Jeune & Jolie (2013)

Best mooi, vooral ook Marine Vacth natuurlijk. Ik had na het lezen van het plot een totaal andere film verwacht. Dat 'Jeune & Jolie' uiteindelijk best een indrukwekkend filmpje is over een 17-jarig meisje die haar lichaam verkoopt had ik niet zien aankomen. Het brengt een paar sterke scenes met zich mee. Vooral het acteerwerk is uitstekend. Leuke scene waneer stiefpa dochter en zoon van de slaapkamer wil halen voor het ontbijt en ze beide ''bezig'' zijn. Uiteindelijk niet veel om het lijf verder, maar vond het best goed.

Zwakke film over Frankrijks favoriete onderwerp: mooie jonge maar erg volwassen lolita meisjes die een sexding hebben. Nu, een 17-jarige die de hoer uithangt. Nou nou.... Typisch Franse art cinema die erg serieus probeert over te komen terwijl het allemaal erg mager is qua inhoud.

Toch valt er wel wat te lachen alleen weet ik niet of dat dat de bedoeling was. En waarom slaan Franse gezinsleden elkaar altijd? Ik vind dat altijd interessant om te zien.

Nobel streven de film, maar kheb al moeite met het 'fenomeen' prostitutie... laat staan om zo'n jonge, beeldschone meid bepoteld te zien worden door een stel vieze ouwe kerels, w.o. de Nederlandse acteur (of is het een Vlamink?) Johan Leysen. Ik ben het type dat dan wegkijkt, letterlijk, en dat niet tegen een dergelijke 'realiteit' kan. Geen rating dus van mijn kant. Ik schakel over. Het existentiële drama There Will Be Blood van Paul Thomas Anderson op de BBC.

Kon de verleiding niet weerstaan gisteravond. Vond de film nog net zo goed als toen ik hem voor het eerst zag. Je vindt dit prachtig of je vindt het niks, blijkens de commentaren. Maar de film blijft wel veel vragen oproepen. Prachtig toch van Ozon? In de VPRO gids stond ook al zo'n zuur commentaar. Over dat die vorm van prostitutie in Parijs niet erg realistisch is. Hebbie daar ervaring mee dan, had ik de neiging om te vragen. Het gaat natuurlijk om veel meer dan om prostitutie. Het heeft ook met de tijdgeest en met het mensbeeld te maken. Seks is seks, lijkt Ozon te zeggen. Niets meer en niets minder. Een dagelijkse behoefte, dat geld kost, net als eten. Ontdaan van twee eeuwen 'romantische' (maar in feite moralistische) lulkoek. Verfrissend.

1 van de mindere films van ozon, vind ik.

nogal clichématig.

was dit misschien de fantasie van de filmmaker?

deed me zo denken aan Bilitis, soft-focus erotiek uit de jaren '70

Heel mooie en lieve film. Doet me heel veel aan Bilitis denken. Vrij goed geacteerd

?

Het vraagteken van mikey deel ik. Je moet een nogal rijke fantasie hebben om overeenkomsten te vinden tussen deze film van Ozon en die van softcorefotograaf David Hamilton.

Ik vind het vooral frappant dat 2 mensen op hetzelfde idee komen op hetzelfde moment.

Deze film heeft echt niet meer om het lijf dan de titel.

Aanvankelijk nog mooie, fraai geschoten Franse nonchalance (Pauline à la plage), maar daarna wil de film interessant worden maar bereikt het tegenovergestelde.

De bepaald openhartige relatie met haar broertje vond ik dan weer wel schitterend.

Wie denkt aan prostitutie, denkt toch al gauw al toekomstloze meisjes die kokhalzend de benen spreiden om toch maar die drugsverslaving te kunnen voeden. En hoewel Ozon de beweegredenen van de jonge Isabelle in het midden laat, is dat bij haar toch even anders. Het feit dat ze het vrijwillig doet, is zowel voor haar moeder als voor de kijker moeilijk te verkroppen. De stiefpapa gaat er wel héél licht over. Net als Ozon eigenlijk.

Zijn stempel is overigens heel dun. Hij lijkt niet echt iets te willen vertellen, en toont gewoon het leven van een puberende tiener gedurende één jaar. Ook stilistisch houdt hij zich vast aan de vuistregels van de Franse arthouse, zonder daar iets aan toe te voegen. Ozon houdt het anderzijds aangenaam rustig, en laat toeters en bellen achterwege.

