Joe (2013)

Joe [Nicholas Cage] is ploegbaas van een groep mensen die illegaal stukken bos vergiftigd, zodat grote bedrijven het gebied kunnen opkopen voor hun eigen winstbejag. Gary [Tye Sheridan] is een tiener die keihard werkt om zijn familie te onderhouden, ook al wordt hij mishandeld door zijn alcoholistische, meedogenloze vader Wade [Gary Poulter].

De film speelt zich werkelijk af in de onderbuik van de Amerikaanse samenleving. De hoofdpersonen leven een uitzichtloos bestaan: Joe heeft een enorm strafblad, onder anderen doordat hij zijn hond regelmatig inzet om andere honden af te maken. Hij brengt zijn nachten door met hoeren die zowaar een nog uitzichtlozer bestaan leiden. Wade is een nietsnut, die zijn verwaarloosde gezin achterlaat in een bouwval van een huis en er werkelijk alles voor over heeft om aan geld te komen... om er drank voor te kopen. Gary is het enige lichtpuntje, hoewel zijn hoop op een beter bestaan gedurende film regelmatig uit hem lijkt te worden geslagen.

Het zal duidelijk zijn dit het type film is dat meestal de Nederlandse bioscopen niet haalt, vanwege de pessimistische ondertoon. Bovendien is dit meer een bedachtzaam vertelde karakterstudie dan een film met een duidelijk plot. Niettemin slaagt regisseur Green erin om de film constant te voorzien van een onderhuidse, bij vlagen ondraagbare spanning, omdat dit onvermijdelijk moet leiden tot een gewelddadige conclusie. Cage toont lef met deze rol en verdient alle lof. Sheridan toont aan waarom hij één van de grootste jonge talenten van dit moment is. Maar het is Poulter die op mij de meest onuitwisbare indruk heeft gemaakt met een zeer genuanceerde, bij vlagen angstaanjagende vertolking.

Een uitdagende film die zeer moeilijk is om naar te kijken, maar wel een onuitwisbare indruk achter laat als je 'm helemaal kijkt.

mijn eerste zin in mijn mening was sarcasme voor de mensen die het niet weten

Heerlijk weer eens van begin tot eind geboeid te worden door een waar kunstwerkje van een film. Geen opgeblazen amerikaans stukje knalwerk maar juist mooi omdat het 'klein' gehouden is. Nicolas Cage blijft een geweldig acteur. Wat mij betreft ook het beste wat ik tot dusver dit jaar zag.

Uitmuntend acteerwerk van Cage, Sheridan en Poulter. Het blijkt dat Gary Poulter, die de dronken vader in de film speelt, daadwerkelijk dakloos is. Hij speelt deze rol absoluut op zo'n overtuigende manier dat je je afvraag of hij soms echt te diep in het glaasje heeft gekeken. Ik heb voor deze film ook een recensie geschreven. Benieuwd? Lees het hier: Joe | Filmrecensie | CultuurBewust.nl

LukaMans

idd, hij was een dakloze:

Gary was a homeless man given the part of Wade the Father by the directer, Green, who often casts locals in his movies. He died on the streets of Austin a couple of months after filming stopped.

Mooie lelijke (op een goeie manier) film vol kapotte mensen met een fantastisch drukkende sfeer.

Ik hou van dit soort kleine films.

Cage speelt ouderwets sterk, Tye Sheridan is net als in Mud goed, maar de echte highlight was Gary Poulter. Man man man, wat een intense gast.. Jammer dat hij is overleden.

Donkere en intrigerende film van de opmerkelijk veelzijdige David Gordon Green. Verhaal sprak me erg aan en het was goed gefilmd. Heb erg genoten en ook eindelijk weer eens een Nicolas Cage gezien die bewijst dat hij een goede acteur is. De rol paste hem perfect. Sowieso het acteerwerk van de hele cast brengt de film naar een hoger niveau. Tye is echt een geweldig talent, dat is wel duidelijk na deze rol en Mud. En wat een ontzettend bijzonder verhaal van Gary Poulter. Verklaard ook wel waarom hij zo geniaal is in deze film.

