Joe (2013)

Goed! Ik hou ervan. Deprimerende en redelijk trieste film, met een uitstekende Cage. Regisseur Green brengt het verhaal - dat verder niet veel om het lijf heeft - uitstekend. Ik kon me goed verplaatsen in de 2 hoofdpersonen. Fijne sfeer, veel sigaretten, drank.. een simpel en uitzichtloos geheel. Joe is een typisch personage die het niet verkeerd bedoelt, maar gewoon altijd de Sjaak is. Fantastische scéne met z'n hond, die-ie meeneemt om die andere hond te vermorzelen. Deze film blijft wel even hangen.

Geweldig acteerwerk van zowel Cage, Tye Sherridan en Gary Poulter. Prachtig neergezet. Het opbouwen van de rauwe sfeer, de muziek, de shots van de prachtige omgeving, het neemt je en sleept je mee in de film.

De film grijpt mij persoonlijk heel erg aan doordat het me sterk aan mijn jeugd doet denken. Misschien dat me dat niet erg onafhankelijk maakt, maar ik heb er erg van genoten, ben er dagen stil van geweest en de film heeft mij diep geraakt.

Het verhaal van jou is langer en voor mij de aanleiding om deze film komend weekend op de lijst te hebben van "te kijken".

BEDANKT voor jouw verhaal, daar hebben wij als gebruikers van MovieMeter echt iets aan om een oordeel te vormen!

Echt z'n zondagavond film, ik hou er wel van, een keer geen film die bol staat van de special effects. Realistisch Drama die lekker weg kijkt, met een goede hoofdrol van de veelzijdige Nicolas Cage. De hele cast was overigens in order. Naar mijn mening had er wel wat meer diepgang in mogen zitten en net als bijna alle filmmakers had ook deze regisseur moeite met een goed slot. Daarom 3 sterren anders 3.5.

Als je een avondje echt helemaal niets te doen hebt en er is verder ook helemaal niet op tv dan is deze film nog niet echt een aanrader. Het duurt tergend lang voordat er überhaupt iets van een verhaallijn te ontdekken is en vervolgens is het verhaallijntje flinterdun en veel te voorspelbaar.

Hier had 'k eigenlijk wel wat meer van verwacht. De film heeft nogal een traag tempo en wist me toch maar matig te boeien. Vooral het laatste half uur is het interessantst. Jammer dat de film dan ook zo lang duurt. De cast deed het zeker niet slecht, Nicolas Cage speelde sterk.

Best dat het laatste half uur nog de moeite was, anders ging 'k wel erg teleurgesteld zijn.

Waar zijn die tijden van Cage gebleven? Wat maakt hij de laatste jaren erg slechte films. Wat betreft deze film ach als je inderdaad niks te doen hebt en geen betere film op tv is dan kan je de film bekijken. Maar dan moet je de film aan het einde ook meteen uitzetten en vergeten.

Film als een kabelend beekje. We volgen Joe(Nicolas Cage) en Gary. Geen slechte film alleen vroeg ik me steeds af wat er nu met de film werd bedoeld. Aangezien we een paar mensen volgen en naar dat we ze hebt leren kennen en meegeleefd te hebben verlaten we ze weer! Geen dramatisch of happy end. Geen clou of diepere betekenis om over na te denken. Gewoon 117 min film. Cage speelt een goeie rol en ook de rest van de cast is zeer goed! Tja en armoede en problemen in het zuiden van Amerika is al vaker langs gekomen in een film en soms ook beter! Las hieronder ergens over een goeie zondag film en daar sluit ik me bij aan! Echt een film die je op zondag kijk als je een luie dag heb. En dan is deze film zeker geen slechte keus!!

Een nogal onduidelijk verhaal van het bestaan aan de onderkant van een landelijke Amerikaanse samenleving. Gruwelijke sex, armoede, alcohol, criminaliteit...

Ex-gevangene Joe (Cage) is de spil van het verhaal, in goede verstandhouding met de lokale politie, maar leeft ook tussen vijanden vroeger en komt in contact met een vrij fatsoenlijke 15-jarige Gary (Tye Sherridan) die de toekomst positief ziet, maar de lasten van ouderlijke familie meedraagt. Hij kan er niet los van. Zijn vader is een verslaafde dronkaard die niet vies is van slaan.

Een vrij vlakke film met weinig hoogtepunten.

Enkel de glimlach van het slot geeft je als kijker een goed gevoel.