Geweldige Ozon film !

Een film die veel open laat, of in ieder geval niet benoemd maar aan de kijker overlaat om in te vullen, met als belangrijkste vraag: wat beweegt het hoofdpersonage? Waarschijnlijk het gevoel van de macht van het zijn van een lustobject, waarvoor mannen zelfs bereid zijn grof geld te betalen.

De hoofdrolspeelster is in ieder geval erg goed gecast, maar haar zwoele oogopslag, die inderdaad erg verleidelijk is. Daarmee is het meest positieve wel gezegd, want voor de rest is de film weinig bijzonder. Visueel gebeurt er niet veel; zo'n discoscène die voor veel andere films een mooie aanleiding biedt om eens flink uit te pakken is zelfs behoorlijk lauw. En wat het verhaal betreft, uiteindelijk voelt het toch een beetje nietszeggend aan. 2,5*.

Op een of andere manier kwam deze film mij te geacteerd over. Een aantal acteurs overtuigden me niet, waaronder de hoofdrolspeelster en de familieleden van haar. Heb betere films van Ozon gezien, waaronder the Swimming Pool.

Ozon in de prostitutie

Ik weet nog altijd niet goed wat ik nu juist aanmoet met François Ozon. Een regisseur met toch wel een zekere naam en ik heb niet echt een lijn kunnen trekken in zijn oeuvre. Een slechte film als Swimming Pool wordt afgewisseld met een erg leuke film zoals 8 Femmes en daartussen heb je dan vlees noch vis met bijvoorbeeld Potiche. Een paar dagen geleden gaven ze deze Jeune & Jolie op televisie en dan maar eens afwachten wat het deze keer ging worden.

Dit ligt me in ieder geval al een stuk beter dan Swimming Pool of Potiche. Het niveau van 8 Femmes haalt het net niet, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het toch vrij nipt was. In Jeune & Jolie volgt Ozon een mooie tiener die in de prostitutie terecht komt (het waarom wordt nooit echt uitgelegd) en doet dat op een serene en mooie manier. Wel een vreemde keuze trouwens van Ozon, je zou verwachten dat dit soort films juist een standpunt voor of tegen inneemt, maar Jeune & Jolie blijft zowat in het midden hangen. Is dat slecht? Neen, eigenlijk niet aangezien de film hiermee zijn eigen smoel mee weet te verzilveren. Geen blèrende toon, geen wijzen met het vingertje waar het is misgelopen, geen moralistische ondertoon, ... Het probleem is echter dat de film ook wat lijkt voort te kabbelen. Een echte climax is er niet, al is de dood van Georges wel het kantelmoment, maar toch blijft dit een tijd door je hoofd spoken.

Die Ozon, hij weet wel telkens de mooiste Françaises eruit te pikken. Deze keer geeft hij Marine Vacth een kans en de 23-jarige actrice oogt geloofwaardig als de 17-jarige Isabelle. Ze heeft nog altijd die kinderlijke onschuld en naïviteit (die scènes met haar broertje zijn aandoenlijk) en tegelijkertijd ook een erg seksuele uitstraling. Hoop ze in ieder geval nog eens meer tegen te komen, maar haar filmcarrière lijkt niet echt in een hogere versnelling te zijn geschoten als ik IMDB er eens op nalees. Soit, Vacth zuigt de film compleet naar haar toe en dat resulteert verder in een wat kleurloze ondersteunende cast. Niemand is echt slecht te noemen, maar met uitzondering van Johan Leysen is niemand memorabel. Dat kleine bijrolletje van Charlotte Rampling naar het einde toe was ook nog wel geslaagd trouwens.

Moet toch eens nog is iets van Ozon gaan proberen, heb er in ieder geval wel weer zin in gekregen. Precies alsof ik met Swimming Pool, indertijd mijn eerste Ozon film, een slechte start heb gemaakt. Jeune & Jolie is een wat bevreemdende film over een hekel thema dat nooit echt een kant kiest en juist daardoor interessant is. Dat, en een uitstekende Marine Vacth.

Dikke 3.5*

Prachtig portret en... mijn eerste film van de zekere Ozon, waarvan ik Swimming Pool ook al lang op de stapel heb liggen.