4*

Ik vond Peter Sarsgaard heel sterk, totdat ik er vandaag achter kwam dat het Peter Sarsgaard helemaal niet was.

Topfilm! Een aanrader vind ik en echt wel 16+ .

Nou, jij hebt tóch nog veel energie gestoken in het typen van een stukje , terwijl je het een slechte film vindt! Vanwaar die moeite ? En als je het na 1 minuut al wist, waarom niet de zaal uit gelopen ?

De film is het best geslaagd als portret van een totaal verpauperde gemeenschap in het Amerikaanse achterland, met fraaie locaties en acteurs die overtuigen als excentriek schorriemorrie (de scene met het opengesneden hert is denk ik ook meteen de beste van de film). Het flinterdunne plotje kon me een stuk minder bekoren, net zomin als de zwaarmoedige overpeinzingen van (met name) Cage die waarschijnlijk erg diepgaand bedoeld waren (zzz).

Nicolas Cage at his best!

Een rauwe grauwe film die zich afspeelt in het Texaanse achterland zoals we er wel meer van hebben gezien de afgelopen tijd (oa Aint them bodies saint). Zwaar en hard leven, ploeteren to make ends meet, alcoholmisbruik, geweld, het zat er allemaal in.

Nicholas Cage was prima gecast als getormenteerde ruwe bolster blanke pit type. De jongen die Gary speelde aandoenlijk. Je gelooft hem wel. Film was af en toe wat traag. Al met al best te pruimen.

Joe is een aardige film die zichzelf portretteert als een hele bijzondere film maar daar aardig in faalt. Begrijp me niet verkeerd: het acteerwerk is goed, het camerawerk degelijk en het sfeertje van een "redneck" staat voelt realistisch aan. Regisseur David Gordon Green heeft geprobeerd om een meeslepend drama te creëren. Het probleem is dat van een film een drama maken, dit niet automatisch een film goed maakt. Green weet niet genoeg te realiseren met het verhaal dat hij onder handen heeft mogen nemen. Het resultaat is dus een aardige film, maar die toch snel in de vergetelheid raakt. Op een of andere manier is de vriendschap tussen Joe en Gary niet erg emotioneel en absoluut niet memorabel. Dit betekent dat je de vriendschap al snel als iets gewoons ziet, terwijl ze juist een heel bijzondere band met elkaar hebben en dit ook tot uiting zou moeten komen in meer dan enkel met elkaar rondrijden en herrie trappen.

Nicholas Cage stelt niet teleur als de ploegbaas Joe die een groep werkers onder zich heeft die bomen vergiftigen zodat die later gekapt kunnen worden en (zeer) waarschijnlijk bedrijven de grond kunnen opkopen. Cage speelt een persoon die moeite heeft om zijn leven op de rails te houden. Joe als ex-gevangene heeft een hoop verkeerde keuzes in zijn leven gemaakt. Tye Sheridan speelt een alleraardigste rol als de jongen Gary die nauwelijks een toekomst heeft. Hij bewijst in deze film dat hij prima kan acteren tussen de grote jongens zoals Cage. Gary Poulter weet echt een geniale smeerlap, klootzak en monster te spelen. Voor zijn personage Wade krijg je al heel snel weerzin en dat is precies zoals het zou moeten zijn.

Joe is helaas niet de film die het had willen zijn. Enkel een drama zijn is niet genoeg voor een film om goed te zijn. Cage, Sheridan en Poulter acteren allen prima, maar omdat de film niet weet welke richting het in wil valt dit op de achtergrond. Joe is een prima film alleen had ik het gevoel dat ik dit soort films al heel vaak gezien heb. Twee uur is te lang voor deze film om interessant te blijven en al vrij snel wens je al dat de film wat sneller zou kunnen voortkabbelen. Een redelijke poging van David Gordon Green.

3*

Zeer geslaagde dramafilm, met een zeer overtuigende rol van Nicolas Cage. Misschien wel een van zijn beste rollen, sinds enige tijd. Ook de rest van de cast acteert met inleving. Verder steekt het verhaal goed in elkaar, en blijft over de gehele lengte boeiend. 3,5 Ster.

"Nicolas Cage Is Joe." ... " !!!