Toch een behoorlijke film. Het zien waard.

3,5 punten waard.

Warrig verfilmde roman die vooral in het begin volstrekt niet boeit en niet goed op gang komt. Met wat beter edit-werk was dit zeker een betere film geworden. Je merkt ook dat niet alle boeken verfilmd of bewerkt moeten worden en dit is zeker een voorbeeld van hoe bepaalde situaties niet werken op het scherm. Het extreem geweldadige incident met de zwerver bijvoorbeeld was totaal overbodig maar kennelijk voor effectbejag opgenomen in de film.

Toch speelt Gage een solide rol en ook Tye Sheridan komt overtuigend over.

Samengevat: goed acterende cast in een matig geschreven en geregiseerde film.

Ik had meer verwacht van deze film, zeker met een acteur als Nicolas cage

Nicolas Cage staat bij het publiek tegenwoordig niet meer bekend als high-class acteur.

Maar dat wil enkel zeggen dat we parels zoals Matchstick men, Adaptation, Face/off én zijn

oscar voor Leaving Las Vegas vergeten zijn. Hij heeft dus meer dan een handjevol films op

zijn lijstje staan die de moeite waard zijn, alleen zijn ze niet meer zo recent. In Joe zien we Cage terug in zijn oude glorie: steengoed

De focus en toewijding die Gorden Green aan de ontwikkeling van zijn personages besteedt,

bezorgt ons meteen één van de sterkste punten van deze film: de acteerprestaties.

Even goed als Cage was Gary Poulter. David Grodon Green pikte de man letterlijk van straat

op en gaf hem de optie om de derde hoofdrol van de film te spelen. Het is schrikwekkend

hoeveel Poulters echte leven overeenkwam met dat van zijn personage Wade, de

alcoholistische vader van Gary: een dakloze man die sinds zijn jeugd verslaafd was aan

drugs en alcohol en nooit een job kon vasthouden. Echter, wanneer hij van Gordon Green de

kans kreeg om te acteren, nam hij zich een ongeziene discipline aan en bleef sober op de

dagen dat hij moest werken. Dat verklaart waarschijnlijk zijn bijblijvende vertolking van

Gary’s vader. De breakdance-scene bleek volledig zijn eigen input te zijn en dat is meteen

ook één van de meest hartverwarmende momenten van de film. Een verdere carrière zit er

voor Poulter echter niet in. De debuterende acteur overleed midden februari, twee maanden

nadat het filmen beëindigt was.

Het bewijst David Gordon Greens opvallend verlangen naar een eerlijke, down to earth en

realistische film, iets waarin hij zeker en vast slaagt. De film is geduldig, ingehouden maar

daarom niet minder pakkend. Een waardige (en betere) opvolger van Gordon Greens vorige

film Prince Avalanche (2013) en Joe wordt nu al vergeleken met het kritisch succesvolle Mud (2013). Met het laatste zijn inderdaad veel gelijkenissen te vinden en dan in het bijzonder

Tye Sheridans keuze om opnieuw een jongeman te vertolken die vriendschap sluit met een

outcast. Hij doet dat echter opnieuw feilloos en geloofwaardig.

De acteerprestaties worden dan ook bijgestaan door een uitstekende cinematografie van Tim Orr, Gordon Greens vaste DOP. Daarbij komt nog eens het verfrissende scenario, onafhankelijk van de do en don ’t’s van klassieke cinema. En hoewel er inderdaad nogal snel naar een wapen wordt gegrepen om de sociale orde te herstellen, Cage’s spieren expliciet worden getoond, prostituees van een dagdagelijkse visite genieten en de politie een beetje wordt geridiculiseerd: het plaatje klopt uiteindelijk wel en het testosterongehalte blijft beheerst. Pluimen aan Gordon Green. En Cage: “Don’t put the bunny back in the box.”