Het trekt mij wel... zoiets van iemand, bijvoorbeeld een bloedmooi zeventienjarig meisje in dit geval, die in de buitenwereld oogt als een typische adolescent, met vriendinnen, zo nu en dan een feestje, maar achter de schermen is het niet pluis.

Deze Isabelle doet je wel een beetje de ogen openen, want in principe zou elk meisje die je op straat tegenkomt, nog wel eens onder een schuilnaam op een seksdatingsite kunnen staan. Het kan haar wezen, maar het kan ook zij wezen... maar je zal het nooit zo snel aan diegene zelf kunnen merken. Voor je het weet zit je ermee op school of op de universiteit. De film weet het onderwerp echter niet zwaar of rauw te maken, maar juist andersom... al dan niet subtiel. De seizoensvertellingen zijn leuk bevonden en alles begint met een mooie zomer waarin Isabelle verliefd is op een Duitse toerist... dan prompt switcht de film over naar de herfst en komen we meteen in haar dubbelleven terecht. En ja... wat kan je erover zeggen? In eerste instantie is het vrij vunzig dat zij als 17 jarig meisje mannen neukt die haar opa hadden kunnen wezen... maar bij die stukjes met Georges weet de film er toch op een een of andere manier een nuance in te brengen. En dat vond ik erg sterk gedaan...

Echt een verhaal is Jeune & Jolie ook niet... eerder een observatie, waarbij de sfeer ook goed te voelen is. Als kijker wist ik ook maar niet hoe ik me erbij moest voelen... op een gegeven ogenblik waren die scene's met Georges eerder nog ergens best wel teder in plaats van vunzig, is dat moment dat haar ouders erachter komen ook vrij beklemmend... al dan niet dat we hier erachter komen dat het feit dat de overspelige familiegeschiedenis waarschijnlijk nog wel eens dingen zou hebben losgemaakt bij Isabelle en is dat stukje op dat feest en met die jongen weer bloedmooi... ik hoor Midnight City van M83 keer op keer naspelen in mijn hoofd. En dat alles nadat...

Het einde was ook... ja...

Kortom, dit was een wel hele bijzondere coming of age film met een merkwaardig fraai sfeertje. Ook is de soundtrack, bestaand uit vele oude Franse lovesongs erg diepgaand en poëtisch... Je kan toch haast denken dat liefde vroeger, in de tijd dat al die social media (dat ook volmondig aandacht krijgt hier) nog niet bestond, veel meer betekenis had.

Bizar maar mooi en lief...

4,0*

Een sympathieke, tedere, aangename maar ook wat onbegrepen coming of age film van Ozon. Een minderjarig meisje ontdekt haar seksuele identiteit door zich te prostitueren. En het is veel meer dan dit alleen. Deze film gaat over geestelijke desoriëntatie, over zelf je eigen keuzes maken in het leven, de ontdekking van zichzelf, het verliezen van remmingen. Deze allesomvattende benadering van het leven op 17 jaar geeft Jeune&Jolie de nodige inhoudelijke sterkte. Ozon benadert al die chaotische gebeurtenissen in Isabelles leven als een experimenterende etappe.

De muziek speelt ook een belangrijke rol en hangt onlosmakelijk samen met de stroom aan emoties die door het hoofd van Isabelle razen... Een eerlijke en intelligente kijk op de soms moeilijke overgang naar volwassenheid. Rond de 20ste minuut wordt verwezen naar het gedicht "On n'est pas serieux quand on a 17 ans" van Arthur Rimbaud waar de essentie van de film wordt prijsgegeven. Het acteerwerk is magnetisch en ja... ik vond het zonder meer een prachtig filmpje.

Niet de eerste film met een coming-age verhaal van een jong meisje dat speelt met haar hormonen. Marine Vacth kan de film wel voldoende trekken. Ozon slaagt er in om de liefdesscènes zowel aantrekkelijk te maken als zoekend voor iemand van haar leeftijd. Al heb ik de indruk dat Ozon hier eerder mikt op een mooie hoofdrolspeelster die zich van geen kwaad bewust is, dan de problematiek van een jong meisje dat in alle naïviteit zich gaat prostitueren. Het leek wel of alleen de moeder dit abnormaal vond. Ozon weet het gelukkig allemaal mooi in beeld te brengen, maar het is zeker geen meesterwerk van hem.