Schitterend Drama !!! 'Joe' is een fantastisch rauw drama met een fenomenale

Nicolas Cage alias Joe in de hoofdrol.

Nicolas Cage speelt Joe een ploegbaas in een ruig Texaans stadje, hij probeer zijn

zwarte verleden te vergeten maar komt steeds in aanmerking met mensen in negatieve spiralen of mensen die echt behoren in de onderbuik van de maatschappij.

De film kent een speciale duistere sfeer en voelt wat depressief aan het

hele verhaaltje ...,opzet geslaagd dus.

De acteerprestaties zijn geweldig van iedereen.

De inleving van de samenleving werden fenomenaal neergezet

en verdienen een dikke pluim.

Een fascinerend en deprimerend drama portret!

weet niet goed wat ik van deze film moet vinden, het heeft me van begin tot eind weten te boeien. Toch vond ik het hier en daar over the top in zijn hillybillynes, wat soms wat vermoeiend was. Daarom "maar" 3 sterren.

Jep, Nicolas Cage is terug! Een van zijn beste films vind ik nog altijd Leaving Las Vegas, dit was ook weer een serieuzere film en rol. Prima vermaakt, ondanks dat de film ook de tijd neemt.

Een hele nipte 4* dan..

Erg grauw en rauw filmpje. Toen het verhaal na een wat langzame start op gang kwam vloog de tijd voorbij. Nicolas Cage doet het fantastisch en het is sinds een lange tijd dat ik een karakter zie en niet Nicolas Cage. Zonder al dat overacting is het gewoon een erg goede acteur. De rest doet het ook fantastisch en tilt de film naar een nog hoger niveau. Al met al een hele sterke film!

Some folks they live on whatever it takes. Hier is het eten of gegeten worden. Want liefde? Euhm, nee. Dat is genadige verkramping. Iets dat we onderweg verleerd zijn. Een verstrengeling die op een wurging lijkt. Dus, op het menu? De zwakheden van ene Joe, de onopgehelderde trauma’s, de bezoedelde psyche. Een man die in rust wil leven, in de stille geborgenheid van een monochroom flikkerende televisie en de zachte roes van cocktails. Een leven is het niet, dat weet hij ook. Maar als je angstig bent voor de wereld, of als de wereld je angstig gemaakt heeft, dan blijf je binnenskamers. Dan is het via de toetakeling, via het geweld (op een geslacht dier, of op een mens, of op een bos) dat je je genegenheid toont. Omdat die toetakeling misschien de enige taal is die je spreekt, hebt leren spreken tijdens de leerjaren die het leven je gegeven heeft. Je oefende een grimas – een mix van pijn en een vreugdeloze glimlach – en stampte iets uit de grond - o paradox - door iets terug met de grond gelijk te maken - een zaak gebouwd op het verderf van bomen die nu eenmaal “te zwak” zijn. Hé jij, Joe, ben jij dat niet? Die boom tussen de bomen, die kruin die alleen zichzelf heeft? Joe? Een man die, alsof het noodlot er mee gemoeid was, alleen maar vernieling op zijn pad tegen kwam? Misschien heeft Joe een jeugd gehad als Gary. Kroop hij uit zijn ellende in een schrijnend leeg bestaan, dat hem in al zijn groezelige armtierigheid in de ogen keek door middel van de spiegel die Gary is. Want inderdaad, David Gordon Green maakt de lus uiteindelijk dicht. Gary wordt Joe terwijl de wrede wereld gewoon zichzelf blijft. Hond is hond, truck is truck, werk is werk. De personages veranderen, niet de gesteldheid van de wereld. Zucht. Om treurig van te worden.

