The Cheyenne Social Club (1970)

De film kent vooral sterke momenten als Stewart en Fonda weer eens discussie starten en elkaar totaal niet begrijpen.

Verdwijnt één van de heren uit beeld dan blijft het nog steeds genietbaar, maar toch minder grappig.

Het begin is voor mij ook het hoogtepunt als Fonda dagen achtereen verhalen verteld zonder dat Stewart reageert of er een woord tussen krijgt.

Het verhaal rond het bordeel is aardig, maar vooral voorspelbaar zonder vervelend te worden. Daar spelen Stewart en Fonda gewoonweg te sterk voor.

3,5*

Een one joke movie die leuk blijft dankzij two old pros doing their thing. De spannende schietpartij met de Bannisters heeft eigenlijk niet zoveel met de rest van deze klucht te maken, maar ach, de film verveelt nergens en heeft bovendien een paar prima one-liners.

Fonda tot Stewart als die midden onder een dienstverband op zijn paard stapt en wegrijdt: "Ain't you givin' notice you're quittin'?" Stewart: "Did that when I signed on."

Fonda tot Stewart: "You can be rough around folks like an Indian haircut!"

De sheriff: "Trouble rides a fast horse."

Jones: "Did you ever love a woman, Johnny? I mean really love her?" Stewart: "Yeah, I thought I did once. Come to find out it was indigestion." (Deed me denken aan My darling Clementine: Fonda: "Mac, you ever been in love?" Barkeeper: "No, I've been a bartender all my life.")

Fonda: "He's met in the face by a piano stool, so they say."

Stewart: "What are you lookin' at?" Fonda: "You." Stewart: "Why?" Fonda: "I don't know. You look diff'rent somehow." Stewart: "What do you mean different?" Fonda: "John, eh... kinda hard for me to put my finger on." Stewart: "Well, try, Harley. Use 'em all."

Film uit 1970 die nog baadt in de puriteinse naiëviteit die de Amerikaanse komedie van de vorige decennia kenmerkte.

De verdienste van Kelly is dat hij twee Hollywood-grootheden samenbracht van wie het nog steeds een lust voor oog en oor blijft.

Vooral James Stewart is uitstekende in zijn grappig verbaasd doen wanneer zijn personage vaststelt dat er nog iets anders is in het leven dan dat wat hij tot nog toe wist. Daarom precies is het eerste half uur van de film het plezierigst en meest genietbaar. Daarna is het behoorlijk clichématig.

Ook Henry Fonda doet naruurlijk zijn duit in het zakje om de film op een aanvaardbaar niveau te brengen en meer dan aanvaardbaar is het eigenlijk niet.

Is dit een western, jazeker, maar de situatie had net zo goed in de jaren dertig van de vorige eeuw hebben kunnen plaatsvinden. De twee hoofdrolspelers genieten duidelijk van hun rol, de one liners en wise cracks vliegen heen en weer. Zowel Fonda als Stewart tonen maar weer eens aan dat zij alle rollen aankonden, want het is moeilijk om in een komedie te acteren en dan zeker in een western. Kelly regisseert de film niet te strak en laat veel aan de acteurs over en dat is maar goed ook, want als de beide oude rotten niet in een scene voorkomen dan is het een dertien in een dozijn film, deze film heeft echt Stewart en Fonda nodig om de film naar een hoog niveau te tillen.

John O'Hanlan: You already have two shirts. You don't want to wear but one of them at a time unless it's winter.
Harley Sullivan: There you go thinking like a Republican again.
John O'Hanlan: Well, you don't bring up politics while you're borrowing money, Harley. It ain't seemly!

Hierboven een van de vele sterke verbale twisten tussen de twee vrienden, alleen daarom is het kijken van deze film de moeite waard

Amusante western komedie over twee bevriende oude cowboys, die plotseling opgescheept zitten met een chique bordeel en dito prostituees. De leukste scènes zijn die, waarin de twee woordenwisselingen hebben. Geen topfilm, maar wel vermakelijk dankzij het gedegen optreden van Jimmy Stewart en Henry Fonda en de gevatte dialogen.