4,5

Sombere deprimerende film over iemand die steeds gerechtigheid nastreeft maar niet begrepen wordt (een beetje het verhaal van mezelf) en meer dan eens in aanvaring komt met de politie. Cage acteert inderdaad weer op zeer hoog peil net als de jonge Tye Sheridan. De rest van de cast vond ik iets minder sterk, vooral de ietwat labiele slechterik met littekens in het gezicht die klop krijgt van een vijftienjarige die op zijn beurt klop krijgt van zijn dronken vader. Verder een geloofwaardig ietwat alledaags verhaal zonder een goed einde. Heb deze film op aanraden van iemand bekeken, maar ik moet zeggen dat ik toch al betere films heb gezien. De film is mij iets te traag, iets te weinig actie. Toch 4 sterren van mij wat een stuk hoger is dan het gemiddelde, maar anderzijds ook niet meer dan Cage's recente film The Outcast. Velen laten Cage vallen als een baksteen, ik blijf er nog steeds van genieten ook al speelt hij nu vaker in films met een iets minder scenario. Het is blijkbaar tegenwoordig geen lachtertje om als vijftiger in Hollywood nog aan de bak te komen. De voorbeelden zijn legio : Robin Williams zaliger, Kevin Costner, Nicolas Cage, Jim Carrey, Jodie Foster ...

voordat ik hem ging kijken dacht ik " ALWEER EEN NICOLAS CAGE FILM?

Hoeveel films doet die man per jaar wel niet.

Afin, gelukkig was dit geen zoveelste actiefilm, maar een zeer mooi drama, met uitstekend spel.

Een hoop ellende en trieste uitzichtloze situaties waar je niet vrolijk van word.

mooie speelduur om alles rustig uit te werken naar het hoogtepunt/dieptepunt.

Top film.

Lekker! Eindelijk weer eens een mooie rol van Cage. Lekker sfeertje, prima verhaal en goed spel!

komt langzaam op gang... maar best aardig ..

3.0**

Meest levende film die ik de laatste maanden gezien heb, bevolkt door het type mens dat je doorgaans niet in films ziet. Non-acteurs, veel improvisatie, rauwe realiteit met gestileerde dromerige momenten, in een toch behoorlijk strak scenario. Grappig, ontroerend, menselijk, meeslepend... Green is de beste Amerikaanse regisseur van het moment. Cage zet z'n beste rol sinds Bad Lieutenant neer, maar het is de van straat geplukte dakloze Gary Poulter (R.I.P.) die de show steelt als G-daawg.

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben, al had ik er toch wel wat meer van verwacht.

Joe

Alternatief. Dat is denk ik het eerste woord dat me te binnenschiet als ik Joe moet definiëren. Niet qua verhaal, qua prestatie of qua klasse, maar de personages in het verhaal zijn toch stuk voor stuk alternatievelingen. Soort zoekt soort moet ik maar denken, maar dan krijg je wel een heel rare mix van personages in een film als Joe.

Je vinger op het verhaal leggen is lastig. Als hoofdlijn lijkt de relatie tussen Joe zelf en Gary voor de hand liggend, maar allemaal nevenschikkende verhaallijntjes weven zich tussen die relatie door. Denk aan Joe's excentrieke personage, met een duidelijk seksprobleem, Gary's vader die compleet doorgedraaid is en de kleine scènes die er voor het verhaal niet veel toe doen, maar er toch met een reden ingestopt moeten zijn. Stop in elke scène een dozijn geschifte Amerikanen en je krijgt Joe. Toch heeft het verhaal wel wat. De elkaar langzaam opvolgende ontwikkelingen voelen natuurlijk aan. De uiteindelijke climax is sterk en ziekelijk tegelijk.

Nicolas Cage speelt aardig, al weet hij zijn personage essentiële diepgang te onthouden. Zijn vrij oppervlakkig ogende karakter had hij juist meer mystiek en meer persoon kunnen geven. Hij laat dit echter. Daarmee wil ik niet zeggen dat zijn spel slecht is, maar het had beter gekund.

Tye Sheridan is zeker niet slecht. Met zijn personage springt hij van hot naar her maar weet wel een zekere empathie bij je op te roepen. Zijn met vastberadenheid doordrenkte gelaat heeft wel wat. Toch heeft ook hij een slippertje. Met dat biertje achter het stuur doet hij toch ongelooflijk aan geloofwaardigheid in.

Joe doet ook behoorlijk Amerikaans aan. De typisch Texaanse setting brengt niets nieuws onder de zon. Aan de ene kant jammer, want de kans om er visueel uit te springen laat de film ontlopen, maar aan de andere kant een veilige weg. Green voldoet hiermee aan de verwachtingen van zijn publiek. Van mij had hij iets meer risico mogen nemen door een totaal andere setting te kiezen. Iets veel excentriekers.

Joe is een aardige, soms ietwat rare productie geworden die zeker niet slecht is. Cage is vermakelijk maar kan beter. Visueel is het ook niet uniek.