Het kijkt wel lekker weg, maar het mist wat pit eerlijk gezegd. Het verhaal is oké, en vrij duidelijk. De actrice is aantrekkelijk, maar ik weet verder niet echt wat ik hier mee moet. Het is zeker niet slecht, maar dit is toch een soort film die niet zal bijblijven, en met coming-of-age dien je toch beter te doen. Ik denk gewoon uiteindelijk dat het verhaal gewoon een beetje te slapjes is. Eerste Ozon trouwens, de volgende Dans la maison ligt ook al klaar.

Mooie film over een meisje van zeventien dat haar seksualiteit ontdekt. Vooral de hoofdrolspeelster speelt erg mooi en zorgt ervoor dat er een paar erg mooie scenes in de film zitten. De scene bij de psychiater is daar een mooi voorbeeld van. Dat zijn scenes die de film boven het gemiddelde uittillen. En ook het einde is, zij het wat gekunsteld, erg mooi verzonnen.

Deze film nog niet eens zo heel lang geleden gezien. Van te voren kon ik mij alleen het begin nog herinneren, terwijl het eigenlijke verhaal dus nog moest beginnen. Vanaf nu zal ik hem waarschijnlijk wel beter onthouden. Blijft een indrukwekkende film, mede dankzij de acteerprestaties van de hoofdrolspeelster.

Bijzondere film, maar wel een beetje ongeloofwaardig.

Zat ik ook aan te denken, het had een film uit de jaren 70 kunnen zijn

Ongeloofwaardig???/Vertel......

Een niemand dalletje, waarin Charlotte Rampling het einde van de film ook niet kon redden. Wat ik al hier boven schreef, kreeg ik het gevoel dat ik naar een jaren 70 film zat te kijken. Veel soft -seks, onschuldig allemaal. Waarom Lea het eigenlijk deed, kwam niet uit de verf. "Ik kreeg een kick achteraf, op school, bij mij thuis, maar op het moment zelf voelde ik niks...ik deed het ook niet voor het geld" Waarom wel, schreeuwt de kijker...

De liedjes hadden van France Gall kunnen zijn ( of was ze het ook??/) Een film die doorsuddert, niet van de grond komt en een moeder die een volkomen onsympathieke rol speelt. Een "mistige film, die de plank grotendeels mis slaat. Van dit gegeven hadden ze veel meer kunnen maken...Bv dat Lea (heette ze niet Isabelle??) verliefd zou worden op de oude Georges.....en met prostitutie stopt...Kijk dan heb je een verhaal!!!!! Een ECHT Frans drama!!!!

ThomasVV schreef:

(quote)

Je bedoelt misschien een frans123 drama...

Ja ik had het wel geweten met deze film...Het gaat toch uit als een nachtkaars, of zat jij op het puntje van je stoel???

Waar ik precies zat, weet ik eigenlijk niet meer, frans123, maar ik herinner me wel nog dat ik behoorlijk geboeid was door het thema van jongerenpsychologie, "morele leegte", en de impact ervan...

Heeft met je leeftijd te maken denk ik....Ik ben zestig plus...De film weet geen raad met het verhaal en veel (soft)seks zorgt voor kijkers... Zoals iemand of twee schreven had het een film uit de jaren 70 kunnen zijn....veel van dit soort soft-seks films..veel naakt, seks, maar geen verhaal... ..Een 17 jarige prostitueert zich.....ok, en dan???

Vreemd genoeg nog maar mijn eerste Ozon. Integere knap in beeld gebrachte film waarbij een tiener zich gaat prostitueren. Naar haar drijfveren is het zoeken en naarmate de film vordert, blijft het wat onduidelijk. Ze vond het spannend en hield er wel van zich af te zetten tegen haar moeder. Geld is nooit de reden geweest en gelukkig focuste Ozon zich op andere dingen dan louter de reden waarom ze het deed.

In al haar naïviteit en onschuld bevredigt ze (vaak veel) oudere mannen niet goed wetend welke risico’s daaraan verbonden kunnen zijn. Met één van haar klanten schept ze een innige band. Haar seksuele zoektocht naar zichzelf levert haar problemen op om alledaagse tienerrelaties aan te vatten met een vriendje. Het einde is knap en zet je tot nadenken.

Fijne innemende film van Ozon die geen waardeoordeel uitspreekt. Mooie en overtuigende prestatie van Vacth. Benieuwd naar de volgende Ozon!