‘Joe’, de film? Verschrikkelijk. Als in: een verschrikking om naar te kijken. Of: verschrikkelijk intens. Green maakt er een walgelijke, een op een vreemde manier aangrijpende ervaring van, ondanks of juist door de verschillende elementen en personages waar je geen grip op krijgt – daar ben ik nog niet uit. Maar de ruwheid van de marginaliteit, de brutaliteit van een hondenleven, de directheid waarmee de tegenslagen op Joe inbeuken, de irritaties die hem teisteren…allemaal komt het hard aan. En uiteindelijk? Je weet niet goed wat je er mee moet. Je weet niet waarom je ziet wat je allemaal ziet. Maar zoals dat ook gaat buiten de muren van het huis waarin deze blok tekst netjes wordt getikt: kunnen we mensen begrijpen, en hun drijfveren, hun zin, hun waanzin? Nee dus. Is ‘Joe’ daarom een verrijking voor de filmografie van dit universum? Wel nee. Of: ik weet het niet. Het is een film die ik in ieder geval nooit meer wil terugzien. Maar die ik wel aan velen zou en zal aanbevelen. De logica daarvan? Die mag de lezer zien te reconstrueren.

3,5*

Niet heel slecht, maar wel zo'n film waarbij te midden van een hele hoop idioten, daklozen, hoeren, criminelen vanaf minuut 1 duidelijk is wie de protagonisten zijn en zullen blijven. Het ligt er wel bijzonder dik bovenop allemaal, wat het geheel platter maakt dan voorgesteld wordt. Joe en Gary worden eigenlijk ook nauwelijks uitgediept en blijven de film door hetzelfde karakter houden. Joe wordt alleen iets bozer zo links en rechts. Gary slaat naarmate de film vordert iets meer van zich af lijkt het, maar daar blijft het ook wel bij.

Zo kijkt het wel, maar vind ik de credits voor deze film wel wat te overdreven. Het deed me dan ook wat denken aan het recente Mud, en dan komt deze er vrij bekaaid vanaf.

2.5*

Op naar de volgende Cage film.

Mijn god wat een K.Tfilm! Serieus, een potje lingo boeit me doorgaans meer dan deze film. De hele 2 uur uitgezeten in de hoop op een spannend einde maar nee...

Ik keek hem vanwege het hoge aantal sterren die de film hier kreeg. Ik hoop dat mijn 0,5 ster hem wat omlaag haalt want boven de 2 haalt hij niet...

Doe jezelf een plezier en ga masterchef, lingo, utopia of hart van nederland kijken ipv deze film!

Niet de meeste gezellige film om te kijken, maar ondanks dat wel vermakelijk. Zeker Nicolas Cage vond ik goed spelen, maar ook dat kleine jochie was goed. Het verhaal was niet vernieuwend, maar het was daardoor niet saai.

sterk stukje acteer werk.

cage eindelijk weer eens in een fatsoenlijke rol.

de hele sfeer was zowiezo dik in orde.

Niet heel bijzonder en ondanks de vele lofuitingen hier, vond ik het niet meer dan een redelijk filmpje, dat me nooit wist te grijpen.

Vooral de personages schieten hier en daar wel wat te kort. Cage acteert zeker niet slecht, maar ondanks dat gegeven, krijgt zijn personage nooit echt de diepgang die nodig is. Dat geldt ook voor de jongen, terwijl het bij sommige juist wel erg duidelijk is hoe slecht ze wel niet zijn. Joe is een drama, maar lijkt soms wat moeite te hebben om echt deze richting op te gaan. Daarnaast weet men het niet de volledige speelduur boeiend te houden, want hier en daar dut het niveau soms best wel wat in.

Ik had er stiekem iets meer van verwacht. De acteurs stellen niet teleur, maar het verhaal zelf neemt op sommige momenten net een verkeerde wending, waardoor ik er uiteindelijk nooit echt in meegezogen werd.

2,5*

Omg! Gage is back! Wat een wereldrol speelt ie, en ook Poulter. De film grijpt je bij je strot en laat je niet meer los. Prachtig geschoten film.

Mager en wat onduidelijk verhaaltje, ook de personages weten me niet te overtuigen. Met name Joe, toch de spil waar de film omdraait, bleef een vage rol spelen. Dan was die van het jochie in ieder geval duidelijker. De sfeer is goed getroffen, maar heb veel betere films over de onderkant van de Amerikaanse samenleving gezien. De pretentie was er wel, maar het was het net niet. Al met al is het nog best uit te houden, onderhoudend is de film voldoende en Nicolas Cage speelde zeker niet slecht.

op zich geen slecht verhaal, had wel iets meer spanning verwacht