3*

Prima film!! Mensen die hier iets te zeuren hebben over de acteerprestatie van Nicolas cage, kunnen het misschien beter bij vin diesel houden en snelle autootjes

Matig.

Veel in deze film hangt af van de setting. Kijk je graag naar dit soort hillbilly boso's dan zal Joe best een aardig drama zijn, kan je dat volk niet luchten dan is de film amper doorheen te komen. Hoewel Green nog wel een beetje moeite doet z'n film op te leuken.

Visueel lukt hem dat niet. De pogingen waren er wel, maar het resultaat was erg matig. De soundtrack is beter, geeft de film een zekere zwaarte mee, al overdrijft Green op het einde. Komt ook wel omdat het drama mij niet echt wat deed, werkt het wel zal de soundtrack ook krachtiger overkomen.

Acteerwerk is degelijk, maar geen enkele van de acteurs krijgt de personages echt tot leven. Veel info is er niet en dan is het toch aan de acteurs om intrige te creëren. Daar laat de film toch ook wel een steekje vallen. Veel plot of progressie moet je verder niet verwachten, de film kent ook maar weinig verrassingen.

Mij doet het niet zoveel. 't Is in ieder geval geen echt mumblecore ding geworden, daar vreesde ik vooraf wat voor, maar de setting en het gebrek aan dramatische impact zorgen ervoor dat ik twee uur redelijk gelaten heb zitten aanschouwen. En dan doe je als drama iets verkeerd.

2.0*

Hoewel de film traag op gang komt is dit toch weer eens een goede film met Nicolas Cage, wat tegenwoordig wel een zeldzaamheid is.

Hier nu eens geen actieheld, maar een sterke karakterrol wat hij ook goed doet.

Tye Sheridan, de jongen, weet zich ook goed uit de slag te slaan.

En dit alles samen met een heel goed verhaal en je hebt een prima film, wat ik zeker niet had verwacht, vooral ook omdat hij niet te verkrijgen is op blu-ray en dat is geen goed teken voor een film, maar men heeft verkeerd geoordeeld dus, en is het spijtig dat deze film niet op blu-ray is verschenen.

Voor mij een geslaagde film, sinds lang met Nicolas Cage !!

Een goede drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Nicolas Cage speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goeie film over een jongen die een baantje krijgt bij een ex-gevangene in de bossen van Texas. Goed neergezette en boeiende personages uit het white-trash-milieu. Rauw, en zeker niet vrolijk van toon. Uitstekend acteerwerk van de gehele cast, waarbij het een verademing is om Nicolas Cage weer eens in een rol te zien waarin hij zijn tanden kan zetten.

Prima grauwe drama film.

Af en toe wat langdradig en sommige stukken ook een beetje saai, maar over het algemeen best een aardige drama film met uitstekend acteerwerk van Nicolas Cage. Absoluut één van zijn betere rollen van de laatste tijd.

De film had van mij wel wat korter gemogen maar hij verdient nog wel een 3,0*

Deze trailer geeft veel weg.

Een uit-het-leven-gegrepen quote van Gary Poulter :

The script called for somebody that looked like "An old man, alcoholic, prone to violence, who looked like the aftermath of a human disaster." My first day of shooting when I went to hair and make up. I asked the woman "Bridgette" "Do you need to do anything with my appearance?" She said "No you're good!!!!!!!!!!!!!!" LOL.

Na “Outcast”, “Tokarev” en “The Runner” gezien te hebben, vroeg ik me af vanaf welke film de loopbaan van Nicolas Cage bergaf begon te gaan. En ik kan met zekerheid zeggen dat “Joe” het laatste wapenfeit is van deze doorgaans constant presterende acteur, waarna het niveau van zijn acteren gestaag omlaag ging. Maar deze film laat weer eventjes zien wat een steracteur Cage is. Hij demonstreert nog eens hoe briljant zijn acteertalent kan zijn. Het is wel geen “Leaving Las Vegas” en er zal zeker geen Oscarnominatie aan vasthangen, maar een indruk nalaten doet het wel. Het is een deprimerend en dramatisch schouwspel van in marginaliteit levende personen waarbij armoede, werkloosheid, alcoholisme en misbruik de centrale thema’s vormen. Helemaal intriest wordt het dan als naderhand blijkt dat Gary Poulter, een dakloze alcoholist die op een grandioze en schitterende manier de rol van de agressieve en meestal dronken vader Wade speelt, een paar maanden na de opnames dood werd teruggevonden.

