The Fox" naar een verhaal van D.H. Lawrence konden mij in hetzelfde genre echter wel meer bekoren.

Wat een acteer prestatie van Exarchopoulos!! Ongelofelijk goed zeg! Van het begin tot het einde genoten, de emotionele scenes, met vriendinnen en de seks scenes (die er behoorlijk heftig aan toe gingen), allemaal heel echt. Wat een lichaam heeft ons Adèle zeg! Heel fijn om naar de vele naaktscènes te kijken! Ik had het absoluut niet door dat de film 3 uur duurde. Dikke 4 ****

La Vie d'Adéle

Wauw, wat een indrukwekkende film. La Vie d'Adéle duurt drie uur en ik heb ook echt drie uur lang met plezier zitten kijken naar de opgroeiende Adéle. Ik dacht dat alleen The Fellowship of the Ring dat bij mij zou kunnen bewerkstelligen maar ook het op het eerste gezicht doorsnee leven van tiener Adéle kan dat dus. Allereerst natuurlijk een groot compliment voor Adèle Exarchopoulos. Als je dit op je 19de kan dan ben je een hele, hele grote.

Als een magneet wordt je haar leven in getrokken, om je daarna de hele film niet meer los te laten. Op een gegeven moment heb je het gevoel dat je naar een echt opgroeiende tiener zit te kijken in plaats van een actrice, ongekende klasse! Ook een groot compliment voor Léa Seydoux en regisseur Kechiche. Je kunt het je niet voorstellen hoe deze film eruit had gezien zonder één van deze drie. De eerste liefde wordt door Kechiche in al zijn ontwapendheid getoond maar op een gegeven moment gaat ook de roze bril af en is er de keiharde realiteit. En net als je denkt dat de film wel erg langdradig wordt komt er dat prachtige einde. Echt, ik heb even zwijgend voor me uit zitten staren na de film en dat heb ik niet vaak. Op het einde wil je het leven van Adéle eigenlijk blijven volgen en als een film dat kan bewerkstelligen dan is dat knap… Heel, heel knap.

Ja, dat zijn de échte films . Ik kan ook maar op een stuk of 10 films komen waar ik na afloop naar de aftiteling bleef staren, Adèle is daar een van. Mooie recensie verder, mooi verwoord!

Dank! Ja, naar die Adéle (zowel actrice als personage) zou ik nog uren kunnen kijken. Echt geweldig hoe bloot zij zich durft te geven in deze film. En dat bedoel ik niet alleen letterlijk (Alhoewel het geen pijn aan de ogen deed) maar ook gewoon de tranen, het snot en de manier waarop ze de hele tijd met haar haar bezig is. Geniaal. Seydoux is ook waanzinnig maar ik ben wel blij dat ze in bijvoorbeeld SPECTRE weer langer haar heeft .

Coming-of-age dus. En dat in de enge en zwaarmoedige definitie van het woord. Drie uur heeft regisseur Kechiche nodig om een verhaal te vertellen dat eigenlijk weinig om het lijf heeft. Het voordeel hierbij is dat je de personages van de nodige diepgang kan voorzien, en dat je je verhaal genuanceerd en gedetailleerd kan vertellen. Dat doet hij ook, en dat op een erg eerlijke en sobere manier. Het gevaar is alleen dat degelijkheid na verloop van tijd uitmond in saaiheid, en ook hier is dat af en toe het geval.

Toegegeven, met de vele dialogen loopt het niet echt mis. De camera bevindt zich dicht op de huid van de personages, die erg goed vertolkt worden. Je voelt de onzekerheid, je voelt de ongemakkelijke momenten, en je leest de verliefdheid af in de ogen van Adèle. Heel naturel geacteerd door Exarchopoulos. De vele mensen die een gelijkaardig liefdesverhaal meemaakten, rollen hier wellicht ook makkelijker in.

Halverwege heb je het helaas ook wel wat gehad. De film lijkt eventjes op zoek naar een richting, en kabbelt een beetje ongeïnspireerd verder. Het verhaal van zelfexploratie is dan inmiddels verteld, en de focus wordt verlegd naar het uiteenvallen van een relatie. Kechiche had in mijn ogen sowieso meer kunnen snijden.

De regisseur probeert het geheel nog wat op te fleuren met lange en expliciete seksscènes. Blijkbaar nam ook hij zijn dates mee naar langgerekte films van Gaspar Noé. Alleen weigert Kechiche cachet te geven aan dat soort scènes, en blijft het audiovisueel toch allemaal wat magertjes. Vreemd genoeg voelden de seksscènes ook een stuk afstandelijker aan dan een bezoekje aan het park.

Wat heeft La Vie d'Adèle nog zoal te bieden? Veel spaghetti precies. Zo heeft de cast ook de nodige koolhydraten binnen moet de regisseur gedacht hebben.