Man on the Moon (1999)

Redelijk sceptisch aan de deze film begonnen, omdat ik nogal een hekel heb aan de bekkentrekkerij die Carrey normaliter ten toon spreidt... maar dit keer viel het gelukkig mee... Helaas heb ik nooit iets van Kauffman gezien, want dat was de beleving van deze film absoluut ten goede gekomen. Nu was het voor mij een onderhoudende film die niet helemaal "my cup of tea" is. 3 sterren.

Dat had ik dus Helemaal niet. Toen begon voor mij pas de diepte in de film.

Net even gekeken, voor de derde keer of zo, blijft toch een meesterwerkje

ook de nieuwsbladen even geraadpleegd ze gaan er in de kranten wel van uit dat het op het eind die maat van hem was

Ik had wel eens wat over Kaufman gelezen en daarvan was me bijgebleven dat hij een Bijzonder Kind was. Na het zien van deze - naar het schijnt behoorlijk waarheidsgetrouwe - biografie weet ik dat dat zachtjes was uitgedrukt. Jiskefet had ooit de slogan "verkeerd begrepen programma"; Kaufman was de verkeerd begrepen artiest. Geen komiek, maar eerder een performance-artiest die van zijn leven een doorlopende voorstelling maakte en ge-interesseerd toekeek hoe het publiek daar op reageerde. Die rustig opzettelijk zijn eigen act opblies om te kijken wat er gebeurde.

Het levert een fascinerende film op, waarin Jim Carrey voor eens en voor altijd bewijst dat hij een uitstekende acteur is. Ook DeVito is goed in wat hij gezien zal hebben als een eerbetoon aan zijn oude collega.

Toch waardeer ik 'm niet hoger dan 4 sterren. Die bijna masochistische levensvisie van Kaufman, waarin alles moest wijken voor de practical joke Andy Kaufman: het heeft iets deprimerends en dat maakt dat dit niet een film is om van te houden. Maar wel eentje om met openvallende mond te ondergaan.

Overigens: verwacht nou ook weer niet teveel van de echte Kaufman als je hem nog niet kent. De film Heartbeeps met hem in de hoofdrol was bijvoorbeeld catastrofaal slecht.

****

erg goede film. carrey is verrassend goed gecast. hij speelt eigenlijk in best veel goede films.

forman is een regisseur van formaat en dat blijkt maar weer.
ik wilde deze film, als r.e.m. fan altijd al een keer zien en hij viel me niet tegen. geestig en ontroerend tegelijk.
een voorbeeld daarvan is dat ie zijn knobbeltje voor een dollar laat betasten 4 sterren

Ongelofelijk dat zoveel mensen deze film nog niet hadden gezien

ik ben het helemaal eens met yak hier ergens boven

Hij heeft toch niet zo lang gedraaid in NL? En in niet zo veel bioscopen?

Ik heb 'm destijds gewoon gehuurd hoor.

Ja, ok maar als een film niet lang in de bios draait dan heeft ie niet zon grote naamsbekendheid en zal ie door veel mensen dus niet gehuurd worden. Ik had m ook willen huren maar de Videoland in Veghel had m niet meer omdat ie 'te slecht' zou zijn.

Ik moet hem denk ik ook maar op dvd kopen, want wat is dit een prachtige film zeg. Heb hem zo'n twee weken geleden gezien en vond hem toen al heel erg goed. Geef mij maar meer Man on the Moon en Truman Show Jim Carrey.... 5*

WOW! this man just faked Hollywood! I will follow him.....

Carrey is geweldig, hij bewijst met Man on the moon, the Truman show, Cable Guy en Bruce Almighty dat hij zeker wel beter kan dan die slome tienercomedy's.

Ik geef honderden sterren aan Andy Kaufman, en 4,5 aan 'Man on the moon'.

Hele tijd terug een keertje gezien en was wel benieuwd wat er ik er nu van zou vinden. Wow, nog beter dan ik mij kon herinneren!! Meer hoef ik eigenlijk niet te zeggen, zo mooi gemaakt, perfect geacteerd, grappig ontroerend... trouwens een van de leden van het bestuur van de tv zender word gespeeld door Vincent Schiavelli (de acteer met zo heerlijke schele en de kop van een boef). En in de bondfilm Tomorrow Never Dies speelde hij een ijskoude huurmoordenaar genaamd Dr. Kaufman.