Het is al lang geleden dat ik zo’n duistere en deprimerende film heb gezien. Het zal wel geleden zijn sinds “Tyrannosaur” dat ik eventjes moest slikken bij het zien van zoveel levensleed. Een film vol drankmisbruik en huiselijk geweld. Familiale omstandigheden die alleen kunnen resulteren in een tragische afloop. Dat is wat de zelfverzekerde Gary (Tye Sheridan) dagdagelijks moet meemaken. Een hopeloze strijd tegen zijn agressieve vader Wade die niet in staat is om een gezin te onderhouden door een oncontroleerbare drang naar alcohol. Zelfs het zuurverdiende geld van Gary is niet veilig. Geld dat hij verdient door te werken voor Joe (Nicolas Cage), een ex-gevangene die zelf problemen heeft met extreme woede-uitbarstingen. Geld dat nodig is om de rest van de familie te onderhouden.

Cage is in zijn element in deze film. Een explosieve cocktail van allerhande menselijke emoties. Een perfect gespeelde rol die perfect bij Cage past. Nogmaals een bewijs dat Cage in staat is om grootse dingen te tonen mits hem de juiste rol wordt toegewezen. Zelf is hij een overlopend vat vol agressie en een persoon met een kort lontje voorzien van een statige houthakkersbaard. Tegelijkertijd probeert hij een vaderfiguur te zijn voor Gary die hij onder zijn vleugels neemt en hem een baantje bezorgt (ook al is dit een nogal vreemdsoortige activiteit). Gary wordt dan weer op een uitstekende manier vertolkt door Tye Sheridan die een gelijksoortige rol speelde in “Mud”. Maar zonder twijfel is Gary Poulter de ster in deze film. Een prestatie die zelfs niet door de meest doorgewinterde en getalenteerde acteur geëvenaard kan worden. Enkel en alleen omdat de man hier niet acteert, maar gewoon zijn dagdagelijks leven toont. De onweerstaanbare drang naar alcohol die ervoor zorgt dat zulk een individu zich op een onmenselijke manier gedraagt ten opzichte van zijn naasten, vreemden en tenslotte zichzelf. Het walgelijke gedrag van Wade op het einde is voor elk zinnig mens onbegrijpelijk.

“Joe” is een meesterwerk ondanks zijn traag tempo en duistere sfeer. Een voorbeeld van pure filmkunst en een genot om te kijken. Niet dat het ontspannende cinema is. Je zal je zeker niet happy voelen naderhand. Het is echt een film die je bij je strot grijpt en je niet meer loslaat. Een vreselijk relaas dat bol staat van fysiek en psychisch misbruik dat je niet onberoerd laat. Gelukkig was deze film ook een bevestiging dat Cage een subliem acteur is. Hopelijk zien we dit nog eens terug in de toekomst.

4*

Ik dacht dat het voor mij niet het moment was om zo'n donkere film te bekijken. Dakloosheid, alcoholisme, verwaarlozing, klaploperij. Je krijgt het allemaal. De 'onmogelijke' vriendschap tussen Joe en Gary is een lichtpunt (net zoals het slot van de film). Van drank en wapens komen ongelukken.

Armoede, een gevangenisverleden doen een mens ook al geen goed.

Cage en Sheridan waren uitstekend. Gary Poulter (Wade) zullen we nooit meer terugzien.

Mensen die aan de rand van de maatschappij leven zijn een blaam voor wat beschaving heet.

Beweren dat het hun eigen schuld is, is wellicht te gemakkelijk.

Film waarin Joe (Nicolas Cage) - ondanks zelf een droeve ziel - zelfs in het meest uitzichtloze landschap nog steeds een portie machogedrag en heldhaftigheid met zich meedraagt. De beste man vilt al eens een ree in iemands woonkamer, maar gooit ook af en toe zijn hond in de arena met een soortgenoot om zich tussendoor een twintigtal seconden oraal te laten bevredigen door de prostituee des huizes en nadien nonchalant enkele dollars op het meubilair te gooien. Leve Texas.

De gefrustreerde boommoordenaar probeert zich echter beter te voelen over zichzelf door het op te nemen voor een hardwerkende boerenjongen die uit een - op zijn zachtst gezegd - moeilijk gezin komt. De antagonisten, de alcoholverslaafde/gewelddadige vader van de boerenjongen en nog één of andere gevaarlijke weirdo die de straten vervuilt (een belachelijk vlak personage) zal Joe ook wel onder handen nemen zeker?

Iets meer verfijning graag.