Wat ik een prachtig element vind in de film:
De opmerking die Kaufman tegen zijn vriendin maakt, dat de wereld een grote illusie is. Hij is diegene die niet in die illusie leeft (denkt hij) Hij gaat wel naar diverse genezers en bij de laatste ziet hij dat ook hij in een illusie leeft. Er is met zijn hoofd gespeeld. Daar waar hij dacht boven te staan.
Maar misschien ben ik wel de enige die het op die manier zag.

Als niet-fan van Jim Carrey vond ik deze film toch wel een zeer goede prestatie van Jim.

De allerlaatste scene vond ik juist erg flauw...niet passend was het eerste wat ik dacht, beetje te.

Vind ik niet, omdat ze toch in de Kaufman stijl gedaan zijn.

Muziek was zeker leuk, die versie van Volara bijvoorbeeld.

Goeie film die je nog eens laat nadenken over wat humor nu eigenlijk is. Ben er voor mezelf nog niet uit of ik Andy nu geniaal moet noemen of een maniak... Toch maar wat meer van Andy zelf zien (die documentaire etc). Mijn interesse in hem is in elk geval gewekt.

Valt me trouwens op dat die andere Kaufman (Charlie, van oa Adaptation) ook al zo'n bijzonder figuur is...

[te lui om Google even te raadplegen] Familie van elkaar?

Ik begrijp precies wat je bedoelt. Ik neig er toch naar om te zeggen dat het een onbegrepen genie was.

Ik kan mensen er trouwens maar moeilijk van overtuigen dat dit niet zomaar weer een film van Jim Carey is! Ik zou hem graag nog een keer bij ons in de bioscoop draaien! Nog maar eens proberen mensen over te halen...

Laat ik je dan uit de droom helpen. Het was geen genie. Het was een persoon die van zijn hele leven een grote performance/act maakte. Een genie zou zijn publiek kunnen controleren. Dat kon hij niet. Hij het er wel een bepaald idee over. De reactie die hij kreeg gebruikte hij om daar om voort te borduren. Het leven dat hij daardoor leefde was wel bijzonder, maar genie? Nee, vind ik niet. Iedereen kan het. It doesn't take a genius.

Maar dat is wat ik uit de film haalde en de indruk die ik van hem kreeg.

Je hebt gelijk dat je zegt dat iedereen het kan... Maar dat kan je bijvoorbeeld ook zeggen van bijvoorbeeld een schilderij van Mondriaan. Maar je moet wel op het idee komen. Hij was wel een van de eerste en weinigen die op deze manier met zijn publiek omging.

Ik denk gewoon dat het in dit geval meer met lef te maken heeft. Je moet het gewoon doen en hij deed het. Zeer bewonderingswaardig gezien het feit wat je allemaal moet opofferen, maar hij vondt de kick die hij uit zijn act oogstte belangrijker. Hij had natuurlijk ook de juiste mensen (zijn schrijver etc.) om zich heen die hem wel begrepen en waarmee hij dus hard kon lachen. Zonder hen had hij dit leven waarschijnlijk ook niet niet geleefd.

Bovendien was het leven waarin hijn leefde als een vicieuze cirkel. Hij kon er ook niet zomaar meer even uit stappen. Zijn hele act zou dan verpest zijn. Tot op het moment dat hij met zijn dood geconfronteerd wordt. Zijn leven draait dan 180 graden. Hij gaat niet meer voor zijn eigen lach, maar voor die van het publiek. Zijn leven lang stelde hij zich op als de onbegrepen artiest, maar hij wilde ook niet per definitie begrepen worden. Als hij weet dat hij dood gaat verandert dit. Dan wil hij dat men om hem kan lachen. Vermoedelijk iets wat hij altijd onbewust gewild heeft. De performance die hij in de loop der jaren opgebouwd heeft dwong hem om die te blijven volgen. Hij had er geen controle meer over ne reageerde op de gevolgen van zijn acties. Een genie zou het wel onder controle gehad hebben. Andy leefde bij het moment.

Goh, wat kun je toch veel uit zo'n film halen.

Das ook het knappe, naast de filmische perfectie van de film zitten er ook veel lagen in.

Ik heb nog getwijfeld of ik deze film wel zou kijken maar aangezien ik verder niet veel films meer had liggen heb ik het toch maar gedaan. 2 verschrikkelijke uren! Ik vond echt werkelijk niks grappig aan de film, alleen de eerste paar minuten van de film gingen nog wel. Voor de rest zat ik maar een beetje te kijken van 'Is dit grappig? :S'. Het enige wat me er van weerhoud de film geen 0,5 ster te geven is Jim Carrey die fantastisch speelde. Vandaar nog net 1 ster.

Het is ook niet echt een komedie. Drama zou voorop moeten staan.